İçerde dışarda büyük bir yangın var. Dünya kötülerin elinde ve bakarsan çoğu dinden yürüyor. Kötüler Trump’tan, Netenyahu’dan ibaret olsa o kadar endişelenmeye gerek yoktu. Onlar gibiler bizde, orada, burada her yerde. Diğerleri de ya vurdumduymaz, ya onlara alkış tutuyor.  “Endişeliler” azdan az. “Endişe”sini sorumluluk duygusuyla birleştirerek konuşan ve hareket edenler ondan da az.

Şimdiki endişe, kötülerden ve kötü gidişten duyduğumuz derin kaygının adı. Bu manada endişeli olanın sustuğu veya susturulduğu yere gelmişsek kötünün yolu açılır. Orada mıyız? Tam öyle değilse de yakınız. İyilerin sesi cılız çıkıyor. Bunda kötülüğün kanun kural tanımazlığının baskıcı rolü büyük. Kötünün kötülüğünü azdıran da zaten kuralsızlık.

DURUM BU KADAR KÖTÜ MÜ?

Öyle görünüyor. Ve kötümser mi olmalıyız? Elbette hayır. Bilecek ve anlayacağız. Bilen tedbirini düşünür. Bilerek içeriyi sağlam tutanların gücü topludur. Adalet ve güven varsa belirsizliğe alan kalmaz. İçerde birlik yalnız adaletle sağlanır. Evet, yalnız adaletle… Sınır aşan sular gibi sınır tanımayan problemler her zaman olur. Bunları idare edebilen akıl, birlik gücüyle kazanır.

Dünya büsbütün akılsız değil. Yalnız, değer çöküntüsü her yerde. İnsanlığın vicdanı, belki daha doğru ifadeyle ahlâkı kovuldu. Başkalarını bakar, görür ve anlarız. Fakat kendimizi anlamakla yetinemeyiz. Gerekeni yapacak bir aklı davet etmek zorundayız. Yönetenlerin dikkati başka yerlerdeyse uyaracaklar olacak. Usulünce söylemek, uyarmak aydının vazgeçilmez işidir. Sorumluluk duyanlar olacak. Sorumluluk duyan susamaz. Mehmed Emin’in dediği doğrudur:

“Susarsam sen mâtem et!”

KURALLAR YOKSA ANARŞİ VARDIR

Çokça tekrar ediyoruz: Bizde bozulma yukardan gelir gibi görünür. Hem öyledir, hem değildir. Çünkü seçtiklerimiz aşağı yukarı bizim ortalamamızdır. Biz öyle olmasak onlar böyle olmazlar demek de doğrudur. Yani, birilerini suçlayarak yanlışlarımızı örtemeyiz.

Gücü verdiklerimiz kurallarla bağlıdır. Başa geçeni, kurallar zinciri bağlar. O zincirden kurtulmak isteyene sistem müsaade etmez. Sistem bozulursa olan olur.  Güçler tek elde toplanır. Yürütmenin unsurları tepedekine bakar. Meclis de karar almak için o tek ele bakar. En fenası adalet mekanizması da o ele bakar hale gelir. Şimdi o duruma yakın düştüğümüzü, gün yirmi dört saat yaşıyoruz.

Talimat almayacak tek güç varsa adalet mekanizmasıdır. Talimata düştüğü algısı oluşmuşsa her türlü kötülük azar. Nitekim azmıştır. Türkiye mafyavari şekillenmelerle sarılmış durumda görünüyor. Yalan talan havada uçuşuyor. Uyuşturucu orta mekteplere kadar girmiş, Millî Eğitim Bakanı kendince din sosu ekleme telaşında. Ve bozdukça bozuyor. Bozuyor, çünkü amaç okutma-öğretme-eğitme ve insan yetiştirme değil, peşine takılacak sürü oluşturmak. Bu türden kaba ideolojik bakışların insanla, fikirle alakası olmaz. Nitekim olmadığı görülüyor.

YUKARDAKİLER BOZGUNU HIZLANDIRIYOR

Başa geçirdiklerimiz kuralları istediğinde es geçer görününce aşağıdakiler başka türlü davranır mı? Erkek kadına, hasta doktoruna, öğrenci öğretmenine saldırıyor. Öğretmenler korkuyor, aileler korkuyor. Dövülen dövülene, ölen ölene. Hal böyle olunca ipin ucu bağlanmadan kaçıyor.

Millî Eğitim adıyla yaz-bozdan başı dönen çocuklar da kolaylıkla yıkıma katılıyor. Suça meyilliler artıyor. Mafyaya özenen mi ararsın, çete kurarak uyuşturucu peşinde koşanı mı? Bakanımızın derdi bunlar değil! “Kâbede hacılar” tamtamının peşinde kendinden olmayanları nasıl döveceğini düşünüyor.

