BİR LİDER ARANIYOR – Milli Düşünce Merkezi Millî Düşünce Merkezi - Dünyaya Türkçü Bakış

DUYURU   • Ahmet Bican Ercilasun: Bilge Tonyukuk   • Meselelerimiz- Sadi Somuncuoğlu

BİR LİDER ARANIYOR

Türkiye Cumhuriyeti Devletimizin içinde bulunduğu şartların gittikçe ağırlaşması üzerine, bugünlerde ilki 27 Mart’ta diğeri de 17 Nisan’da yayınlanan ‘Türk Milletine Çağrı’ bildirisi adeta Türk devletine ve Türk Milletinin düşmanlarının üzerine bir Atom bombası gibi düşmüştür. Gerçek Türk Aydınları, Türkiye’yi savunanlar Türk Devletine ve Türk Milletine sahip çıkmışlar, bu vesile ile Türk’ün uyanışına tercüman olmuşlardır. AB […]

19 Nisan 2013
Altay Bozkurt

Türkiye Cumhuriyeti Devletimizin içinde bulunduğu şartların gittikçe ağırlaşması üzerine, bugünlerde ilki 27 Mart’ta diğeri de 17 Nisan’da yayınlanan ‘Türk Milletine Çağrı’ bildirisi adeta Türk devletine ve Türk Milletinin düşmanlarının üzerine bir Atom bombası gibi düşmüştür.

Gerçek Türk Aydınları, Türkiye’yi savunanlar Türk Devletine ve Türk Milletine sahip çıkmışlar, bu vesile ile Türk’ün uyanışına tercüman olmuşlardır.

AB İlerleme Raporu’nun görüşüldüğü AP Genel Kuruluna katılarak temaslarda bulunan DTK Eş başkanı Ahmet Türk, bir grup AP üyesi parlamenterle basın toplantısı yaptı. ‘Halka Rehavete kapılmayın çağrısı yaptı. Sokak ta kazandık masada da kazanırız.’ demiştir.(ensonhaber.com-19/04/2013)

PKK terör örgütünün gelmiş olduğu nokta açısından bu beyanat manidardır. Vaktiyle Türk Devletini ve Türk Milletini yok etmek için birleşen kuvvetler dün olduğu bugünde gereken cevabı mutlaka alacaklardır.

Türk Milletinin büyük oğlu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün o günlerde İzmir Vilayet binasındaki İngiliz konsolosla olan görüşmeleri Başyaver Salih Bozok’  şöyle anlatıyor.

Başkumandan, düşmandan kurtardığı İzmir’de geçireceği ilk geceyi yaşıyordu. Mustafa Kemal Paşa İzmir’de ilk gecesini çalışarak geçirdi. Zengin bir sofra hazırlandığı halde ufak tefekle karnını doyurdu ve geç vakitlere kadar çalıştı.

Ertesi sabah erkenden uyandık.

Hafif bir kahvaltıdan sonra vilayet konağına gittik.

Vali, İngiliz konsolosu ile konuşuyordu.

Biz gelince vali ayağa kalktı ve konsolos ile Mustafa Kemal Paşa’yı tanıştırdı. Konsolos iyi Türkçe biliyordu.

Paşa valiye sordu:

-“Konu nedir ?”

Vali anlattı:

-“Sayın konsolos, İngiliz tabası vatandaşlarla rum ve ermeni azınlığın güven altında olup olmadığından endişeleniyorlar. Ben kendilerine herkesin güven altında olduğunu bildirdim”.

Mustafa Kemal Pasa konsolosun Türkçe bildiğini biliyordu, buna rağmen kendisine valiyi muhatap aldı:

– “Ee, peki daha ne istiyormuş ?”

Bu soruya konsolos Türkçe cevap verdi:

-“Tabamız için hükümetinizden yazılı teminat istiyorum !”

Paşa:

-“Ne yani, Yunanlılar zamanında siz tabanızı daha emniyette mi görüyordunuz ?”

Konsolos, kasılarak:

-“Evet” dedi, “Yunanlılar buradayken tabamızı daha emniyette görüyorduk.”

-“Öyleyse buyurun, tabanızla birlikte Yunanistan’a gidin, efendim !”

Konsolos sinirlenerek sesini yükseltti:

-“Yani majestelerimin hükümetine savaş mı açıyorsunuz ?”

Paşa:

-“Siz kiminle neyi konuştuğunuzu biliyor musunuz? Ben Millet Meclisinin başkanı ve Türk orduları başkomutanıyım. Savaş açmaya da barış yapmaya da tam yetkiliyim. Peki siz kimsiniz?! Hükümetiniz adına savaş ve barış görüşmeleri yapmaya yetkili misiniz? Böyle bir yetkiniz varsa görüşelim. Yoksa (eliyle kapıyı gösterdi) buyurunuz dışarıya, efendim !..”

Konsolos, Mustafa Kemal Paşa’nın son sözleri üzerine sapsarı kesildi ve tek bir kelime söylemeden kapıdan çıktı gitti.

Mustafa Kemal Paşa, adamın arkasından valiye döndü:

-“Bunlara yüz vermeyin vali bey! Bir donanma önünde pısacak, bir blöf karşısında yelkenleri suya indirecek bir devletçik sanıyorlar bizi ! Küstahlık derecesine bakın, bana ‘savaş mı açıyorsunuz ?’ diye soruyor. Barut kokan bir odada adamın sorduğu şeye bak !.. Savaş halinde değiliz sanki !”

