Türkiye’de açılım benzeri söz ve davranışlar, her zaman ayrımcılığı, kampçılığı ve bölücülüğü tetikledi. Daha baştan yazdık: Son açılımda da farklı olmayacağı belliydi.

Bir kere bu işler böyle yapılmaz. Devlet, egemenliğin bölüşülmesini hedef alan çıkışlara karşı yapısı gereği temel değerlerini kıskançlıkla korur. Biz bunu unutmuş görünüyoruz. Sonra alınacak tedbirler çok yönlü değerlendirmelere dayanır. Açılımlar, böyle bir devlet dikkatinden uzaktı ve sonuçları ağır oldu. Sonuncusu da iyi düşünülmemişti. Öngörüye, hesaba kitaba dayanmıyordu. Sonuç görünen köydü. En kârlı çıkanların Dem, PKK ve türevleri olmasına şaşılmaz. En teşkilatlı ekiptiler ve arkalarında dünya güçleri var.

Konuşulmayan, üstü örtülen çok şey var. Terörle bir devlet kur(dur)mak istiyorlar. Bu hedef değişmedi, bir daha revize edildi. Şimdi şartlar tam olgunlaşıncaya kadar özerk bölgeler ve ona göre yapılanmalar istiyorlar. “Madem ayrılma düşüncesi yok, konuşabiliriz” derseniz, böyle iyi sonuç alınacağını düşünüyorsanız tuzağa tam düşersiniz.

Biz bu oyunu yüz yıl önceye kadar çok gördük.

BAKIN BAŞKA NELER YAPARSINIZ?

Kürt vatandaşlarımızın çoğunluğu terörist harekete destek vermedi. Evet, ülkeye ve değerlerine bağlı insanlarımız bugüne kadar çoğunluktu. Siz teröristleri çağırıp Meclis’i açarak, bağırış çağırışlara meydan açarak vatandaşlarınızı da güya silah bırakmış teröristlerin insafına terk edersiniz.

İlk açılımda gördük,  devlete yakın olanlara, ülkeye bağlı olanlara türlü eziyetler edildi. Devlet susunca vatandaş sindirildi. Listelenenler kendisini koruyamadı. Korucular ve sade vatandaşlardan, baskı ve işkenceler görenler yanında, canına kıyılanlar, şehit edilenler oldu. Bunlar açık bilgiler. Haberlere yansıdı, ekranlarda canlı seyredildi.

DAHA DÜNDÜ HATIRLAYIN!

Askerlerimizin bölgeden tahliyesi sırasındaki görüntüleri hatırlayanlar, utançtan ve öfkeden kızararak konuşuyorlar. Birikmiş kalabalıkların arasından 20 yaşındaki Mehmetçiklerin çekilişleri sırasında edilen hakaretleri nasıl anlattıklarını dinlemeye dayanamazsınız.

Bunları unutmayanlar var. Sadece Doğudaki vatandaşlarımız arasında değil, ülkenin her yerinde hatırlatanlar var. Utanç ve kızgınlıkla anlatanlar var. O görüntüler bir değil, iki değildir. Şehirlerde hâkimiyet sağlamaya çalışırken tuzaklar kurdular. Ana yolları asfaltlayıp altına bomba düzenekleri koydular.

Güvenlik güçleri, kural dışı işlere hemen müdahale ederdi.  Açılım sırasında müdahale yetkisi valinin müsaadesine bırakılınca onlara da “Karışmayın!” dendi. Teröristler göz göre göre şehirlerimizi böyle esir aldı, talan etti. Diyarbakır’da Sur ilçesinde neler olduğunu hatırlayın! O süreç bize ayrıca 753 şehide mal oldu. Albay Orkun Özeller, o şehir yapılanmasının terörünü bertaraf eden güvenlik güçlerimizin komutanlarındandı. Onu hapse koyduk, teröristleri çıkarmanın yollarını arıyoruz. Yaptığımıza bakar mısınız?

