26 Aralık 2025 tarixində Xəzər Universitetində Beşinci Türkçülük Çalışmaları: Milli və Çağdaş Təhsil Gərəyi başlıqlı elmi konfransın məqalələr toplusu çapa göndərildi. Bu topluda xeyli fundamental məqalə yer alacaq. Təhsil məsələlərimizlə maraqlananlar bəyənəcəklər.

Altıncı Türkçülük Çalışmalarının (ATÇ) hazırlıq işləri başlandı. Mövzumuz Milli Simvollar və Dəyərlər’dir. Aşağıdakı məsələlər diqqət mərkəzində olacaq:

Millətləşmə sürəcində milli simvolların rolu;

Tarixdə simvollar və günümüz;

Adlarımız, soyadlarımız, soyad sonluqları;

Yazı qaydaları sahəsində vəziyyət;

Milli/rəsmi günlərimiz;

Sənətdə (rəssamlıq, heykəltəraşlıq, xalçaçılıq, miniatür və s.) simvollar;

Milli dəyərlər toplusuna münasibət.

ATÇ’nin ilk, simpozium bölümündə 4 məruzə dinlənib, müzakirə ediləcək. Milli simvollar sahəsində indiki durum haqqında sözü və konseptual fikri olanların da qısa çıxışları nəzərdə tutulur. Bundan başqa vurğuladığımız mövzular çərçivəsində təqdim edilən orijinal elmi məqalələr (Chicago Manual of Style formatında) topluda çap üçün qəbul edilə bilər.

ATÇ mayın 26-da Xəzər Universitetində gerçəkləşəcək. Milli simvollar haqqında fikri olan şəxsləri bu milli işi gözardı etməməyə çağırırıq.

Altıncı Türkçülük Çalışmaları yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Kabakçı Konağı Sohbeti: Mustafa Kemal İkinci Ergenekon’u Nasıl Başardı?

Vatanın her yeri işgal altındaydı. Bir bozkurt Türk Milleti’nin önüne düştü. O, Türk Milleti’nin ölümsüz evladı Mustafa Kemal Paşa idi.

Emperyalist işgalcileri vatandan söküp attılar. Bütün mazlum ve esir milletlere örnek oldular, cesaret verdiler.

Yazdıkları İkinci Ergenekon destanıydı.

Hamamönü Kabakçı Konağı Sohbetinde bu ay “Mustafa Kemal İkinci Ergenekon’u Nasıl Başardı?” sorusuna cevaplar var.

Konuşmacı: Prof. Dr. Hikmet Özdemir

Tarih: 18 Mayıs 2026 Pazartesi

Saat: 19.00

Kabakçı Konağı Sohbeti yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Patavanya Demokratik Cumhuriyeti hükûmeti dün yayımladığı tebliğde şöyle dedi: Beytülabyad ilçemizdeki seçmen kütükleri iptal edilmiştir. Bu önlem, Beytülabyad ahalisinin, ikazlara rağmen muhalif tutumlarını sürdürmesi üzerine alınmıştır.

Ne dersiniz? Bu demokratik cumhuriyeti sevdiniz mi?

Hemen yerinizden fırlayıp Patavanya’yı protesto etmeyin. Çünkü bizim partiler kanunumuz tam da böyle bir işleme cevaz veriyor. Her partimiz dilediğinde dilediği il, ilçe, belde, her ne yerleşim birimiyse; teşkilatını feshedip yenisini kurabiliyor. Dolayısıyla feshedilen eski teşkilatların da genel merkezin veya genel başkanın seçilmesinde artık hiçbir etkisi olmuyor. Tıpkı yukarıdaki hayalî Patavanya Demokratik Cumhuriyeti’nde seçmen kütükleri iptal edilen Beytülabyad ilçesindeki seçmenler gibi.

“EVRENSEL” DEMOKRASİ

Bu hâl bütün partilerimiz için geçerli. Çünkü Kenan Evren devrinde çıkarılan partiler kanunu böyle. Dikkat çekici nokta şu: Anayasayı darbe anayasası diye, vesayet ve bilmem ne diye suçlayan, satır aralarını koklayıp postal kokusu alan siyasilerimizin ağzından, bu çok “Evrensel” partiler kanununu eleştiren tek cümle çıkmıyor. Bir emirle muhalefeti yok edip bir emirle sadık teşkilat kurdurabilen kanuna kim karşı çıkar… Eğer fesih ve yeniden kurma yetkisi sizdeyse.

Evrensel demokrasi şöyle işler: İktidar veya muhalefet… Siz lidersiniz. Teşkilatları istediğiniz gibi dağıtıp istediğiniz gibi yeniden kurabiliyorsunuz. Bilin bakalım genel kurulda bu teşkilatların gönderdiği delegeler kimi başkan olarak seçecek? Hep sizi mi seçiyorlar? Hayret! Ne tesadüf!

Evet, siz dikkat ve itinayla onları seçiyorsunuz. İnce eleyip sık dokurken beğenmediğiniz teşkilatları dağıtıp yerlerine yenisini kuruyorsunuz. Sonra da onlar dönüp sizi seçiyor. Bu, mevcut parti düzeninin sürdürülmesinde kilit önem taşıyan bir mekanizma. Bu yüzden Patavanya’da bazı partilerde, Merkez Yönetim Kurulu yeni teşekkül ettiğinde, fesih ve yeniden kurma işlemleri gecikmesin ve aksamasın diye yeni üyelere hazır fesih ve yenisini kurma kararları imzalatılıyormuş. Kararların lafzı aynı, sadece teşkilatın ismi boşmuş. Öyle ki genel başkan, mesela saat 21.00’de Beytülabyad ilçe teşkilatını feshetmek isterse önceden imzalı formların boş bırakılan yerlerine “Beytülabyad” yazılıp ora teşkilatı ve delegelerinin 21.05’te kendisini sokakta bulması mümkünmüş.

MERKEZ YOKLAMASI

Şimdi biri çıkıp şöyle diyebilir: Senin bu anlattıkların bürokratik şartlar. Eğer ülkede merkez ve lider bu kadar güçlüyse bunun bir alt yapısının da olması lazım. Merkezin veya başkanın yetkisi bu alt yapının yansımasıdır. Biraz Marksistçe oldu ama doğrudur. İşin ekonomik açıklamasını isterseniz o da şöyle: Partililerin çoğu, niçin partilidir? Hepsi değil ama çoğu! Milletvekili olmak için. Peki bir partide kimin milletvekili adayı olacağına, kimin olmayacağına kim karar verir? Yine “çoğunlukla” genel başkan. Yanlış anlaşılmasın; çoğunluk değil, çoğunlukla genel başkan. Bunun “merkez yoklaması” diye tuhaf bir ismi var. Bazen de merkez değil de taşra teşkilatları “yoklama” yapıyor. Sonuç aslında çok farklı değil. Çünkü o teşkilatı kim belirlemişti, hatırlayın. Eğer merkez “Canım orada Ahmet de olur Mehmet de. Bırakın kendileri kozlarını paylaşsın.” diyorsa ne âlâ. Yoksa merkez yoklaması yaparız.

