Amerika Birleşik Devletleri’ndeki seçimler sonrasında Başkan olan Joe Biden, 24 Nisan 2021 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti ve seksen beş milyon Türk vatandaşını vebal altında bırakarak, olmayan bir soykırımı Türkiye’ye kabul ettirmek isteyen Ermeni lobisine “soykırım” diyerek destek vermiştir.

24 Nisan günü ne diyecek?

Türkiye’de partiler ve iktidar seçim telaşına düştükleri için 24 Nisan’ı düşünen yok. Bu konuda Büyükelçimiz Doç. Dr. Murat Mercan’ın  girişimi var mı? Sayın Mercan’ı ve babası rahmetli Dr. Nafiz Mercan’ı yakinen tanırım. Hasan Murat Mercan, 22 ve 23’ncü dönem Adalet ve Kalkınma Partisi Eskişehir Milletvekili idi.

ABD Başkanı Joe Biden ve Türkiye Büyükelçisi Doç. Dr. Murat Mercan.

Başkan Biden’ın seçildikten sonra 24 Nisan’da soykırım diyeceği kesindi. Çünkü hem Biden hem de yardımcısı Harris, sözde Ermeni soykırımını tanıyacakları sözünü seçim sürecinde açıklamışlardı. Biden’ın bir şekilde görevi bırakması durumunda, ABD Başkanı olacak kişi olan Kamala D. Harris’in de söz vermiş olması önemlidir.

Senatörler Bob Menendez ve Ted Cruz, 1915 olaylarının soykırım olarak tanınması için ABD Senatosu’na önerge vermiş, Kamala Harris de buna destek olmuştur. Bu, Ermeniler için sembolik bir zaferdi. Joe Biden’ın seçimlerdeki rakibi olan Harris, daha sonra ülkenin siyahi Başkan Yardımcısı olarak sözde Ermeni soykırımının tanınması için çalışan ilk siyasetçisi olmuştur. Harris, Jamaikalı bir baba ile Hindistan kökenli bir annenin çocuğu olarak 1964’te Kaliforniya’da doğmuştur.

Başkan Trump soykırım dememiştir ama Başkan Biden, “soykırım” (genocide) diyeceğini seçim sürecinde açıklamıştır. Yardımcısı, sözde Ermeni soykırımına destek veren biridir. Biden, 1915 olaylarının yıl dönümünde yaptığı açıklamada, “Ermeni soykırımı” ifadesini kullanmış, “Eğer seçilersem Ermeni soykırımını tanıyan kararı destekleme sözü veriyorum” demiştir. (If elected, I pledge to support a resolution recognizing the Armenian Genocide and will make universal human rights a top priority for my administration)

Biden, Harris ve sözde soykırıma destek veren senatörler yeterince aydınlatılmadığı için Ermeni propagandasının etkisi altında kalmışlardır. Barack Obama, 2008 yılında başkan seçilmeden önceki seçimlerde, sözde Ermeni soykırımını tanıyacağını söylemiştir ama göreve geldikten sonra soykırım ifadesini kullanmamıştır. Yazılı açıklamasında, “1915’te zulüm görenlerin anısını onurlandırdıklarını” belirten Obama, ABD’ye göç eden Ermenilerin ülkeye kattıkları değeri vurgulamış ve onlara teşekkür etmiştir. Fakat Biden ile Obama arasında çok fark vardır. Çünkü Biden ve yardımcısı Harris, seçim sürecinde açık bir şekilde sözde Ermeni soykırımına destek vermişlerdir.

Öncülüğünü Demokrat Senatör Bob Menendez ile Cumhuriyetçi Senatör John Cornyn’in yaptığı ve 37 senatörün imzaladığı mektup, Senato Dış İlişkiler Komitesi tarafından açıklanmıştır. Her iki partiden senatörlerin isimlerinin yer aldığı mektupta, Biden’ın yaptığı konuşma hatırlatılarak “Ermeni soykırımı gerçeğini resmen tanıma çağrısını güçlü şekilde yapmak üzere size yazıyoruz. Geçmişte Ermeni soykırımını soykırım olarak tanımıştınız, şimdi Başkan olarak yine aynı şeyi yapmaya çağırıyoruz” denilmiştir.

Başkan Biden, 24 Nisan 2021’de “soykırım” demeden önce harekete geçilmemiştir. Bu konuda YÖK’e de görev düşmüştür ancak YÖK bu konuda sessiz kalmıştır. YÖK, seçilmiş bazı üniversitelerde “Ermeni Araştırmaları Enstitüleri” kurulması önerimi desteklememiş, onların uluslararası yayın yapmasını teşvik etmemiştir. Bu kapsamda, 4 Nisan 2019 tarihinde YÖK Başkanlığına yaptığım önerime olumlu cevap verilmemiştir. Her şehre bir üniversite açmakla iş bitmiyor. Alanında uzman ve nitelikli hocalardan oluşturulacak enstitüler her yıl üç yayın yapsa, dünya kamuoyunu aydınlatmak açısından çok yararlı olurdu. “Armenian Deportation Is Not A Genocide” başlıklı  makalem buna örnektir.

Gazeteci Sayın Barçın Yinanç, Halk TV ekranında çok önemli bir konuya temas etmiştir: “Türkiye uzun bir zamandır işi Dışişleri Bakanlığına bırakmış, üniversite camiası bu konuda sessiz kalmıştır.”

Ben de aynı görüşteyim. YÖK’ün bu konuda üzerine düşen görevi yapmadığını düşünüyorum. 29 Nisan 2019 tarihinde YÖK Başkanı Sayın Prof. Dr. Yekta Saraç’a göndermiş olduğum teklif dikkate alınmamıştır. Ermeniler bir stratejiye bağlı olarak çalışmakta ve gerektiği zaman yeni hamleler yapmaktadırlar. Bu gelişmeler karşısında öncelikle İngilizce yayın yapan bir sivil platform oluşturulmalıdır. 1933’de Nazilerin yakmaya başladıkları kitapların yazarı Yahudi kökenli Stefan Zweig’ın “Akıl ve siyaset nadiren aynı yolda buluşur” sözü, günümüzde Ermeniler için geçerliliğini koruduğu sürece, sözde Ermeni soykırımı gündemden düşmeyecektir. Akıl ve siyasetin nadiren aynı yolda buluşabilmesi için sözde “soykırım yalanına” sarılanların aşağıdaki iki siteyi izlemelerini tavsiye ederim. Fransa’nın Cezayir Soykırımı (Genocide by France) 279.650 görüntüleme, Ermeni İsyanı: 1894-1920

Sözde Ermeni soykırımı konusunda Turkish Forum’da yayımlanan yazılarım konusunda eski Dışişleri Bakanı ve yakın dostum Sayın Yaşar Yakış’ın açıklaması önemlidir.

“Gerek bu mesajla gönderdiğin makaleyi ve eklerini, gerek daha önce çeşitli vesilelerle yazdıklarını büyük bir dikkat ve beğeniyle okuyorum. Sözde Ermeni soykırımı konusu Türkiye’de maalesef, 24 Nisan’dan bir hafta önce hatırlanan ve 24 Nisan’dan iki gün sonra tekrar unutulan bir konu olmaktan kurtulamamıştır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti bu konuyu uzun döneme, seksen-yüz yıla yayan bir büyük proje haline dönüştüremedi. Yapılanlar, sizler gibi bir avuç bilim adamının kendi imkânlarıyla araştırma yaparak yayımlananlardan ibaret kalıyor. Ermeni diasporası ise bu propagandayı yüz milyonlarca dolarlık bütçelerle yürütüyor. Türkiye’de, siyasi düzeyde bu konuda bir irade mevcut olduğundan da emin değilim. Herhalde Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal’i asmakla bu işi kapatmış olduğumuzu düşünüyoruz. Bu ilgisizliğimiz devam ederse bizden sonraki kuşakların bize beddua edecekleri kesin. En iyi dileklerimle.”

Tazminat Talebi

Ermeni terörüne kırktan fazla diplomatını şehit vermiş Dışişleri Bakanlığımızın öncülüğünde 24 Nisan 2023 tarihinden önce sivil toplum kuruluşları harekete geçirilmemiş, “Yalana Karşı Topyekûn Mücadele” edilememiştir. Kilikya Katolikosu I. Aram, “29 Nisan 2020 tarihinde Ermeni soykırımı demek sadece kınama değil, tazminat talebi de demektir” açıklamasında bulunmuştur. Kanada Ermenilerinin Horizon haftalık gazetesi genel yayın yönetmeni Vahakn Karakachian’a konuşan I. Aram, “Geçtiğimiz yıllarda Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnaksutyun) Partisi Hay Dat (Ermeni Davası) komisyonlarının sürdürdükleri çalışmalar sayesinde onlarca devlet ile hükümet Ermeni soykırımını tanıdı. Bu tanıma, yoğun çalışmalar neticesi oldu. Dolayısıyla tazminat talep ettiğimizi de dile getirmemiz gerekir” açıklaması ilgililerin dikkatinden kaçmış olabilir.

Sözde soykırım yalanını parlamentolarında kabul eden ülkeler ile Avrupa Birliği gibi kuruluşlar nezdinde etkin ve inandırıcı girişimlerde bulunulmalıdır. Bu konuda Türk bilim insanlarıyla birlikte Batılı yazarların Türkiye lehinde yazdıklarından seçilecek yayınlar  birleştirilerek Ermeni muhiplerine Türkiye’nin görüşleri  gönderilmelidir. Bu kapsamda Türkiye lehinde görüş açıklayan Batılı yazarlardan özellikle Prof. Dr. Justin McCarthy ve Fransız yazar Yves Benard’dan alıntı yapılmalıdır.

“Ermeni milliyetçileri ve baskı grupları korkaktır. Tartışmadan korkarlar. Bu insanlar gerçekleri bilmiyor. Onun yerine hakaret ediyorlar. İnsanların gerçeği bilmesini istemiyorlar. Dr. Justin McCarthy, araştırmayı bize rahatlıkla anlatıyor ve Ermeni Soykırımı’nın Ermenilerle Müslümanlar arasındaki din farklılıklarından kaynaklanan bir propaganda hikâyesinden başka bir şey olmadığını kolayca gösteriyor. Ve bu insanlar, konunun tarihini bilmedikleri için Türkiye’nin vereceğine inandıkları tazminatları Ermenilere vermesi için Türkiye’ye baskı yapmak için bu olayları konuşmaya ve ‘Ermeni Soykırımı’ olarak etiketlemeye devam ediyorlar. Dr. Justin McCarthy, Osmanlı istatistiklerinin Birinci Dünya Savaşı sırasında ölen ~ 600.000 Ermeni ve 3 milyon Osmanlı Müslümanının bulunduğunu ve bu istatistikte askerlerin dikkate alınmadığını söylediğini belirtiyor.”