Şimdi adı bile kon(a)mamış açılımlar dönemini açanlar, bölücülüğü ve ayrımcılığı doğrudan muhatap aldılar. Bu akıl almaz başlangıçla terörcülerin iddialarını örtülü onaylama gerçekleşti. Hassas bir meseledir, bu yoldan giderek kafalarda ayrışmayı pekiştirirsiniz. Anayasada ifadesini bulan vatandaşlık tarifini fiilen bozarsınız. Bu oyunu kuranların dertleri zaten sadece şu veya bu etnik kitleden millet yaratmak değil, doğrudan doğruya Türklüktür.

ÖCALAN BAŞ MÜZAKERECİ

Temel hata PKK ve uzantılarını Kürt vatandaşlarımızın temsilcisi gibi algılatmaktır. Şimdi yapılan akıl almaz iş budur. PKK’lılar güvenlik güçlerini yenmediler ama yenmiş kadar önemli bir pozisyon elde ettiklerini düşünüyorlar. Şımarmaları normal bir sonuçtur.

Açtığınız yoldan girenler bakın başka neler yaptılar: DEM’in ilk Meclis grup toplantısında “Biji serok Apo!” sloganları atıldı. Düşünebiliyor musunuz, bu slogan atıldı. Devleti kuran Meclis’in temeline koymaya çalıştıkları dinamit, Terörsüz Türkiye süslemeleriyle paketlenerek VİP kişiler eliyle törenle Meclis’e getirildi ve böyle patladı. “Artık o Meclis’in hayrını görün!” demek yanlış değildir.

Bunlar daha başlangıçtır. Turpun büyüğü geridedir.

DEM’lilerin yaptıkları gösterilere bakınız. “Öcalan’a özgürlük!” diyorlar. Tabii derler, hükûmetimiz o yolu açtı. Diyarbakır’da, Şırnak’ta, Bitlis’te, Van’da neler olduğuna iyi bakmak lazımdır. Koruculara, devlete yakın kimselere bakmak lazımdır. Bu zamana kadar DEM’li olmayan sade vatandaşa bakmak lazımdır. Onların üzerinde giderek ağırlaşan bir baskı var mıdır? Tehdit ve şantaj var mıdır?.. Bakmak lazımdır.

Bunlar, o ilk açılım denen yıkımlarda olduysa şimdi neden olmasın? Gelen haberler de bu yönde. Örgütlü küçük azınlığın kitlelere hâkim olması ve istediğini kabul ettirmesi kolaydır. Akıllanmazsak bunun sayısız örneklerinden biri daha kapımızdadır.

Açılımlarla her yerimiz açıldı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

2 Nisan 2016

Bu soruyu hemen cevaplayalım:

Sıkıyönetimden; başta bölücü terör örgütü ve yandaşları olmak üzere, Haçlı emperyalistler ve işbirlikçiler çok korkarlar. Çünkü, terör yok edilir, hesaplar bozulur. Aynen 1993-97’lerde olduğu gibi. Bu bilinen bir husustur; ancak tam olarak bilinmeyenler de vardır ve daha da önemlidir. Bunlar, sıkıyönetimi “zinhar, aklınıza bile getirmeyin” diyen AKP, CHP ve bazı yetkili yöneticilerdir.

Neden korkuyorlar, anlatalım.

Malum, terör suç iken, bölücülük hak olamaz. Bu bakımdan; amaç olan bölücülükle, araç olan terör birbirinden ayrılamaz. Ülkeyi bölmek en büyük ihanet; terör ise en büyük vahşet ve insanlığa karşı işlenen en ağır suçtur.

Üzülerek ifade edelim ki, 1998’de yenilen bölücü terör, 2003’den itibaren toparlanarak kanlı eylemleri başlatmıştır. Yıllar içinde bir yandan şehit sayısı artarken, öbür yandan örgütle gizli olarak yapılan pazarlıklar sürdürülmüştür. Bu döneme baktığımızda, bölücülükle mücadele yapılmadığını, Temmuz 2015’e kadar anlık olanlar hariç, terörle mücadeleye girilmediğini, tespit edebiliriz.

Neden mi? Söyleyelim:

13 yıldır iktidar olan Erdoğan diyor ki:

“Türkiye Cumhuriyeti’nde 27 etnik grup yaşamakta. Bu 27 etnik grubun da varlıklarının tanınması gerekmektedir. ‘Türkiye Türklerindir’ gibi tezler yanlıştır. Türkiye, Türkiye’de yaşayan herkesindir.”