Sonuçta insanlar milletvekili olmak için partili olur. Kimin milletvekili olacağına doğrudan veya dolaylı genel başkan karar verir. O hâlde milletvekili olmak için genel başkanınızı çok ama çok sevin e mi!

Bu bizim parti içi demokrasimizin serencamı. Peki parti içinde demokrasi yoksa ülkede de yok mudur? Vardır belki.

POKER FİŞİ

Diyelim bir kanun teklifi oylanacak. Demokrasi var. Dolayısıyla her milletvekili bilgisine ve vicdanına göre oy kullanır değil mi? Değil tabii. Bu Evrensel demokratik yapıda sizi kim milletvekili ettiyse onun talimatına göre parmak kaldırır veya indirirsiniz. Öyle olmuyor mu? Bakınız. Partiler askerî birlikler gibi parmak kaldırıp indirmiyor mu?

Demokraside nasıl olur? Biri, bir kanun teklif eder. Bu, genel kurulda tartışılır. Sonra mesela A partisinden 100 lehte, 20 aleyhte, 5 çekimser; B partisinden 20 lehte, 80 aleyhte, 5 çekimser oyla teklif kanunlaşır… Bizde bu ne mümkün. A’nın hepsi lehte, B’nin hepsi aleyhte parmak kaldıracaktır. Partinin, yani genel merkezin, yani genel başkanın disiplinini ihlal eden milletvekili kendini kapıda bulur. Evrensel Demokratik Cumhuriyette böyle yürür işler.

Onun için benim anayasa değişikliklerimden biri olan seçim ve partiler kanununu ciddiye alın: Her parti başkanına, eski sistemde çıkaracağı milletvekili sayısı kadar poker fişi verilir. Genel başkanlar oylamalarda ellerindeki fiş sayısı kadar oy kullanır. Partiler arası transferler de genel başkanların karşılıklı rızasıyla fişlerden miktarı kâfisinin öbür genel başkana verilmesi suretiyle olur. Parti ittifaklarında ve koalisyonlarda da fişler ittifak hitamına kadar ödünç verilir.

Tasarrufu düşünebiliyor musunuz! Bütçe açığı bir vuruşta kapanır!

Patavanya’da demokrasi yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Ege Üniversitesi’nde Türk Dünyası Medya Zirvesi: Zafer Karatay’ın Oturum Başkanlığında Dev Buluşma

​İZMİR – Ege Üniversitesi, Türk dünyasının medya hafızasını ve geleceğini Bornova kampüsünde bir araya getiriyor. Ege Üniversitesi Türk Dünyası Akademik Araştırmalar Topluluğu tarafından, Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü paydaşlığı ve ÜNİDES projesi kapsamında düzenlenen “Türk Dünyasında Ortak Türk Medyası: Sorunlar ve Çözüm Önerileri” paneli, 29 Nisan 2026’da gerçekleştirilecek.

​Usta Gazeteci Zafer Karatay Oturum Başkanlığında

Türk dünyasının yakından tanıdığı emektar gazeteci ve KTMM Türkiye Temsilcisi Zafer Karatay’ın oturum başkanlığını üstleneceği panelde; Kırım’dan Balkanlar’a, Azerbaycan’dan Türkmeneli’ne kadar geniş bir coğrafyanın medya temsilcileri söz alacak.

​Topluluk Başkanı Muharrem Turgut: “Ortak Gelecek İçin Ortak Bir Dil İnşa Ediyoruz”
Panelin organizasyonuna öncülük eden Ege Üniversitesi Türk Dünyası Akademik Araştırmalar Topluluğu Başkanı Muharrem Turgut, etkinliğin stratejik önemine dikkat çekti. Turgut, yaptığı açıklamada şunları kaydetti:
​”Türk dünyasının birliği sadece siyasi ve ekonomik adımlarla değil, güçlü bir medya entegrasyonuyla kalıcı hale gelebilir. Bizler, Ege Üniversitesi gençliği olarak, Türk dilli coğrafyalar arasındaki enformasyon kopukluğunu gidermek ve dezenformasyonla ortak mücadele zeminini tartışmak için bu platformu kurduk. Amacımız, İsmail Gaspıralı’nın ‘Dilde, Fikirde, İşte Birlik’ şiarını günümüzün dijital medya imkanlarıyla yeniden yorumlamaktır.”

​Güçlü Konuşmacı Portföyü
Panelde şu isimler tecrübelerini paylaşacak:

​Gulsum Khalilova: Tercüman Medya Genel Yayın Yönetmeni

​Agil Alesger: Yeni Çağ Medya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı

​Gulsum Mustafova: Kuzey Makedonya Büyükelçiliği Özel Kalemi ve Gazeteci

​Dr. Murtaza Ali: Türkmen TV Genel Yayın Yönetmeni

​Meruert Pambetova: Gazeteci

​ETKİNLİK BİLGİLERİ:

​Tarih: 29 Nisan 2026, Çarşamba | Saat: 13.30

​Yer: Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü Konferans Salonu

Türk Dünyasında Ortak Türk Medyası – Sorunlar ve çözüm önerileri yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Benim aslan yürekli komutanım….

Bugün günlerden 1 Nisan. Çocukken ve gençken 1 Nisan geldi mi bir çok muziplik yapardık. Yaşımız ilerledi, artık muziplik yapamasak da eski muzipliklerimizi hatırlayıp gülümseyerek geçirdiğimiz gün oldu 1 Nisan. Özellikle arkadaşlarımızla bir araya geldiğimizde birbirimize bilmem kaç yılındaki 1 Nisan’da yaptığımız muzipliği, daha doğru ifadeyle hınzırlığı anlatır gülerdik.

Ta ki 2015 yılının 1 Nisan’ına kadar. İşte o gün bizim için bir şaka, eğlence günü değil elem günü oldu. Çünkü o gün bir kahramanı, çok sevdiğimiz, çok saydığımız koca yürekli bir adamı, Muzaffer Tekin’i kaybettik. Artık o günden itibaren, en azından 1984 devresi için o gün, şaka değil, yas günüdür.