Fransız yazar Yves Benard, “Divergences Turco-Arméniennes” başlıklı kitabında açıklamaktadır: “Ermeni soykırımı yoktur.” Benard, incelediği belgelerin sözde Ermeni soykırımı iddialarını çürüttüğünü açıklamaktadır: “Soykırım yoktur, iki taraf içinde katledilmişler vardır. Şuna ikna oldum ki aslında Türkler, Ermenilerden daha fazla katliam kurbanı olmuştur.” (Editions du Panthéon, 168 sayfa)

Ermenistan’ın ilk Başbakanı Ovanes Kaçaznuni’nin 1923 Parti Konferansına Sunulan Rapor “The Armenian Revolutionary Federation (Dashnagtzoutiun) has Nothing to do Anymore” başlıklı kitabı kamuoyumuzda fazla bilinmemektedir. Kaçaznuni´nin 1923 yılında Bükreş’te Taşnaksutyun Genel Kurultayına sunduğu raporu, partinin geçmişiyle hesaplaşma ve özeleştiri niteliğindedir. Ermeni milliyetçi tezlerine karşı çıkılmakta, 1915 ve 1920 felaketlerinde Türkler kadar Taşnaksutyun yönetiminin de suçlu olduğu savunulmakta, Ermenilerin yaptığı Müslüman katliamlarına değinilmekte ve Taşnak partisinin kendini feshetmesi gerektiği açıklanmaktadır. (First Prime Minister of the Independent Armenian Republic Translated from the Original by Matthew A. Callender, Edited by John Roy Carlson (Arthur A. Derounian) Published by the Armenian Information Service Suite 7D, 471 Park Ave. New York 22 1955 Price 75c)

Rapor 1923 yılında Bükreş’te Taşnaksutyun Partisi tarafından sunulduktan sonra Ermenistan’da yasaklanmış, Avrupa ve ABD’deki kütüphanelerden toplatılmıştır. Türkiye bu kitabı neden Avrupa ve ABD’deki kütüphanelere belli miktarlarda (on ya da yirmi adet) orijinal nüshasından çoğaltıp hediye olarak göndermiyor, anlamıyorum. Özellikle Başkan Biden’a, yardımcısı Kamila Harris’e, sözde Ermeni soykırımını destekleyen ABD Temsilciler Meclisi üyeleri ile senatörlere… Yıllarca sözde soykırıma uğradıklarını iddia eden ve dünya kamuoyunu baskı altına almaya çalışan Ermenilerin tezlerini çürüten raporda şu çarpıcı tespit yapılmıştır:

“Askeri operasyonlara katıldık, aklımız dumanlanmıştı. Türkler doğru yaptı, gerçekleri göremedik; olayların sebebi biziz, barış teklifini reddettik hataydı, Türklere karşı ayaklandık ve savaştık. İsyanımızın temelinde büyük Ermenistan vardı. Hiçbir zaman devlet olamadık, Türkiye Ermenistan’ı diye bir şey yok. Şimdi neyimiz var? Teröre yöneldik, geçmişin kalıntısı Taşnak partisi artık son bulmalıdır, Taşnak partisi barışa engeldir.”

Reagan’ın Beyanları

ABD Başkanı Reagan’ın 1981 yılında “Ermeni soykırımı, Kamboçya soykırımı ve Yahudi soykırımından çıkarılan derslerin asla unutulmaması gerektiği” şeklinde yaptığı konuşmanın yazarı, Ermeni kökenli bir Amerikalıdır. Reagan’ın bu konuda tarafsız bir açıklama yapmadığı daha sonra anlaşılmıştır. Kaldı ki, Başkan Reagan 1981 yılındaki konuşması dışında 1915 olaylarını soykırım olarak değerlendirmemiştir.

Reagan’ın hukuk danışmanlığını yapan Bruce Fein, Reagan’a bu konuda bir rapor hazırladıklarını ve lobiler tarafından anlatılanların tarihi gerçeklerle bağdaşmadığını kanıtladıklarını açıklamıştır. (In the Snowden case, “Bruce Fein finds the apex of a long Washington legal career”, Washington Post, 11 Ağustos 2013, https://www.washingtonpost.com/lifestyle/style/in-the-snowden-case-bruce-fein-finds-the-apex-of-a-long-washington-legal-career/2013/08/11/82ad187a-011b-11e3-9a3e-916de805f65d_story.html)

Tarihi gerçekleri çarpıtan Ermeni iddialarından hareketle Başkan Biden’ı kullanmak, Amerika’ya bir şey kazandırmaz. Aksine stratejik bir hataya yol açar. Bu süreç Biden döneminde devam ederse eğer, Türkiye-ABD ilişkilerine hem ciddi oranda zarar verecek hem de Türkiye’nin NATO müttefikine duyduğu güveni zayıflatacaktır. Bruce Fein, Reagan’a bu konuda bir rapor hazırladıklarını ve lobiler tarafından anlatılan tarihin gerçekle bağdaşmadığını kanıtladıklarını iddia etmektedir Aşağıda, “Yalanlar, Lânet Yalanlar ve Ermeni Ölümleri” ile ilgili 7 Mayıs 2009 tarihli (25 Mayıs 2011’de güncellendi) yazısı, sözde Ermeni soykırım yalanlarını savunanlara en güzel cevaptır.

Ermeniler, 1921’de Sovyetler Birliği tarafından ilhak edildikten sonra Türkiye Cumhuriyeti’nden tanıma, tazminat ve sınır değişiklikleri şeklinde talepte bulundular. Durumlarını daha inandırıcı hale getirmek için ölü sayısını artırdılar. Ayrıca, Türklere karşı savaşan taraf olarak silahsız, çaresiz insanlar gibi yok olma hikâyeleri uydurdular.

Soykırım Yalanları

Ermeni din adamı olan Vahan Vardapet, savaş öncesi Osmanlı Ermeni nüfusunun 1,26 milyon olduğunu tahmin etmiştir. Barış Konferansında Ermeni lideri Nubar, 280.000’nin İmparatorluk’ta kaldığını ve 700.000’nin başka yerlere göç ettiğini açıklamıştır. Ermenilerin rakamlarını kabul edersek, ölenlerin sayısı 280.000 olacaktır. Armenia-American Society’den George Montgomery, savaş öncesi Ermeni nüfusunun 1,4-1,6 milyon olduğunu ve zayiatın 500.000 veya daha az olduğunu açıklamıştır. Ermeni Van Cardashian, 1919’da Senato Dış İlişkiler Komitesi önünde ifadesinde ölü Ermeni sayısını 750.000 olarak belirtmiştir.

Devlet olma hayalleri kaybedildikten sonra Ermeniler, Hıristiyan bağnazlıklarını sömüren ve Osmanlı Müslümanlarını hor gören soykırım yalanlarına sarıldılar. Önceki başarılı Osmanlı karşıtı propagandayı hatırladılar. Savaş sırasında ABD’nin Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi olan Henry Morganthau, açıkça ırkçıydı ve kendini propagandaya adamıştı. 26 Kasım 1917’de Morgenthau, Başkan Wilson’a yazdığı mektupta, “hükümetin savaş politikası için bir zafer kazanmak” amacıyla Türkleri ve Almanları aşağılayan bir kitap yazmayı planladığını itiraf etmiştir.

Morgenthau, ‘Büyükelçi Morgenthau’nun Hikâyesi’ adlı biyografisinde, Türklere karşı ırkçı nefretini ve Ermenilere karşı kayıtsız şartsız hayranlığını (Türklerden entellektüel ve ahlâki açıdan çok üstünler) açıklamıştır.

Britanya Başbakanı Gladstone, 1876’da katledilen 60.000 Bulgar Hıristiyanın olduğunu iddia etmiştir. Ancak daha sonra İngiliz Büyükelçisi tarafından açıklanan rakam, Hıristiyanlar tarafından öldürülen Türkler de dahil olmak üzere 3,500 idi. Ermeniler, güvenilirlik sınırlarını test etmek için başlangıçta ölüm sayısını 280.000-750.000’den 800.000’e çıkarmıştır.

Kampanyalardan kolayca etkilenen bilgisiz politikacıların da desteği ile Ermeniler, rakamı 1,5 milyona, ardından da Ermeni tarihçi Kevork Aslan tarafından 1,8 milyona çıkardılar. Son on yılda Ermeni tehciri 1,5 milyona yerleşmiş gibi görünüyor. Bu da günümüz tahminlerini yüzde 200 ile 500 oranında aşıyor.

Şişirilmiş ölüm rakamları savunucuları, Ermenilerin hata yaptıklarına ilişkin açıklamada bulunmuyorlar. Anadolu’da 2,4 milyon ölüm; etnik temizlik, açlık, yetersiz beslenme, tedavi edilmeyen salgın hastalıklar ve yıpranmış ve çökmekte olan bir imparatorluk döneminde yaşanan travmatik bir durumdur. Türkiye; Birinci Dünya Savaşı’ndaki ölümlerin sayısını belirlemek için tarafsız ve bağımsız uzmanlardan oluşan uluslararası bir komisyonun belirlenmesini önermiştir. Ermeniler kendi rakamlarına şüpheyle yaklaştıkları için bunu kabul etmemişlerdir.

Bruce Fein, çok önemli bir tespitte bulunmuştur: “Ermeni terörü, Los Angeles’ta üç, Boston’da bir fahri başkonsolos olmak üzere 70’in üzerinde Türk diplomatın ölümünden sorumludur. Bu terör, fanatikler tarafından ABD anakarasına ve Avrupa’ya da ihraç edilmiştir.” (Armenian terror was exported to the U.S. mainland and Europe by fanatics who murdered over 70 Turkish diplomats, three of them in Los Angeles and one honorary consul general in Boston) Armenian crime amnesia? By Bruce Fein The Washington Times, Oct 16, 2007, https://www.tc-america.org/files/news/pdf/fein_wt.pdf; https://www.washingtonpost.com/lifestyle/style/in-the-snowden-case-bruce-fein-finds-the-apex-of-a-long-washington-legal-career/2013/08/11/82ad187a-011b-11e3-9a3e-916de805f65d_story.html)

Gelecek nesillerin yapılmayan bir soykırım suçu ile, üstelik bir müttefik ülke tarafından suçlanması kabul edilemez. Çünkü dönemin İçişleri Bakanlığı’nın Ermeni sevkinin durdurulmasına ilişkin 15 Mart 1916 tarihli şifre telgrafları aşağıda olmasına rağmen yalan söylemeye devam etmektedirler.

