Yeni Ufuk dergisi Büyük Türkçü Ziya Gökalp’in vefatının 100.yılında bir belgesel hazırladı.

Büyük Mürşit Ziya Gökalp belgeseli, 9 Kasım Cumartesi günü saat 20.00’de Tarihi Türk Ocağı Binası’nda gösterilecektir.

Ziya Gökalp belgeseli yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Beşinci Denizli Seferi

Geçtiğimiz hafta sonu (23-25 Şubat 2024) Denizli’deydik. Yeni Ufuk Dergisi’nin 10’uncu yıl kutlamaları için davetliydik. Kutlamalarda Türkçülüğün Esasları’nın 100’üncü yılı teması da vardı. Geçtiğimiz aylarda Töre Devlet Yayıncılık yeniden hayata geçirilmiş ve Türkçülüğün Esasları prestij baskı olarak çıkarılmıştı. Hem bugünkü harflerle hem eski Türkçe ile 1923 adet ve seri numaralı olarak basıldı. 

Prof. Dr. Ahmet Bican Ercilasun, Prof. Dr. İskender Öksüz, Yağmur Tunalı, Ahmet Zeki Bulunç, Prof. Dr. Konuralp Ercilasun, Hamdi Ünal ve ben gittik. Ankara’dan, İstanbul’dan, İzmir’den hocalar ile Türk Dünyası’nın çeşitli beldelerinden fikir ve mücâdele adamları vardı.

Cuma günü akşama doğru Denizli’ye vardık. Doğrudan Dergi binasına vardık. Dergi dediysem yanlış anlaşılmasın. Aslında Büyük Atatürk’ün işaret ettiği çoban (Yörük) ateşlerinden birisinin yandığı ocaklardan. Hem de her geçen gün harlanan bir ocak. Ateşin sıcaklığı tâ uzakları ısıtıyor. Alevin sarı kızıl renkleri ve ocakta Türk Milleti için “pişen yüreklerin” çarpıntısı oralardan duyuluyor. Öyle olmasa o uzaklardan beş yüze yakın genç ateşe koşarlar mıydı? Ki onlar ateşi harlandırmaya gelmişlerdi.

Cumartesi günü, Pamukkale Üniversitesi salonunda, iki oturumluk Türk Dünyası paneli yapıldı. Salon tıka basa doluydu. 

İlk oturumu zarif, bilgi dolu, duygu yüklü sakin üslubuyla Ahmet B. Ercilasun Hoca yönetti. Zafer Karatay Kırım’ı, Ahmet Zeki Bulunç Kıbrıs’ı, Işık Sadıkahmet Batı Trakya’yı, Hamit Göktürk Doğu Türkistan’ı anlattı. 

Prof. Dr. İsmail Türkoğlu’nun yönettiği ikinci oturumda Akil Semedbeyli Azerbaycan Türklüğünün geçmişini ve geleceğini konuştu. Mehmet Tütüncü Irak Türklerini, Rahim Cavadbeyli Güney Azerbaycan’ı (İran Türkleri), Tarık Sülo Cevizci Suriye Türklerini anlattı.

İkinci gün Türk Gençliği paneli yapıldı. Prof. Dr. İsmail Yakıt’ın yönettiği panelde İskender Hoca, Prof. Dr. Sönmez Kutlu, Prof. Dr. Vahit Türk, Prof. Dr. Nadim Macit ve Prof. Dr. Konuralp Ercilasun konuştular. 

Tarihe not düşen bu konuşmalar inşallah kaydedilmiştir. Sonra, tam yirmi üç yazar kitaplarını imzaladı. Yağmur Tunalı ve Metin Turhan Ankara’dan, Hayati Özkaya Adana’dan, Ülkü Demiray Niğde’den, Kemal Beyatlı İstanbul’dan gelmişti. Denizli’nin Hasan Ağabeyi (Kallimci) ve Sedat Serdaroğlu da oradaydı. 

