Terörsüz Türkiye Komisyonu’nun raporunun bölümlerini incelemeye devam ediyoruz. Bu yazıda da önce “Sürece ilişkin yasal düzenleme önerileri” başlıklı altıncı bölüme bakacağız.

Bölüm, “Komisyon raporu yasa yapım süreçlerine rehberlik edecek temel ilkeleri ortaya koymaktadır” diye başlıyor. Büyük bir ihtimalle yasa tasarıları da hazırdır. Sadece zamanı bekleniyor olsa gerek.

Komisyon süreçteki en kritik eşiği “… PKK terör örgütünün tüm unsurlarıyla silah bıraktığının ve kendisini tasfiye ettiğinin devletin güvenlik birimlerince tespit ve teyit” edilmesi olduğunu belirtiyor. “… yeni durumun gerektirdiği hukuk ve politika çerçevesinin” bu durumda hayata geçeceğini belirtiyor.

Bununla da yetinmiyor. Terör örgütünün tüm unsurlarıyla feshi, silahların teslimi, bu süreçte ihtiyaç duyulacak yasal düzenlemeler hususlarında anlayış birliği var diyor.

“Örgütün tüm unsurlarıyla feshi ile silahların teslimi ve bırakılması sürecinde ihtiyaç duyulacak yasal düzenlemelerin yapılması konusunda genel anlayış birliği vardır.”

Bu konuda kamuoyunda da çok fazla itiraz var. MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız da silah bırakılması hususunu teyit etme ihtiyacı duymuş olmalı ki X hesabında paylaştı (19 Şubat 2026).

Bu yazılanlarla, terör örgütünün Türkiye dışındaki yapılanmalarını düşündürmek istiyorlar. Ama PYD (SDG)  – PKK’nın yeni Suriye yönetimiyle anlaştığını da hiç gündeme getirmiyorlar. PYD (SDG), PKK’nın bir unsuruysa silahı bırakmadıkları ve bırakmayacakları da gayet açık.

Eğer, Suriye yönetimine entegre oldukları düşünülüyorsa, bu, şu anki yapılarıyla olacak. Suriye Dışişleri Bakanı Şeybani de bunu ortaya koyuyor. “SDG’yi düşman olarak değil, ortak olarak görüyoruz. Bu nedenle onların Suriye hükümetinin bir parçası olmalarına yardım etme konusunda oldukça istekliyiz.” (14 Şubat 2026)

ABD Dışişleri Bakanının SDG’lilerle Münih’te verdiği fotoğrafın mesajı da Suriye’deki tartışmaları -şimdilik- sonlandırmış görünüyor.

Bütün bunlar bir araya geldiğinde Hiç kimse, “Terör örgütü tüm unsurlarıyla silah bırakmazsa süreç ilerlemez” gibi sözler etmesin. Eğer bunda kararlılarsa komisyon derhal sonlamalıydı. Tabi, “SDG, PKK’dan ayrı kardeşim” demezlerse… Ya da “plana sadık kalmaya” devam etmiyorlarsa…

Bütünleşme için yasa: hem müstakil hem geçici

“Toplumsal bütünleşmenin güçlendirilmesini temin etmek üzere … amaca özgülenmiş, müstakil ve geçici mahiyette bir yasal düzenlemeye” ihtiyaç varmış. (Koyu vurgu rapordan.) Müstakilliğin de özellikle FETÖ -ve varsa başka terör örgütlerinin- bu süreç dışında tutulması tartışmalarının sonucu olduğu anlaşılıyor.

Bu düzenleme “demokratik siyaset zemini güçlendirecek ölçüde kapsayıcı” olmalıymış. Çünkü demokratik siyaseti güçlendirecek ve “sürecin sonuçlarını tümüyle ortadan kaldıracak(mış)”. Sonucu ortadan kalkacak olan da “Silahların bırakılması süreci”. Anlaşıldığı kadarıyla teröristlerin ceza davasından kurtulması ve siyaset yapabilmesinin önü açılıyor.