Peki, neden bu kadar saygı duyduk Muzaffer Tekin’e? Anlatayım…

1985 yılıydı. Bizler teğmen olarak Tuzla’da bulunan Piyade Okulunda kurs görüyorduk.

Bir gün okulda üzücü bir olay yaşandı.

Arkadaşlarımın çoğu bekârdı. Bekâr olanlar, mesai bittikten sonra belirli bir saatte okula dönmek şartıyla dışarı çıkabiliyorlardı.

Okulda kalan bu arkadaşlarımızdan dördü, bir gün Tuzla’da müzikli bir lokantaya giderler. Sonrasında hesap yüzünden çıkan kavgada, kendilerine sopalarla saldıran kalabalık bir grup tarafından feci şekilde dövülürler.

Onları gördüğümüzde yüzleri tanınmayacak durumdaydı.

O zamanlar bütün yurtta olduğu gibi, Tuzla’da da sıkıyönetim vardı. Askerin göreceli de olsa toplum üzerindeki etkisi hissediliyordu. Buna rağmen dört teğmene böylesine bir saldırının rahatlıkla yapılmasına anlam verememiştik.

Dayak yiyenlerden biri jandarma diğer üçü piyade sınıfındandı.

Bütün teğmenler olaya çok içerlemiştik. Günlerce olayın müsebbiplerine bir işlem yapılacağı beklentisi içinde olundu. Ama bu beklentiler boşa çıktı. Konu ile ilgili hiçbir işlem yapılmadı.

Bir gece kalabalık bir grup, bahse konu lokantaya gitti. İçeride yine kalabalık bir grup yemek yemekte ve eğlenmekteydi. Dışarıdan gelen grup, garsonlar ve korumalarla tartıştı. Tartışma sonrası büyük bir kavga çıktı.

Kavga sonunda mekânda bulunan pek çok kişi hastanelik oldu. Sadece dört teğmeni döven garsonlar ve korumalar değil, eğlence merkezi de tanınmayacak hâle geldi.

Bu olayı biz teğmenlerin yaptığı iddia edilerek sorguya çekildik. Sorgu ve ifade alma işlemleri günlerce sürdü.

Sonuç mu?

Anlatacağım…

Muzaffer Tekin Piyade okulunda bir asteğmen bölüğünün bölük komutanı olarak görev yapıyordu o zamanlar. Rütbesi yüzbaşıydı.

Astı, üstü herkes ondan kahraman diye bahsediyordu. Sadece astları değil, üstleri de kendisine saygı duyuyordu. Kıbrıs savaşında yaptıklarını kendisinden değil, arkadaşlarından, ders hocalarımızdan dinliyor, kendisine içten içe hayranlık duyuyorduk.

Yürüyüşüyle, duruşuyla emsallerinden farklı bir subaydı Yüzbaşı Tekin. Kışlada pek çok bölük vardı ama en olumsuz hava şartlarında bile eğitim yapan bir tek bölük olurdu. O da Muzaffer Tekin’in bölüğü.

Kıbrıs savaşına teğmen olarak katılmış, gösterdiği üstün cesaret ve feragat nedeniyle bu rütbede altın madalyalı tek subay olarak tarihe geçmişti.

Kıbrıs’ta cephe taarruzu ile ele geçirdiği tepeye ismini vermişlerdi: ”Zafer tepe!”

Asker olsun diye yaratılmış birisiydi gözümüzde Muzaffer Tekin. Hepimizin rol modeliydi.

Lokantada kavga olduğu gün, Piyade Okulunun Nöbetçi Amiri Muzaffer Tekin idi. Olay ile ilgili sorgular sonucu Selimiye’de lokanta sahibi ve çalışanlarının karşısına çıkartılarak yüzleştirildik. Yüzleştirmede kimseyi teşhis edemediler. Ama mutlaka bir suçlu bulunmalıydı.

Olay iç kamuoyunda fazla yankı bulmamıştı ama dış basın olayı çarpıtarak vermiş ve dış kamuoyunda büyük yankı uyandırmasına sebep olmuştu. Onların derdi başkaydı tabi.

Söylenenlere göre; yabancı basın, örgütlerin terörünün askerlerce engellendiğini, şimdi ise askerlerin mafya usulü saldırılar yaparak haraç vermeyenlere karşı terör estirdiklerini belirterek, “Bu teröre kim dur diyecek?” şeklinde yayın yapmış. Bu tür yayınlardan o zamanki yetkililer çok etkilenmişti hâliyle. Buna sebep olanları mutlaka cezalandırmak niyetinde oldukları anlaşılıyordu. Çünkü sansürleme imkânı bulamadıkları Avrupa basını, kendi halkından, kendi basınından, kendi ordu mensuplarından ve gerçeklerden çok daha önemliydi onlar için. Olay sonrası okula peş peşe komutanlar geldi.

En son dönemin Kara Kuvvetleri Komutanının geldiğini hatırlıyorum. Her gelen gerginlik yaratıyor, bağırıp çağırıp gidiyordu. Amacın “bağcıyı dövmek” olduğunu anlayacak yaştaydık.

Sonuçta dayak yiyen dört arkadaşımız (dayak yedikleri için olsa gerek) ile Muzaffer Tekin’in, haksız ve hukuksuz bir şekilde TSK ile ilişiğini kestiler. Kursu 4 ay öncesinden sonlandırarak bizi de sürgün ettiler.

Muzaffer Tekin, nöbetçi amiri olarak bütün sorumluluğu üzerine almış, herhangi bir arkadaşımıza zarar gelmemesi için kendi geleceğini hiçe sayan asil bir duruş sergilemişti. Bu asil duruşun karşılığı, TSK’den atılmak olmuştu.

Ama o bu davranışı ile orada bulunan 1984 mezunu teğmenlerin gönlündeki ebedi yerini aldı…

Ben de pek çok arkadaşım gibi o tarihten itibaren onunla hiç ilişkimi kesmedim. Çoğunluğu telefonla olmak üzere hep görüşmemiz devam etti. Bir kere olsun ordudan atıldığı için hayıflandığını duymadım.

Hakketmediğim hâlde bana bütün sevecenliğiyle söylediği “Aslan yürekli kardeşim benim” hitabı, beni hep daha iyi olmaya zorlamıştır.