Millî Eğitim temel olduğu için onu örnek seçiyoruz. Yine düşündürmek için söyleyeceğim, dindar ve kindar insan tipi yetiştirmek isteğini analiz ederseniz iyilik namına kırıntı bulamazsanız şaşırmayın!

DİN DİYENLERİN DÎNİ

İşte görüyoruz, din diyenler din dışı işlerle toplumu zehirliyorlar. Dünyadan, tarihten örnek de almıyorlar. Hristiyan engizisyonundan Humeyni rejimine din tekeli kuranlar hep bozdular. Zavallı İran’ın başına gelenlerin sebebi kendileridir. Humeyni rejimini din ve dinden zannetme ahmaklığını gösterdiler. Çoğu dinlerinden oldu.

Öyle bir dünyadayız. Hadi Netanyahu Yahudi şeriat devletinin başbakanı, baksanıza Trump da din fanatiği. Yalnız onlarda kuralların ve kurumların freni var. Bizde dinden görünme bozgunu onlarla kıyaslanamayacak durumda. Bozulmadık tarafımız neredeyse kalmadı. Kimse kimseye güvenemez halde. Gerginlik kol geziyor. Adalet adaletlikten, bakanlık bakanlıktan, cami camilikten, idare idarelikten çıkıyor. Okul okulluktan hayda hayda çıkıyor. Koca Âkif yüz yirmi yıl önce “Nasılsa mektebiniz, tıpkı öyle mâbediniz!” demişti. O paralelliği bütün sefaletiyle yaşıyoruz.

Bu durumda denecek çok açık: Haydut Amerika ve İsrail bölgemizde keyfince kasaplığa girişiyorsa dönüp kendimize bakacağız. Zayıfız. Hadi daha yumuşak söyleyelim, onlar kadar güçlü değiliz. Buraya nasıl geldiğimizi soracağız ve anlayacağız. Öncelikle göreceğiz, bizi de dinden vurdular.

“Biz kendimizi vuruyoruz” dersek kurtulmak için aklı davet etmeye başlamış oluruz.

Dinden vurulan dünyanın ortasında yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Anayasaya göre, vatandaş olarak kimliğimiz -dünyanın medenî ulus devletlerinde olduğu gibi- tektir. Fransa’da vatandaş olan herkes Fransız, Almanya’da Alman, Amerika’da Amerikan, Türkiye’de de Türk’tür. Şu veya bu kimlikler bu ana kimlikle kavga etmeye kalkamaz. Kalkarsa anarşi doğar ve gereği yapılır. Türkiye Cumhuriyeti, egemen bir devlet olarak her türlü teröre, kanunsuzluğa karşı çıkar. Kural budur. Budur da, ya tam tersi bir yola giriliyorsa? İşte orada tam bir kaos doğar. Ortadoğululaştırılmaya çalışılan Türkiye, şimdi bu cehenneme sürüklenmiş görünen bir ülkedir.

Devlet güçleri, PKK ile anayasa çerçevesinde mücadele etmiş ve bugüne kadar sonuç almaları önlenmiştir. Şartlara bakılırsa dünyaya karşı büyük güvenlik başarısıdır. Peki, şimdi ne oldu da devleti dize getirmiş gibi eskilerinden beter sonuçlar doğuracak bir açılımın yolu açılıyor?

TBMM’deki meşruluğu, tartışmalı komisyona sunulan Dem Raporu’na bakarsanız görürsünüz. Açılımlarla bölücülüğe sunulan imkânlar bu rapordaki dile yol açacak kadar –bugün için- imkânsızı yokluyor. Elli yılda elde edemeyecekleri bir psikolojik zemin sağlandı. PKK’ya mesafeli duran, “Biz Türk devletinin eşit vatandaşlarıyız” diyen vatandaşlar ne yapacağını bilemez hale getirildi. Sosyal ayrışma hedefine kapı açıldı.

HAVADA UÇUŞAN TALEPLER

Olanı dosdoğru görelim: Bu yeni açılım, PKK’ya devletin karşısında pazarlığa oturacak güç pozisyonunu kazandırdı. Meclis üyelerinin İmralı’ya gidişi bu pozisyonun somutlaşması için gerekliydi. Nasıl oluyor da razı olunuyor derseniz, iş orada çatallaşıyor. Yine bütün yollar Trump’a ve İsrail’e mi çıkıyor? Takip edenler diyorlar ki, “Onlar istedi”. Peki, biz niye kabul ettik veya hangi yanlışlarla zora düştük? Cevabı aranacak soruların başında zaten bu geliyor.

Olan açık: PKK kendisini feshediyor derken tersini yaşıyoruz. PKK kendisini feshetmiyor, statüsü olmayacak yere yükseliyor. Gün yirmi dört saat “barış”tan söz ederseniz savaştığınızı kabul ettikleriniz muhatabınızdır. Kastınız PKK’yı masanın diğer yanına oturtmak değilse adını doğru koyacaksınız. Onların dilini benimseme yenilgisine düşmeyeceksiniz.  Barış, devletler arasında olur. Baksanıza Apo,  partisi Dem tarafından “Baş Müzakereci” ilan ediliyor. O da şart üstüne şart dayatıyor. Olacak iş mi?

