Bu yazıyı dinleyebilirsiniz.

Trump, tam serseri mayın.  Putin’in ondan kalır yanı yok diyenler de çok. Bazı bakımlardan benzese de akıllı deli diyenler de epeyce var. Şimdi yıldızının sönmüş göründüğüne bakmayınız. Adam Rusya’nın büyük şansı.

Eski ve yeni örneklere bakarak diktatörün de akıllısı makbul. Mao’dan beri Çin öyle. O toplum başka türlü yönetilemezdi denemez. Sopasız kolay kolay kalkınamayacağı söylenebilir. Bu işi de Çin usulü yapıyorlar. Şimdiki liderinin adını sorsanız bilen zor çıkar. Görünmez, göze batmaz profili tercih ettiler. Ulu orta konuşmadılar, olur olmaz konularda fikir söylemeye yanaşmadılar. İş yaptılar. Çin böyle büyüdü.

Bir de çok konuşanlar var. Bizdeki de onlardan. Bizimkinin iki gücü var: Dine dayanması ve rakiplerini türlü şekillerde devre dışı bırakmayı bilmesi. Bunları yapmak için uygun zaman hepsinden önemli. Dolayısıyle bir şansı da böyle bir dönemde başa geçmesi.

Madem girdik, onu da söyleyelim: 23 yıl iktidar için çok uzun bir zaman. İyi bir elde ülke büyüdükçe büyürdü. İçerde dışarda birçok alanda arkalara düştüyseniz düşüneceksiniz. Hâlâ, düştük tamam da Reis çıkaracak, bir mucize yaratacak diyen varsa o inançtır, tartışılmaz.  Zaten o kesin inançlılar yüzünden bu duruma düştük. Onlar yanlışları görüp söyleme yiğitliğini gösterselerdi, en azından savunmasalardı, ülke bu hale gelmeyecekti.

Diyeceğim o ki dünyayı ve bölgemizi anlamak isterken de kendimize bakacağız.

Ortadoğu kaynar kazan

Mezopotamya, insanlığın laboratuvarıdır. Her zaman hareketlidir. Dinler, çoğu medeniyetler buradan doğar. Sancılı bir coğrafyadır. Bütün devirlerde kaynar. Kargaşa, kavga bitmez.

Hatırlamak gerekir: Ortadoğu’nun en uzun süreli istikrarı bizim yönettiğimiz dönemlerdedir. Osmanlı, bölgeyi dört yüz sene idare etmiştir. Barış içinde geçen yüzyıllardır. Aslında Tolunoğulları ve Memlük dönemlerini de eklersek uzun yıllar Türk hâkimiyetinde bir bölgedir.  Yüz yılı aşan bir süredir egemen değiliz. Bölgede bizim emperyal gücümüzün sağladığı barışın bozulması da zayıf düşmemiz ve Batı müdahalesiyledir. Onlar nereye girdiyse istikrara oynamaz. Patlayacak mayınlar bırakır. Kalıcı bozulma sömürmenin devamı için gereklidir.

Dikkat edin, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra bizden çıkan topraklarda doğan 27 ülkenin hemen tamamına yüzyıl sonra bile huzur ve barış gelmemiştir. Bir ölçüde kalkınanlar vardır. Araplara düşen yerler gibi tabii kaynakları bol olanlar vardır. Varlıkları başlarına beladır. Devamlı tepelerinde kılıçlar gezer. Sömürdükçe sömürürler.

Suudi örneğine bakın anlarsınız. Bizden koptuğundan beri İngiliz’in ve sonra Amerika’nın güdümündedir. “Güdümünde” demek hafif kalır. Gazının, petrolünün eşitler arasında birinci ortağı Amerika gibidir. Trump gibi bir deli gelirse bu denge iyiden iyiye bozulur. Geldiği günün ertesi Riyad’a gider ve trilyon dolarlara varan anlaşmaları imzalatıverir. İsterse imzalamasın! Balyoz tepesindedir.

Batının büyük ahlâksızlığı

Güç böyledir. Düştüğü ele göre şekil alır. Bu el Batı’ysa giyotinden balyoza, nükleere kadar her tür öldürücü âletle tepenizdedir. Evet, Batı teknolojik ilerlemeyi yarattı. Bu büyük güçle hegemonya kurdular.