Rapor bunu, “Kanun; silahı ve şiddeti reddedenlerin topluma kazandırılmasını … meselenin bütünüyle hukuki ve siyasi zemine çekilmesini amaçlamalıdır.” diye ifade ediyor. Aynı zamanda da “…ilgili kişilerin adil, güvenli ve sağlıklı bir şekilde toplumla bütünleşmesi sağlanmalı” diyor. Haklarını da teslim etmek lazım “kamu vicdanını ve toplumsal hassasiyetleri gözetmeli” ifadesi de var. Türk Milleti’nin itirazının hafifletilmesi uyarısı hissediliyor.

Habur’daki çadır mahkemesi tiyatrosunun milletin vicdanında açtığı derin yara hiç akıldan çıkarılmamalı. Yeni ve yeniden, “dağdan memleketlerine dönen kahramanlar(!)” fotoğrafları şimdiden zihinlerde canlanmaya başlamış durumdadır.

Komisyon, toplumsal bütünleşme için “her bireyin ortak geleceğe eşit fırsatlarla dâhil” olması gerektiğini “kapsayıcı bir anlayışı ve buna yönelik politikaların” belirlenmesinin zorunlu olduğunu belirtiyor. Bunu da, “toplumsal hayat içerisinde yaşamını idame ettirebilmesine … kamu düzenine uyumuna” yardımcı olacağı gerekçesine dayandırıyor.

Silah bırakma süreci için izleme ve raporlama mekanizması oluşturulması öngörülüyor. “Bu mekanizmanın tespit ve teyidi çerçevesinde” denetim yapılacağı ve “sürecin sağlıklı bir şekilde yürüyüp yürümediği gözlemlenecek ve gerekli tedbirler zaman kaybetmeksizin” alınabileceği belirtiliyor.

Tabi, mekanizma çalışırken, istenmeyen davranışların önlenmesi de akla gelmiyor değil doğrusu. Hani Habur’da, çadır mahkemesinde, teröristin “pişman mısın?” sorusuna “hayır” cevabını, “yaz, pişmanım dedi” yaşanmışlıkları arşivlerde duruyor.

Süreçte Görev Alanlara Yasal Güvence Sağlanması

Altıncı bölümün hatta Rapor’un en dikkat çekici ara başlığı. Onun için olduğu gibi aldım. Tek paragraflık bir kısım.

 “Yürütülen süreçte görev alanlar, Millî Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonunun toplantılarına iştirak edip görüş, öneri ve değerlendirmelerde bulunanlar ile Komisyon çalışmalarında yer alanlar ve görevlilerin faaliyetlerinin yasal güvenceye kavuşturulması önerilmektedir.”

Rapor çok dikkatli bir dille yazılmış. Yukarıdaki paragraf da bu dikkatin eseri. “Yürütülen süreçte görev alanlar” diyor, yürütülecek süreçten de bahsetmiyor.

Yasal güvence verilmesi istenenler ayrı ayrı belirtilmiş. “Güvence” istenenler arasındaki “Komisyon çalışmalarında yer alanlar”, TBMM Başkanı ve komisyon üyesi milletvekillerini, “ve görevliler” de onlara yardımcı olan Meclis ve devlet görevlilerini işaret ediyor.

İyi de bu komisyon üyeleri zaten dokunulmazlık sahibi. Komisyonun kurulması ve çalışması Meclis faaliyetleri kapsamında değil mi ki? Neden çekiniyorlar da ek bir yasal güvence talepleri var? Yaptıklarından emin değiller de ondan mı? Bu sorumluluğun, Komisyon’un TBMM İçtüzüğüne aykırı bir şekilde kurulduğuna dair tartışmalarla birlikte başladığını mı düşünüyorlar acaba?

Peki, velev ki süreç Meclis Genel Kurulu’na gelmeden kesilirse ne olacak?