Apo’nun manifestosuyla ayrı bir devlet olmak fikrini bir defa daha ertelediler. Niye erteledikleri açık: Henüz halkın ayrılığa evet demeyeceğini biliyorlar. İkinci sebep daha önemli. Türkiye içinde kalarak semirmeye devam edecekler. Tabii fırsat verilmeye devam edilirse.

OLANI ANLAYALIM

Türkiye’de Kürtlerle Türkler arasında bir çatışma yaşanmadıkça ayrışmanın olmayacağı anlaşıldı. İnsanlar bu zamana kadar yaşadıklarına baktılar. Türk’le Kürt’ün farkı yok. İnandıramadılar ki çatışma da yok. Ancak bundan sonra olmayacağı garanti edilemez. Çünkü açılımlar içerde can çekişen PKK’yı diriltiyor. Halka, benim olduğu gibi senin muhatabın da PKK’nın Dem’i deniyor.

Eşit yurttaşlık dedikleri yurttaşlık değil, devlete ortaklık talebiydi, Dem raporunda açık ettiler. Ortaklık talebiyle bölünelim demekten daha tehlikeli bir yol açıldı. Yine söyleyeyim, bir kadınla iki erkeğin evlenmesi ne ise bu ortaklık fikri de odur. Egemenlik paylaşılmaz. Batı Türklerinin tarihinde kısa manda dönemleri vardır, bu yoktur. Yani bu durumda kavga kaçınılmaz. Bunu biliyorlar.

Bu son açılımın birincisinden beter sonuçları olacağını yazmıştık. Doğrudan PKK’yı muhatap alır ve “Hadi gel konuşalım” derseniz, onun dili değişmez. İyice şımarır ve tepenize çıkmaya kalkar. Azgınlığı artar. Nitekim artıyor, görüyoruz. Halk tedirgin olur. Doğu’da panik, Batı’da bağımsızlığa saldırı endişesi başlar.

HALKA “İŞ BAŞA DÜŞTÜ” DEDİRTMEMEK LAZIM

Devletin kuralları açıktır: Etnik aidiyetler üzerinden ortaklık iddia edilemez. Birliği dinamitler. Ülkeyi parçalama sonucunu doğurur. Açılımcılar, orayı geçtik diyorlarsa, onu da söylemelidirler. Yalnız, bilsinler ki milletin karakteri açıktır. Bursa Stadyumu’nda işaretleri görülen değişmeyecek şeyler var. Onları da unutmamak lazımdır.

Milletin devletin yanlış yaptığı algısına kapılması dehşettir. Devleti yönetenlerin rehin alındıkları algısı büsbütün dehşettir. İş başa düştü düşüncesine yol açar. Şimdi oraya epeyce yakın görünüyoruz. Benim korkum ve endişem budur.

Süleyman Demirel’in “Türkiye’nin iç bünyesiyle oynanırsa.. “ ifadesiyle başlayan bir video kaydı dolaşıyor. Süreçle ilgilenen herkesin seyretmesi ve düşünmesi lazım. Orada, “Türkiye bomboş bir ülke değildir” diyor. Türk Milliyetçiliği büyük bir güçtür; sabırla gözler, ülkeyi tehlikede gördüğü yerde harekete geçer diyor. Buna yol açılmamasını ihtar ediyor. Her cümlesi, tarih bilen bir devlet adamının süzülmüş sözleridir.

Demirel’in dediklerini yaşadıklarımızdan da biliyoruz. 12 Eylül öncesinde bizim duygumuz tam da buydu. Büyük millete mensubiyet, tarihin heybetli gerçeğidir. Duygusu halkın bağrında saklıdır ve büyüklüğünü kritik dönemlerde şaşılacak fedakârlıklarla gösterir. Biz de hatırlatalım: İşi oraya vardırmamak aklını göstermemiz gerek.

 “Türkiye’nin iç bünyesiyle oynanırsa…” yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

PKK, Dem ve uzantılarının öne sürüldüğü ve dünyanın desteklediği bir başkaldırma karşısındayız. Sebebini iyi anlamak lazımdır. “Çünkü eziliyoruz” dedirtiyorlar. Acaba öyle mi? Bir elleri yağda bir elleri balda olanlar bunu söylüyorlar. Sistematik baskıdan, ezilmeden, eziyet çekmeden bahsediyorlar. Yaşananlara bakıyorsunuz, o da yok.   Öyle olsa halkın da PKK başkaldırmasına katılması ve sadece devletle değil, kurucu unsur Türklerle kavga edilmesi gerekirdi. Bu vakte kadar başaramadıkları budur.