Birkaç saat sonra, İngiliz donanması komutanı hükümet konağının kapısından girerek Mustafa Kemal Paşa’nın odasına yöneldi. Nazik fakat öfkeli bir hali vardı. Ruşen Eşref kendisine ne istediğini sordu.

-“Başkomutan Mustafa Kemal Paşa ile görüşmek istiyorum !..”

Birlikte odaya girdiler, kapı kapandı.

Amiral:

-“Çok güç koşullar altında bir savaş kazandınız, sizi asker olarak içtenlikle kutlarım. Çanakkale’deki başarınızı rastlantıya borçlu olmadığınız kanıtlandı böylece. Büyük bir askerle tanıştığım için memnunum.” diyerek övgüler yağdırmaya başladı.

Paşa, bıkkın bir ifadeyle:

-“Bunları geçin amiral. Çok işimiz var. Asıl konuya gelin” dedi… Amiral bu tavır karşısında bocalayarak konuya girdi:

-“İzmir’de tabamız ve sizin azınlıklarınız ermeniler, rumlar var. Yeni askeri yönetim altında bu insanların statüsü nedir? Güvende midirler ?..”

-“Hiç kuşkunuz olmasın amiral. Tabanız ve azınlıklar hükümetimizin koruması altındadır. Suç işlemeyenler, kendilerini güvende sayabilirler”

-“Peki, suç isleyenler ?”

-“Suç isleyenler sayın amiral, muhtemelen sizin ülkenizde de olduğu gibi, adaletin huzuruna çıkar. Suçlu olanlar, cezalarını çekerler.”

-“Fakat Paşa Hazretleri, fevkalade günler geçirdik. Yunan ordusundan cesaret alan rumlar şımarıklık yapmış olabilir. Bugün bu insanlar yerli halkın düşmanlığı ile yüz yüzedirler. Ermenilerin biliyorsunuz büyük bir bölümü göçe zorlandı ve önemli bir bölümü hayatlarını kaybetti. Bu ruh haliyle Yunan ordusu ile işbirliği yapmış, bazı Türklere zor günler geçirtmiş olabilirler. Bunlar, fevkalade günlerin olaylarıdır, bağışlanması, hoş görülmesi gerekir. Eğer bu kişiler halkın husumetine bırakılacak olursa, bütün dünya aleyhinize kıyameti koparır !..”

Son cümleye kadar amirali sakince dinleyen Mustafa Kemal Pasa, “dünyanın koparacağı gürültü” ile tehdit edilince amiralin sözünü kesti:

-“Üstünlük pozunuzu derhal bir kenara koyunuz amiral! Milletleri tehdit etmekten de vazgeçiniz. İngiltere ve müttefiklerinin kıyamet koparıp koparmayacağını düşünmem bile! Bunlar memleketin dâhili işleridir ve de sizin bu işlere karışmanıza müsaade etmem.

Majestelerinin devleti bizim azınlıklarla uğraşmaktan vazgeçsin. Kim ki bize saygı beslemez, bizden de saygı beklemeye hakkı olmaz”

Amiralin yüzü bembeyaz oldu:

-“İngiliz hükümetinin tebaasını her yerde koruma hakki devletler hukuku teminatı altındadır. Avrupa devletleriyle birlikte arkaladığımız rum ve ermenilerin güven içinde bulundurulmasını sadece rica ettik. Yoksa biz bu güvenliği sağlayacak güçteyiz…”

Paşa:

-“Arkaladığınız Yunan ordusunun denizde yüzen cesetlerini herhalde görmüş olmalısınız. Ordumuz asayişi sağlamıştır. İzmir limanını donanmanıza kapatıyorum. İsterseniz, tebaanızı gemilerinize doldurabilirsiniz. Donanmanızın en kısa zamanda limanı terk etmesini istiyorum !”

Sert sözler karşısında amiral ne yapacağını şaşırdı:

-“İngiltere’ye savaş mı açıyorsunuz ?”

Paşa:

-“Savaş açmak mı? Siz yoksa Sevr antlaşmasının halen yürürlükte olduğunu mu sanıyorsunuz? Biz onu çoktan yırtıp attık bile. Karşımda serbestçe oturuşunuzu, sizi konuk saymama borçlusunuz! Fakat nezaketimizi kötüye kullanmanıza müsaade edemem. Şu anda hukuken “barış antlaşması yapmamış” iki devletiz. Savaş hukuku halen yürürlüktedir.

Gemilerinizi derhal karasularımızdan çekmenizi size tekrar ve son defa ihtar ediyorum !..”

Bir balmumu heykeline döndü amiral..

Sert adımlarla girdiği Mustafa Kemal Paşa’nın odasında oturduğu sandalyede küçüldükçe küçüldü ve sonunda kekeleyerek: “- Affedersiniz!” dedi, yerlere kadar eğilerek geri geri kapıya gidip dışarı çıktı.

Olay kısa süre içinde şehirde duyuldu…

İngiliz ve Fransızlar kendi uyruklarını gemilere bindirmeye başladılar.

Birkaç saat sonra da sessizce çekilip gittiler…

Türkiye ATATÜRK’tür, ATATÜRK Türkiye’dir

Yorum yapın!

Comment *

Peki ben ne yapabilirim?
Bizi okuyor, beğeniyor ve “Peki ben ne yapabilirim?” diye soruyor musunuz? Bağış yaparak bizi destekleyebilirsiniz. Bağışlarınızla faaliyetlerimiz daha sık, daha geniş ve daha etkili olacaktır. TIKLAYINIZ!

Yazarın millidusunce.com'daki yazıları