Ateşe odun atma 

Akşam, yüreklerin piştiği ocağa odun atma zamanıydı. İstanbul’dan, Ankara’dan, İzmir’den, Konya’dan… Türkiye’nin dört bir yanından gelen gençler, Atatürk’ün dediği gibi kıvılcım olarak geldiler, ateş olarak döneceklerdi. Ocak’tan ruhlarını beslediler.

Önce konuşmalar yapıldı. İlk olarak Yeni Ufuk Genel Yayın Yönetmeni Berkan Sözer ve Mütevelli Heyet Başkanı Uğur Baş konuştular. Derginin ve Mefkûre Mektebi’nin kavaklıktaki sohbetlerle başlayan hikâyesini anlattılar. İki Bayram ağabeyleri (Kiriş ve Eskin), sevgili Nuri Serbes ile Mahmut ve Ayşe Yaraş’la başlayan kartopunun nasıl büyük bir çığa döndüğünü anlattılar. Ufukları 360 derece ve Türk Dünyasına bakıyor.

Türk Dünyasının Denizli’deki Ocak’la ilk tanışıklığım 2014 yılındaydı. Yeni Ufuk Dergisi’nin birinci yılında Sadi Ağabey’le (Somuncuoğlu) gitmiştik. Mütevâzı bir düğün salonu, 30-40 genç ve bir o kadar da dinlemek için gelmiş orta yaşın üstünde büyükleri vardı…

Sabah kahvaltısında da sohbete gelmişlerdi. Sadi Bey’le ayrı oturdular. Daha sonraları, “Ondan duyduğumuz bir söz hayatımızı değiştirdi. Biz bu yola o söz üzerine girdik.” dediler. (Bunu, katıldığım her toplantıda duydum. Anlayacağınız üzere vefa her zaman hâkim duygu.) Bu söz Milliyetçilik yarı zamanlı olmaz ve mutlaka eğitim idi. Bu sözler kıvılcımı körüklemiş ve ateşi yakmıştı.

(Mefkûre Mektebi’nden Alperen Yüksel, Sadi Bey’in ardından yazdığı ağıtta, “Harladığı ocakta binlerce yürek pişti / Bu yürekler milletin imdadına yetişti.” diyordu (Yeni Ufuk Dergisi, Mayıs 2022, s 21)

İskender Hoca da lise yıllarından bu yana ateşe odun taşıyanlardandı. O latif üslubuyla salonu güldüren bilgeydi. Gençlere siz yoksanız biz, biz yoksak siz yoksunuz diyerek milletin devamlılığına vurgu yaptı. Gençlere siz çok önemlisiniz diyordu.

On yılda binlerce genç…

Berkan, benden de bir konuşma yapmamı istedi. Ne konuşsam diye düşünürken imdadıma bize refakat eden Hasan (Okyay) yetişti. Kahvaltıda sohbet ederken söyledikleri anahtar cümlelerdi. Hem de 10’uncu yıl kutlanıyordu ya. Atatürk’ün 10’uncu Yıl Nutku kılavuzum oldu. O da yüreği Türk diye atan bir bilgeydi çünkü. Hem de tarihin en büyüklerinden birisi. 

Salon, ülküsünün ardından koşar adım gidenlerle doluydu. En yaşlımız Ahmet Bican Hoca’dan ve üniversite birinci sınıf öğrencilerine kadar her yaştan inanmış insanlar vardı. Genci yaşlısı, kadını erkeği ve yaptığı sözlük çalışmasından ötürü armağan alan ilkokul öğrencisi Işınsu oradaydı.

Salon, tam da Atatürk’ün, “On yılda on beş milyon genç yarattık her yaştan” dediği gibiydi. “Az zamanda çok ve büyük işler” yapmışlardı. Temelin harcı Türk’e ve Türklüğe aşkla karıldı.

Ancak yaptıkları kâfi değildi. Daha yapacaklarımız vardı. Çünkü büyük Atatürk’ün talimatı böyle. “Çünkü daha çok ve daha büyük işler yapmak mecburiyetinde ve azmindeyiz” diyordu.