Geniş plandan bakalım, Türkiye’de kurucu unsur Türklerle diğer vatandaşlarımız arasında bir husumet yoktur. Herkes birdir. Herkes eşit haklara sahiptir. Hak hukuk gaspı ve “adalet” problemi son yıllarda artarak hepimiz için vardır. Etnik veya dini aidiyetlerden çok muhalif olmak veya başka sebeplerle ilgilidir.

Açılımlarla açılan PKK ve DEM şımarıklığı tedirgin edici sınırları çoktan aştı. Birileri an asıl Türk olanlara bile Türk demeyi yasaklayacak durumlar yaşatıyor. Baksanıza CHP parti programında Türk demekten kaçılıyor. Şu feleğin işine bakın ki Türk’ün kendisinden ayırmadığı Kürt’ü güya kollamak ve Türk’ü açık ve örtülü karalamak için fırsat kollayanlar arasına kurucu partimiz CHP’yi de sokmaya çalışıyorlar.

Durum gören göze ayandır: Açılım, PKK’nın yapamadığını kolaylaştırıcı rol oynuyor. Alınamayacak mesafeleri altın tepside sunma işlevi görüyor. Türk demeyin dendikçe, kurucu unsur suçlandıkça, milletin “Yeter artık!” diyeceği yere doğru yaklaşıyoruz.

GÖRÜNEN KÖYDÜ GÖRÜNDÜ

99 sayfalık Dem raporuna bakın, yenilir yutulur cinsten sözler yok. Terörsüz Türkiye sloganıyla yola çıkan ve hiçbir pazarlık yok diyen iktidar cenahını yine yalanladılar. Tam bir manifesto yayınladılar. Dokunulmayacak denen ne varsa dokunulsun istiyorlar. Anayasanın dibâcesi dâhil, 66 ve 42 dâhil birçok maddenin değişmesini istiyorlar. Daha neler neler var: Yüzyıl önce başkaldıranların öncülüğünün tescilini istiyorlar. Apo’nun hapisten çıkarılmasını ve toplum önderi olarak kabulünü istiyorlar.

Hükûmet istese de bunları yapamaz. Bunu bilmelerine rağmen atağa geçmelerini iyi anlamak lazımdır. Ağa babalarının “Hadi bastırın!” dedikleri yerdeyiz. Oynadıkları pokerde ellerini açıyorlar. İstedikleri, içerde bir kapışmadır. Ağa babaları o olmadan tam sonuç alamayacaklarını biliyorlar. PKK’ya kaşıttıkları ayrılık fikrini pekiştirmenin, birliği dinamitlemenin ve mutlak düşmanlığı körüklemenin yeni versiyonu böyle kurgulandı.

Şunu bilelim: Yıllardır tarih uydurarak zemini hazırlanan ve şimdi dillendirilen iki veya çok ortaklı devlet isteği ayrılıkçılıktan daha beterdir. Sonu kesin çatışmaya varır. Çünkü, egemenlik ortak kabul etmez. Hatırlatmak isterim: Çok milletli imparatorluk zamanlarımızda da egemenlik paylaşılmazdı. Türk, Selçuklu’da da Osmanlı’da da devletin kurucusu ve egemeniydi.

AÇILIM İLLLETİNİN KURGUSU İŞLİYOR

Açılım metastazlarıyla bünyemizin kanatılması projesi içerden-dışardan çok ortaklı. Devlet gücünü verdiklerimiz eliyle yapıyorlar. Zayıfdüşerseniz, yakayı ele verirseniz, devletten milletten önce kendinizi düşünürseniz bunları fırsat bilirler ve yakanıza yapışırlar.

Nereye bakılsa bu düşkünlük görüntüsü var: Atatürk’ün partisinin Türk demekten utanan yeni yönetimi onlardan ileri görünüyor. Özgür Özel’in “Biz Dem’le ayrılamayız” ifadesini köpürte köpürte söylemesi, tam da celladına aşk gösterisi.

Siyasi hayatımız ne dediğini, ne ettiğini bilmez adamların elinde kaldı. Beni mazur görsünler, birileri onları istedikleri gibi oynatıyor görüntüsü, görüntü olmayı çoktan geçti. Halkın önemli bir bölümünün inandığı görüş haline gelmesine ramak kaldı.

Trump’ın kamuoyuna açık görüşmede Cumhurbaşkanımıza ettiği sözler, içine düşürüldüğümüz dar boğazın boğazımızı sıkma şantajını bütün açıklığıyla anlatıyor. İkide bir de efelenerek söylediği sözler işte bu “Yakan elimde” uyarısıdır.

SEVR PROJESİ GÜNDEMDE

Açılımcılar, Apo‘ya Meclis’ten birilerini göndererek birliğin ipini iyice incelttiler.  Bunu bilmiyorlarsa Meclis Başkanı, milletvekili, yüksek bürokrat, akademisyen ve benzeri etiketleri onlara yabancıdır. Terörü bitirme iddiasıyla Apo‘ya hulus çakanlar ne yaptıklarını biliyorlarsa o daha fenadır. Bilelim ki bildikleri hayrımıza değildir. İçimizde kimsenin hayrına değildir. Bunları kullanan yabanın işine yarar.