Yine yerimiz yetmedi. Yedinci bölüm için devam edeceğiz…

Daha sonra da bölücübaşı, bebek katili, ağırlaştırılmış müebbet mahkûmu iken Cumhur İttifakı’nın üstün gayretleriyle (!) ”Kürt Halk Önderi” hâline getirilen öcalan’ın açıklamalarını inceleyeceğiz. (Bu yazı yayına gönderilirken yapılan açıklamayı Pervin Buldan okudu. Okumaya da “Kürt Halk Önderi” diye başladı. 27 02 2026)

Yeni devlet kurma hazırlığı: Komisyon raporu 4 yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Nereden başlayacağımı bilmiyorum. İçimdeki kasırgada oradan oraya savrulmaktan yoruldum.

Türk’ün sıkıştığı, nefes almakta zorlandığı bir süreçten geçiyoruz.

Geçtiğimiz hafta sonu paçavra siyasetinin yalakalarının “VAR BİR BİLDİĞİMİZ” masallarıyla geçirdiği 21 Mart Nevruz kutlamalarında İstanbul’un göbeğinde terörist başının posterlerinin açılmasını, sözde Kürdistan paçavralarının sallanmasını izledik öylece.

Baharı kardeşlik naraları ile kutlayalım diyenlerin karşısında “BİJİ SEROK APO!” naraları ile dikilen siyasal terörün aparatlarını görünce bir kez daha dedik ki “MÜSLÜMAN AYNI DELİKTEN İKİ DEFA SOKULMAZ, ISIRILMAZ.”

*

Siyasallaşan terörü uzun zamandır anlatmaya çalışıyorum. Bizzat siyasal terörle mücadele eden birisi olarak o kadar tehlikeli bir süreçten geçiyoruz ki artık her şeyi göze alıp toplumu bilinçlendirmekten başka çaremin kalmadığını düşünüyorum.

Siyasallaşan terörün arkasında hukuk ve siyaset var. Her şeyi kılıfına uydurarak Türk Hukuk Sistemi’ne dokunulmazlıklarıyla birlikte meydan okuyabilecek bir yapıyla karşı karşıyayız. 90’ların o jargonlarından eser kalmadı. “BENİ VE ABLAMI ZORLA DAĞA KAÇIRDILAR.” süreci bitti, terör bilinçli ve kasıtlı bir şekilde destekleniyor artık. Daha doğrusu terör, siyasallaşarak normalleştiriliyor. Çünkü hedef artık Türkiye’nin bölünmez bütünlüğü…

*

Bütün kapılar, bütün yollar Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Anayasa’sının değiştirilemez ilk dört maddesine ve Türk vatandaşlığının tanımının yapıldığı 66. Maddesine çıkıyor.

Nasıl mı?

Bakınız çok basit bir örnek vereceğim. Bu seneki 21 Mart nevruz kutlamaları yaklaşık bir hafta sürdü. 24 Mart’ta İstanbul Yenikapı’da yapılan DEM Parti tarafından yapılan nevruz kutlamasında meydanda tek bir tane de olsa Türk bayrağı yoktu. Sözde Kürdistan paçavrasından, PKK terör örgütünün amblemlerinden , terörist başı Abdullah Öcalan’ın posterlerinden başka bir şey yoktu.

Peki bu durum ne anlama geliyordu?

Anayasa’nın değiştirilemez ilk dört maddesinden olan üçüncü maddesine gidiyorum hemen:

‘MADDE 3- Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir. Bayrağı, şekli kanununda belirtilen, beyaz ay yıldızlı al bayraktır. Millî marşı “İstiklal Marşı”dır.’

Bu durum Anayasa’yı yok sayan, Türk bayrağını kabul etmeyen bir güruhla karşı karşıya olduğumuzun anlamına geliyordu.

Böyle çok basite indirgeyerek anlatmaya çalıştım neden derseniz bu durumu hâlâ anlamamakta ısrar eden bir kesim var, belki anlar diye…

Daha fazla uzatmadan yazımı soru yağmurlarına tutarak sonlandırmak istiyorum.