Burada; dili, dini, tarihi, kültürü, örf ve âdeti, vatanı, devleti, hatıraları, şarkısı-türküsü … bir olan Türk Milleti gerçeği inkâr ediliyor, 80 milyon vatandaşımızın ortak adı Türk Milleti olamaz deniliyor.

Türkiye etnisitelere ait çok ortaklı devlet olacaksa; bin yıldır kesintisiz olarak sürdürülen millî egemenliğimizin bunlar arasında paylaşılması gerekmeyecek mi?

PKK/KCK da, bu görüşe dayanarak terör yapmıyor mu?

Hukukumuz buna bölücülük diyerek suç sayıyor, ama yöneten zihniyet bunu “inkârcılık” ve “asimilasyon” olarak tanımlıyor ve kabul etmiyor. Anayasadan, Türk adının çıkarılması için bebek katili Öcalan ile İmralı’da mutabakata varılması, bu ortak görüşten kaynaklanmıyor mu?

Elbette bunlar sıkıyönetimden korkar… hem de çok korkar.

Sıkıyönetim ilan edildiğinde, Anayasa, kanunlar ve uluslararası hukuka göre, bölücü terörle mücadele edilecektir. Sonra, bu yönetim bütün demokratik ülkelerde olduğu gibi ülke güvenliğini sağlayacak şekilde hazırlanmış; yetkileri, kadroları ve kurumlarıyla uzman bir yapıya sahiptir. En kısa zamanda, kanun hâkimiyetini sağlamaya muktedirdir.

Sonunda, etnik temelde “özerklik” oyunuyla devletleşmek isteyen terörizm yenilecektir. Ancak sıkıyönetimi ABD, AB, İngiltere, İsrail, Yunanistan, Ermenistan gibi bilumum düşmanlar istemiyor. AKP de istemiyor!

Bunun delilleri de şöylece sıralanabilir:

1. PKK/KCK ile yapılan 2009 Habur, 2010 Oslo ve 2013 İmralı mutabakatının basına sızmasına kadar, bütün görüşmeler, Türk Milletinden ve Devletten gizli olarak yürütülmüştür.
2. 30 Ağustos 2015 resepsiyonunda Genelkurmay Başkanı Orgeneral Necdet Özel, “Çözüm sürecine ilişkin yol haritasını bilmiyoruz, o çalışmanın içinde yokuz. Kırmızı çizgilerimiz aşılırsa gerekeni söyleriz. Kırmızı çizgi, bölünmemek, bütünlük” dedi.
3. Orgeneral Özel’in, bu sözlerini değerlendiren AKP sözcüsü Atalay, “Yol haritamız henüz bitmedi. Bittiği zaman bütün kurumlarımızla paylaşılacak”
4. Davutoğlu, çözüm süreciyle ilgili “Tutumumuz, kamuoyunun bildiğinin çok ötesinde. Konuyu Genelkurmay Başkanımız da hem biliyor, hem takip ediyor”

Bu örnekleri biraz netleştirelim.

• Genel Kurmay Başkanı “bilmiyoruz” derken, resmi bilgi ve belgeleri kastediyor. Nitekim Atalay, “Yol haritamız henüz bitmedi. Bittiği zaman bütün kurumlarımızla paylaşılacak” demekle, Özel’i doğruluyor. Davutoğlu’nun beyanı, iki açıklamayla çeliştiği için ciddiye alınamaz.
• Genel Kurmay Başkanlığının “Çözüm süreci”nin hazırlanmasında bulunmaması, PKK ile yapılan anlaşmaların devletten gizlenmesi anlamına gelmiyor mu? PKK’nın bildiğini bütün düşmanlarda biliyor, ama Türk Devleti ve Türk Milleti bilmiyor. Çok anlamlı değil mi?

Sonuç: Sıkıyönetim ilan edilmediği sürece bölücü terörün biteceğini düşünmek hayaldir.

SIKIYÖNETİMDEN KORKANLAR KİMLER? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.