Töreyi korumayan devlet yıkılır: Türk siyaset düşüncesinde iktidarın sınırı  yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Aklımıza ilk gelen sebep kök sebep olmayabilir. Genellikle de değildir zaten. Pazarda etiketlerin durmadan yükselmesinin ilk sebebi ne? Pazarcının etiketlere yüksek fiyat yazması. İşte bazıları çareyi pazarcının boğazına çöküp, “İndir lan şu etiketleri!” demekte görür.

Toyota’nın efsaneleşmiş kurucusu Sakiçi Toyoda, “Beş defa sorun!” demiş. Toyota sistemlerinin yöneticisi Taiçi Ohno da bunun kitabını yazmış. Teknik şöyle işliyor: Bir sonuç var. Genellikle hoşlanmadığınız bir sonuç. “Niçin böyle?” diye soruyorsunuz. Bir cevap veriliyor. Sonra o cevap soru oluyor ve tekrarlıyorsunuz: Niçin?

Beş defa sorun

Bakın bir deneyelim. İstenmeyen sonuç: Fiyatlar yükseliyor:

1. Fiyatlar niçin yükseliyor? Çünkü maliyet artıyor.
2. Maliyet niçin artıyor? Çünkü ithal mallar pahalandı.
3. İthal malları niçin pahalandı? Çünkü döviz yükseldi.
4. Döviz niçin yükseldi? Çünkü insanlar, ellerindeki TL’leri satıp döviz aldı.
5. İnsanlar niçin döviz aldı? Çünkü TL’nin değerinin korunacağına güvenleri kalmamıştı.

Bu teknik, muhakkak ki pazarcının boğazına çöküp, “İndir şu etiketleri!” demekten daha aklı başında bir yaklaşım. Ancak fark etmişsinizdir, bu da kusursuz değil. Bir kere beş “Niçin?” yetmeyebilir. Bizim örneğimizde “TL’nin değerinin korunacağına niçin güvenleri kalmamıştı?” diye sorabilirsiniz ve soru dizisi daha da uzayıp gider. Beş defa sormanın başka bir yetersizliği, sebep-sonuç takımının bir çizgi hâlinde gittiğini kabul etmesidir. Hâlbuki her sonucun birden fazla sebebi bulunabilir. Yine örneğimizde, “Dolar niçin yükseldi?” sorusuna, “Çünkü insanlar, ellerindeki TL’leri satıp döviz aldı.”dan başka, “Çünkü ithalatımız ihracatımızdan fazla.”, “Çünkü dış yatırımcı gelmiyor, mevcut olan da çıkıyor.” gibi birden fazla cevap verebilirsiniz. Her bir cevaba da tekrar “Niçin?” diye sorarsınız. İşin içinden çıkılmaz gibi.

İşikawa’nın kılçıkları

Bunun bir çaresini Kaoru İşikawa bulmuş. Sebep sonuç akışını çizgi şeklinde değil, balık kılçığı şeklinde görsek diye düşünmüş. Yine kendimden intihal yapıp Alt Akıl kitabımdaki bir İşikawa kılçık çizimini buraya alayım. “Eğitim yetersiz” sonucunun çözümlenmesi. Bu çizim tamamlanmış değildir. Tam çizim insanları sıkacak kadar karmaşık olabilir. Sebepleri okumakta güçlük çekiyorsanız, zarar yok. Diyagramı kullanmak için değil, neye benzediği görülsün diye aktardım. Bu tekniğin de bazı eksikleri var. En başta geleni, sebeplerin sonuca ne kadar etki ettiğini hesaba katmaması. Bunun için de Pareto analizi kullanılır ama bu yazının konusu analiz yapmak değil. Yazının konusu, sebep ararken kolaya kaçılmasını eleştirmek. Sebep ararken popülizm yapılmasını eleştirmek. Üstelik bu teknikler yerine artık sayılara dayanan bilgisayar modelleri kullanılıyor.

Kahrol düşman e mi?