Zira kalemimden korkuyorum…

*

Hukuku hiçe sayanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Türk bayrağının gölgesinde olmak istemeyenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Anayasası’nı görmezden gelenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Kardeşlik adı altında kalleşlik yapanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Siyasette kutuplaştırıcı dil kullanmayalım deyip, kendilerine karşı en ufak eleştiride Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne parmak sallayanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Terörist başından icazet alanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Şehit ve gazi ailelerinin onurunu hiçe sayanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Narkoterörün baronlarıyla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

90’lı yılların palavracı siyasetçileriyle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Uyuşturucu baronunun karısıyla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Film sinema adı altında kendisini sempatik gösteren fakat sırtında keleş taşıyanlarla mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Kaldığı eve askerimin kanının bulandığı sözde feodal ağa bozuntularıyla  mı terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Kandil’in havasını solumuş siyasal teröristlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Metropollere canlı bomba yetiştirenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Milletvekili dokunulmazlıklarını, terörist kaçırmaya feda edenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Biz sırtımızı YPG’YE, PYD’YE, YPJ’YE dayıyoruz diyenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

6-7 Ekim olaylarında sözde Kobane savunması adı altında halkı sokağa dökenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Kent uzlaşısı adı altında belediyeleri parselleyenlerle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

KISACASI;

Paçavra siyasetinin sözcüleriyle mi terörsüz Türkiye’yi getirecektik?

Bana söyler misiniz?

Söyleyemezsiniz değil mi?

Çünkü bütün bu sorularıma cevap verecek yüzünüz kalmadı artık…

Ne diyelim, yazık ki ne yazık!

Paçavra Siyaseti yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye öcalan’ın açıklamasını konuşuyor. Öncelikle tarihi yapan ve yöneten Türk milletinin terörist bir mahkûmla böyle bir ilişkiye girmesi yasalara aykırı. Ondan medet umması da ayrıca onur kırıcı. Terör karşısında beyaz bayrak çekmiş bir görüntü var. Aslında daha başlangıçta, tartışma dahi yapmadan, reddedilecek bir husus.

Tartışmalar, kısmen, çağrının muhataplarının kim olduğunda yoğunlaştı. Özellikle medya viledaşörlerinin de yönlendirmesiyle bu husus öne çıktı. Mesela, Suriye’deki PYD bu çağrının muhatabı mı değil mi?

Peki, bu tartışma doğru bir zeminde yürüyor mu? Hayır, doğru zeminde değil. Esas görülmesi gereken Türk milletinin gözünden kaçıyor. Perdenin arkasında da millet için çok tehlikeli işler oluyor.

Hani, fiilî durumu hukukileştirmek için anayasa ve sistem değiştirdik ya, bu da öyle bir şey. Gelecek bu hususta büyük hesaplaşmalara gebe görünüyor. Şimdilik biz bölücübaşının açıklamasına bakalım.

Öncelikle bu süreci yönetenlerin bu açıklamayı görmediğini ve onayları olmadığını düşünmek safdillik olur. Onay makamının da cumhurbaşkanı olduğu kesindir. Çünkü bu büyük sorumluluğu alabilecek başka makam da yoktur.

Sözde demokratik toplum

Bebek katili, “sağlanan gelişmeler (PKK’nın) ömrünü tamamladı ve feshini gerekli kıldı” diyor. Neymiş bu gelişmeler diye bakıldığında,  “ülkede kimlik inkârının çözülüşü” diğerleri arasında öne çıkıyor. Hani, AKP Genel Başkanı tarafından hep tekrar edilen, “Cumhuriyet sadece Türk etnisitesi (!) üzerine kuruldu. Ret, inkâr ve asimilasyon politikaları izledi.” minvalinde söylemler duyduk ya, işte o. Yani, artık bu inkâr ortadan kalktı diyor.

Burada küçük bir parantez açmak gerek. Bebek katili PKK’nın feshi için sebepleri sayarken “Teori, program, strateji ve taktik olarak reel-sosyalist sistemin ağır etkisinde” kaldığını ama reel-sosyalizmin çöktüğünü de söylüyor. Aslında sosyalizmin çöküşünden daha etkili olanı, Türkiye’yi yöneten siyasal İslamcı ideolojik kadroyla menzil birliği. Fakat bundan hiç bahsetmiyor tabi. Hedef birliği yeni ortaklarla birlikte -hâlen- devam ediyor.