Türkiye Türk Dünyasının denize ve batıya açılan kapısı. Bu kapının her zaman açık ve güven içinde olması gerekiyor. Salondakiler ve salonda ol(a)mayan gençlerimiz de Türk Milleti’nin aydınlık yüzü. Onların da mutlu, huzurlu, bilgiyle dolu ve geleceğe güvenle gitmesi şart. Çünkü bu kapı onlara emanet edilecek.

Burada da Gazi Paşa’nın, “Geçen zamana nispetle, daha çok çalışacağız. Daha az zamanda, daha büyük işler başaracağız. Bunda da muvaffak olacağımıza şüphem yoktur. Çünkü, Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir. Çünkü Türk milleti millî birlik ve beraberlikle güçlükleri yenmesini bilmiştir.” sözleri akla geliveriyor.

“Birinci vazife”

O zaman bizim ve gençlerin görevi, düşünce farklılarının ayrılıklara dönüşmesine izin vermeden, tam zamanlı Türk Milleti için çalışmak gerekiyor. Tıpkı üniversiteyi bitirmiş Hasan’a, emekli polis olan babanın mesleğini düşünüyor musun? dediğimde aldığım cevap gibi… Hasan soruma “Hayır. Düşünmüyorum. Çünkü işimize mâni olur.” cevabını vermişti. Hasan’ın sihri ikinci sorunun cevabındaydı. “Ailenin işi mi aksayacak?” sorusuna, “Hayır, Dergi’nin işleri” dedi. Sadi Bey’in “Tam zamanlı milliyetçilik” sözleri on yıl sonra Hasan’da hayat bulmuştu. Salon Hasanlarla doluydu.

Biliyorum ki Türk vatanında daha yüz binlerce Hasanlarımız, Alplerimiz, Erenlerimiz, Şeydalarımız, Ayşelerimiz, zarif Marallarımız, Güllülerimiz, Okur ve yazar kızlarımız, onurlu, doğunun kanını taşıyan gençlerimiz var.

Onlar, “kudret(lerini) damarlarındaki asil kanda(n)” alıyorlar.

Bir kıvılcımı büyük bir çoban ateşine çeviren nefesi üfleyen Sadi Ağabeyimin aziz ruhu şad olsun. 28 Şubat 2022’de ilahi çağrıya uymuştu. Tanrı Dağı’nda dostlarına kavuşmuş ve onlarla Türk Milleti için sohbet ediyordur.

‘Yeni Ufuk’ların Çoban Ateşi! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Zaman akıp gider ve hayat durmadan devreder. Bakılacak husus, bizim bu akışta nasıl devam edeceğimizdir.  Her nesil, bir sonrakini geçmişin birikimiyle hazırlar. Yeni zamanın şartları ve getirdiklerine göre şekillendirerek hazırlar. Âletler, kıyafetler, görüntüler, yollar, evler değişir; ruh değişmez.

Her nesil kendi devrini yaşarken, cedlerinin, asıl manasında tarihinin devamcısıdır. Şuur buradadır. Öğrenecektir, bilecektir. Fikirler buradan çıkar. Tarihten kopuk fikirler köksüzdür. Her fikir bir uzun geçmişin doğurduğudur. En aykırı görünenler bile böyledir. Marx’ın teorisinin tek başına materyalistlik değil, tarihî maddecilik olması en dikkate değer örneklerdendir.

Tarih belirleyicidir

Yahya Kemal’e Fransa’da Türkiye’nin nüfusu sorulur. “Biz yüz milyonuz” der. Yüz yıl öncenin dünyasında yüz milyon bugünün milyarı kadar büyük bir rakamdır. O tarihte bütün Avrupa kıtasının nüfusu bu civardadır. Şaşırır ve itiraz ederler: “Bu rakamı nasıl söylersiniz?” derler. Cevabı muhteşemdir: “Biz ölülerimizle beraber yaşarız.” 