Siyasetçilerimizin yaptıkları maalesef tam budur. Akla gelen ilk sebebe atlayıveriyorlar. Kılçığın gövdesiyle değil, kafasıyla oynamaya kalkıyorlar. Pazarcının yakasına yapışmak gibi. “Dolarları satın” demek gibi. “Stokçuların canına okuyacağız.” demek gibi. Doları dış güçler yükseltiyor demek gibi. Üstelik bu sözde düşmanlar da herkesin gözünün önünde olanlar. Bir tek “dış güçler”in kim olduğu tam belli değil.

Bu saydığım tek adımlık düşüncelerden her biri, ya sebep zincirini veya kılçığını bilmemekten yahut bilip de söylememekten kaynaklanıyor. Sebepler örgüsü, kamuoyuna anlatılması zor ve heyecansız. Daha önemlisi, insanlara bir düşman göstermek gerek. Düşman göstermek popülizmin olmazsa olmazıdır. İnsanlar başlarına gelenlere bir düşmanın sebep olduğuna inanırsa bizim siyasetçi sorumluluktan kurtulacaktır. Öfkeleri o düşmana yönelecektir. Böylece halk popülistten uzaklaşmayacak, tersine, düşman saldırısı altındaki zavallı siyasetçinin yanında mevzilenecektir.

Domates beka sorunudur!

Yandaş kanallarda, basında sık sık duyuyorsunuz: “Sıkı fiyat denetimleri devam ediyor!” İşte bu, pazarcıya, “İndir lan etiketini!” demekle eşdeğerdir. Geçen hafta gazetelerde, Antalya’da kilosu 0 TL’ye (yazıyla “sıfır TL’ye”) alınan domatesin İstanbul’daki satış fiyatının altı lira olacağının hesabı vardı. Bu fazladan maliyetin baş bileşeni, yakıt fiyatlarıydı. Domates stokçuları değil. (Domatesi stoklayamazsınız, çürür.) Fiyatları şişiren, kahrolası düşmanlar da değil.

Bir ara maliye bakanımız herkese kredi kullandırmayan bankaları da “para stokçuluğu” ile itham etmişti. Bu dünyada bir ilkti sanırım. Heteredoks bir tespit!

Fakat tarladan kamyona, kamyondan depoya, depodan hale, halden manava veya markete gidişin çözümlemesini yapıp seçmenlerinize anlatmaya çalışmak iyi bir fikir değildir. İyi fikir “Eeyyy fahiş fiyat arttıranlar, eeeeyyy domates stokçuları, sizin canınıza okuyacağım!” demektir. Böylece inançlı taraftarlarınız, manavların ve market zincirlerinin karşısında ve sizin yanınızda yerini alır. Domatesin fiyatı beka meselesidir!

Eyyy domatesi pahalandıranlar! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Ekonomi yasasıdır: Bir ürün ya da hizmetin arzı çoğalırsa fiyatı düşer.

Ekonomi yasasıdır ama dil bilimi için kullanmanın hiçbir sakıncası yoktur, yararı olması muhtemeldir.

Önce, yasayı uyarlayalım: Bir kelimenin kullanımı artarsa değeri düşer.

Şimdi de gerekçelendirelim: İnsanlar; bir nesnenin veya düşüncenin zihindeki soyut ve genel tasarımını kavramlarla ifade ederler. Daha doğrusu, ifade etmezler. İfade etmek için kelimeleri kullanırlar. Mâkul olanları; her kelimeyi yerli yerinde kullanmaya gayret eder ve ağzından çıkanın, kaleminden dökülenin bilincindedir. Azımsanmayacak bir kitle ise tersini yapar, kelimeleri, yersiz yurtsuz kullanıverir. İşte bu da kelimelerin –ekonomideki tabirle- enflasyona uğramasına yol açmaktadır.

Bu gerekçelendirmeye göre; uyarladığımız yasada ufak bir değişiklik yapmak gerektir.

Şöyle ki: Bir kelimenin yerli yersiz kullanımı artarsa değeri düşer.