Bölücübaşının açıklamasında üstü örtülü bir tehdit de var. “Günümüzde çok kırılgan hâl alan tarihsel ilişkiyi kardeşlik ruhu içinde inançları da göz ardı etmeden yeniden düzenlemek esas görevdir.” Aksi takdirde… diye düşünmeye devam etmek gerek.

Açıklamada ayrı ulus-devlet, federasyon, idari özerklik ve kültüralist çözümler cevap olmaz diyor. Yerine “kimliklere saygı, kendilerini özgürce ifade edebilme, demokratik örgütlenme, sosyo-ekonomik ve siyasi yapılanma” talepleri var.

Kimliklere saygı ve özgürce ifade doğrudan kimliğe statü verilmesi anlamına gelir. Demokratik örgütlenme ve sosyo-ekonomik yapılanma da Kürt partisi, Kürt (ya da Kürdistan) barolar birliği doktorlar odası, ticaret odası, bakkallar derneği vs. vs. demektir.

Açıklamada bir tehdit cümlesi daha var. Taleplerine demokratikleşme diyor ve “Cumhuriyetin ikinci yüzyılı ancak demokrasiyle taçlandırıldığında kalıcı ve kardeşçe bir sürekliliğe sahip olabilecektir.” Yine, yoksa… diye devam edebilirsiniz… ve daha sonra dilinize dikkat edin talebi de geliyor. En sonunda da “tüm gruplar silah bırakmalı ve PKK kendini feshetmelidir.” diyor.

Şimdi tüm gruplar kimler diye bakabiliriz.

Silahı bırakacaklar kim?

Bunu anlamak için Sırrı Süreyya Önder’in Habertürk TV’de Mehmet Akif Ersoy’la yaptığı söyleşinin dikkatle dinlenmesi gerekiyor.

Önder: “İlkesel olarak herkesi kapsıyor. Ama özgünlüğü olan kurumlar için bir şart, şerh söz konusu değil…” diyor. Ersoy’un “PYD’yi kapsıyor mu sorusuna” da “ağırlıklı olarak tabii ki PKK’ye.  Ana gövde o. Kurduğu yapı o. Silahlı yapı o. Ana muhatap o.” cevabını veriyor. “PKK ile KCK ile olduğu kadar örtüşmemiş olabilir. Birlikte ele alacağız … Kimse kimseye bir şey dayatmayacak.” da diyor.

Terörden vazgeçilmesi ve silahların bırakılması elbette önemli bir şey. Ama… Özgünlüğü olan kurumlar kimler? Onlara şart değil(miş) çünkü. 2003’te Önder’in, “öcalan’dan ilham alınarak*” kuruldu dediği PYD olsa gerek. Fakat PYD artık SDG bile değil. Şimdilerde AANES (Kuzey ve Doğu Suriye Yönetimi). Buna bazıları “Demokratik” de ekliyor.

Yani anlayacağınız artık özgün (!) bir yapı. Elbette terörist bir yapılanma ama bahsettikleri bu özgünlük nereden geliyor derseniz, Ekim 2019’daki Barış Pınarı Harekatımız sonrasındaki ABD ve Rusya’yla imzaladığımız mutabakatlar ve PYD’nin BM ile ilişkilerine bakılmasını öneririm. Türkiye, o mutabakatlarda terörist ve muharip unsurlar ayrımına imza atmıştı. Malumunuz muharip unsurlar meşru silahlı güçler için kullanılan bir isimlendirmedir.

29 Haziran 2019’da da, Cenevre’de, BM Genel Sekreteri’nin Çocuklar ve Silahlı Çatışmalar Özel Temsilcisi ile eylem planını imza ettiler. Yani uluslararası tanınırlığa yelken açmışlardı. Türkiye’den buna hiç ses çıkmadı.

Ve PYD, bugün, Suriye’de ABD ve İsrail’in stratejik partneri.

