Demokratikleşme ama nasıl?

Yedinci bölüm “Demokratikleşme ile ilgili öneriler” başlığını taşıyor. “Türkiye’nin demokratik standartlarının yükseltilmesi amacıyla atılması gereken adımlar konusunda önerilerde bulunmak Komisyonumuzun başlıca görevlerindendir.” diye başlıyor.

Hemen ikinci paragrafta da, “…hakaret, tehdit gibi suç unsuru içermeyen her türlü düşüncenin ifade edilebildiği; karşılıklı saygı ve hoşgörü çerçevesinde … bir siyasal ortamın oluşturulması temel bir gereklilik” deniyor.

Bu anlayışın, “… siyasal katılımın şiddetin reddedilerek gerçekleştirildiği bir demokratik …” bir bakış açısı ifade ettiği belirtiliyor.

Komisyon raporunda, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Anayasa Mahkemesi (AYM) içtihatları ve uluslararası sözleşmeler bağlamında infaz kanununu yeniden ele almayı öneriyor. Bunu da “infaz adaletini esas alan temelde” yapmak gerekiyormuş. İnfaz sürecinin, “daha adil, daha eşitlikçi” olması gerektiği de belirtiliyor.

Peki, Can Atalay Davasında çok önemli bir tartışma yaşanmıştı. AYM ve Yargıtay arasındaydı. Bu tartışmayı -hatta çatışma- nereye koyacağız? AYM’nin, anayasaya uymadığı yazılıp söylenmiş, millî yargı tartışmaları da yaşanmıştı. Aslında bir devlet kriziydi ve derin dondurucuda bekletiliyor. Buna benzer başka örnekler de verilebilir.

Demem o ki Türkiye’yi yönetenlerin bagajında, Rapor’da yazılanlarla taban tabana zıt tasarruflar var. Bu da Rapor’un ciddi manada sorgulanmasını haklı kılıyor.

Daha adil derken…

İnfaz düzenlemesi, bölücübaşı’nın umut hakkından yararlanması tartışmaları üzerine gündemde. Umut hakkı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihadı. Adı üstünde, “Ömür boyu cezaevinde kalacak şekilde hüküm almış herkese şartla salıverilme umudunu vermek demektir. Doğrudan bir hak tanımlamak değil bir hukuki imkân sağlamaktır.”

AİHM kararında, “kaç kez müebbet veya ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olursa olsun, bir hükümlü hakkında şartlı tahliye kararı verilip verilmeyeceğinin müebbet hapis cezasının uygulanmasından başlayarak 25 yıl geçmeden gözden geçirilmesi gerektiğini vurgulamış”.

Biz de ise mevcut yasaya göre şartlı salıverme için, “Müebbet hapiste 30 yıl, ağırlaştırılmış müebbet hapiste 36 yıl ceza çekilmesi şartı” var. İnfaz düzenlemesi şimdi daha iyi anlaşılıyor değil mi?

Rapor “daha adil, daha eşitlikçi” diyerek, öncelikle ve zımnen, şu an uygulanan infaz uygulamasının adil olmadığını da söylüyor. Yani, iktidarın adalet ve reform diyerek yaptıklarının adil olmadığını belirtiyorlar. Bunu düzeltmek gerek diyorlar. Ama 6’ncı bölüm değerlendirmesinde bahsettik, yasal düzenlemeler müstakil ve geçici mahiyette olacak. Peki, sadece PKK için olacaksa ikili infaz uygulaması nasıl devam edecek? Birisi daha adil (!) diğeri onun kadar adil değil, olur mu dersiniz?

Ancak kamuoyu bölücübaşı için umut hakkını, doğrudan serbest kalacağı gibi algılıyor. Gidiş de buraya doğru görünüyor.

Daha geniş haklar ve özgürlükler

Bölümdeki ara başlığın tam hâli Demokratikleşme ile ilgili öneriler.