Muzaffer Yüzbaşıya mahcup olmak ölümden daha beterdi bizler için…

Benim için o, fırtınalı havada deniz feneri gibiydi. Zor olaylar karşısında onun cesareti, duruşu, eğilmezliği, astlarına sahip çıkışı, özverisi benim için hep yol gösterici oldu. Onun sayesinde gerçek silah arkadaşlığının, askerliğin ne demek olduğunu pekiştirdik.

Onun yoluma tuttuğu ışık o kadar güçlü idi ki hiç yoldan çıkmadım. Hiç boyun eğmedim. Askerlik yeminine ve silah arkadaşlarıma ihanet etmedim.

Hep ondan aldığım feyz ile korkuya meydan okudum, çoğu arkadaşım gibi… O, insana, duruşuyla bunları aşılardı…

Yirmi altı yıl sonra Muzaffer Tekin, “Ergenekon” isimli kumpas davasından, iftiralarla, yine haksız hukuksuz biçimde bu sefer cezaevine tıkılacaktı.

Ben de benzer şekilde haksız hukuksuz bir şekilde, “Balyoz” davasından tutuklanacaktım. Muzaffer Yüzbaşı ile yolumuz tam 26 yıl sonra yine zorlu bir süreçte cezaevinde kesişmişti.

Muzaffer Tekin cezaevindeyken, düzenlenen bir kanunla beraber hakları iade edilecek, kendisine emekli aylığı bağlanacak ve emekli Albay kimliği verilecekti. O da bana bu kimliğin renkli fotokopisini göndererek, sevincini paylaşmamı sağlayacaktı.

Muzaffer Tekin uzun süre (5 yıldan fazla) cezaevinde kaldı. Bu süreçte kanser illeti yakasına yapıştı. Hastalığı, cezaevinde bırakın tedaviyi, doğru dürüst teşhis bile edilmedi. Kanserin en kötü olanlarındandı onunkisi; pankreasından vurulmuştu.

Teşhis edildiğinde hastalığın son evresine gelmişti. Şimdi biri firar diğerleri cezaevinde yatmakta olan Fetullahçı çete üyesi sözde hâkimlerce 2 kez ağırlaştırılmış müebbet ve 117 yıl hapis cezasına çarptırılmıştı. Bu arada hastalığı iyice depreşti. Cezaevinde ölmesin diye, takvim yaprakları 10 Mart 2014’ü gösterirken apar topar tahliye ettiler onu.

Kahramanlarının böylesine hakarete uğramasına, aşağılanmasına göz yuman bir devlet yaşayabilir mi? Bir milletin kahramanlarına böylesine pervasızca saldıran sırtlan sürüsüne müsaade edilir mi?

Neyse…

Çok kısa ömrü var denmesine rağmen inatla bir yıldan biraz daha fazla yaşadı. Nihayet 1 Nisan 2015’te aziz ruhunu teslim etti ve Hakk’a yürüdü.

Onun arkasından sosyal medyada şöyle yazmıştım gözyaşlarımı tutamayarak;

“Biz onun teğmenleriydik. O, 1984’te, bizi koruma adına, TSK’da atıldı. Teğmen iken altın madalya sahibi tek subaydı. Kıbrıs savaşındaki başarıları dilden dile anlatılan ve orada bir tepeye ismini veren, ağzımı doldura doldura ‘komutanım’ dediğim adam, ‘hayattan beraat etti.’ 

Kumpasçılarının sonunu göremeden…Ah komutanım, o ‘Aslan yürekli kardeşim benim’ demeni hep hatırlayacağım.  

Ve yemin ediyorum, gördüğüm en yürekli adamın bu sözlerini bundan önce nasıl boşa çıkarmadıysam, bundan sonra da boşa çıkarmayacağım… 

Ve o gün geldiğinde yani sana kumpas kuranlardan hesap sorduğumuzda gelip mezar taşını öpeceğim… 

Biliyorum ki sen de oradan bütün sevecenliğiyle ‘Aslan yürekli kardeşim benim’ diye sesleneceksin bana… 

Benim örnek almaya çalıştığım aslan yürekli komutanım, oradaki güzel insanlara selam söyle olur mu? 

Yaradan bize de senin gibi onurla bitirilen bir hayat versin! Saygı, minnet ve dua ile aslan komutanım…” 

Muzaffer Tekin: Bir kahramanın ardından yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Türk düşünce hayatına dil, edebiyat ve milliyetçilik tarihi üzerinden önemli katkılar sunan Dr. Sakin Öner ile Dil ve Edebiyatta Türk Milliyetçiliği Tarihi çerçevesinde bir söyleşi ve imza günü gerçekleştirilecek.

Türk milletinin fikrî ve edebî hafızasını şekillendiren isimler, kavramlar ve metinlerin bu buluşmada ele alınacağı belirtildi.

Tarih: 14 Şubat 2026

Saat: 14.00

Yer: Töre-Devlet Kitabevi (Eti, Toros Sk. Nu: 23/B, 06570 Çankaya/Ankara)

İmza ve Söyleşi: Türk Milliyetçiliğinin Tarihi yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfının düzenlediği Kubbealtı Sohbetleri’nde yönetim kurulu üyelerimizden Emekli Büyükelçi Halil Akıncı, konuşmacı olarak yer alacak. Halil Akıncı, 2025 yılının son programında “Tarih Boyunca Hindistan ve Türkler” konulu söyleşi gerçekleştirecek.

Tarih: 27/12/2025 Cumartesi

Saat: 16.00

Yer: Çemberlitaş Köprülü Medresesi

Kubbealtı Sohbetleri: Halil Akıncı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Ahmet Faruk Akdağ’ın Genel Başkanımız Hakan Paksoy ile yaptığı bu röportaj İlter dergisinin Aralık 2025 sayısında yayımlanmıştır. 

Ahmet Faruk Akdağ: Tüm okurlarımızı saygıyla selamlıyorum. 2023 yılının ocak ayından beridir yayın hayatına devam eden İlter Dergisi’nin bana kazandırmış olduğu en değerli tanışıklıklardan birisi olan Millî Düşünce Merkezi Genel Başkanı Hakan Ağabeyim ile bir röportaj yaptık. Onun değerli görüşlerini sizlere de aktarmak bizlerin bir borcudur. Sizleri Hakan Ağabeyimin fikirleriyle baş başa bırakıyorum… Keyifli okumalar.

Ahmet Faruk Akdağ-İlter Dergisi

Ahmet Faruk Akdağ: Bize kendinizden bahseder misiniz? Elektrik mühendisliğinden fikir hayatına uzanan bir yolculuğunuz var. Sizi “millî düşünce” alanında aktif olmaya yönlendiren kırılma noktası neydi?