Uyanma zamanı geçmeden

Bütün bunları ve çok daha fazlasını Öcalan’la pazarlık yapanlar da biliyor. Artık, Türk milleti dikkatini bölücübaşının istediklerinin ayrıntılarına çevirmek zorunda. Arka planında neler olduğuna odaklanmalı. Çünkü istenenlerin olabilmesi için yeni bir kimlik şart.

Özellikle de CHP, cumhuriyetin kurucu partisi iddialarını hâlâ taşıyorsa, devletin kurucu ayarlarını değiştirecek bu sürece verdiği destekten vazgeçmek zorundadır.

* İlham almayı öcalan’ın kurdurduğu diye anlamak gerekir. O zamanlar kurucu Salih Müslim Türkiye’ye serbestçe gelip yetkililerle görüşüyordu. Türkiye’yi yönetenlerin bu konudaki katkısı göz ardı edilemez.

Bölücübaşı kimden ve ne istiyor? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye ve bölge açısından önemli bir toplantı daha gerçekleşti (19 Temmuz 2022). Suriye’deki garantör devletler Türkiye, Rusya ve İran devlet başkanları Tahran’da bir araya geldi. Ankara’daki 16 Eylül 2019 tarihli liderler zirvesinden sonra yüz yüze ilk toplantı. Bir önceki video konferans yöntemiyle gerçekleşmişti.

Toplantının şifreleri ortak açıklamada. Dolayısıyla biz de oraya bakacağız. Çünkü orada yazanlarla kamuoyunda tartışılanlar arasında farklılıklar var. Sıradan gibi algılanan küçük bir değişiklik veya kelime sonucu farklılaştırıyor. Malum, bir devletin geleceği konuşuluyor. Sadece bu devletle kalınsa iyi. Türkiye’yi de çok ama çok ilgilendiriyor. Ancak bazı konuların dikkatlerden kaç(ırıl)tığı da bir gerçek.

Zirve sonrasındaki açıklamalardan, garantör devletlerin Türkiye’den bazı taleplerinin olduğu anlaşılıyor. Bunların neler olduğunu anlamak için açıklamaya ve geçmişe bakmak gerekiyor. Tabi bu değişikliklerin monşerlerce (!) yapılmadığı da unutulmamalı!

Geçmiş bugünün aynası

Suriye meselesi çok karmaşık. Nasıl olmasın ki? Büyük bir coğrafyanın yapılanmasını hedef alan proje(ler) uygulamada. Dolayısıyla bütün geçmişi bir yazıda ortaya koymak mümkün değil. Ama sadece bir kesit bile birçok hususu anlatabilecek durumda.

2018’in ilk yarısında ABD Dışişleri bakanlarıyla iki görüşme oldu. Birisi 15 Şubat’ta Tillerson’la Ankara’daydı. Öncesinde Rus Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov 13 Şubat’ta “ABD Suriye’de devlet benzeri yapı kurmaya çalışıyor … Fırat Nehri’nin doğu yakasından Irak sınırına kadar bir bölümde devlet benzeri bir yapı, oluşma yolunda ilerliyor” açıklamasını yaptı.

22 Mart’ta Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu Menbiç’in yeni yapısı üzerine konuştu. “Demografinin tabii kriter olacağını ve nüfus oranlarına göre temsil edilen bir yapı oluşturulacağını, daha önce kontrol altına alınan Cerablus, El-Bab ve diğer yerlerde de aynı şekilde idari yapı ve asayiş gücü kurulduğunu” söylemişti.