Tek amaçları yalanlarla dünya kamuoyunu kandırmak olan Taşnakların yayın organı “The Armenian Weekly” bir yalan üretme makinesidir. 1899’da yayın hayatına başlayan ve dünyanın en uzun süreli Ermenice yayın yapan gazetesidir. Benim tespitim şöyledir: “Doğruya yakın sözcükle doğru sözcük arasında büyük fark vardır; ateş böceği ve ateş arasındaki fark kadar.”

Türk hoşgörüsünün belgesi aşağıdadır.

Edirne Belediye binasında asılı bulunan ve Belediye Meclisi üyelerini resmeden yağlı boya tabloyu Ermeni muhipleri görmelidir. Tabloda, 1902 yılı belediye başkanı ve on iki belediye meclis üyesi vardır. On iki üyenin altısı Türk ve Müslüman’dır. Diğerleri, İtalyan, Bulgar, Romen, Yunan, Ermeni ve Yahudi’dir. Edirne Belediye Meclisi üyelerinin altısı Türk ve Müslüman, altısı da o dönemde Edirne’de yaşayan yurttaşlardan oluşmuştur.

Ermenistan’da Türkçe yayın yapan Western Armanian TV’nin 6 Aralık 2019 tarihindeki yayınında, Iğdır, Batı Ermenistan şehri olarak  gösterilmiştir. Başkan Wilson’un önerdiği harita ile televizyon kanalında yayımlanan harita arasında büyük benzerlik vardır. Ermenistan, resmi evrakta Doğu Anadolu’yu Batı Ermenistan (Western Armenia) olarak göstermektedir: “In 1912-1913 the Armenian Patriarchy of Istanbul presented an account of the churches and monasteries in Western Armenia (Eastern Anatolia) and in the Ottoman Empire.”

Bir diğer Ermeni televizyon kanalının hava kirliliği ile ilgili haberinde, Iğdır’ı Ermenistan şehri olarak göstermesine, sivil toplum kuruluşlarından büyük tepki gelmiştir. Türkiye-Azerbaycan Dostluk Dernekleri Genel Başkan Yardımcısı Serdar Ünsal, televizyon kanalında “Batı Ermenistan’ın Iğdır şehri” ifadesine yer verildiğini belirterek, “Ermenilerin gözü hâlâ Türk topraklarında” derken, Asılsız Ermeni İddialarıyla Mücadele Derneği (ASIMDER) Genel Başkanı Göksel Gülbey, Ermeni televizyon kanalına Fransızların da destek olduğunu söylemiştir. (Iğdır’ı sınırında gösteren Ermenistan televizyonuna tepki)

Ermeni tur şirketinin ilanı ile Ermenistan Kamu Radyosu’nun haberi aşağıdadır. Ermenistan şirketi 24 Eylül 2010 tarihinde Doğu Anadolu’ya (Batı Ermanistan-Western Armenia) yedi günlük paket tur düzenlemiş ve aşağıdaki ilanı vermiştir: Harita açık bir şekilde Ermenistan’ın Türkiye’den toprak talebi olduğunun kanıtıdır.

Sèvres Anlaşması’na göre, ilk Ermenistan Cumhuriyeti’nin bej ve altın sarısı toprakların Ermenistan’a ait olması gerekiyordu. Ancak buraları hiçbir zaman Ermenistan’ın kontrolü altında değildi. Geri kalanların çoğu (turuncu renkte), 1922’de Sovyetler Birliği’ne bırakıldı. ABD, Ermenistan’ın Milletler Cemiyeti mandası altına girmesini kabul etmeyi reddetti ve yeni Türkiye Cumhuriyeti bölgedeki kayıp Türk bölgesini yeniden ele geçirdi.

Ankara’daki Cebeci Asri Mezarlığı’nda bulunan Dışişleri Şehitliği’nde “Ermenistan’ın Kurtuluşu İçin Ermeni Gizli Ordusu” (ASALA), “Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları” (JCAG), “Ermeni Devrimci Ordusu” (ARA) tarafından gerçekleştirilen saldırılarda şehit diplomatlarımız katliamın yapıldığı ülkedeki Büyükelçiliklerimizin sayfasında neden yayımlanmıyor, anlamış değilim. Bunun sebebi nedir? Şehit edilen diplomatlarımızın dünya kamuoyu ile paylaşılmasında fayda var.

Aşağıda Ermenistan büyükelçiliklerinin sözde soykırım sayfası örnek olarak verilmiştir. Türkiye’nin uluslararası hukuk açısından tehcirin bir “soykırım” olmadığını delilleri ile açıklaması gerekir. Bu yapılmadığı sürece parlamentoların “sözde” soykırım tasarılarının önüne geçmek mümkün değildir.

İngiliz tarihçi Prof. Norman Stone’un 2006 yılında yönetmen Serkan Koç’a verdiği röportaj önemlidir. Yabancı tarihçilerin sözde soykırımın doğru olmadığına ilişkin açıklamaları neden büyükelçiliklerimizin sayfasına konulmuyor? Ermenistan “genocide” başlığında sayfa açmasına rağmen Türkiye’nin sessiz kalması, meydanı Ermenilere bırakmak anlamına gelir.

Türkler ve Ermeniler bin yıl aynı coğrafyada huzur ve barış içinde birlikte yaşamışlardır. Osmanlı İmparatorluğu’nda on dokuzuncu yüzyılın sonunda Ermeni azınlıktan yirmi iki bakan, otuz üç milletvekili, yedi büyükelçi, on bir konsolos, yirmi dokuz paşa ve on bir profesör çıkmıştır. MIT’nin ünlü ekonomi profesörlerinden Daron Acemoğlu Ermeni kökenlidir. Her fırsatta Türkiye’ye gelmektedir. Eşi, eski bakanlardan İsmail Özdağlar’ın kızıdır. Bir ara adı Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kuracağı kabinede ekonominin başına geçeceği iddia edilmişti. Bunun üzerine Prof. Dr. Daron Acemoğlu böyle bir temasın olmadığını açıklamıştır.

Sözde soykırımı tanımanın arkasında  Türkiye’den toprak ve tazminat talebi yatmaktadır. Kilikya Katolikosu I. Aram, 29 Nisan 2020 tarihinde “Ermeni soykırımı demek sadece kınama değil, tazminat talebi de demektir” açıklamasında bulunmuştur. Kanada Ermenilerinin Horizon haftalık gazetesi genel yayın yönetmeni Vahakn Karakachian’a konuşan I. Aram, “Geçtiğimiz yıllarda Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnaksutyun) Partisi Hay Dat (Ermeni Davası) komisyonlarının sürdürdükleri çalışmalar sayesinde onlarca devlet ile hükümet Ermeni soykırımını tanıdı. Bu tanıma, yoğun çalışmalar sonucunda oldu. Dolayısıyla tazminat talep ettiğimizi de dile getirmemiz gerekir” açıklamasından acaba Türkiye’de  kaç kişinin haberi vardır? (Kilikya Katolikosu I. Aram: Ermeni Soykırımı demek sadece kınama değil, tazminat talebi de demektir –https://akunq.net/tr/?p=57209)

Yahudi soykırımı, Nürnberg mahkemesinin kararıyla hükme bağlanmış bir soykırım suçudur. Bu suçu işleyenler uzaydan gelmiş yaratıklar değildir. Suçlanan Almanlar değildir. Mahkûm olanlar soykırım suçunu işleyen Alman yetkililerdir. Diğer bir deyişle, gerçek kişiler olup, öz be öz Alman’dır. Ermenistan’ın iddia ettiği gibi, Nürnberg Mahkemesi kararı sonucunda mahkûm olanlar Alman olduklarına göre, Almanya’nın tarihte ilk soykırım suçu işlemiş bir ülke olması gerekir. Fakat bu hukuken mümkün değildir. Soykırımı Almanlar değil, Alman kökenli Naziler işlemiştir.

Tehcir Soykırım Değildir

Ermeni tehciri soykırım değildir. O zaman, 93 Harbinden sonra Osmanlı’nın Avrupa kıtasındaki topraklarından Anadolu’ya zorla göç ettirilen, tehcire uğrayan Türkler de soykırıma uğramıştır. Bu durumda Yunanistan, Romanya, Bulgaristan, eski Yugoslavya ve Kırım Türklerini Kırım’dan tehcire zorlayan Rusya ve Batılı ülkeler Türklere soykırım uygulamıştır. Rahmetli babam Süleyman Karluk 1944 yılında soykırıma uğramamak için Köstence’den Türkiye’ye göç etmiştir. Baba dedem Cebeci Mezarlığında istirahat etmektedir. Bu sebeple ben, babam sayesinde Türk vatandaşlığımın yanında Romanya vatandaşı (ve Avrupa Birliği vatandaşı) oldum.

The New York Times’in 23 Ağustos 1895 tarihli sayısındaki haber bir gerçeği açıklamaktadır. Rahip Cyrus Hamlin’in yazılı şahitliği: “Katliama sebep olanlar Ermeni ihtilalcileridir; toplanan paralar zimmete geçirilmiştir. Onlar istenen parayı vermeyen kendi soydaşlarını da öldürmektedirler.”

Ermeni isyanları her ne kadar 93 Harbi’nden sonra artmaya başlamış olsa da, Rusya ve Batılı ülkelerin kışkırtmasıyla 3 Kasım 1839 Tanzimat Fermanı’nın ardından sosyal amaç görünümü ile kurulan dernekler tarafından başlatılmış, 23 Temmuz 1908’de ilan edilen İkinci Meşrutiyet’e kadar aralıksız devam etmiştir. 14 Nisan 1909’da Adana’da Ermeni isyanı başlamış, isyan domino etkisiyle önce bölgesel ardından bütün Anadolu’ya yayılmıştır.

Ermeni tehcirine soykırım diyenler, Japon uçaklarının Pearl Harbour saldırısından sonra, batı sahillerinde yaşayan Japon asıllı ABD vatandaşlarının iç bölgelere sürülmesine neden soykırım demiyorlar? Bunu Başkan Biden’a sormak her Türk vatandaşının hakkıdır. ABD, binlerce mil uzaklıktaki Japonya’nın tehdidi sebebiyle bu tehciri yapıyor. Bu tehcirden kaç kişi etkilendi, ölen oldu mu bilinmiyor. Savaştan sonra dönüş izni verildiğinde, tehcire uğrayanların eski evlerine dönmeleri de mümkün olmamıştır. ABD’deki tehcirin amacı ile Ermeni tehcirinin amaçları aynıdır. Bu durumda ABD, Japon kökenli ABD vatandaşlarına soykırım suçu işlemiş olmuyor mu?