İlk cümleler, “Doğuştan gelen, dokunulamaz ve devredilemez nitelikteki, insan onurunun vazgeçilmez bir parçası olan temel hak ve özgürlüklerin tam ve eksiksiz kullanılmasının önündeki engellerin kaldırılması hedefiyle mevzuat gözden geçirilmelidir.” diye başlıyor. Üzerinde tartışmaların hep olduğu doğuştan gelen haklar içinde ana dilinde eğitim de var. Gelin, bunu bir de, Rapor’un 5’inci bölümündeki “Kürt’ün onuru” ile düşünelim.

Devamında, “Şiddet çağrısı, nefret söylemi ve terör propagandasıyla etkin mücadele sürdürülürken, hukuki sınırlar içinde kalan her türlü eleştiri …” demokratik yaşamın bir parçası olarak korunması gerektiği”de ifade ediliyor. Bunu için de “basın ve yayınla ilgili kanunlar”ın gözden geçirilmesi gerekir” diyor.

Elbette halkın bilgi alması için bu çok önemli. Ancak Kürt kökenli vatandaşlarımızın tek temsilcisi -hatta önderi- ve sürecin bir parçası hâline getirilen bölücübaşı’nın “basını susturun” diye de algılanan açıklamaları arşivlerde duruyor.

Komisyon, “Siyasi Etik Kanunu’nun” hazırlanmasını öneriyor. Bu konuda da Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, “İlçe Başkanı bile bulamazsınız” açıklaması arşivlerde. Hâlâ aynı düşüncedeyse nasıl olacak?

Yedinci bölümün son ara başlığı “Yerel yönetimler”. İki paragrafı içeriyor. Ancak yine üzerinde fırtınalar kopabilecek konular.

İlk paragraf. “Demokratik siyaset zeminini güçlendirmek amacıyla idari sistemin ‘daha demokratik ve hukuki standartdı daha yüksek’ bir şekilde organize edilmesi mümkündür.” (Koyuluk rapordan). İkinci parafta da “Anayasa’dan kaynaklanan idari vesayet yetkisinin demokratik toplum gereklerine uygun olarak kullanılması…” diyor. (Koyulaştırma bana ait).

Anayasa M. 127’ de. “Merkezî idare, mahallî idareler üzerinde … kanunda belirtilen esas ve usuller dairesinde idarî vesayet yetkisine sahiptir.” diye hükmediyor.

“İdari vesayet … Devletin 3 kuruluş ilkesinden biridir. Bu ilkeyle 1) idarenin bütünlüğü, 2) kamu görevlerinde birlik, 3) toplum yararı, 4) yerel ihtiyaçların gereğince karşılanması sağlanır … Devletin kuruluşuna fantezilerle müdahale etmek olmaz. Zamanda sınanmış doğrulara göre davranmak gerekir. Yoksa bedeli pek fazla” Bu ifadeler  Prof. Dr. Birgül Ayman Güler’den. Yoruma gerek duyurmayan ve gayet açık uyarılar. Ve özerklik fırtınasının habercileri değil mi?

Sonuç ve değerlendirme

Rapor, Sonuç bölümünde “eşitlik temelli kardeşliği”, “kardeşlik, birlik ve bütünleşme temelli bir vatandaşlık anlayışını”, “duyguların ihmâl edilmediği … herkesin kendini ait hissettiği bir Türkiye’yi inşa etmeyi” vurguluyor. Bunun da “Oluşan müşterek kanaat” olduğu belirtiliyor.

Bakalım, TBMM’ye nasıl bir taslak gelecek?

Bu yazı, serinin son yazısı. Biraz da uzadı. Okuyucunun sabrına sığınıyorum. Malum, Terörsüz Türkiye ya da daha doğru ifadeyle Üçüncü Nesil PKK Açılımı, Türk tarihini bir kırılmaya doğru götürüyor.

Biliyorsunuz, Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Türk millî egemenliği bugün yaşayan Türk halkına emanet. Türk halkı da geçmişten aldıkları emaneti geleceğe devredecek.  Türk Milleti’nin ebediliği bu şekilde sağlanacak. Onun içindir ki bu devir hasarsız ve daha gelişmiş olmalı. Hani, “Benim (bizim) vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet yaşayacaktır” diyordu ya Büyük Atatürk.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk her yaştan Türk gencine Hitabesi’nde , “ Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklâlini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.” de diyordu.