Rus Bakan Lavrov, “Afrin’in normalleşmesi için yöntemin, bölgenin kontrolünün Suriye hükümetine geri verilmesi olacağına inanıyoruz” dediğinde 9 Nisan’dı. Cevabı Cumhurbaşkanı Erdoğan vermişti. “Afrin’i kime vereceğimizi iyi biliriz. Afrin Afrinlilerindir”

İkinci görüşme ABD’nin yeni bakanı Pompeo’yla gerçekleşti. 4 Haziran’da Türkiye ve ABD Dışişleri bakanları Washington’da bir araya geldiler. ABD Dışişleri Sözcüsü “ABD ile Türk hükümeti Menbiç bölgesine istikrar ve öz yönetim getirecek bir anlaşmaya” vardı dedi. Mevlüt Çavuşoğlu da ertesi gün gazetecilere “Menbiç için dörtlü bir iş birliğinin olacağını” belirti. Bu dörtlüyü de “Türkiye, ABD, Bağdat ve Erbil.” olarak ifade etmişti. Suriye’nin bir bölümü için başka bir devletle görüşülmüştü. Hatta, Erbil diye kastettiği devlet bile değil. (Bu daha geniş bilgi için bakılabilir.)

Bunlar geçmişten küçük bir kesit. Bu örneklerin ışığında Tahran’daki ortak açıklamaya bakmakta fayda var.

Ortak açıklamadaki anahtarlar

Açıklamanın girişinde Suriye Arap Cumhuriyet’inin egemenliği, bağımsızlığı, birliği ve toprak bütünlüğüne güçlü vurgu var. Bir kelime hariç şimdiye kadar yapılan bütün açıklamalarla aynı. Değişik olan sadece bu ilkelere “halel getir(il)memesi” yerine “zayıflatılmaması işaret” edilmiş. İlk bakışta kavramlar arasında fark yok gibi görünüyor. Ancak zayıflatmak daha ziyade güç kaybını anlatıyor.

Devamında da ilginç bir değişiklik var. Daha önceki açıklamalarda Suriye’nin kuzeydoğusundaki durum ele alınmış. Şimdi ise Suriye’nin kuzeyi olarak genişlemiş. Ve bütün düzenlemelerin eksiksiz uygulanması gerektiği de var.

Suriye’nin kuzeyinde iki farklı yapı söz konusu. Birisi Fırat’ın doğu tarafı. Yani Suriye’nin kuzeydoğusu. PYD / PKK yapılanması söz konusu. Buraya Menbiç de dâhil. Fırat’ın batısı Menbiç’ten İdlib’e kadar Türkiye’nin kontrol ettiği bölge. Suriye’nin kuzeybatısı.

Sahadaki bu gerçeklik kuzeydoğu / kuzey değişikliğini anlamlı hâle getiriyor.

Bu maddenin hemen devamındaki paragraf da önceki açıklamalarda aynen var. Ancak yön genişlemesiyle “Gayrimeşru özyönetim teşebbüsleri dâhil olmak üzere, terörle mücadele kisvesi altında sahada yeni gerçeklikler yaratılmasına…” ifadesindeki anlam da genişliyor. Aynı zamanda Türkiye’nin orada yaptıklarına işaret ediyor.

Bir sonraki paragrafta aynı durum söz konusu. İfade öncekilerle kuzeydoğu / kuzey değişikliği dışında aynı. “Suriye’nin kuzeyindeki durumu ele almışlar, bu bölgede kalıcı güvenlik ile istikrarın ancak ülkenin egemenliği ve toprak bütünlüğünün muhafazası temelinde sağlanabileceği hususunu vurgulamışlar…”

Coğrafyayı işaret eden bu değişikliğin zirvede konuşulduğu çok açık. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dönüş yolunda gazeteciler yaptığı açıklamada da “Biz Suriye’nin kuzeyinde briket evler yapıyoruz” ifadesini kullanmış. Daha önceye baktığımızda Erdoğan’ın açıklamalarında kuzeydoğu ayrımı yapıldığı görülüyor.

En önemli ayrıntılardan birisi de Suriyeli sığınmacıların ülkelerine dönüşündeki “Asıl ikamet yerleri” vurgusu. İlk defa kullanılıyor. Bunun da doğrudan Türkiye’yi ilgilendirdiğini düşünmek yanlış olmaz. Türkiye’nin kontrolündeki bölgelere bu vurguyla birlikte bakıldığında, “Sahadaki gerçeklik” de daha anlamlı hâle gelmektedir. Bu gerçekliğin içinde mahalli yönetimler (özyönetimler), Türkiye’deki üniversitelere bağlı fakülte ve yüksekokullar, yapılan yatırımlar gibi hususlar vardır.