Hakan Paksoy: İkisi de öğretmen olan bir anne ve babanın çocuğuyum. Babam Köy Enstitüsü mezunu Türkçü bir öğretmendi. Öncelikle onların eğitimi bu konuda çok etkin oldu. İlkokul ve ortaokul döneminde eğitim daha millî ve daha yüksek kaliteye sahipti.
Ortaokulun son sınıfından sonra bu eğitime Ülkü Ocağı desteği geldi. Millî eğitim müfredatında olmayan tarih ve kültür bilgi desteğini de oradan aldım. Yalnız bu cümle yanlış da anlaşılmamalı. Olmayan bilgi derken daha derinlemesine ve genişlemesine bilgiden bahsediyorum. Birkaç isim bu söylediğime örnek olacaktır. Ziya Gökalp’ın “Türkçülüğün Esasları”, Osman Turan’ın Türk Cihan Hâkimiyeti Mefkûresi Tarihi benzeri kaynaklardan bahsediyorum. Nihal Atsız’ın Bozkurtlar’ı da bunlardan birisi. Hatta en etkililerden birisi demek doğru olacaktır.

Ahmet Faruk Akdağ: Devlet kurumlarında yıllarca görev yaptınız. O dönemde gördüğünüz en temel sistem hatası neydi?

Hakan Paksoy: “Sistem hatası” ile neyi kastettiğinizi bilmiyorum. Ama küçük bir anımla sorunuzu cevaplandırabilirim sanırım.
Ben 1984-1999 arasında memleketim Maraş’ta, o zamanki adı Türkiye Elektrik Kurumu (TEK) olan enerji kurumunda çalıştım. En son müessese müdür yardımcısıydım.
Müdür yardımcısı olduğum dönemde yaşadığım çarpıcı bir olayı anlatacağım.
Bir gün yoğun çalışma içinde hem telefonla konuşuyor hem de işçi puantajı imzalıyordum. Önüme bir dilekçe uzatıldı. Bu arada dilekçeyi de okudum. Fırından bir ekmek istemek kadar sıradan bir konuydu. Fakat dilekçe, TEK’e haksızlık eden üslupta yazılmıştı. Dilekçeyi uzatıp bekleyen beyefendiye “Buyurun, oturun kardeşim.” dedim ve telefon görüşmemi tamamladım. Dilekçeyi ilgili birime havale ettim. Sonra TEK’e yapılan haksızlığa tatlı sert birkaç cümle ile sitem edip sahibine uzattım. Kişi çıkar çıkmaz da ilgili birimi arayıp işin bitiminde bilgilendirilmem için talimat verdim.

İki gün içinde istek karşılandı ve bana da bilgi verdiler. Üçüncü gün o beyefendi kapımda göründü. “Hayırdır, talebiniz karşılandı ama bir problem mi var?” diye sordum. Beyefendi bana sadece teşekkür etmek için gelmişti. “Ben görevimi yaptım. Teşekkür etmenize gerek yok. Ama yine de sağ olun” dediğimde aldığım cevap, çok utandığım ama devlet hayatım için derslerden birisiydi. Beyefendi “Siz bana ‘buyurun oturun kardeşim’ dediniz. Onun için teşekkür etmeye geldim” demişti.
Devlet ve vatandaş arasında buna benzer örnekleri hep yaşadım. Mutlaka başkalarının da bu gibi anıları vardır.
Bunun benzerini, hatta daha büyüklerini, anlatacak binlerce insan vardır. Benim yaşadığım bu olay, toplumdaki ilişki bozukluğuna çok küçük bir örnek. Peki, düzeldi mi? Bence hayır. Hatta çok ama çok daha fazla bozuldu. Bu sefer işin içine ideolojik ve siyasi düşüncelerle keskin ayrılıklar aldı. Genel ve yerel yöneticiler kendilerinden olanları, olmayanlara göre imtiyazlı hâle getirdiler. Bu davranış millî güvenlik tehdidi hâlini aldı.
2017’de kirli bir referandumla geçilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi de binlerce yıldır uygulanan Türk devlet yönetim anlayışının dışına çıkarak kişiye göre bir sistem kuruldu. Her seçim sorasında yeniden bir yapılanmaya gidilecek bir yol açıldı. Bu da devletteki devamlılığı ortadan kaldırdı. Bu sistemle ikinci dönemdeyiz ve cumhurbaşkanı aynı kişi. İlk farklı kişi seçildiğinde bunun etkileri çok daha ağır bir şekilde görülecektir.
Galiba sistem dediğiniz de bu sistemsizlik olsa gerek…

Ahmet Faruk Akdağ:  “Türkiye’nin Rotası” adlı kitabınızda hangi temel uyarılarda bulundunuz? Bugün o uyarılardan hangisi hâlâ geçerli?

Hakan Paksoy: Kitapta egemenliğimize yönelen büyük bir tehdide işaret var. Her geçen gün, tehdidin daha da yaklaştığına dair uyarılar var. Bugün de yaşanan tam da bu. Tehdit artık çok yakın tehlike hâline geldi. Bebek katili ile, TBMM ve Türk Devleti muhatap ediliyor. Türkiye, Türklerin devletiyken bir ortaklık devleti hâline doğru götürülmeye çalışılıyor.
Millî Düşünce Merkezi’nin Genel Başkanı olarak, kurumun vizyonunu nasıl tanımlıyorsunuz? Nasıl bir liderlik amaçlıyorsunuz?
MDM, Türk Milleti’nin kalkınmasına, huzuruna, refahına, birlik ve bütünlüğüne hizmet için kurulmuştur. Kısacası milletimizin mutlu, devletimizin kudretli olmasını istiyoruz. Bu çerçevede somut hedeflerimizi şöyle özetleyebiliriz:
1. Türkiye’nin iç ve dış temel sorunlarını belirlemek.
2. Bu sorunlara çözümler aramak.
3. İnsanlar gibi milletlerin ve devletlerin de hedefsiz yaşayamayacağı düşüncesiyle, bugünün idraki ve ihtiyaçlarına göre bir dünya görüşü, bir millî ülkü tespit etmek.
4. Düşünce ve siyaset hayatımızın temel kavramlarıyla ilgili yayınlar hazırlamak.
5. Millî düşünce yapısına sahip aydınların dağınıklığını giderici çalışmalar yapmak.
6. Tespit edilen kabiliyetli gençleri eğitip, yetiştirmek.
7. Bu çalışmalar belli bir seviyeye geldiğinde, bunları toplumun istifadesine sunmak

Ahmet Faruk Akdağ: Türkiye’nin bugün en öncelikli millî güvenlik meselesi sizce nedir?