Bazı değersizleşenler

Yasa hazır olduğuna göre listeye geçebiliriz.

Liste kişisel olmakla birlikte; benim gibi düşünenlerin varlığı, yadsınamaz bir gerçekliktir.

1. İtibar: ‘Saygınlık’ gibi güzel bir anlama sahiptir.

Yerli yersiz kullanımda o kadar zirve yapmıştır ki varlığı tehdit edilir hâle gelmiştir. İtibar’ın itibarı kalmamıştır.

2. İstikrar: ‘Aynı kararda, aynı biçimde sürme; kararlılık’ anlamının karşılığıdır lügatte.

Kullanım oranı kararlı bir biçimde artmaya devam etmektedir. Artık kabak tadı vermiştir.

3. Fıtrat: ‘Yaratılış’ manasındadır.

Kullanımda daha çok ‘kader’ kelimesinin yerini tutar. İnsan kaynaklı tüm yanlışlıklara, olumsuzluklara kılıf olduğu için şahsen gözümden düşmüştür. Sizlerin gözünden düşüp düşmediği önemli değildir. Bu bir ‘şahsım’ yazısıdır. Zannediyorum, fıtrat’ın gözümdeki bu durumu fıtratında vardır.

4. Beka: Kalıcılık, ölmezliktir.

En küçük bir sorun, sorun bile olamayacak kadar değersiz şeyler ‘beka’ kelimesiyle tamlamaya girmektedir. Bu durum, anlamındaki ağırlığı hafifletmektedir. Denilebilir ki, beka’nın bekası tehlikededir. Gerçekten bir beka sorunu olduğunda nasıl dile getireceğimiz, soru işaretidir.

5. Yeni: Eskisinin yerine gelendir.

Sıfat olarak; birçok konuşmanın, yazının içinde bolca bulunur. Türkiye’yi nitelediği günden beridir, bendeki hakkını kaybetmiştir. Yeni’nin yerine yeni bir kelime bulmak gerektir.

6. Eski: Öncekidir, yeni karşıtıdır.

Günlük dilde her zaman başvurduğumuz sıfatlardandır. Birden fazla Türkiye’nin kıyaslanmasında ‘tu kaka’ ilan edilmesinden muzdariptir. Bu kıyaslamaya bir son vermek için eski’yi eskitmek lazımdır.

7. Sandık: Seçimlerde oy pusulalarının atıldığı kutudur.

Demokrasinin kendisinden ibaret sanılması egosunu yükseltmiştir. Ben’cileri, bencilleri sevmediğimden, zihnimde hükmü yoktur. Sandık’ı sandığın içine koyup en yakın su birikintisine atmak fena olmayacaktır.

8. Hain: Hıyanet eden kimsedir.

Ağırbaşlı bir tavrı vardır ve fakat önüne gelene damgasının vurulması hayra alamet değildir. Çünkü herkesin alnına yazılırsa gerçek hainleri nasıl bulacağımız muammadır. En iyisi; bir hainlik yapıp, hain’i sözlükten defetmektir.

Değeri ölçülemeyenler

İlginçtir; bazı kelimeler kullanıldıkça değerlenir, değerlendikçe kullanılır.

Hayatın birçok noktasında olduğu gibi bu bahiste de istisnalar vardır yani. İstisnalar, kaideyi bozacak cinstendir.

Örnek mi?

Mesela, Atatürk…

Kelimenin ait olduğu kişilik yıllar önce vefat etmiş olsa da, her milisaniye değerlenir. Bununla kalmaz; en nefret edenlerin bile sığındıkları son liman olur. Dillere pelesenk etmek, gönlümüzün locasında yer ayırmak millî görevimizdir.

Mesela, cumhuriyet…

Adının ve anlamının; çok istense de, bu topraklardan atılmasının, zihinlerden çıkarılmasının mümkünatı yoktur. Değeri, erdemliğinden gelir. Sıkı sıkıya sarıp sarmalanmalı, gözlerden sakınılmalıdır.