Şimdi, kritik soruyu başta Orhan Pamuk olmak üzere 1,5 milyon Ermeni soykırıma uğradı tezine sahip çıkanlara sormak istiyorum. Çünkü Pamuk Das Magazin isimli dergiye verdiği röportajdaki “Otuz bin Kürt’ü ve bir milyon Ermeni’yi öldürdük. Türkiye’de hiç kimse bunu dile getirmeye cesaret edemiyor. Ben ediyorum” demişti. 1,5 milyon Ermeni soykırıma uğradı tezine sahip çıkanlar, katledilen Ermenilerin mezarlarından çıkan kafataslarının neden Tuol Sleng Soykırım Müzesi’nde (yanda) ve de Ruanda soykırımında olduğu gibi sergilenmediğine cevap vermelidirler.

Tuol Sleng Soykırım Müzesi, Phnom Penh (Kamboçya)

Naziler, 1940-1945 yılları arasında Avrupa ülkelerinden topladıkları yüzde 90’ı Yahudi olan insanları trenlerle Auschwitz Toplama Kampı’na getirdiler. Kampta 1,1 milyon ile 1,5 milyon arasında insan gaz odalarında katledilmiştir. Yukarıda görülebileceği gibi (aşağıda) kampın girişindeki tabelada 1,5 milyon Yahudi  yazılıdır. Ermenilerin Sevr (Sevres) Anlaşması’nın imzalandığı Sevr Porselen Müzesinin önüne diktikleri anıtta da (sol taraf) 1,5 milyon rakamı yer almıştır.

Müzenin önüne sözde Ermeni soykırım anıtı dikilmesinin sebebi şudur: “Biz Ermeniler Türkiye Cumhuriyetini kuran Lozan Anlaşmasını tanımıyoruz. Bizler Sevr Anlaşması’nın halen yürürlükte olduğunu kabul ediyoruz. Çünkü Sevr’de büyük Ermenistan vardır.”

 1,5 milyon rakamının doğru olması imkânsızdır. Çünkü o tarihte 1,5 milyon Ermeni yoktur. Bölgedeki toplam Ermeni nüfusu 736 bindir. Bu durumda Anadolu’daki toplam Ermeni nüfusundan fazlası nasıl oluyor soykırıma uğrayabiliyor? Amerikalı tarihçi Prof. Dr. Justin McCarthy’nin tespitlerine göre, 1912-1922 yılları arasında Anadolu’daki Müslüman nüfusun yüzde 18’i (2,5 milyon) hayatını kaybetmiştir. McCarthy tarafından verilen rakamlar incelendiğinde Erzurum vilayetinde Müslüman halkın yüzde 31’nin, Bitlis vilayetinde yüzde 42’nin, Van vilayetinde ise yüzde 62’nin katledildiği ortaya çıkmaktadır.

Justin McCarthy Türk ve Müslüman halkın kayıplarını hesaplama yöntemini açıklarken “Abartmalı hesaplamalara dayandığım yolunda eleştirilere fırsat vermemek için daima kendi tezimin aleyhine olacak sayıları esas tutmak ilkesini kabullendiğimden metinde verdiğim, Müslümanların ölüm telefatına ilişkin sayıların, gerçek ölüm telefatına göre düşük kaldığı varsayılabilir” ifadesini kullanmıştır. Trans Kafkasya’da Bakü, Gence, Tiflis, Kutaisi, Kars ve Revan (Erivan) bölgelerinde katledilen Türklerin durumu zorunlu göç sırasında hayatını kaybeden Ermenilerin durumundan farklıdır. Ermenilerden ölenlerin çok büyük bir bölümü salgın hastalıklar ve yol şartları gibi sebeplerle hayatını kaybederken, Ermeniler tarafından katledilen Türkler ırkçı bir saldırının kurbanı olarak ağır işkenceler altında yok edilmiştir.

Ermeni tehcirinde kayıp yaşanmasının sebebi, büyük ölçüde organizasyonsuzluktur. Tehcirde hayatını kaybeden Ermeni sayısında bir uzlaşı yoktur. Fakat sözleşmedeki tanıma uyduğu sürece bin kişinin ölümü bile soykırımdır. Tıpkı Bosna soykırımında olduğu gibi.

Ermeni muhibbi Taner Akçam ya da Osman Baydemir, Oral Çalışlar, Cengiz Çandar, Cengiz Aktar, Fatih Akın, Gürbüz Çapan, İsmail Beşikçi gibi sözde soykırım anıtına giderek çiçek koyan on altı Türk’ten her biri 1,5 milyon Ermenin mezarları ve kemikleri nerededir diye neden sormadıklarını Türk milletine açıklamalıdır.

Türkkaya Ataöv’ün Araştırmaları

Yurt dışında yaşayan Ermeniler en yalancı diasporadır. Dünyada bunun bir benzeri yoktur. Bu konuda SBF’den hocam Prof. Dr. Türkkaya Ataöv’ün araştırmaları, Ermeni sahtekârlıklarının en önemli ikisinin ortaya çıkarılmasını sağlamıştır. “Savaşın Yüceltilmesi” tablosu müthiş bir sahtekârlık örneğidir. Kimsenin aklına gelmeyecek aşağılık iftiraları atabilen bir millete acaba ne denir? Savaş resimleriyle ünlü Rus ressam Vasili Veresçagin’in (annesi benim gibi Kırım Tatar kökenlidir) tablosunu Ermeniler, güya sözde soykırımda ölen Ermenilerin kafatasları olarak dünya kamuoyu ile paylaşmışlardır. Bunun Rus ressam Vassili Vereşçagin’in 1871’de yaptığı yağlı boya resim olduğunu Prof. Dr. Türkkaya Ataöv kanıtlamıştır.

Ermenilerin ikinci büyük yalanını da Prof. Dr. Ataöv ortaya çıkarmıştır. Ataöv, konferans için gittiği Los Angeles California Üniversitesi’nde ‘İnkârın Yüzü Yalan Söylemez’ başlığı ile Atatürk’ün Köşk’te çekilmiş bir fotoğrafının tahrif edildiğini görmüştür. Sahtekâr Ermeniler köpeklerin yerine bağırsakları dışarı çıkarılmış bir Ermeni çocuk cesedini yerleştirmişler.

Sözde soykırımı kanıtlamak için, akla gelmedik yalana başvurmaktan ve tarihi belgeleri tahrif etmekten kaçınmayan Ermeni diasporası bir aşağılık tahrifata daha imza atmıştır. Prof. Ataöv Hürriyet gazetesine yaptığı açıklamada, California Üniversitesi’nde sahnenin yan gerisine (fotoğrafın sahneye göre sol yan tarafı) asılan ve Atatürk’ün fotoğrafının önüne bağırsakları dışarı fırlamış kanısını veren bir çocuk cesedini görünce çok şaşırmıştır. İlanın en üstünde ise, “İnkârın Yüzü Yalan Söylemez” başlığı vardır. Toplantı, 14 Nisan 2005 tarihinde Alfa Epsilon Omega Ermeni Soykırımı Anma Komitesince düzenlenmiştir.

“Osmanlı Türkiyesi tarafından 1,5 milyon Ermeni’nin katledildiğini kimsenin hatırlamadığına dair varsayımı, Führer’i Yahudi Soykırımını gerçekleştirme konusunda cesaretlendirmiş olmalı.” His assumption that no one remembered the genocide of 1.5 million Armenians by Ottoman Turkey must have emboldened the Führer to perpetrate the Jewish Holocaus.

Uluslararası alanda Ermeni tehcirini soykırım olarak tanımlayan, soykırımın uluslararası hukuktaki tanımını bilmeyen çok sayıda yazar ve araştırmacı vardır. Onlardan biri olan Alica Vidlickova’nın uluslararası hukuku yok sayan aşağıdaki tespiti buna örnektir. “Üç yıl sonra, 2015’te dünya Ermeni soykırımının yüzüncü yılını anacak. Bu olay bir kez daha siyasallaşacak ve Türkiye ile Ermenistan arasındaki ilişkiler daha da kötüleşebilir. İnanıyorum ki bu dönemde daha çok ülke, daha çok örgüt ve daha çok insan 1915 olaylarını soykırım olarak tanıyacaktır.” (In three years, in 2015, the world will commemorate the one hundredth anniversary of theArmenian genocide. This event will be once again politicized and the relations between Turkey andArmenia might worsen. I believe that in this time, more countries, more organizations and morepeople will recognize the events of 1915 as genocide) Alica Vidlickova “Turkish-Armenian Relations and the Issue of the Recognition of the claims of the Armenian genocide”

Ermeni tehcirini Ermeni soykırımına dönüştüren yazar ve araştırmacılar, aşağıdaki soruma cevap vermedikleri sürece sözde Ermeni soykırım yalanına ortak olmuş olurlar.

Ortalamam 70 kg insanda 7 kg kemik vardır. 1,5 milyon Ermeni soykırıma uğradıysa 10.500.000 kg kemik (iskelet) eder. Bu da 10.500 ton kemiktir. 10 tonluk kamyon ile hesap edilirse, 1.000 kamyon kemik. Sözde soykırıma ilişkin toplu mezarlar bulunmadığına, katledilenler Hindu (antyeshti) geleneğine göre ya da Alman Nazilerinin yaptığı gibi kremasyonlarda (ölen kişinin cesedinin yaklaşık olarak 900-1200 derece sıcaklıkta en az yetmiş dakika yakılması) yakılmadığına göre 1,5 milyon kişinin kemikleri nerededir?

Bu soruya cevap verilmediği sürece, bu Türk milletine atılmak istenen iftira olur. Kommagene Krallığının beş büyük kentinden biri olan ve Roma döneminde de önemini koruyan Örenli Mahallesi’nde yer alan Perre Antik Kenti’nde, iki bin yıllık kaya mezarlarının bulunduğu alanda yürütülen kazılarda 160 metre uzunluğunda bir merdiven yapısı ile 1,500 yıl öncesine ait erkek iskeleti bulunmuştur. (Perre Antik Kenti’nde 1500 yıllık insan iskeleti bulundu) (Bilecik’te bir apartman bahçesinde 8 bin 500 yıllık insan iskeleti bulundu)

Parlamentolar ve uluslararası kuruluşlar 1915 tehcirini “soykırım” olarak niteleyemez. Bunlar siyasal amaçlı kararlardır. Ermeni tehciri “holocaust” diye anılan Yahudi soykırımından farklıdır. Yahudi soykırımı, Nürnberg Mahkemesi’nin kararıyla hükme bağlanmış bir soykırım suçudur. Bu suçu işleyenler uzaydan gelmiş yaratıklar değildir. Suçlanan da Almanya ya da

Almanlar değildir. Mahkûm olanlar soykırım suçunu işleyen Alman yetkililerdir. Diğer bir deyişle gerçek kişiler olup Alman’dır.