Ayrıca, bu iş yapılacaksa da böyle yapılmaz! Halkın bu sürece desteği yoktur. Terörü bitirme cilasına büyük çoğunluk inanmıyor. Hedef Türk Devleti’dir, görüyorlar. “Muhalefeti PKK ve DEM’le birlikte olmak suçlamasıyla tekrar seçim kazandılar. Meğer kendilerini söylüyorlarmış” diyorlar. Şayet niyetleri teröristlerle anlaşmak ve taviz vermek ise halktan onay istemelidirler. Ya seçim yaparak “Biz bunları yapacağız” diyerek oy isteyecekler… ya da referanduma gidecekler.

Başka türlü yapılan işlerin olmayan meşruiyeti katlanır. Hüseyin Yayman‘ın Apo’ya gittiğini gizlemeye kalkması bundandır. Yaptıkları kanun kural işi değildir. Utanılacak iştir. Türk Milleti bunu kabul etmez. Etmez!

Açılımlar aramızı açıyor yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Bu yazıyı dinleyebilirsiniz.

Prof. Dr. Mehmet SARAY’ın “Türk Dünyasında Birlik Böyle Sağlanamaz” başlıklı yazısını (06/07/2019, Yeniçağ) okuduktan sonra araştırmaya başladım. “Ortak Türk Tarihi Kitabı”nı birkaç kitapçıya ve tanıdığım tarih öğretmenlerine sordum ama böyle bir kitabın olmadığını söylediler. Duyumlarıma göre kitap hazırlanmış fakat yoğun eleştiriler üzerine basılmasından vazgeçilmiş. Sadece Temel Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından “işlenecek konularla ilgili” bir genelge gönderilmiş!

2023 yılı başlarında konuyu yeniden araştırmaya başladım. Bir gün Talim ve Terbiye Kurulu sitesine girdiğimde Ortak Türk Tarihi Dersi Öğretim Programı ile Ders Kitabı’nın siteye yüklendiğini gördüm, çıktısını aldım.

Ortak Türk Tarihi Ders Programı’nın Ortaöğretim Genel Müdürlüğünün 01/09/2022 tarihli teklifi üzerine Talim ve Terbiye Kurulunda 18/10/2022 tarihinde görüşüldüğü ve 04/11/2022 tarih ve 93 sayılı Bakan onayı ile uygulanmasına karar verildiği anlaşılıyor.

Yine Ortaöğretim Kurumları Haftalık Ders Çizelgelerinin 2023-2024 eğitim öğretim yılından itibaren uygulanmak üzere tüm sınıf seviyelerinde uygulanması 15/08/2023 tarihinde Talim ve Terbiye Kurulunda görüşülmüş ve 24/08/2023 tarih ve 37 sayılı kararla uygun bulunmuştur. Çizelgeden Ortak Türk Tarihi Dersinin seçmeli dersler arasına alındığı anlaşılmaktadır. Ancak dersin kitap olarak basılıp okullara gönderildiği veya satıldığı hakkında bilgi edinemedim. Dolayısıyla yazılarım bu çıktılar üzerinden olacaktır.

Ortak Türk Tarihi Dersi ile ilgili “2.3.Öğretim Programının Uygulanmasında Dikkat Edilecek Hususlar” başlığı altında şunlar belirtilmektedir:

1.Ortak Türk Tarihi Dersi Öğretim Programı’nın hazırlanmasında temel eğitim ve ortaöğretim süreçlerinde “Sosyal Bilgiler, Tarih ve vb.” derslerde yer alan tarih konuları dikkate alınmıştır. Bu öğretim programına yönelik temel bilgi ve becerilerin kazandırılmasında yukarıda bahsedilen derslerin programları önemli bir yere sahiptir. Özellikle öğrencilerin tarih dersinde kazandıkları araştırma yapma, sorgulama, keşfetme, problem çözme gibi temel bilgi ve becerileri bu programda da kullanmaları ve geliştirmeleri sağlanmalıdır.

2.Öğretim programında belirlenen konuların diğer disiplinlerle ve günlük hayatla ilişkilendirilmesine imkân sağlayan etkinlik ve çalışmalara yer verilmelidir.

3.Türk dünyası; bağımsız Türk devletlerinin yanı sıra Rusya, Çin, İran gibi ülkelerde Türklerin yoğun olarak yaşadığı bölgeleri içeren çok geniş bir coğrafyayı kapsar. Dolayısıyla konular işlenirken Türk dünyasının sınırları bütünsel bir bakış açısıyla ele alınmalıdır.

4.Programın uygulama aşamasında, bilgi-iletişim teknolojilerinden yararlanarak Türk Devletleri Teşkilatı üyesi ülkelerdeki (Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan ve Kırgızistan) öğrencilerin etkileşime girebilecekleri ortamlar oluşturulmalıdır. Bu amaca yönelik projeler geliştirilmeli veya mevcut projeler uygulanmalıdır.