Evet tarih şuuru, modern sosyolojinin gen teorilerinden önce bunu söyler. Genlerimiz ve cedlerimizle yaşarız. Yahya Kemal, bu sözle, Türklerin özellikle bu kesintisiz akışı yaşayarak yeni hayatlarına devam ettiklerini söyler. 

Bu devamı kültür devamlılığıyla birleştirmek şuurlanmak demektir. Tabii olan atalarına(milletine) ve tarihine bağlılık ancak kültürle mümkündür. Tarihi ve milleti yapan kültürdür. Eğitim öğretim sistemlerinin temelinde bu şuuru vermek vardır. Bu temelde aksama olursa her şey aksar. Kültür deyince edebiyat merkezdedir. Dolayısıyle dil merkezdedir. Her tür bilme ve bilişin dilden geçtiğini bilenler önce dil şuurunu edindirmeyi ve oradan her alana yayılmayı esas alırlar.

“İki Gözüm Türkçe”

Bu kitabımın ikinci baskısı Bilge Kültür Sanat Yayınları’ndan 24 Şubat’ta çıktı. Döne döne Türkçesizliğin bizi perişan edişi üzerinde duruyorum. Konuyu açmaya ve anlamaya yardımcı olacak bir anekdotu şöyle veriyorum : “Nihat Sami Banarlı merhum anlatır. Bir Türk hoca, Paris’te Fransız profesör dostunun bir talebesini imtihanına şahit olur. Hatırımda kaldığına göre bu bir fizik imtihanıdır. Öğrenci, bütün soruları bildiği halde hocası ‘geçemediniz” der. Çocuk çıkar ve bizimki sorar: “Neden geçemez dediğinizi merak ettim.” Der ki: ‘Dostum, mutlaka fark etmişsinizdir, bir yerde affedilmeyecek bir Fransızca hatası yaptı.’

Bu cevabın nasıl bir şuurun eseri olduğu üzerinde düşünmek gerek. Uzağında kaldığımız bir dil sevgisinin saygı duyulacak bir örneğidir. Biz bunu şu halimizle anlayamayız. O dil anlayışından ve bilgisinden, milliyetçiliğinden uzağız. (…)Hiçbir Fransız, dilini doğru dürüst öğrenmeden liseden mezun edilmez. Üniversite sıralarında da bu dil dikkati devam eder. Bütün hayatında ana dili bir barajdır. Her zaman karşısına çıkacak ve düzgün yazamadığı, düzgün konuşamadığı takdirde ona kapılar açılmayacaktır. Bu dil şuuru dünyanın her yerinde Fransızlığı ve Fransızca’yı diri tutmuştur. Eski sömürgelerde bile Fransızca konuşulmasına devam edilmesi bu şuurun etkisiyledir. Bizden aldıkları Fas, Tunus, Cezâyir’de Arapça’nın hâkim kültür dili olmasına rağmen Fransızca’nın canlılığını koruması düşündürücüdür.”(74.-75. sayfalar)

“Yeni Ufuk”

Bu satırları hatırlatma gereğini duyuşumun ayrıca güzel bir sebebi var. 24 ve 25 Şubat’ta kalabalık bir yazar heyetiyle Denizli’deydik. Yeni Ufuk dergisi etrafında toplanan bir grup idealistin başarısını kutlamak için davet edilmiştik. Uğur Baş, Nuri Serbest ve Berkan Sözer’in başlattığı bir hareket bu. Yıllar önce Ankara’da Millî Devlet gazetesini çıkarma fikrini görüşmek üzere geldiklerinde görüştüğümüzden beri irtibattayız. Rahmetli Sadi Somuncuoğlu’nun işaretiyle Ahmet Bican Ercilasun, İskender Öksüz, Hakan Paksoy  ve Konuralp Ercilasun’la beraber ilerlemelerini belli aşamalarda gözlemleyenler arasındayız. Kendilerine inanan bir grup insanla beraber, aralarında topladıkları mütevazı paralarla muazzam işler başardılar.