Hakan Paksoy:  Millî egemenlik, Türk Milleti’nin birliği ve vatanın bütünlüğünün tehlikede olması.
Göçmen ve sığınmacı politikaları konusunda açıkça uyarılarda bulunuyorsunuz. Devletin bu politikadaki en büyük hatası neydi?
Yasalarımıza göre göçmen, sadece ülkemize sığınan Türk soylu insanlarımızı tanımlar. Sığınmacı ise komşu ülkelerde yaşanan iç savaş ya da kargaşa neticesinde geçici olarak bize sığınanlar için kullanılmaktadır.
2003 sonrasındaki, önce Irak sonra da Suriye politikası, ideolojik hedefler yüzünden büyük yanlışları içeriyordu. Hatta Cumhuriyet tarihinin en büyük yanlışlarıydı desek yanılmayız. Komşularımızın iç işlerine karıştılar. Bırakın ateşe odun taşımayı, üzerine bir de benzin döktüler. Şimdi bu ateş de bizi yakmasın diye büyük gayret içindeyiz.
Özellikle Suriye meselesindeki takip edilen politika, ideolojik körlükle oluşturuldu. Türk millî menfaatlerine açıkça aykırıydı. Sonuçları da ortada. Ancak Türkiye’yi yönetenler hiçbir uyarıyı dinlemediler. Geldiğimiz aşamada bizzat yöneticiler beka meselesinden, istiklâl ve istikbâlimiz için mücadele etmekten bahsediyorlar. Türkiye’nin bu sorunları yaşamasına da izledikleri politikalarla kendileri sebep oldular. Hâlâ da yanlışta ısrar ediyorlar.

Ahmet Faruk Akdağ: Kamu yönetiminde liyakat eksikliğinden sıkça bahsediyorsunuz. Bu eksikliği gidermek için sistemsel olarak hangi adımlar atılmalı?

Hakan Paksoy:  Öncelikle hukuk hayata hâkim olmalı, adil bir yönetimle yönetilmeliyiz. Bunun için de önce iktidar değişmeli sonra kadrolara ehliyet ve liyakat hâkim olmalı.

Ahmet Faruk Akdağ: Türkiye’de milliyetçilik kavramı son yıllarda çok farklı çevrelerce sahipleniliyor. Sizce gerçek Türk milliyetçiliğini tanımlayan esas ölçü nedir?

Hakan Paksoy: Esas ölçü milletini sevmektir. Ve milliyetçilik bir parti, cemaat veya camia meselesi değildir. Bir duygudur, fikirdir ve millîdir.
Milliyetçilik çağdaşlıktır, medeniliktir, çalışkanlıktır, hukuka riayettir, adalettir… hasılı milleti için ne güzelse o da onu uygulamaktır.
Öncelikle milliyetçilik ve Türkçülük eşanlamlıdır. Herkesin “Ben milliyetçiyim (ya da Türkçüyüm)” demesi çok güzeldir. Bir şartla. Bunu dedikten sonra hiçbir şekilde “ama, fakat, lakin” diye cümleler kurmamalıdır.
Bir kişi “Türkçüyüm” dedikten sonra kendisine farklı ideolojik bir çizgi belirleyebilir. Türkçü sosyalist, Türkçü liberal, milliyetçi muhafazakâr ya da milliyetçi ateist ve ne isterse o olabilir.

Ahmet Faruk Akdağ: Türk gençliği sizce “devlet” kavramından uzaklaştı mı, yoksa devlet onlardan uzaklaştı mı?

Hakan Paksoy: Hayır. Türk gençliği büyük önderimiz Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti’ni emanet ettiği çizgide durmaktadır. Benim onlara inancım tamdır. Uzaklaşan gençler değil ama Türkiye’yi yönetenlerdir. Yönetim de gençlerin bir kısmından uzaklaştı. Ama bu arızî bir durumdur ve düzelecektir.

Ahmet Faruk Akdağ: Cumhuriyet’in 100. yılı sonrası Türkiye’nin yönü sizce hangi fikrî eksende olmalı?

Hakan Paksoy: Türk milliyetçisi olarak devletinin ve milletinin çağdaş bilgi ve değerlerle emaneti devralacağı güne hazırlanmalıdır.

Ahmet Faruk Akdağ: Sizce gençler “millî dava” fikrini anlamakta neden zorlanıyor? Eğitim sisteminin bu konuda payı nedir?

Hakan Paksoy: Bozulmanın en önemli sebeplerinden birisi eğitimde yaşananlardır. Eğitim düşünülenden çok daha fazla bozulmuştur. Ancak gençlerimizi bunun üzerinden değerlendirmek aynı zamanda haksızlık da olacaktır. Onlar da olayların içindeler, düşünüyorlar ve güçleri yettiği kadar seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Bunda da başarılılar. Dolayısıyla onlar görevlerini yapıyorlar. Yanlışlık, ideolojik kalıplar içindeki dar ve sığ yönetim anlayışındadır.

Ahmet Faruk Akdağ: Bugünün gençlerine “millî düşünce”yi nasıl anlatmak gerekir ki ideolojik değil, anlamlı bir yere otursun?

Hakan Paksoy: Su akıp yolunu bulacaktır. Öncelikle İstiklâl Harbi’mizi, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu dönemini daha yakından incelemekte fayda var. Büyük Atatürk’ü iyi anlayıp, onun yapmaya çalıştıklarını özümseyip bunlarla birlikte yaşadıklarımıza bakmak çözümü kolaylaştıracaktır.
Cumhuriyetimizin 10. yılında Büyük Atatürk’ün söyledikleri gençlerimizi ve hepimizin yol göstericisidir.
O, “Millî kültürümüzü muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkaracağız. ” diyor ve ekliyordu:
“Bunun için, bizce zaman ölçüsü geçmiş asırların gevşetici zihniyetine göre değil, asrımızın sürat ve hareket mefhumuna göre düşünülmelidir. Geçen zamana nispetle, daha çok çalışacağız. Daha az zamanda, daha büyük işler başaracağız. Bunda da muvaffak olacağımıza şüphem yoktur. Çünkü, Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir. Çünkü Türk milleti millî birlik ve beraberlikle güçlükleri yenmesini bilmiştir. Ve çünkü, Türk milletinin yürümekte olduğu terakki ve medeniyet yolunda, elinde ve kafasında tuttuğu meşale, müspet ilimdir. Şunu da ehemmiyetle tebarüz ettirmeliyim ki, yüksek bir insan cemiyeti olan Türk milletinin tarihî bir vasfı da, güzel sanatları sevmek ve onda yükselmektir. Bunun içindir ki, milletimizin yüksek karakterini, yorulmaz çalışkanlığını, fıtrî zekâsını, ilme bağlılığını, güzel sanatlara sevgisini, millî birlik duygusunu mütemadiyen ve her türlü vasıta ve tedbirlerle besleyerek inkişaf’ettirmek millî ülkümüzdür. ”
Yapmamız gereken Türk Milleti’ne ve onun bir parçası olan kendimize güvenmektir.