Batı’nın bencilliği türlü şekillerde işler. Sömürgeciliği doğuran anlayışı, insana insanca davranmayı aramaz. Meraklı beyinleri, insani değerleri de bulur. Hür düşünceyle sosyal değer yaratma da üstünlükleridir. Fakat sömürgecilik kafası insanları sınıflandırır. Orada biz ve diğerleri vardır. Kendi içlerinde her türlü düzen, kanun kural geçerlidir. Diğer millet, devlet ve insanlarına ayrı bakarlar. Nüfuzları altına aldıklarına ayrı hukuk uygularlar. Onlar köleleridir. İçerde geçerli olan insani kurallar oralarda geçerli olamaz.

Güya sömürgeler devri bitmiş fakat Batı’nın bu kafası değişmemiştir. Batı desteğiyle biti kanlanan İsrail’i de o kafadan saymak lazımdır.

Deliler cangılı

Totaliterliği zulmün şâhikasına çıkarmada Netanyahu’yu başa yazmak lazım. Sonra, sıra sıra bir yığın devlet başçısını dizebilirsiniz. Devrimizin liderlerinin ortak özellikleri büyük zekâya sahip olmamaları, iyi yetişmemeleri, dar ve sığ oluşlarıdır.  Buna bazılarının kendileriyle sınırlı bir yönetim anlayışıyla hareket ettiklerini de eklerseniz dünyanın neden bu durumda olduğunu açıklamak kolaylaşır.

İktidar gücü bu tür insanların elinde olunca her tür tehlike kapıdadır. Öngörülemez durumlara hazır olacaksınız. Batı’da ve köklü kurumlar memleketlerinde de bu tiplerin yarattığı zelzeleler olur. Oralarda tam yıkıcı olamazlar. Yalnız, bu durumda içerde çok zarar veremeseler de dışarda çok oynarlar. Tekrar edeceğim, sömürgeci kafası diğerlerini kendisiyle eşit görmez. Dahası aynı da görmez. Yolunacak kazdır. Ezilecek sinektir. Dolayısıyle kendilerinden zayıf ülkelerin vay haline!  Batı, gücü ele geçirirse dünyayı böyle yönetmek ahlâksızlığıyla illetlidir.

İsrail’le beraber Batı’nın giriştiği Ortadoğu hamlelerine, kırımlara, soykırımlara şaşanlar bu felsefi temele ve dünyanın delilere kalışına bakacaklar.

Dünya delilere kaldı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Yer yer ses hızına yaklaşan bir hayatı yaşıyoruz. Durup dinlenmek, olanı biteni tam anlamak ve tadına vararak yaşamak güç erişilecek lüksler arasında. Kısa ömrümüzde seri ve büyük değişiklikler yaşadık. 1966’da bu dünyadan göçen dedem Ramazan Çavuş mezarından kalksa tanıdık çok az şey bulur. 1992’de göçen babam da 33 yıl sonra dünyanın neredeyse tamamen değiştiğine şaşar kalır.

Değişen ve değiştiren, hızına yetişilemeyen buluşlardır, âletlerdir. Görüntüler değişiyor ve hayatın akışını birden değiştiriyor. Bir zaman sonra içimiz de o görüntüye uyar hâle geliyor. İnsan ve hayat değişir görünüyor. Hâlbuki yaradılış kodları değişmez. İnsan, yine o insandır.

 ÂLETLER ÖVÜNÜYOR ŞİMDİ

“Âlet işler el övünür” atasözü bugün başka türlü yaşanıyor. Ellerin âletlerle övünecek hâli kalmadı. Elleri âletler yönetiyor. İşlevleri açısından da âletlerle övünecek durumda değiliz. Alfred Nobel’in insanlığın hayatına dinamit koyduğunu konuşacak yerdeyiz. Kalaşnikof’un silahıyla cinayetler arttı ve terör azdıkça azdı.

Atom’un parçalanmasıyla hayatımız parçalandı. Toplu ölümlere hazırlandık. Yaşama derdine düştük. İnsan yıkıcılığı frenlenemedi.  Üstüne dijital devrimler her şeyi altüst etti. Hayatımız kolaylaşırken ölümler de kolaylaştı.

Şimdi devletlerarası güç dengesinde azdıkça azan öldürme tehdidi sahip olunan âletlerledir. Bugün öldürücülüğünüz kadar caydırıcı ve ikna edicisiniz. Gücün değişmez kuralını değişik gösteren öldürme âletleridir. İnsanlık âletin insana bu kadar hükmettiği bir devir görmedi.