Biz Türkler görevimize düşkün milletizdir vesselam…

Yeni devlet kurma hazırlığı: Komisyon raporu (son bölüm) yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Trump politikaları yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Nedir bu “Terörsüz(!) Türkiye”? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

TÜRK MİLLETİ YENİ BİR SEVR DAYATMASINA BOYUN EĞMEYECEKTİR!

Türkiye’yi yöneten Cumhur İttifakı’nın, adında milliyetçi olan ortağının genel başkanının açıklamalarıyla başlayan ikinci açılım sürecinde bugün yeni bir aşamaya geçildiği görülüyor. Bölücü terör örgütü, bir ‘kongre’ topladığını söyleyerek ‘sonuç bildirgesi’ yayımladı. Söz konusu açıklamada Anayasa ve Lozan Antlaşması reddedilerek, Lozan Antlaşması öncesine dönüş çağrısı yapılıyor.

Türkiye Cumhuriyeti’ni yönetenlerin terör örgütleriyle iş birliği ve müzakere hâlinde olmaları, birlikte bir süreç yönetmeleri kabul edilemez. Bu sebeple hükümettekiler de dâhil olmak üzere Cumhuriyet’in kuruluş esaslarını ve varlığını suçlayıcı bir söyleme, en başta Türkiye Cumhuriyeti bakanlarının karşı çıkması gerekir. Karşı çıkılmaması, bölücü terör örgütünün Cumhuriyet’in şahsına ve Cumhuriyet hükümetlerine yönelik iftiralarını paylaşmak anlamına gelir ki bu da vatana ihanetle eşdeğerdir.

Emperyalizme karşı şanlı bir direniş göstermiş ve dönemin süper güçlerine kendi şartlarını kabul ettirmiş Türkiye Cumhuriyeti; kurulduğu günden itibaren Balkanlar, Kafkaslar ve Orta Doğu bölgesinde istikrarın, çağdaşlığın ve insanca yaşamanın parlayan yıldızı olmuştur. En önemlisi de bu coğrafyadaki Türk millî egemenliğinin son temsilcisidir. Unutulmamalıdır ki Türk Dünyası’nın da batıdan dünyaya açılan kapısıdır. Türkiye Cumhuriyeti’ni hedef alarak, bölüp parçalamaya çalışmak, emperyalizme, sömürüye hizmet etmek ve Türk milletini bir tebaa hâline dönüştürmeye çalışmaktır. Unutulmasın ki devlet çökerse altında ilk kalanlar onu çökertenler olur.

Lozan Antlaşması öncesine dönüş çağrısı, açık ve net bir şekilde Sevr şartlarının uygulanması çağrısıdır. Emperyalistlerin maşası bölücü terör örgütü aracılığıyla emperyalistlere boyun eğmek, teröre teslim olmak demektir.  BOP’u uygulamaya sokmak demektir. Türk milleti, kendisine dayatılmak istenmiş bir ölüm fermanı olan Sevr paçavrasını daha önce yırtıp tarihin çöplüğüne atmış, bağımsızlığını korumak için de binlerce şehit ve gazi vermiştir. Bugün de kendisine yaldızlı sözlere sarılarak sunulan yeni ölüm fermanlarını aynı şekilde tarihin çöplüğüne gönderecektir. Bundan kimsenin şüphesi olmasın.

Ne Mutlu Türküm Diyene!