Ahmet Faruk Akdağ: Sizce Türkiye’nin bugün en çok ihtiyaç duyduğu erdem hangisidir?

Hakan Paksoy: Ahlâklı olmak.

Ahmet Faruk Akdağ: Eğer Atatürk bugün yaşasaydı, Türkiye’nin hangi politikasını en çok eleştirirdi?

Hakan Paksoy: Türk kimliğiyle kavga edilmesini ve dış politikadaki büyük yanlışları. Birliğimize ve bütünlüğümüze kasteden ideolojik politikalara şiddetle karşı çıkardı.

Ahmet Faruk Akdağ: “Türkiye’nin Rotası” ifadesini bugün yeniden yazacak olsanız, o rotanın pusulasında hangi değer yer alırdı?

Hakan Paksoy: Elbette Türk kimliği, millî egemenliğimiz ve vatan bütünlüğümüz.

İlter dergisinin Hakan Paksoy’la röportajı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

2025 Emine Işınsu Roman Ödülü’nü “Bilinmeze Doğru” adlı eseriyle kazanan Hülya Başarangil Demir’e beratı, düzenlenen törenle takdim edildi. Törene katılan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, ‘’Ankara’ya düşen görev, tıpkı Emine Işınsu’nun romanlarında olduğu gibi, insanı önceleyen bir vicdanı geleceğe taşımaktır’’ dedi.

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde düzenlenen törenin sunuculuğunu, Yazar Işınsu’nun yeğeni Yönetmen Banu Zorlutuna yaptı.

ABB Başkanı Mansur Yavaş, yaptığı konuşmada, ‘’Bugün, Türk edebiyatının, zarafet İle güç arasında kurduğu o ince köprülerden birinin sahibi olan Emine Işınsu’yu anmak ve onun adını taşıyan bu anlamlı ödülü takdim etmek için bir aradayız’’ dedi, Yavaş şöyle devam etti:

‘’Emine Işınsu; ‘Küçük Dünya’nın yalnızlığını, ‘Azap Toprakları’nın çığlığını, ‘Sancı’nın vicdanını, ‘Çiçekler Büyür’un umudunu aynı kalpte birleştirebilmiş nadir kalemlerdendir. O, romanlarında sadece hikayeler değil, bir milletin hafızasını, acılarını, direncini ve iyiliğe olan inancını da yansıtmıştır.

Bizler, şehirleri sadece asfaltla, binalarla değil; kültürle, edebiyatla, sanatla da yaşatabileceğimize inanıyoruz. Çünkü bir şehrin ruhunu oluşturan şey, ardında bıraktığı hikayelerdir. Ankara’ya düşen görev ise böyle değerli kalemlerin mirasına sahip çıkmaktır; tıpkı Emine Işınsu’nun romanlarında olduğu gibi, insanı önceleyen bir vicdanı geleceğe taşımaktır.

Bugün aramızda bulunan, değerli hocamız İskender Öksüz’e de özel bir teşekkür borçluyuz. Hem Emine Işınsu’yu anmak hem de edebiyatımızı yaşatmak adına kitap yazmak, gerçekten de zor bir iştir.’’

Başkan Yavaş, bu yılki ödülü kazanan Hülya Başarangil Demir’i de tebrik ederek, ‘‘Bilinmeze Doğru adlı eseriyle hem Emine Işınsu’nun ruhuna yakışan bir derinlik ortaya koymuş, hem de edebiyatımıza yeni bir soluk katmıştır. Bu ödülün, genç kalemlere ilham olmasını diliyorum. Gençlerin telefonu elinden düşürmediği günümüzde, ödüle 269 eserin başvurması da takdire şayandır’’ şeklinde konuştu.

-ÖKSÜZ, 2027 ÖDÜLÜ BAŞVURULARINI DA DUYURDU

Ödül Komitesi Başkanı ve Yazar Emine Işınsu’nun eşi Prof. Dr İskender Öksüz de ödül için emeği geçen herkese teşekkür ederek başladığı konuşmasında, ‘’En çok da 269 eseri tek tek okuyan ön jüriye, sonra da finale kalan eserleri okuyup değerlendiren seçici kurula teşekkür borçluyuz. 269 başvuru, edebiyatımızın hak ettiği noktaya geldiğini göstermesi bakımından çok önemlidir’’ dedi.

Emine Işınsu’nun edebi hayatı boyunca roman, tiyatro, grafik yarışmaları düzenlediğini ve adını da ilk kez bir roman yarışmasını kazanarak duyurduğunu belirten Öksüz, ‘’Biz de şimdi onun geleneğini devam ettiriyoruz’’ dedi. Öksüz şöyle devam etti:

‘’Roman ödülünü 2 yılda bir düzenliyoruz. 2027 Roman Ödülü’nün duyurusunu da şimdi buradan yapıyoruz. Aynı şartlar ve aynı jürilerle 1 Mart 2027’ye kadar roman başvurularını kabul edeceğiz ve sonuçları, yine Işınsu’nun doğum günü olan 17 Mayıs’ta açıklayacağız. Açıklandıktan sonra da ödül alan romanları, ödül törenine kadar bastırmış olacağız.’’

-DEKAN ALBAYRAK: ’’IŞINSU, ROMANIMIZDA ÖZEL BİR YERE SAHİPTİR’’

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dekanı Prof. Dr İrfan Albayrak da törenin fakültelerinde yapılmış olmasının rastgele mekânsal bir tercih olmadığına dikkati çekerek, ‘’Işınsu’nun Fakültemizde bir süre öğrencilik yapmasının yanında, Cumhuriyetimizin kültürel inşa tasavvurunda Fakültemize yüklenen tarihsel misyonun günümüzde de aynı bilinçle sürdürüldüğü gerçeğinin yansımasıdır’’ dedi.

Roman türünün, zihinsel mecranın en güçlü alanlarından biri olduğunu ifade eden Prof. Dr Albayrak, şöyle konuştu:

‘’Değerli yazarımız Emine Işınsu, roman sanatının yeteneklerini işleyen yazarlarımız arasında çok özel bir yere sahiptir’’ dedi.