YENİ DEVRİN PUTUNA TAPANLAR

Büyük güçlerin gücü ellerindeki âletlerdedir. Bu âletlerin saldığı dehşet, rakiplerinden önce onları esir alıyor. Öldürücülük mest ediyor. İnsanlık, âletlerin kolaylaştırdığı hayatlarının âletlerle ne kadar çabuk ve topluca yok edileceğinin endişesini yaşıyor. İsrail, Gazze’de taş taş üstünde bırakmamayı ateş saçan âletlerle yürütüyor. Yakın çevresini yetişmiş insan gücünün yönettiği ateş gücüyle temizlemeye çalışıyor. 1500 km ötedeki İran’ı akıl ve ateş gücüyle hem içerden hem dışardan vururken merhamet hissinin zerrelerini de vuruyor. Vuruyor.

İnsanlık, yarattığı âletlerin dehşetinde kavruluyor. En büyük tehdit, nükleer silahlar. Kavga konusu da o. Trump, güç oyununda oyuncak adam.  Netanyahu da, bizimki de, diğerleri de öyle. Gücü ele geçirenler, bugünün dünyasında derece farkıyla birbirinden ayrılıyor. Eline oyuncak verilmiş, çocuk aklı da alınmış bencil zalimlere dönüşüyorlar.  Değer, ölçü tanımıyorlar.

BU OYUNUN ŞAKASI YOK

Düzen kendileri içindir. Başkaları için düzensizlik geçerlidir. Bu uğurda kısa yol bellidir: Kanun ve kuralları örseler ve nihayet rafa kaldırırsınız. Farklıkları öne çıkarır, böler parçalarsınız.

Böyle bir dünyada gücü ele geçirenlerin kendileri için kullanmaları kolaylaşır. Amerika’da, Batı’da bu hevesler kursaklarda kalır. O âletle kendi içlerinde öyle oynatmazlar. Trump denen deli dediğiyle kalır. Yaptırmazlar. Nitekim içerde düştüğü durumu görüyorsunuz. Her üç adımının ikisinden geri döndürüyorlar. Problem bizim gibi ülkelerde.

Trump gibilerin ve akıllılarının bizdeki tek adamcılığı desteklemesine iyi bakmak lazım. Türkiye’yi Ortadoğululaştırma projesinin merkezinde bu var. Kendine benzetme değil, Ortadoğu’ya benzetme. İsrail hariç bütün bölge ülkelerinin paramparça oluşunu devlet veya halkla değil yaratılan tek adamlarla sağlama peşindeler.

Bunun için en büyük düşmanları demokrasi. Türkiye’de demokrasinin rafa kaldırılmasından Batı’nın devletleri değil bazı aydınları şikâyet ediyor. Şayet Amerika ve diğer batılı güçler bundan rahatsız olsaydı, Erdoğan son seçimleri göremezdi. Türkiye’de istedikleri böyle bir iktidardır.

Irak ve Suriye’de olanlar oldu. Biz bilerek bilmeyerek yardım ettik. Şimdi içerde de o hareketlerin uzantılarını görüyoruz. Kırk yıldır kan dökenleri özür diler gibi muhatap alıyor, siyasi-sosyal alanlar açıyoruz. Bu adım adım gerçekleşen işlerin yürüyen Ortadoğu projesinin bir ayağı olmadığını kim söyleyebilir?

İçerde muhaliflere girişilen son hareketlerin Batılılarca yasak savma kabilinden cılız eleştirilerle karşılanmasını da böyle anlamak lazım. Çünkü hedef belli.

İÇERİYİ KARIŞTIRARAK DIŞARIDA BAŞARILI OLUNMAZ

Dünya kaynıyor. Kaynatan, dünyanın tek gücü olma vasfını kaybeden Amerika’nın içinde dışında İsrail var. Kaynamanın merkez üssü Ortadoğu.

Olanı biteni anlamak için daha fazla gecikmemeliyiz. Bu durumda ülkeyi ve iktidarları beterinden kurtarmak ancak halkın itirazıyla mümkün olabilir.

“İç cepheyi güçlendirmek” ilk şarttır. Bu tabiri herkes farklı anlıyor. Tuhaf bir durum. Adalet, ehliyet ve liyakat temelinde anlayanlar var. Sözün manası zaten bu. İktidar cenahının kastı, kanun nizam çerçevesinde birlik beraberlik gibi görünmüyor.  Kasıt, eş başkanlığın kabulü ve ne derse uyulması ise ne manaya geldiği artık gün kadar açık. Nobel’in dinamitinden beter.

Irak’a, Suriye’ye, Gazze’ye, İran’ın bombalanmasına ve bölgede yaşananlara bakan, bunun bizim için bir yıkım projesi olduğunu görür. Türkiye’yi o dinamitten kurtarmak lazım. Temizlenecek mayınlar kafalardadır.

Temizlenecek Mayınlar yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.