Mesela, laiklik…

Siyahla beyazı ayıran çizgidir. Kimi çevreler tarafından anlaşılmaması değerinden bir şey kaybettirmez. Hatta üzerine saldırıldıkça güçlenir. Evlada sahip çıkar gibi koruyup kollanmalıdır.

Mesela, Mehmetçik…

Varlığımızın teminatıdır. Kulağımızla işittiğimizde cız eder yüreğimiz. Zamanında; başına çuval geçirilmiş, haksız ithamlara uğramış olması nafiledir. İstisnasız her zorluğa göğüs germesi takdire şayandır. Değeri, kuşkusuz sürekli artar ama ölçmek asla mümkün değildir.

Yasayla başladık, kanun hükmünde kararnameyle bitirelim: Ekonomik enflasyonu durduramazsanız paranız pul olur. Kelime enflasyonunu engelleyemezseniz, sözcüklerin ruhu kaybolur.

İlgililere duyurulur.

Enflasyon sadece ekonomide mi olur? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

powered by Advanced iFrame

Devletin bekasını bir de benden dinleyin! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

31 Ekim 2015

Tarihimizde ilk defa, içeride:

• 7 Haziran seçimlerinden sonra hükümet kurulamadı; seçim tekrarlandı.
• Görülmemiş boyutlarda vurgun, soygun, yolsuzluk ve kara para operasyonu yapıldı, ama suçlananlar yargı kararlarına rağmen sorgulanamadı; yargı kararları çöpe atılarak sessiz bir darbe yapıldı.
• Egemenliğimiz teröristlerle gizlice pazarlık konusu yapıldı, ülke bölünme noktasına sürüklendi.
• Yönettiği milletin adını söyleyemeyenler, ülkenin kaderine el koydu; Türk Milletinin adı anayasadan çıkarılmaya çalışıldı; Millet etnik parçalara ayrıştırıldı, devlet bunlar arasında paylaşılmaya kalkışıldı; milli egemenliğimiz tehlikeye düştü.
• Anayasa düzeni, hukukun üstünlüğü, Türk Milletinin kurucu felsefesi Türk Milliyetçiliği ayaklar altına alındı; Devletin kurumları, kuralları yok sayıldı ve kadroları birbirine düşürüldü; bağımsızlığımızın omurgası kahraman Ordumuzun kadroları “kumpas”a düşürülüp, milli savunmamız zayıflatıldı; ülke tehlikeli bir karmaşaya sürüklendi.

Tarihimizde ilk defa, dışarıda:

• Emperyalizmi arkasına alarak Vatan toraklarımıza el koymaya kalkışan saldırganlar; doğuda Ermenistan, Ege’de Yunanistan ve Kıbrıs’ta Rumlar dost; tabii müttefiklerimiz Rusya, İran, Irak, Suriye, Mısır, Libya, Cezayir, Fas, Tunus, Yemen gibi ülkeler düşman yapıldı; buralara gidilemez oldu; ülkemiz kuşatıldı.
• Kendisine, ABD’nin hazırladığı BOP’da Eşbaşkanlık görevi verildiğini iftiharla açıklayan, “Eşbaşkanlar olarak Türkiye, İtalya, Yemen üzerimize düşen görevleri yerine getirmeye çalışacağız… bu proje içerisinde Diyarbakır bir yıldız olabilir [PKK başkent yaptığını ilan etti]. Bunu başarmamız lazım” diyen biri Başbakan ve Cumhurbaşkanı oldu; BOP hedefine Sudan, Libya, Irak, Suriye gibi fiilen bölünen ülkelerde ulaştı; Afganistan, Pakistan, Mısır, Fas, Tunus, Yemen iç çatışma yaşıyor; Türkiye BOP bataklığında çabalamakta.