‘’269 BAŞVURU, ROMANDA REKORDUR’’

Açılış konuşmalarının ardından düzenlenen panelde de jüri üyeleri Prof. Dr. Bilge Ercilasun, Prof. Dr. Belkıs Altuniş Gürsoy, Prof. Dr. Nazım H. Polat ve Şair-Yazar A.Yağmur Tunalı, Emine Işınsu’nun edebi kişiliği ve ödülü kazanan ‘’Bilinmeze Doğru’’ eseri hakkında konuştular.

Paneli yöneten Şair-Yazar Yağmur Tunalı, ödül için 269 eserin başvurduğunu hatırlatarak, ‘’Bu bir rekordur. Türkiye’de düzenlenen hikaye ve şiir yarışmalarında bu rakam aşılabiliyor ama roman yarışmalarında bu rakama ulaşan yarışma ve ödül yok. 2. ödülümüzün böyle bir rekorla geçirilmesi, ödül komitesi ve jüri olarak bizi çok gururlandırmıştır’’ şeklinde konuştu.

Yazar Işınsu’nun edebi geçmişi hakkında da bilgi veren Tunalı, bir yandan roman yazdığını, diğer yandan uzun yıllar Töre Dergisi’ni çıkarttığını, bu sırada da okuyuculardan gelen her mektuba cevap verme sorumluluğu taşıdığını anlatarak, şunları söyledi:

’’Dergi dolayısıyla Emine Işınsu’nun bir sosyal ağı da vardı. O dergi, bir insan yetiştirme ve toplumu mayalama merkeziydi onun için. Ülke insanlarıyla temas da romancılığını besleyen bir unsurdu. Çok verici karakterde bir insandı. 3 çocuğunu yetiştirirken, bir de memleketin çocuklarını kendi çocuğu bilerek onlarla uğraşmaya çalışan bir yüksek karakterdi.’’

-YAZAR DEMİR: ’’KIRIM SÜRGÜNÜ, YAKIN TARİHİN EN ACI OLAYI’’

1944 yılında SSCB döneminde vatan topraklarından sürgün edilen Kırım Türklerinin acı dolu hikayesini işlediği ‘’Bilinmeze Doğru’’ romanıyla ödülü kazanan Hülya Başarangil Demir de Kırım Türklerinin tarihte çok defa baskı ve zulümle topraklarından koparıldığını, sürgün edildiğini anlattı. 1944 yılındaki sürgünün ise yakın tarihin belki de en acı olayı olarak tarihe geçtiğini vurgulayan Demir, şöyle konuştu:

‘’Vatan Kırım’ın Türklerden arındırılması hedefi hiç değişmedi. Bir Kırımlı olarak atalarımızın göçüp geldiği toprakları anlatmalıydım. Atalarımdan bana miras kalan içsel hafıza, beni anlatmaya yöneltti. İsmail Gaspıralı ve Atatürk’ün ışığı bana ilham oldu. Romanımda, ay yıldızlı bayrağımızın bağımsızca dalgalanmasını sağlayan Milli Mücadele ile Cumhuriyetimizin kuruluş yıllarını, Türk toprağı oluşundan asla vazgeçmeyeceğimi, Tarak Damgalı Kök Bayrağın özgürce dalgalanmasını ümit ettiğim Kırım topraklarını, Kırım’dan Ak Topraklara göç eden bir ailenin hikayesini ve 1944 Kırım Sürgünü’nü ele aldım.

Bu ödül kapsamında Işınsu’nun aziz hatırası için tutulan 269 ışıktan biri olmak ve bu ödüle layık görülmek, içimde tarifsiz bir sevinç yarattı. Dalgalı denizlerde fırtınalarla boğuşan öksüz Türkçüler için Emine Işınsu, her zaman sığınılacak bir liman oldu.’

Törende son olarak Ödül Komitesi Başkanı Prof. Dr Öksüz, Hülya Başarangil Demir’e beratını takdim etti.

Eserleri mansiyona değer görülen Süleyman Yüksel Akın, Gazi Karabulut ve Mahmut Sarıkaya’ya da ödül komitesi tarafından beratları ve hediyeleri takdim edildi.

Ödül kazanan yazarlar, tören sonunda Bilge Kültür Sanat Yayınları ve Töre Devlet Yayınevi tarafından basılan romanlarını okurlar için imzaladı.

Törene, ABB Başkanı Mansur Yavaş’ın yanı sıra AK Parti Kayseri Milletvekili Ayşe Böhürler, CHP İstanbul Milletvekili İlhan Kesici, Gelecek Partisi Muğla Milletvekili Selçuk Özdağ, Eski DGM Cumhuriyet Başsavcısı Talat Şalk, Prof. Dr. Ahmet Bican Ercilasun, akademisyenler, edebiyatseverler, Emine Işınsu’nun ailesi ve yakınları katıldı.

2025 Emine Işınsu Roman Ödülü töreni yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Törene, Ankara’dan Genel Başkanımız Hakan Paksoy ve Genel Başkan Yardımcımız Mehmet Onur Karadayı ile İstanbul’dan yönetim kurulu üyelerimiz Gülcan Havva Eraslan, Selim Babaoğlu ve Emirhan Gençay Gül ile birlikte katıldık.

Tören boyunca bizleri samimiyetle ve büyük bir misafirperverlikle ağırlayan, başta Türk Ortodoks Patriği IV. Eftim (Paşa Ümit Erenerol) olmak üzere, Sevgi Erenerol’a ve Selçuk Erenerol’a gönülden teşekkür ediyoruz.

Türk Ortodoks Patrikhanesi, Cumhuriyetimizin ilk yıllarında “Türkiye Cumhuriyeti’ne hizmet etmeyi yegâne vazife” bilen bir inanç ve mücadele anlayışıyla yoluna çıkmıştır. Bu yolun öncüsü olan ilk Patrik Papa Eftim’in millet ve devlet uğruna verdiği mücadele, hafızalarda daima canlı kalacak; Türk milletinin millî hafızasında müstesna bir yer tutmaya devam edecektir. Millî Düşünce Merkezi olarak bizler de Türk Ortodoks Patrikhanesi’nin bu tarihî mirasını ve Cumhuriyet ile kader birliği etmiş mücadelesini takdirle yâd ediyoruz. Kuruluşunun 103. yılını kutluyoruz.

Türk Ortodoks Patrikhanesinin 103.yılı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.