1933’de Nazilerin yakmaya başladıkları kitapların yazarı Yahudi kökenli Stefan Zweig’ın “Akıl ve siyaset nadiren aynı yolda buluşur” açıklaması günümüzde Ermeniler için geçerlidir. Mark Twain’e ait olduğu söylenen “Gerçek ayakkabılarını giymeden, yalan dünyayı üç kez dolaşır” sözü sözde Ermeni soykırımı yalanı için geçerliliğini koruduğu sürece, Türkiye en az Ermeniler kadar gerçeklerin ortaya çıkması için çaba harcamalıdır. Ermenistan ile normalleşme için karşılıklı özel temsilciler atama, suyu olmayan kuyuya su dökerek ondan su çıkarmak demektir.

Millî Düşünce Merkezi – MİSAK Yayınları tarafından yayımlanan “ERMENİ YALANLARI VE GERÇEKLER” başlıklı kitabımda iftira süreci ayrıntılı olarak ele alınmıştır. MDM-MİSAK Yayınlarından yeni e-kitap

Biden, Yine Soykırım Diyecektir

Pazartesi 24 Nisan. Türkiye’de gündem seçimler. Sözde soykırım konusu Türkiye’nin gündeminde yok. Biden yine soykırım diyecektir. Eğer ciddi bir tepki gelmez ise, bundan sonra her 24 Nisan’da ABD Başkanları soykırım diyerek iftira atmaya devem edecekler, zamanla bu iftiraların arkasından Türkiye’den tazminat ve toprak talepleri gelecektir. Konu bu kadar önemli olmasına rağmen hiçbir liderin bu konuya değinmemesi dikkat çekicidir. Biden “soykırım” (genocide) dedikten sonra siyasilerin birkaç paragraflık demeçlerinin uluslararası medyada hiçbir etkisi yoktur. Bu kısa ve esasa girmeyen demeçler, suya yazı yazmak demektir. Bunların uluslararasında hiçbir değeri yoktur.

Biden, 24 Nisan’da Soykırım Diyecek mi? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Bildiğiniz gibi 1. Dünya Harbinde İngiliz, Fransız, Rus, İtalyan ve Yunan işgaline maruz kalan Osmanlı Devletinin yönetim kadrosunda bulunanlardan bir bölümü harpten sonra işgal güçleri tarafından Almanya ile işbirliğinde bulundukları gerekçesiyle suçlanmış ve bunlardan Talat Paşa Almanya’dan sığınma talebinde bulunmuş ve Berlin’de yaşamını sürdürmeye başlamıştı. Talat Paşayı takibe alan Ermeni Terör Örgütü Nemesis; Soghomon Teilerian adlı teröristi Talat Paşa’yı katletmekle görevlendirmiş ve Teilerian 15 Mart 1921’de Berlin’de sokak ortasında Talat Paşa’yı başından vurarak katletmiş ve yoldan geçen Almanlar tarafından yakalanarak Alman polisine teslim edilmişti.

Berlin mahkemesinde yürütülen sözde yargılamada katil Teilerian; ailesinin zorunlu göçe maruz kaldığını ve anne ve babasının göç sırasında ateşli silahla öldürüldüğünü, kız kardeşinin ırzına geçildiğini, annesinin geceleri rüyasına girerek  ailesinin intikamını Talat Paşa’dan almasını kendisinden istediğini ve Talat Paşayı bu nedenle öldürdüğünü söylemiştir.

Mahkemede olayla hiçbir ilgisi olmayan birçok kişiye ve hatta Manchester’dan getirilen papazlara bile katil lehine tanıklık yaptırılırken Talat Paşa’nın eşine ve  Türk ordusunda komutanlık yaptığı için göç sürecini çok iyi bilen General Bronsart von Schellendorf’a tanık listesinde oldukları halde tanıklık yaptırılmamış ve katil Teilerian Alman mahkemesi tarafından beraat ettirilmiştir.

Cinayeti müteakip Teilerian’ın serbest bırakılması, işlenen cinayetlerin karşılıksız kaldığını gören Ermenileri cesaretlendirmiş ve diğer Osmanlı yöneticilerinin de peş peşe katledilmelerine zemin hazırlamıştır. 6 Aralık 1921’de eski sadrazam Sait Halim Paşa Roma’da, 17 Nisan 1922’de siyaset adamı Prof. Bahattin Şakir ve eski Trabzon valisi Cemal Azmi benzer şekilde Berlin’de sokak ortasında vurulmuşlardır. Bu cinayetleri 25 Temmuz 1922’de Cemal Paşanın Tiflis’te katledilmesi izlemiş ve zorunlu göç sırasında Osmanlı yönetiminde görev yapan devlet adamlarının neredeyse tamamı bir yıl içinde ortadan kaldırılmıştır.

Katil Teilerian başta olmak üzere Ermeni teröristlerin cinayetlerinin cezasız kalması ileriki yıllarda Türk diplomatlarına karşı girişilen suikastlar için de esin kaynağı olmuş ve 1973’ten günümüze kadar 31 Türk diplomatı Ermeni teröristler tarafından katledilmiştir. Ermeniler masum insanları alçakça katletmekle de yetinmemiş ve katillerin heykellerini de dikmeye başlamıştır. Bu kapsamda  Soghomon Teilerian başta olmak üzere birçok Ermeni teröristin  Ermenistan’da ve çeşitli ülkelerde heykelleri dikilmiş ve son olarak Ermenistan’da Talat Paşa’nın kesik başını katil Teilerian’ın ayakları altında gösteren heykeli yapılmıştır.

Diğer yandan Talat Paşa cinayetinden 95 yıl sonra  San Francisco’da Almanya’nın Süddeutsche Zeitung gazetesine açıklama yapan Soghomon Teilerian’ın oğlu babasının bir katil ve yalancı olduğunu, babasının mahkemede verdiği ifadesinin gerçekleri yansıtmadığını, babasının hiç kız kardeşi olmadığını, zorunlu göçe de tabi tutulmadığını, daha savaş çıkmadan önce para kazanmak için Sırbistan’a, oradan da Rusya’ya gittiğini, dolayısıyla Soghomon Teilerian’ın  annesinin  ve babasının zorunlu göç sırasında katledildiğine ilişkin ifadenin de yalan olduğunu açıklamıştır.

Ermenistan Devleti’nin ve Ermeni Diasporasının kendisine zarar vermesinden korktuğu için kimliğinin gizli tutulmasını isteyen oğul Teilerian bir katil ve yalancı olan babasının Ermenistan tarafından kahraman olarak kabul edilmesini anlayamadığını belirtmiştir.

Yukarıda özet olarak verilen Talat Paşa cinayetinin ve katilin kutsanmasının 100. yıldönümünde  Kıbrıs İlim Üniversitesi koordinatörlüğünde Talat Paşa Davası konusunda Prof. Dr. Ata Atun’un, Dr. Maxime Gauin’in ve  E. Kur. Alb. Doç. Dr. Ömer Lütfi Taşcıoğlu’nun katılımıyla bir panel düzenlenmiştir.

” Remembering Talat Pasha and the beginning of the terror murders” adıyla Youtube’a yüklenen söz konusu panelin video linkini aşağıya ekliyoruz.

Videonun Berlin’deki Mahkeme salonunu Talat Paşa’nın katili yerine cinayetin mağduru olan Talat Paşa’nın ve temsil ettiği Türk Devleti’nin yargılandığı bir tiyatro sahnesine çeviren Almanya’nın o dönemde işlediği hukuk cinayetinin ve günümüzde katili kutsamaya devam eden Ermenistan Devleti ile Ermeni Diasporasının ve onları destekleyen ülkelerin seslerini biraz olsun kısmalarına vesile olacağını ümit etmek istiyoruz. Tabii biraz olsun utanma duyguları kalmışsa.

Videonun, özellikle yurt dışında yaşayan Türklerin  kendilerine ve asil Türk milletine karşı haksız suçlamalar yöneltenlere karşı konumlarını güçlendireceğine de inanıyoruz.

Bu kapsamda videonun Türkiye’de ve yabancı ülkelerde mümkün olduğu kadar geniş alanda yayılmasının ve videoyu izleyenler tarafından videonun altına İngilizce yorum yazılmasının da önemli olduğunu hatırlatmak isteriz. Bu konuda Türkiye’deki ve yurt dışındaki Türklere büyük görev düşüyor. Zira Ermeni Diasporasının ve destekçilerinin bu videoda ortaya konulan gerçekleri kamuoyundan  saklamak ve videonun izlenmesini önlemek  için menfi yorum yazmak dahil her yola başvuracakları aşikârdır.

Diğer yandan yukarıdaki tanıtım metninin diğer dillere de çevrilerek o dillerin konuşulduğu ülkelerde yayılmasında, ayrıca videoya Fransızca, Almanca ve diğer dillerde de altyazı hazırlanmasında yarar görüyoruz. Bunun için bu dillerin konuşulduğu ülkelerdeki arkadaşların ellerini taşın altına sokmaları gerekiyor.

Talat Paşa Davası yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Türk-Amerikan Güvenlik Vakfı (TASFO)^[i] ünlü Amerikalı tarihçi ve nüfus bilimci Prof. Justin McCarthy ile bir röportaj gerçekleştirdi. Dr. McCarthy, Louisville Kentucky’deki Louisville Üniversitesi’nde tarih profesörüdür. Osmanlı tarihi konusunda uzmandır. Pek çok kitap ve yayını arasında en çok bilineni, Ermeni araştırmalarının dönüm noktası olan ve 1995 yılında yayımlanan “Ölüm ve Sürgün: Osmanlı Müslümanlarının Etnik Temizliği, 1821-1922” adlı kitabıdır. Emre Serbest’in gerçekleştirdiği röportajı sizlerle paylaşıyoruz.

1.Serbest: Sayın Prof. McCarthy, öncelikle Türk-Amerikan Güvenlik Vakfı (TASFO) adına röportaj talebimizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederim. Ermeni diasporası sürekli kendilerine karşı bir soykırım yapıldığını iddia ediyor. Ancak sizin araştırmalarınız, Doğu Anadolu’daki Müslüman nüfusun önemli bir kısmının da 1.Dünya Savaşı sırasında katledildiğini gösteriyor. Neden böyle bir iddianız var ve eğer kısaca sizden alabilirsek, araştırmalarınızın sonucu neydi?