5.Öğretmenler; Ortak Türk Tarihi dersi ile ilgili bilgi, beceri, değer ve tutumları öğrencilerine kazandırırken sadece ders kitabına bağlı kalmamalıdır. Sınıf düzeyi öğrencilerin ilgi, hazır bulunmuşluk düzeyleri, öğrenme stilleri gibi unsurları göz önünde bulundurarak öğretim programıyla tutarlı olacak şekilde materyaller (sunum, etkinlik, proje, okuma parçaları vb.) geliştirilmeli ve bu materyalleri kullanmalıdır.

6.Ortak Türk Tarihi derslerinde anlamlı ve kalıcı öğrenmelerin meydana gelebilmesi için öğrencilerin bilmeleri gereken temel unsurlardan bir tanesi kavramlardır. Tarih öğretmenleri öğrencilerin ünitelerle ilgili bilgi düzeylerini tespit ettikten sonra, konu içinde temel kavramların öğretimine ilişkin uygulamalara (kavram haritaları, kavram ağları, yapılandırılmış grid, sözlük hazırlatma vb.) yer vermelidir.

7.Ortak Türk Tarihi Dersi Öğretim Programı’nda önemli şahsiyetlere de vurgu yapılmaktadır. Tarihin şekillenmesinde önemli rol oynamış bu şahısların hayat ve kariyerleri ile tarihe mal olmuş ve eser ve faaliyetleri programda yer alan konu ve kazanımlarla ilişkilendirilerek öğretilmelidir.

8.Öğretmenler konuların öğretiminde yer temelli öğrenmeye dayalı etkinliklere de yer vermelidirler. Bu çerçevede, öğretmen denetiminde sanal müze ziyaretleri, çevre ve okul imkanları uygun ise tarihi mekân ve müze ziyaretleri yapılmalıdır. Öğretmenler ziyaretlerin; ilişkilendirilen kazanım ve açıklamaları doğrultusunda planlanması, uygulanması ve sonuçlandırılması konusunda gerekli tedbirleri almalıdır.

9.Çeşitli kazanımlarda verilen kronolojik sıralama, öğrencilerin kronolojik düşünme becerilerini desteklemeye yöneliktir. Sıralanan olay ve olgulara ilişkin bir konu anlatımı yapılmamalı ve bunların ezberletilmesi yoluna gidilmemelidir. Ortak Türk Tarihi Dersi Öğretim Programı’nın işlevsel bir biçimde kullanılabilmesi için öğretmenlerin dikkat etmesi gereken hususlar aşağıda sunulmuştur.”

Ortak Türk Tarihi Ders Kitabı

Kitaptaki “ÖN SÖZ”den sadece şu ifadeleri alarak konuya gireceğim: “Ortak Türk Tarihi dersinin amacı, genç nesilde Türk topluluklarının ortak geçmiş, dil ve kültüre sahip oldukları düşüncesini husule getirmek, bu vesileyle Türk dünyası arasında karşılıklı saygı ve birlik duygusunu geliştirmektir. Bu ders kitabında Türk topluluklarının bilinen en eski dönemlerinden 15.yüz yıla kadar olan geçmişi, Türk devletleri ve hanedanları tarihi bazında anlatılmaktadır. (s.7)”

Kitabın bölümleri ve konu başlıkları ise şöyledir:

1.BÖLÜM: DÜNYA TARİHİ ÇERÇEVESİNDE TÜRK DÜNYASI

1.Türk Halklarının Dünya Tarihindeki Yeri/ 2.Türk Dilleri/ 3.Türk Adının Anlamı/ 4.Türk Halkları Coğrafyası/ 5.Türk Halklarının Ata Yurdu/ 6.Türk Göçlerinin Sebepleri ve Sonuçları/ 7.Orta Asya’nın En Eski Kültürleri/ 8.Ön Türkler/ 9.Sakaların Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Hayatı.

II.BÖLÜM: HUN İMPARATORLUKLARI VE SONRAKİ TÜRK DEVLETLERİ

1.Asya Hun İmparatorluğu/ 2.Usun Devleti/ 3.Kadim Kırgızlar/ 4.Kangüy Devleti/ 5.Parkana (Davan) Devleti/ 6.Kuşan İmparatorluğu/ 7.Avrupa Hun İmparatorluğu/ 8.Güney Hun Devleti/ 9.Ak Hun (Eftalit) Devleti/ 10.Juan-Juan Kağanlığı/ 11.Hun İmparatorlukları ve Sonraki Türk Devletleri Döneminde Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Hayat.

III.BÖLÜM: TÜRK KAĞANLIKLARI

1.Kök Türk Kağanlığı/ 2.Avar Kağanlığı/ 3.Hazar Kağanlığı/ 4.Türgeş Kağanlığı/ 5.Uygur Kağanlığı/ 6.Koçu Uygur Devleti/ 7.Karluk Yabguluğu/ 8.Kırgız Kağanlığı/ 9.Kimek ve Kıpçak Devletleri/ 10.Türk Kağanlıkları Döneminde Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Hayat.