Geçmiş, bugün ve yarın…

Zaman sürekliliği olan bir kavram. Dün yapılanlar bugün karşımıza çıkmakta. Mütemadiyen aynı davranılması da yapılanın tercih olduğunu gösteriyor. İki yol var. Dönmek veya devam etmek. Arap Baharı’nın başlangıcından bu yana izlenen siyasetin sonuçları ortada. Hedeften vazgeçmeden girilen her yol Türkiye için çıkmaz sokaktı. Geri dönüşlerde bedel ödendi. Dolayısıyla artık daha akılcı değişikliklerin zamanıdır.

Türkiye’nin şartları ağırlaşıyor. Suriye meselesinin yanında Irak meselesi de ısınmaya başladı. Suriye Devleti her geçen gün ülkesine daha da hâkim oluyor. Suriye Devleti’nin güçlenmesi Türkiye için çok önemli. Yapılacak bir iş birliği bütün şartları değiştirir. PYD / PKK devletçiği kurulamaz. Daha da önemlisi Türkiye’deki sığınmacıların ülkelerine dönmeleri mümkün olur. Coğrafyamızı karıştıran ABD’nin de sınırımızdan uzaklaşması kolaylaşır. Bütün bunlar Suriye’de yapılması düşünülen operasyon ya da operasyonları gereksiz kılacaktır. Bu da yeni şehitler gelmemesi demektir.

Suriye Devleti daha da güçlendikçe Türkiye’nin pazarlık gücü azalacaktır. Bu da şimdi daha iyi şartlarla olabilecek anlaşmaların daha sonra yapılamayacağı anlamına gelir. Şartlar daha da ağırlaşmadan ve Türkiye’nin eli daha da zayıflamadan Suriye’yle görüşmelere başlanmalıdır.

Ve daha da önemlisi gerçekler Türk Milletinden gizlenmeden ve üstü örtülmeden ortaya konmalıdır. Artık bıçak kemiğe dayanmak üzeredir.

Tahran zirvesindeki örtüler yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

İşgalci Ermenistan ordusunun, Azerbaycan topraklarındaki sivil yerleşim yerlerine saldırıları, 27 Eylül’den bugüne devam ediyor. Son olarak 17 Ekim Cumartesi gece yarısı, Gence ve Mingeçevir kentlerine füzelerle acımasızca saldıran Ermenistan ordusu, 2’si çocuk 12 kişinin ölümüne 40 kişinin yaralanmasına sebep oldu. Dünya kamuoyu sessizliğini korurken, bazı terör örgütlerinin de saldırılara destek vermek için Azerbaycan topraklarına gittikleri, haberlere yansıyor. Suriye ve Irak’tan gelen PKK bağlantılı teröristlerin Karabağ’da, Ermenistan adına savaşmaya gittikleri ortaya çıkmıştı.

teram.org sitesinde Erol Bural imzasıyla yayımlanan bir yazıda PKK uzantılı Nubar Ozanyan Terör Örgütü’nün de aynı amaçlarla Azerbaycan topraklarına gittikleri belirtiliyor. Marksist/Leninist terör örgütü TİKKO militanı Nubar Ozanyan’ın adını taşıyan örgüt, DEAŞ ile mücadele bahanesiyle parlatılan PKK/PYD şemsiyesinin altında kurulmuş. Yazıda, çoğunluğu diplomat, 58 Türk’ün katili olan ASALA’nın ideolojisini canlandırmaya çalışan örgütün, Türk ve Türkiye düşmanlığı üzerinden bir terör ittifakı oluşturma amacında olduğu belirtilerek dikkatle takip edilip, amaçlarına ulaşmalarının engellenmesi gerektiği ifade ediliyor.

Yazının tamamını okumak için tıklayınız.

PKK/PYD Uzantısı Nubar Ozanyan Terör Örgütü yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

powered by Advanced iFrame

ABD’nin güvenli bölge önerisi tuzak yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.