Prof. McCarthy: Yani, elbette yıllardır yapılan tüm bu araştırmaları birkaç dakika içinde vermek zor ama temelde demografiye yani nüfusa baktığımızda … Doğu Anadolu’da, Kilikya’da, Trans-Kafkasya’da, tüm bu yerlerde muazzam miktarda Müslüman Türk ve Kürt’ün öldüğünü görüyoruz. O dönemde ölen Türklerin sayısının 3 milyonu aştığını ve ölen Ermeni sayısının yaklaşık 600.000 civarinda olduğunu görüyoruz. Bir tarafta Ermeniler ve Rusların olduğu, diğer tarafta yerel nüfusun ve Osmanlı Ordusunun bulunduğu savaş bölgelerinde, her iki taraftaki nüfusun yaklaşık %40’ının öldüğü ortaya çıkıyor. Burada sorun şu ki, sadece bir grubun ölülerini saydığınızda, yani sadece ölen Ermenileri saydığınızda, bu bir soykırım gibi görünüyor. Ama herkesin ölenlerini bir arada saydığınızda, tüm tarafların birbirini öldürdüğü korkunç bir savaş gibi görünüyor. Ve temelde araştırmamın geldiği nokta bu. Bu insanların nasıl öldüğünü araştırıyorduk.

2. Serbest: Bu noktada size Trans-Kafkasya’ya göç edenleri sormak istiyorum. Araştırmanız, Osmanlılar tarafından yerlerinden edilmeyen önemli sayıda insanın Trans-Kafkasya’ya kendi rızasıyla gittiğini gösteriyor. Ve bu insanların önemli bir kısmı da orada can verdi. Ancak Osmanlılar tarafından Suriye ve Lübnan’a götürülen halkın çoğu hayatta kaldı. Bunu söylemek sizce adil bir değerlendirme olur mu?

Prof. McCarthy: Bu doğru. Doğru, yani “Sürgün” de denilen zorunlu göçün bir parçası olmayanlar… Bunlar, Osmanlılar bu bölgeleri geri aldığında Van, Bitlis ve Erzurum’dan kuzeye giden (Ermeni) halkıydı. Ve bunun Osmanlı Hükümeti’nin onları zorlamasıyla hiçbir ilgisi yok. Korktukları için gittiler. Ne de olsa Ermeniler, başta Kürtler olmak üzere nüfusun büyük bir kısmını öldürdü ve zorla yerlerinden etti. Ve fark ettiler ki, Ruslar çekilirken geride kalırlarsa acı çekeceklerdi. Kürtler intikam alacaktı. Ve bu kesinlikle doğrudur. Böylece kaçtılar. Şimdi Osmanlılar başta Güney Suriye’ye Filistin bölgesine, kimilerini Deyr-Zor bölgesine, kimilerini Halep’e, Urfa’ya ve daha bir çok farklı yere gönderdi. Ancak Osmanlılar, Van’da olduğu gibi Ermenilerin kendilerine karşı isyan edeceklerini -bir dereceye kadar haklı olarak- düşünüyorlardı. Van’da Ermeniler bu Osmanlı şehrini ele geçirdiler ve Ruslar gelene kadar Türk ordusuna karşı tuttular. Dolayısıyla, Osmanlıların Ermenilerden korkmak için nedenleri vardı. Korkmak durumunda kalmalarının bir diğer nedeni de başka isyanlardı. Osmanlı Devleti’nin Şebinkarahisar, Urfa ve diğer çeşitli yerlerinde isyanlar oldu. Savaş başladığında Osmanlılar, Türk halkına karşı kullanılmak üzere Ermenilere ait çok sayıda silah, cephane ve dinamit vb. buldular. Ve bu Anadolu’nun her yerinde bu şekildeydi. Osmanlılar, isyan edebilecek çok sayıda Ermeni olduğunu düşündü. Ve eğer bu olursa, Osmanlı en azından onları durdurmak için muazzam miktarda zaman, adam ve para harcamak durumunda kalacaktı.  Yoksa sonuç Van gibi olurdu. Osmanlılar, telefon kablolarını kesen, Osmanlı birliklerinin konvoylarına saldıran Ermenilerle savaşmak için bir milyondan fazla asker kullanmak zorunda kaldı. Hatta Osmanlılar Erzurum sınırı yakınlarında Ruslarla savaşırken bile Ermeniler saldırdı. Osmanlılar yolları, hastaneleri vb. geri almaya çalıştı ve Ermeniler bu gruplara da saldırdı. Sonunda Osmanlılar bir şeyler yapmaları gerektiğine karar verdi. Ve yapmaya karar verdikleri şey de zorunlu göç oldu; Ermenileri, özellikle bu tehlikeli bölgede yaşayanları güneye Büyük Suriye, Filistin bölgesine gitmeye zorlamak. Şimdi, Ermenilerin çoğunun tehcir edildiği doğru değil. Ancak önemli bir kısmının yer değiştirmeye zorlandığı doğrudur. Ancak Anadolu’da birçok şehirde ve Anadolu’nun taşra bölgelerinde kalan Ermeniler de vardı. Onlar orada kaldılar çünkü Osmanlılar onları kendilerinie tehdit olarak görmediler. Osmanlının tehcir ettiği insanlar, Osmanlının verdiği savaşa ve sivil halka karşı tehdit oluşturabilecek bölgelerde yaşayanlardı. Ancak Osmanlı’nın tüm Ermenileri toplayıp gönderdiği doğru değildir. Osmanlıların bu tehciri Ermenileri öldürmek için yaptığını söylemek de doğru değil. Bu çok saçma. Osmanlı Ermenileri öldürmek isteseydi, onları öldürebilirdi. Bunun yerine onları uzaklaştırdılar. Cemal Paşa, Osmanlı askerlerinin yiyeceklerinden alıp Ermenileri beslemek için kullandı. Dolayısıyla Osmanlıların onları öldürmeye çalıştığı kesinlikle doğru değildir.

3. Serbest: Yani Osmanlıların Ermenileri yok etme veya onların soyunu kırma gibi bir kastı kesinlikle yoktu?

Prof. McCarthy: Kesinlikle bu yönde hiçbir kanıt bulamadık. Elimize geçirebildiğimiz tüm belgeleri inceledik ve bunu önerebilecek herhangi bir kanıt yoktu. Böyle oldu demek… Yani sonuçta Ermenilerin çoğu savaştan sağ çıktı! Öyleyse, Osmanlılar onları gerçekten öldürmek istiyorduysa, bu konuda gerçekten kötü olduklarını varsaymalısınız. Ve bu tür şeylerde kötü değillerdi. Hayır, sadece propaganda amacıyla söylenebilecek türden bir şey bu. İnsanlar uzun zamandır bunun böyle olduğunu söylediler. Ancak tarihsel kayıtlara gerçekten baktığınızda, bu yönde hiçbir kanıt yok. Ermenilere kötü muamele edildiğine dair kanıtlar var. Bununla ilgili bir sorun yok. Ermenilerden çalındı, bazı Ermeniler öldürüldü, özellikle Ermenilerin Kürtlere saldırmasından sonra Kürt aşiretlerinin Ermenilere saldırdığına dair kanıtlar elbette var. Bu tür şeylerin olduğuna dair kanıtlar var. Ermenilerin ve Rusların her iki tarafta da Türklere ve Kürtlere saldırdığına dair de pek çok kanıt var. Ancak Ermenilerin tümünü öldürme, yok etme kastına dair hiçbir kanıt yok. Hiçbir kanıt!

4. Serbest: Bir sonraki soru … Birinci Dünya Savaşı sırasında, Ermenilerin hüküm sürdüğü Anadolu’nun doğu bölgelerinde, Taşnak ve Hınçak çetelerinin yöntemlerine katılmayan Van Belediye Başkanı, Bedros Kapamacıyan gibi bazı Ermeni yetkilileri ve Papaz Bogos gibi bazı din adamlarını öldürdüğünü biliyoruz.. Bunlar direkt olarak “Van’daki Ermeni İsyanları” kitabınızdan…

Prof. McCarthy: Burada bir süredir aktif bir politika vardı. Ama her alanda her zaman böyle değildi. Ermeni ihtilalcilerin iki politikası vardı. Sanırım siz Hınçaklardan çok Taşnaklardan bahsediyorsunuz. Politikaları, casuslara suikast düzenlemek, “Ermeni davasına karşı” gördüklerine suikastlar düzenlemek ve ayrıca, sizin de söylediğiniz gibi, zaman zaman (her zaman değil) Osmanlı yetkililerine saldırmaktı. Hatta saldırıya uğrayan valiler bile vardı. Daha çok jandarmalara ve bunun gibi insanlara saldırdılar. Çok az sayıda Ermeni papaz ve din adamı saldırıya uğradı ama bunların sayısı başkalarını korkutmaya yetti. Diğer Ermeniler bu konularda hiçbir şey söyleyemediler. Van vilayeti neredeyse bir istisnaydı çünkü Van’da Taşnaklar o kadar güçlüydü ki, kendilerine karşı gelen kimsenin zafer kazanamayacağından eminlerdi. Dolayısıyla sizin de dediğiniz gibi Osmanlı yetkililerini öldürdüler, bir valiyi öldürdüler, Van Belediye Başkanını öldürdüler. Mesela Kapamacıyanı ve bir papazı öldürdüler … Sonunda bu tür şeyler yaptılar. Çoğunlukla terör taktiklerini Ermenilere karşı eylemleri uygulamak için kullandılar. Birinci Dünya Savaşı’ndan önce Taşnak terör örgütü tarafından öldürülenlerin çoğu diğer Ermenilerdi. Ayrıca çok para kazanmak için de bu terör taktiklerini kullandılar. Şantaj dediğimiz şey. Zengin Ermenilere gittiler ve “bakın, davamıza katkıda bulunacaksınız” dediler. Sadece Anadolu’da değil Rusya’da da davaya katkıda bulunmayan bazı Ermeniler öldürüldü. Ve sonra diğerleri de para ödemezlerse öldürüleceklerini fark ettiler. Bu, gerek bu tür radikal devrimciler tarafından ve gerekse tüm dünyada mafya örgütleri tarafından kullanılan türden bir taktiktir. Davanız için para toplamanın bir yoludur ve o parayı elde etmek de için birkaç kişiyi öldürmekten çekinmezsiniz.

5. Serbest: Doğrudur. Ama araştırmanızda, Osmanlı Ermenileri’nin bu gangsterler tarafından Osmanlı Hükümeti yapmış gibi görünmesi için katledildiğine dair herhangi bir kanıt var mı?

Prof. McCarthy: Hayır. Yani, büyük ölçekli katliamları kast ediyorsunuz değil mi? Buna dair hiçbir kanıt yok. Davaya uymayan diğer Ermenileri öldürdüklerine dair kanıt var ama bunlar müstakil örneklerdir. Diğer Ermeniler (Taşnaklar) tarafından büyük Ermeni katliamları yapıldığına dair hiçbir kanıt yok. Ben bunun olduğunu hiç sanmıyorum.