IV.BÖLÜM: İLK TÜRK İSLAM DEVLETLERİ

1.Orta Asya’da İslamiyet’in Yayılması/ 2.Oğuz Yabguluğu/ 3.Karahanlılar Hakanlığı/ 4.Sacoğulları/ 5.İdil Bulgar Devleti/ 6.Gazneliler Devleti/ 7.Büyük Selçuklu Devleti ve Türkiye Selçuklu Devleti/ 8.İldenizliler (Azerbaycan Atabeyleri) Devleti/ 9.Harezmşahlar Devleti/ 10.İlk Türk İslam Devletlerinde Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Hayat.

V.BÖLÜM: TÜRK KAĞANLIKLARI (TÜRK-MOĞOL DEVLETLERİ)

1.Moğol İmparatorluğu/ 2.Altın Orda Devleti/ 3.Çağatay Devleti/ 4.Moğolistan (Doğu Çağatay) Hanlığı/ 5.İlhanlılar Devleti/ 6.Kubilay Hanlığı/ 7.Türk-Moğol Devletlerinde Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Hayat.

VI.BÖLÜM: TÜRK DÜNYASI (XIII-XV. YÜZYILLAR)

1.Delhi Sultanlığı/ 2.Mısır Memluk Devleti/ 3.Osmanlı İmparatorluğu/ 4.Timurlular Devleti/ 5.Karakoyunlular Devleti/ 6.Akkoyunlular Devleti.

VII.BÖLÜM: TÜRK DÜNYASININ ORTAK MANEVİ VE KÜLTÜREL MİRASLARI

1.Türk Halklarının Ortak Destanları/ 2.Türk Halklarının Ortak Manevî Değerleri/ 3.Türk Halklarının Ortak Maddi Kültürü/ 4.Türk Halklarının Ortak Millî Oyunları.

SÖZLÜK, KAYNAKÇA

(YY: Kitabın içindekiler bölümü ile metin başlıkları arasında hatalar gördüm, sanıyorum dikkatten kaçmış!..)

Yazımı Prof.Dr. Erol GÜNGÖR’ün bir sözüyle bitirmek istiyorum: “Türk’ün bütün tarihi kaybolsa, sadece Orhun Abidelerine bakarak bu milletin yüksek medeniyetini, devlet kurucu dehasını, ahlâk ve faziletini, askerî kahramanlığını, devlet ve kanun anlayışını öğrenmek mümkündür.”

Devam edeceğiz…

Ortak Türk Tarihi Dersi-1 yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Rahmetli Vali Rıza Akdemir şair ve yazardı. Duygu ve heyecan adamıydı. Coşkun bir milliyetperverdi.

Devlet adamı dikkatini de aynı heyecanla yaşardı. 12 Eylül İhtilâli sonrası, merkez valisiydi. Kızılay’da karşılaştık. Hâl hatır etmeye bile girmeden seslendi: “Sevgili Yağmur, dünya el birliği etmiş, bir sabah olsun rahat uyanmayalım diye bize neler neler hazırlıyor!”

Devamının nasıl geleceği malum. Memleket derdi, insan arayışı, o iman ve duygu adamını söyletir de söyletirdi. İyi ki bugünleri görmedi.

KENDİMİZE DOST DEĞİLİZ

“Dünya” deyişi söz gelişiydi. Bu hâlimizle dünyanın bize bir şey yapmasına gerek yok. Biz kendimize dost değiliz. Her gün, her saat kendimizle oynuyoruz. Trilyon dolarlarla yaptıramayacakları işleri onlar adına biz yaptık, yapıyoruz.

Geldiğimiz yer tam bir felaket. Krizler içindeyiz. Gözaltılar, tutuklamalar ve kayyım atamalarla toplum gerildikçe geriliyor. Kamuoyu, ekonomik kriz dâhil bu olanları da görüyor. Ümit Özdağ’ın hapse atılması akıllara ziyan. İstanbul Belediye Başkanı’nın içeriye alınması vahim ötesi sonuçlar doğurdu.  Beş mangıra muhtaç iken hazineden milletin trilyonları gitti.

Sonuç, krizlerin büyümesiymiş. Trump’a, ona buna el açmaya yol açacakmış. Sanki hiç umurumuzda değil. Varsa yoksa iktidarımızın devamı.