TÜRK MİLLETİ YENİ BİR SEVR DAYATMASINA BOYUN EĞMEYECEKTİR! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

27.02.2024 tarihinde eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşı (basın her ne kadar son zamanlarda İmralı dese de) bölücü terör örgütü PKK’nın feshedildiğini ve silah bırakması gerektiğini açıklamıştır. Üstüne üstlük otelde eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşı ve “İmralı Heyeti’nin” çekilmiş olduğu fotoğraf önünde önce Kürtçe olmak üzere anayasaya meydan okurcasına mektup okunmuştur. Mektuba geçmeden önce yansıtılan fotoğrafa dikkat çekmek isterim. 7 kişi olan “İmralı Heyeti” fotoğrafta 10 kişiydi. Fazladan 3 kişi kimdi, yoksa eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşının sıkılmaması için yanına getirilen bölücü terör örgütü sözde yöneticileri miydi? Umuyorum ki böyle bir şeyi gözümüzün içine sokacak kadar yapmamışlardır.

Açıklamanın içeriğine gelince 50.000 kişinin kanı elinde bulunan, milyonlarca kişinin hayatını mahveden, yetim ahı almış bir mahlukun barış, demokrasi, kardeşlik gibi vurgularının samimiyetini tartışmaya gerek yoktur.

Buradaki asıl amaç nedir? Bölücü terör örgütü zaten faaliyet olarak bitmiş, Türkiye ayağı PKK’nın feshini istemiş lakin KCK çatısı altındaki Suriye kolu olan PYD/YPG terör örgütünün cevabı durumu özetler niteliktedir: Feshi istenen PKK’dır. Eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşı ve bu sürece önayak olanlar herhâlde KCK yapılanması ve PKK ile PYD/YPG farkını benden iyi biliyorlardır. Peki sözde barış güvercinleri şanlı Türk Silahlı Kuvvetlerinin asıl mücadele ettiği örgütü feshetmeden “terörsüz Türkiye” hayaline nasıl erişecek? Gözümüzün içine bakarak alay edildiği ortadır. Çünkü PKK’nın silahlı üyelerinin birçoğu Türkiye’de büyük bir hüsrana uğramış, mühimmatları ile PYD/YPG saflarına geçmiştir. Buna rağmen böylesine bir taviz verilerek zaten Türk devletinin gücü altında ezilen PKK’nın feshi ne anlam ifade etmektedir?

Anayasa

Buradaki asıl amaç, karşılıklı pazarlıklar ile al gülüm ver gülüm hesabı bir şeyleri garantilemektir. Söz konusu tavizlerden ilki nedir? Anayasamızdaki millî-üniter devlet yapısıdır. En baştan beri özellikle Anayasa’nın 66. maddesine yönelik bir saldırı mevcut. Peki siyasi ödevler ve haklar bölümü altında incelenen ve Türk vatandaşlığını düzenleyen  bu meşhur 66. madde ne diyor bakalım:

MADDE 66- Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür. 

Türk babanın veya Türk ananın çocuğu Türktür. 

Vatandaşlık, kanunun gösterdiği şartlarla kazanılır ve ancak kanunda belirtilen hâllerde kaybedilir. 

Hiçbir Türk, vatana bağlılıkla bağdaşmayan bir eylemde bulunmadıkça vatandaşlıktan çıkarılamaz. 

Vatandaşlıktan çıkarma ile ilgili karar ve işlemlere karşı yargı yolu kapatılamaz. 

Anayasa’daki tanım çok nettir. Türk devletine bağlılık etnik unsur aramaz, mezhep aramaz. Büyük kurtarıcının dediği gibi: “Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir.” Bu netliğe rağmen etnikçilik yapanların amacı bellidir. Türkiye’nin küreselcilere teslimi için çabalamaktadırlar. Türkiye’yi bir bütün olarak sağlam tutan her bir yapıya zarar vererek bu teslimiyete olanak sağlanmaktadır.

Sınırların her gün değiştiği bir bölgede sağlam kalmanın en önemli iki unsuru millî-üniter  devlet yapısı ve laikliktir. Ne hikmetse bu bölgedeki iç karışıklıkların en temel kaynağı da bu iki unsurdur. Bunu herkes çok net biliyor. Türkiye Cumhuriyeti devletinde nasıl bir ayrımcılık var ki 50 yıl silahlı bölücülük faaliyeti sonucunda 50.000 cana mâl olmuş katillerin sözcüleri bugün TBMM milletvekilleridir? Dünyanın neresinde böyle bir ayrımcılık görülmüştür? Eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşına önder diyecek kadar mı ayrımcılık vardır?  Kürt kökenli Türk vatandaşlarından fazladan vergi mi alınıyor? Memur olamıyorlar mı? Sosyal hizmetlerden yararlanamıyorlar mı? Dillerini konuşamıyorlar mı? Söz hakları mı yoktur? Ayrımcılık nedir? Nasıl bir hak istenmektedir?