6. Serbest: Ayrıca sözde Ermeni soykırımı için resmi “öldürme emirleri” olarak sunulan ünlü Andonyan belgelerine de kısaca değinmek istiyorum… Araştırmanıza göre bunların sahte olduğunu düşünüyor musunuz?

Prof. McCarthy: Evet, sahteler. Onlar sahtedir. Bu kesinlikle kanıtlandı. Osmanlı arşivlerine iki Türk bilim adamı girdi. Andonyan’ın söylediği (sözde Naim Bey denilen) tüm kayıtlara baktılar… Bütün sayıları kontrol ettiler, insanlar orada mı değil mi, imzaları vs. kontrol ettiler… Ve hepsi sahteydi. Hepsi sahteydi. Açıkçası, burada her detaya giremem. Telgraf numaraları filan… Osmanlılar gönderilen tüm telgrafların kayıtlarını tumuştu. Andonyan’ın telgraflar için verdiği numaralar tamamen yanlıştı. O zaman gönderilmiş olamazlardı. Örneğin Halep Valisine ait olduğu söylenen imza onun imzası değildi. Biri imzasını taklit edip bunun onun imzası olduğunu söylemişti. O dönemde bu konuda konuşanlar sadece Ermeni gruplarıydı.

6. Serbest: Peki, bir Türk akademisyen olan Taner Akçam, “Öldürme Emirleri” ve “Naim Bey’in Hatıraları” adlı iki kitap yazdı… İki kitapta da, daha önce bahsettiğiniz iki Türk akademisyenin gösterdiği gibi bu belgelerin aslen sahte olmadığını belirtti. Yani siz Akçam’ın araştırmasının inandırıcı olmadığını mı düşünüyorsunuz?

Prof. McCarthy: Ben sadece kendisinin sadece bir kitabını gördüm. O kitabın da içeriğine bakarsanız, “bu doğru olmalı çünkü falanca Ermeni grupları bunun doğru olduğunu söylüyor” vs. diyor. Sahte imzalar, yanlış telgraf numaraları, vs. bu tür şeyler hakkındaki ifadelere gerçekten hiç bir cevap vermiyor. Sadece sormak istediği soruları soruyor. Ya da, “ha, bu doğru olmalı, çünkü Kudüs’teki Ermeni Patrikhanesi bunun doğru olduğunu söylüyor” filan diyor. Kudüs’teki Ermeni Patrikhanesi gibi verdiği kaynakların bizim görmemize izin verilmeyen kaynaklar olduğunu da eklemeliyim. Bunlara biz bakamayız. “Bu delil Kudüs’teki Ermeni Patrikhanesi’nde, bu Boston’daki Taşnak Arşivlerinde” vs. diyorsa, bizim onları görmemize asla izin verilmiyor. Erivan’daki Ermeni kayıtlarını bile. Adını hatırlayamıyorum ama Ermeni yanlısı bir Türk akademisyen oraya gidip kayıtlara bakmaya çalıştı da, adamı tutukladılar! (gülüyor). Osmanlı arşiv kayıtları ise uzun yıllardır açıktır.

7. Serbest: Pekala, bir sonraki soru daha çok “ABD Büyükelçisi Morgenthau’nun Hikayesi” adlı kitapla ilgili… Ermeni halkını yok etme iddiaları ve aşırılıklar hakkında yazdığı kitap… Ayrıca başka bir İngiliz tarihçi ve filozof Arnold Toynbee de “Mavi Kitap” denilen bir kitap yazmıştı. Bunlar hakkında genel düşüncelerinizi alabilirsek… Bunlar ağırlıklı olarak propaganda yayınları mıydı?

Prof. McCarthy: Bunları kısaca anlatmak gerçekten zor. “Mavi Kitap” hakkında yaklaşık 100 sayfalık bir kitap yazdım. Mavi Kitap, Morgenthau’nun kitabıyla aynı şey değildir. Mavi Kitap, İngiliz Propaganda Örgütü “Wellington House” tarafından yazılmıs bir propaganda parçasıydı. Ve Türklerin kötü görünmesi için de bayağı parlatıldı. O zamanlar elbette tanımlamadıkları ve daha sonra bizim bulduğumuz kaynaklar, çoğunlukla misyonerlerdi. Aslında Taşnak Partisinden gelmiş sekiz kadar insan da var. Her halükarda güvenilir tarihsel kayıtlar değillerdi. Ayrıca belgelerin yaklaşık %50’si Amerikan misyoner teşkilatını yöneten Barton adlı bir adam tarafından, Amerikan misyoner örgütü tarafından gönderildi. Orada bir dizi aldatmaca da var. Mavi Kitabın saçma olduğunu gayet iyi kanıtladım bence.

Şimdi bir de Morgenthau Kitabı… Morgenthau kitabı hiç de öyle tarihsel bir kayıt değil. Morgenthau Kitabı, bildiğiniz gibi… Kitabın çoğunu kendisi bile yazmadı. Hayalet bir yazarı vardı. Ve Morgenthau delil vasfı olmayan şeyler de ifade ediyor. Örneğin, güya Alman Büyükelçisi Wangenheim’ın söylediği şeyler hakkında konuşuyor. Ve Wangenheim’ın Berlin’e yazdıklarına bakarsanız, bunların hiçbirini söylememiş! Wangenheim, güya  Morgenthau’ya Türklerin tüm Ermenileri öldürmeyi planladığını söylüyor. Wangenheim bunun doğru olduğunu düşündüyse, aynı mesajı Berlin’e de göndermemiş olması şaşırtıcı değil mi? Aynı mesajı kendi hükümetine hiç göndermemiş? Ve inan bana, Wangenheim’ın tüm kayıtlarına sahibim. Bunları Almancadan okumak zor. Ama hepsinin üzerinden geçtim ve inanın bana öyle bir şey yok.  Ayrıca, biraz Morgenthau’nun kendisine bakmak da önemlidir. Morgenthau hayal kırıklığına uğramış bir politikacıydı. Dışişleri Bakanı olmak istediği halde Osmanlı Devleti’ne elçi sıfatıyla gönderilen biriydi. Kendisine Türkiye Büyükelçisi olarak bir iş verdiler; aslında istemiyordu, ama işi kabul etti. Fakat adam tam bir ırkçıydı. Kitabını okursanız, Ermenilerin üstün bir ırk olduğundan ve Türklerin daha güçlü, daha iyi çocukları olsun diye tüm Ermeni kadınlarına tecavüz etmek istediğinden filan bahsediyor. Demek istediğim, tüm bunları okuyup dersiniz ki, “Bu ırkçı aşağılık adamın söylediği hangi şeye nasıl inanabilir?” Bırakın bir büyükelçi olmasını, evinizde misafir olarak bile tutmak istemeyeceğiniz türden bir insandı.

8. Serbest: Hemen bir sonraki soruya geçeyim… Türkler, Ermenilerin soykırım olarak iddia ettiklerinin Osmanlı İmparatorluğu’nun topraklarını koruma girişiminden başka bir şey olmadığını savunuyorlar. Ve benim inancım da bu yönde. Çoğunlukla, sizin de öne sürdüğünüz gibi, Doğu sınırlarını yabancı düşmanla işbirliği yapan bir grup Ermeniye karşı korumak için harekete geçtiler. Ancak Fransa ve diğer bazı devletler, Ermeni iddialarını durmaksızın destekliyor gibi görünüyor. Bunun sebebi sizce nedir? Sanırım varmaya çalıştığım nokta şu… Gerçekten bu konuyu Türkiye’ye karşı yumuşak bir güç olarak mı kullanmaya çalışıyorlar? Politik olarak Türkiye’ye yapmak istemediği şeyleri yaptırmak için kolunu bükmeye mi çalışıyorlar?

Prof. McCarthy: Ermeni örgütleri kesinlikle bunu Türklerin kolunu bükmek için kullanmaya çalışıyor… Mesela tüm Doğu Anadolu’yu Ermenilere devrettirmeye filan çalışıyorlar… Bu doğru. Fransa, Amerika Birleşik Devletleri veya dünyadaki diğer hükümetlerin bunu kullanma nedenlerine gelince… Bunu yapmalarının nedeni iki şeydir: Birincisi, önyargıdır! Müslümanlara ve Türklere karşı uzun süredir devam eden önyargı; böylece neredeyse istediğiniz her şeyi söyleyebilirsiniz ve bir çok insan “evet, yine o Müslümanlar” veya “evet, yine o Türkler” diyecek! Diğer neden ise Türk siyaseti. Türkiye şu anda dünyada siyaseten çok kötü bir durumda. Dünyanın dört bir yanındaki ülkeler Türkiye konusunda çok kötü düşünüyor. Şimdi, bunun doğru mu yanlış mı olduğunu tartışmayacağım. Ama örneğin Amerika’daki duruma bir bakmanızı istiyorum. Uzun yıllar Birleşik Devletler Kongresi bir sözde Ermeni soykırımı olduğunu söylemekten imtina etti. Yıllarca bunu yapmadılar. Kısmen iyi nedenlerden ve kısmen de Türk müttefikleriyle iyi ilişkiler içerisinde kalmak istediklerinden. Kongre, Ermeniler veya Türkler hakkında hiçbir şey anlamadı. Birinci Dünya Savaşı’nı asla anlamadılar; tarihi asla anlamadılar. Davranışlarının nedeni tamamen politikti. Şu anda Türkiye hakkında, Türk tarihi hakkında istedikleri her şeyi söyleyebiliyorlar… Ve böylece ilk kez Amerikan Kongresi oyladı, oybirliğiyle, bir Ermeni soykırımı olduğunu söyledi. Bunu neden yapıyorlar? Meselenin iç yüzünü anladıklarından mı? Hayır, siyaset yüzünden. Ve maalesef Türk siyaseti değişmedikçe, bu da değişmeyecek. Amerikan Kongresi söyledikleri konusunda fikrini değiştirmeyecek, Kaliforniya’daki insanların siyasi görüşlerini ders kitaplarına koyması değişmeyecek, New York’ta veya diğer eyaletlerdekiler de fikirlerini değiştirmeyecekler. Bu, tarihsel gerçeklikle hiçbir ilgisi olmayan nedenlerden kaynaklanmaktadır. Tamamen modern siyasetle alakalı.

Serbest: Anlaşıldı.

Prof. McCarthy: Korkarım senin için mutlu bir cevap olmadı.

9. Serbest: Sorun değil. Burada tek istediğimiz gerçeğe ulaşmaktı. Ve bunu gayet bilimsel bir şekilde yaptığınızı da eklemeliyim. Çok teşekkür ederim. Ve son soru Birinci Dünya Savaşı yıllarıyla ilgiliydi … Sonunda en çok kayıplar hangi zümreye aitti? Türk tarihçiler arasında Müslüman nüfustan ölenlerin sayısı yaklaşık 530.000 olarak telaffuz ediliyor?