İKTİDARA GELECEKLERİN YOLU DA PATİKA

Yöneteceklere bakıyoruz, onlar da bir başka yanlış çizgide yer yer hükûmet diline koşularak ilerliyorlar. Kimse bir şey bilmiyor ama iyi denerek sürüklenen kalabalığa katılıp konuşuyor. PKK’lıların ağzı kulaklarında. Terörün bitmesine değil, devamına hizmet eden bir dil bu. CHP, şu ne idiği belirsiz açılım illetine güya temkinli destek veriyor. Aslında daha ileri gidiyorlar. Dilleri neredeyse PKK’nın, Dem’inkiyle aynı. Özgür Özel, “Kürtler sorun var diyorsa var..”  sözünü yüz kere tekrar ediyor. Bu sırt sıvazlayıcı sözün nereye varacağını düşünmüyor. Ne manaya geldiğini kendisine hatırlatacak tarih, sosyoloji ve devlet bilir kimseler yok ki böyle demeye devam ediyor.

Kürt seçmen, Kürtler demeden konuşamıyor. Bununla da kalmıyor, milliyetçi demokrat, sosyal demokrat, şucu bucu demokrat dedikten sonra bir de Kürt demokrat ekliyor. “Be kardeşim, “demokratlar” demen, “seçmen” demen yetmiyor mu? İlla bölecek misin? Millet diyorsun, bu dille nasıl millet olunur?” diyen yok.

Beş gündür, Sırrı Süreyya Önder’in vefatı dolayısıyla vites artırdılar. Bir “barış”tır gidiyor. Barış diyenler, nedense hep savaş taraflısı olanlar. Dediğimizi yapmazsanız silahı bırakmayız diyenler. Tezada bakar mısınız?

Serdar Turgut’un yeni kitabı çıktı: Trump ve Zamanın Sonu.  Bazı bölümlerini dün sabah İsmail Küçükkaya ile konuştular. Serdar Turgut, “Büyük Oyunda, Türkiye’nin bölünmesi merkezde” dedi. Bunu göremeyen bir siyaset adamı olabilir mi?

KAFALAR BÖLÜNMEYE DEVAM EDİYOR

Kafalar bu dille bölünürse birlik fikrinden bahsedemeyiz. Baksanıza Özgür Özel, Üç Fidan idolleştirmesine candan sarıldı. İdam edilmelerini kimsenin tasvip ettiğini sanmıyorum. Fakat onlara yoldaşımız, yol göstericimiz demek nasıl bir ölçüsüzlüktür? Koca CHP’nin edindiği kılavuza bakar mısınız?

Bunu herhangi bir sol hareket yapabilir, Türkiye’yi yönetmeye talip bir parti yapamaz. Cumhuriyet’i kurduğunu iddia eden bir parti ise asla.

Rol model seçtikleriniz için kayıtlara bakın, yaptıklarını görün! Bu üç genci ODTÜ’de odasını basarak saldırdıkları İskender Öksüz’e sorun. Saldırdıkları güvenlik güçlerini hatırlayın. Size oy veren milliyetçiler ne düşünür, sorun!

Kimi Rusçu, kimi Maocu, kimi Enver Hocacı o sosyalist gençlerimiz makbulünüz de, diğerleri tu kaka ise size söylenecek çok söz olacaktır. Kavga Günleri’ni yazan bir kimse sıfatıyla söylüyorum. Orada özeleştiri var. Dikkatli bir dil kullanarak yaşadıklarımızı sorguladım.

Burada sadece şunu söyleyeyim: O kavgayı bugüne taşımanın, yara kaşımanın memlekete faydası yoktur. Özgür Özellerin yaşananlardan ders almadıkları anlaşılıyor. Çok yazdım, memleketi batağa sürükleyen bir iktidara rağmen kolayca seçim kazanamayacak durumda olmaları milletin bu kafaya güvenmemesinden dolayı değil midir?

SÖZDE ATATÜRK VAR AMA…

Türkiye, fikirlerin serbestçe konuşulduğu, tartışıldığı bir ülke hâline gelmelidir. Kaba güce başvurulursa neler olacağını gördük. Yanlışa yanlış, doğruya doğru diyeceksiniz. Körü körüne övgü de, sövgü gibidir. Birine mensup veya yakın olabiliriz: Komünisti de bizimdir, Milliyetçisi de, İslamcısı da. Hepimiz Türk milletindeniz. Milletimizden ve devletimizden yana oluş, değişmez ölçüdür. Tabii eleştirme hakkımızı herkes için kullanırız.

Yönetenlere ve yöneteceklere içimiz yanarak hatırlatıyoruz: Yapmayın lütfen! Bu dil, dil değildir. Birliği dinamitliyorsunuz! CHP’nin biraz değişmesi sevindiriciydi. Devam ettirmeliydiler. Saraçhane gösterilerine katılan gençler onlara bunu da hatırlattılar. Anlamış görünmüyorlar. Şimdi Türkiye’yi düştüğü bataktan kurtaracak muhalefetin lokomotifi iseler yapacakları bellidir: Herkesi Cumhuriyet’in birlik diliyle kucaklayacaklar. Ayrıştırıcı dilden vazgeçmeleri temel meseledir.

Şimdiki durumları anlayanlar için gayet net: Atatürk diyorlar, Atatürk’le taban tabana zıt anlayıştalar.

Bu işin tadı iyice kaçtı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.