Bu topraklarda huzurun ve refahın parolası bellidir: Millî-üniter devlet yapısı ve laiklik. Bu topraklar üstünde emeli olan küresel güçler Türk devletinin 101 yıllık cumhuriyetinin bu iki ilkesine üzerinden saldırmıştır ve saldırmaya devam etmektedir.  Laiklik ortadan kalkarsa din yönetimi ile mezhepsel ayrılıklar ortaya çıkacak veya millî-üniter  devlet yapısı ortadan kalkar ise etnik ayrımlar ortaya çıkacaktır. Ortadoğu buna örnektir. Örneğin Fransa’da ve Almanya’da bir siyahi Fransız olmayı kabul ederken, Türkiye’de Türk kimliğine itiraz nedendir? Günümüzde herhangi bir ayrımcılık yokken binlerce yıldır beraber yaşamışken Avrupa’nın emperyalistleri ile ezdikleri milletler ulus olabiliyor ama biz olamıyoruz öyle mi? Hem de bu emperyal güçlerin tezlerinin desteği ile. Her şey ortada değil midir? Küreselcilerin Ortadoğu’yu istikrarsızlaştırma ve sömürme amacı bellidir. Eli kanlı bebek katili bölücü terör örgütü elebaşından beklenen barışın, demokrasinin ve kardeşliğin sonu Suriye, Irak, Lübnan Afganistan olur. Türk devleti cumhuriyeti sayesinde, millî-üniter  devlet ve laiklik ile bu emperyal planlara direnmiş ve direnmeye devam etmektedir. Ondandır ki eski sol yeni liberallerin, siyasal İslamcıların, etnik bölücülerin ve ikinci cumhuriyetçilerin savaşı bu iki ilke üstünden dönmektedir. Siyasi çıkar için Anayasa’nın temel ilkelerinden taviz vermek geçmiş değerlere ve geleceğe en büyük ihanetlerden biridir. Türk milletine düşen doğusu ve batısı ile birlikte 85 milyon olarak küreselcilerin bu emeline, 100 sene önceki gibi Anadolu’dan bir yumruk indirerek planlarını alt üst etmektir. Hep birlikte ulus bilinci ile küreselcilerin ve onların hizmetkârlarına karşı durmalıyız. Aksi durumda kaybedecek yine biziz, 85 milyonuz.

Ondan dolayıdır ki başta Türk milliyetçileri, vatanseverler, Atatürkçüler, cumhuriyetçiler olmak üzere 85 milyon olarak üstümüzdeki ölü toprağını atmalı bir ulus bilinci ile küreselcilerle ve maşaları ile mücadele etmeliyiz. Cumhuriyetin ne hayrını gördüm diyen nankörlere 85 milyon olarak cumhuriyeti göstermeliyiz. Gazetecilerin, öğrencilerin, sokak röportajına konuşanların, siyasi parti liderlerinin, akademisyenlerin hapiste olduğu bir ülkede bu düzeni tesis edenler ile bölücülerin barış, demokrasi ve kardeşlik getiremeyeceği ortadadır. Bunların getireceği; kan, gözyaşı ve hiçliktir. Büyük kurtarıcı ve önder Mustafa Kemal Atatürk’ün bize mirası olan bu değerlere sahip çıkmalıyız. Bunun için her zamankinden daha çok ulus bilincimize sarılmalı ve kardeşçe mücadele etmeliyiz. Aksi takdirde yok oluruz.

Ne mutlu Türk’üm diyene!

Barış, demokrasi ve kardeşlik (!) yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.