Prof. McCarthy: Hayır, o tamamen yanlış. Tamamen yanlış. Yaklaşık olarak 1912’den 1922’ye kadar savaşta ölen 3 milyondan fazla Müslüman vardı. Şimdi Birinci Dünya Savaşı’nda ölenleri ve Kurtuluş Savaşı’nda ölenleri ayıramayız. Bu sayıları ayıramayız çünkü demografi olayı bu şekilde… Önce 1914’te kaç kişi olduğuna, sonra 1923’te kaç kişi kaldığına bakarsınız. Ve bu sayıları birbirinden çıkarırsınız. Yani kaç kişinin öldüğünü öğrenmenin tek yolu bu. Kazım Karabekir zamanında kaç kişinin öldüğü ve daha önce 1. Dünya Savaşı sırasında kaç kişinin öldüğü konusunda kesin birşey söyleyemeyiz. Ama o dönemde 3 milyondan fazla Müslüman’ın öldüğünü biliyoruz. Belli ki sadece Ermeniler yüzünden ölmediler; Yunanlılarla savaşırken de öldüler. Birçok farklı alanda öldüler. Şimdi, Ermenilere gelince, yaklaşık 600.000’den az kişi öldü. Müslüman ve Ermeni ölümlerini rakamlarla gerçekten kıyaslayamazsınız. Çünkü savaştıkları savaş bölgelerinde sayılarına bakmanız gerekiyor. Daha önce de söylediğim gibi, bu yaklaşık % 40’tan biraz daha az oluyor. Bazı bölgelerde Müslümanlar çok daha fazla sayıda öldü. Örneğin Van’daki Müslümanların üçte ikisi gibi bir nüfus savaşlar sonunda öldü. Örneğin Sivas gibi Ermenilerle pek çok savaşın olduğu diğer bölgelerde ise nüfusun sadece yaklaşık %15’i ölmüştür. Erzurum’da Müslümanların yaklaşık % 40’ından biraz fazlası ölmüştü. Öyleyse, savaş zamanı dönemlerine bakarsanız, sonuçta gerçekten önemli olan yüzdelerdir. Ölülerin yüzdesi yaklaşık olarak aynı. Ve bunun nedeni, çoğunlukla aynı koşullardan muzdarip olmalarıdır. Evet, birbirlerini de öldürdüler ama çoğunlukla hastalıklardan ve açlıktan öldüler. Ve insanların ölmesinin ana nedeni buydu. Orduya da, sivil nüfusa da baktığınızda ölümlerin ana nedeni açlık ve hastalıktı.

10. Serbest: Peki ya ölen 600.000 Ermeni? Zor koşullar, açlık vb. yüzünden mi öldüler yoksa doğrudan öldürüldüler mi?

Prof. McCarthy: Kesinlikle öldürülenler vardı. Yani Ermeniler başka hiçbir şeyden ölmeselerdi bile, Rus Ordusu için savaştılar. Ancak hem Ermenilerin hem de Müslümanların ölmesinin ana nedeni öncelikle açlık ve hastalıktı. Bu konuda hiç şüphe yok. Ve eğer bakarsanız, bu gayet mantıklı. Tarihteki hemen hemen her savaş için bu doğrudur. Özellikle modern zamanlardan önceki savaşlar. Bakarsanız, insanların ölmelerinin birincil nedeni tifüs, tifo, kolera vs… Bütün bunlar Doğu Anadolu’da vardı. Bugün koronavirüs gibi, tifüs, tifo ve kolera da saldırmadan önce insanların dinine bakmıyor. Olan şuydu: Kürtler gibi insanlar da Ermeniler tarafından zorla evlerinden çıkarıldı. Daha sonra Ermeniler de Trans-Kafkasya’ya gitmeye zorlandı. Bu insanlar zayıf, aç, yeterli vitaminleri yok, kötü su içmek zorundalar vs. Mesela Kürtler Van vilayetinden atıldığında Van Gölü’nün güney yakasından kaçmak zorunda kaldılar ve Bitlis’e yöneldiler. Bunu yaparken, doğal olarak bir şeyler içmek zorunda kaldılar. Maalesef içebilecekleri tek nehir, Ermeniler ve özellikle Rus Koçakları tarafından öldürülen Kürtlerin kan ve cesetleriyle doluydu. Ve bundan başka içecekleri de yoktu. Yani, o suları içtiler ve tabii ki korkunç hastalıklara yakalandılar ve onlardan öldüler. Böyle şeyler oldu. Şimdi, ölmelerinden kim suçlu? Onları zorla evlerinden çıkaran insanlar! Nehirlerdeki cesetleri vuran insanlar! Suçlu taraflar bunlar. Ama insanların nasıl öldüğüne bakılırsa, hastalıktan öldüler.

12. Serbest: Elbette. Çok teşekkür ederim Dr. McCarthy. Bu son derece iyi bir sohbet oldu. Kuzeye, Rus topraklarına kaçmak zorunda kalan Ermeni kitlesi hakkında… Ve sonra tehcir edilip başka yerlere de taşınmışlar… Bu insanlar hakkında biraz daha fazla bilgi almak istiyorum.

Prof. McCarthy: Van, Bitlis, Erzurum ve Türkiye’nin diğer illerinden Kafkasya’ya 300-350 Bin kişi gitti… Ve bunların yarısından fazlası öldü.

13. Neden ölmüşlerdir Dr. McCarthy?

Prof. McCarthy: Açlık ve hastalık ya! Tıpkı sana söylediğim gibi. Orası o kadar kötüydü ki, yamyamlık bile vardı orada. Oraya giden millet birbirlerini bile yediler. Rus ordusunun da onlara yardımcı olmak için pek bir şey yapmadığını da eklemeliyim. Onlara yardım edenler sadece Erivan’daki Ermenilerdi. Onları biraz olsun beslemeye çalıştılar. Ama Ruslar umursamadı. Ruslar sadece Ermenileri kullanıyordu. Hep Ermenileri kullandılar. Tüm olan bu korkunç şeylerde bir suçlu aranacaksa, Ermenilere her türlü şeyi vaat edip asla vermeyenler Ruslardır … Ermenileri aç bıraktıkları için çok mutlu bile oldular. Ve Ruslar nihayet Van vilayetine geri döndüğünde, kaçan Ermeniler “geri dönmek istiyoruz” dediler. Ruslar geri dönmelerine bile izin vermediler! Ruslar bunu yapmıyordu çünkü Ruslar bütün o toprakları kendileri için istiyorlardı. Ermenileri istemediler, hatta Ermenileri asla sevmediler diyebilirim.

14. Serbest: Peki Suriye ve Lübnan’a tehcir edilen insanlar… Ağırlıklı olarak Suriye bölgelerine… Geri dönmeye çalıştılar mı?

Prof. McCarthy: Geri döndüler elbet. Fransızlarla birlikte Güneydoğu Anadolu’ya geri döndüler. Ve sonra orada yaşayan Müslümanları göçe zorladılar. Türkler, Araplar… En başta Türkler ve Kürtler. Onları göçe zorladılar ve daha sonra Türkler de tabii silahlı birlikler halinde örgütlendi ve milliyetçilerin, Mustafa Kemal’in ve ordusunun yardımıyla karşılık verip Fransızları ve Ermenileri oralardan attılar.

15. Serbest: Peki, o noktada ikinci bir Ermeni Tehciri mi oldu yani?

Prof. McCarthy: Hayır, yani savaştan insanların kaçmasini kastediyorsan, evet. Çünkü Ermeniler Kilikya’ya geldiklerinde Türklere saldırdılar. Türk kadınlarının Ermeni kadınları olduğunu iddia ettiler. Türk nüfusunun büyük bir kısmını Kilikya’dan kuzeye doğru göçe zorladılar. Sonra Türkler karşılık verdi ve Ermenilerle savaştıklarında Fransızlar yenildiler. Fransızlar Türklerle bir antlaşma imzaladı ve Ermeniler gitti. Çoğunlukla Suriye ve Lübnan’a geri döndüler. Bundan sonra o bölgede gerçekten çok az Ermeni kaldı. Belki biraz dağlarda filan. Bitlis dağlarında hâlâ da bazı Ermeniler var ama çok değil.

16. Serbest: Ayrıca sormak istediğim son bir soru… Benim kişisel araştırmalarım, 1923’ten sonra Suriye ve Lübnan’da kalan Ermenilerin önemli bir kısmının daha sonra Nansen Pasaportları ile dünyanın diğer bölgelerine bir şekilde taşındığını gösterdi. Bunlar vatansız kalanlara verilen pasaportlardı.

Prof. McCarthy: Evet, ne olduklarını biliyorum. Ve bu doğru. Hepsinin bu tür bir pasaporta ihtiyacı yoktu ama. Bu pasaportları almak çok zaman alırdı o zamanlar. Ama Fransızlar da ülkeye girmelerine izin verdi. Örneğin Fransa’daki Ermenilerin nüfusunun çoğu, Arjantin ve Güney Amerika’daki nüfus da o dönemde Milletler Cemiyeti nezdinde göç ettirilen insanlardı.

17. Serbest: Yani bu insanlar yok edilmedi. Aslında hayatta kaldılar.

Prof. McCarthy: Açıkçası hayır, elbette yok olmadılar (gülüyor). Dediğim gibi Anadolu Ermenilerinin yaklaşık %40’ı sonunda ölmüştü. Bu, % 60’ın ölmediği anlamına gelir. Ve bunlar dünyanın her yerine dağıldılar.

18. Serbest: Bu şekilde benim sorularımın sonuna geldik. Çok teşekkür ederim Dr. McCarthy. Bu çok iyi bir sohbet oldu. Çok teşekkür ederim size.

Prof. McCarthy: Rica ederim, yardımcı olabildiğime memnun

[i] 2008 yılında New York’ta kurulan Türk-Amerikan Güvenlik Vakfı (TASFO), Amerika Birleşik Devletleri’nde kar amacı gütmeyen bir yerel ve küresel güvenlik vakfı olup, Türk diasporası içinde fanatik, karalayıcı ve ırkçı Ermeni soykırım yalanlarıyla mücadelede kritik bir rol üstlenmektedir. Bu perspektifte TASFO, Ermeni Sorunu’na önemli araştırmalarla katkıda bulunan ünlü Batılı tarihçiler, akademisyenler ve entelektüellerle bir dizi röportaj yapmaya başladı.

Justin McCarthy ile Ermeni sorunu üzerine yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.