Bu isimlerin gayretiyle girişilen ve yürüyen hareketin onuncu yılını kutladık. On yılda bütün Türkiye’ye yayılan, programlı eğitim öğretim çalışmalarıyla belli merkezlerde insan yetiştirme faaliyetlerini sürdürüyorlar. Kurumlaşma yolunda ileri adımlar attıklarını gördük. Yayıncılığı Töre Devlet yayınlarını canlandırdılar.  Ziya Gökalp’ın Türkçülüğün Esasları’nın yüzüncü yılında numaralı nefis bir prestij baskısını yayınladılar. Başka eserler de yayınladılar. 2024 yılı içinde bir belgesel çekiminin hazırlığındalar. Yani sinema sektörüne de bir yönüyle dâhil oluyorlar. 

Hayalleri olanlar için yollar açık

Paramız yoksa hayal kurmayalım demiyorlar. Hayallerini finanse edecek imkânları inançlı yürüyüşleri yaratıyor. Hayallerini sınırlamadan gerçekçi hareket ediyorlar. Son faaliyetleri bize bir bakıma geldikleri yeri görme imkânı da verdi. Kapalı devre çalışmalarını halka açtıkları iki günlük program yaptılar.  Paneller, görüşmeler ve kalabalık bir yazar grubunun imza günü son yıllarda pek rastlamadığımız bir güzelliği duyurdu. 

Bu derece büyük organizasyonların aksayan tarafları olur. Çünkü yapılmamış, denenmemiş işlerdir. Bütünü itibariyle başarılı bir işti. Evvela bu kadar insanı bir araya toplama becerikliliği her şeyin üstündedir. En zoru budur. Sonra organizasyonun detaylandırılması gelir. Burada bazı hataların ve hatta yanlışların olması kaçınılmazdır. Böyle bir geniş, büyük ve ilk faaliyet için keyfe keder hususlardır. Adını andığım arkadaşlarımızı ve onlara inanan heyecanlı gençliği tebrik ediyorum. Sık sık gözlerimi yaşarttılar.

Sonrası önemlidir

Eminim bir sonraki faaliyet daha iyi olacaktır. Bu kadar kalabalık bir heyeti faaliyetlere katmak zordur. Benim fikrime göre, bu kalabalık kadro ile toplanmak yuvarlak yıldönümlerinde tekrarlanabilir. Diğer yıllarda, buraya çağrılan ve eklenecek diğer değerli isimlerle zamana yayılan ve devamlılığı sağlayan bir faaliyet programı düşünülebilir. Tek veya iki, üç, dört kişiden başlayarak duruma ve konuya göre on kişiye kadar çıkan uzmanlar, özellikle kültür adamları ve sanatçılar, öncü kişilikler programa dâhil edilebilir.

Mesele öğrenci ağırlıklı gençlerin yetişmesidir. Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde Mefkûre Mektebi adıyla devamlı eğitim veriyorlar. Muazzam bir iştir. Berkan Sözer dostumla bu hususu Denizli’de de konuştuk. Bu gençlere ne verileceği önemlidir. Bir heyecan verildiği görülüyor. İlk şart budur ve olmazsa olmazdır. Bu devam ettirilecektir. Kalıcılığı ve ağacın meyveye durmasını sağlayan dediğimiz gibi kültürdür. Burada problemimiz var. Yeterince başarıldığı söylenemez. 

Yeni Ufuk için bunun anlaşılabilir tarafı vardır. Henüz bu meselenin tam kavranmadığı açık.  Esasen, içinde bulunduğumuz milliyetçilerin ve genel olarak toplumun yarasıdır. Bu zayıflık giderildiği ölçüde başarı gelecek ve büyüyecektir. Onun için de önce dile önem vereceğiz. Önce Türkçe, sonra Türkçe ve muhakkak Türkçe.

“Yeni Ufuk”un Onuncu Yılına Bazı Notlar yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.