Türk Milletinin ve Devletinin aleyhine işleyen bu yıkımdaki tutarlılık ve istikrara dikkat çekmeliyiz. Bu bir tesadüf eseri olabilir mi? Bu kadar karmaşık ve çok bilinmeyenli bir denklemi kurabilmek için, çok üstün bir planlamaya ihtiyaç vardır. Bugün varlığımızı yok etmeye yönelen bu gelişmeler elle tutulur, gözle görülür hale geldiğine göre, hâlâ “dur bakalım ne olacak” demeye, bezginlik ve gaflet içinde seyretmeye, kimsenin hakkı yoktur.

Seçim sonuçları

Yarın seçim yapılacak; oyların dağılımı, geleceğimizi belirleyecektir. Yine eski iktidara oy verilirse, “malum akıbet” de belli demektir. Bu durumda “ben bir kişiyim, ne yapabilirim” diyenlere seslenelim: sen, vereceğin oy ile Devletimizin nasıl bir zihniyet tarafından yönetileceğini belirleyeceksin. Evet, bir kişisin, ama unutma, 57 milyon seçmen de “bir kişi”lerden oluşuyor. Önce kutsal görevini bu inançla yap! Oyunu şehitlerimizin kanıyla sulanan vatanın bütünlüğünden, bu aziz Türk Milletinin birliğinden, bu mübarek devletin egemenliğinden yana ol! Yine unutma ki, seni yok etmeye, köleleştirmeye, sömürmeye çalışanlar da bir kişilerden oluşuyor. Bir’in önemli olduğunu hep aklında tut ki, Hak galip gelsin!

Oy dağılımına gelince, araştırmalara göre, 7 Haziran tekrarlanacaktır. Bu durumda;

Birinci ihtimal, hükümet yine kurulamaz da, suça batmış olanlar, kendilerini kurtarmak üzere yine seçim derlerse, buna güçlerinin yetmesi çok zor. Çünkü, hükümeti kuracak sayısı olamayanlar, yeni bir seçim kararını alabilirler mi? Akla hayale gelmeyen zorlamalar yapabilirler, ama bu başta kendileri olmak üzere ülke için çıkmaz bir yol olabilir, sistem çökebilir. Böyle bir seçimi Türkiye kaldıramaz. İçerideki ve dışarıdaki şartların özetini yukarıda yaptık. İşler daha da kötüye gidebilir.

İkinci ihtimal, bir koalisyon hükümeti kurulabilir. Bu ihtimalde, AKP ile HDP mümkün görülmüyor, 7 Haziranda sözü bile edilmedi. Zira suçüstü halini çağrıştırır ki, oyuncular göze alamaz.

Üçüncü ihtimal, CHP ile olabilir. Sözde “Kürt sorunu ve açılım” konusunda görüşleri örtüşüyor; ama yolsuzluklar, terör ve dış politikada bunu söylemek biraz zor. Buna rağmen yapılırsa, AKP, CHP ve HDP/DBP, el ele Türkiye’mizi bölebilirler.

Dördüncü ihtimal, MHP’nin 3 şartı var. Bunlar; bölücü terör etkisizleştirilmeli, egemenlik ve vatan bütünlüğü güçlendirilmeli, hukuk devleti tesis edilmelidir. AKP, bekamızla ilgili bu 3 şartı kabul ederse ortaklık olabilir. MHP’nin avantajı ise, ne düşündüğünü açıkça söylemesidir. Diğer partilerimizin, maalesef özü ve sözü bir değil. Meselâ; Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş esaslarında sıkıntıları var. AKP gibi Yeni CHP de, Türk Milletinin adını bile söylemekten, program ve seçim bildirgelerine koymaktan kaçınıyor. Bunun için hassas konularda,  gerçekleri gizleyecek şekilde konuşuyor. Bölücülük bunlardan biridir.

Beşinci ihtimal, hükümeti az bir sandalye farkı ile AKP kurabilir. AKP’nin Türkiye’yi nasıl bir çıkmaza sürüklediği yukarıda anlatılmıştır. Bu tuzaktan çıkmak için niyetlerinin olmadığı anlaşılıyor. Zira karşımızda, Türkiye’yi paylaşım masasına yatıran ve bu konuda PKK/KCK ile mutabakata varabilen bir BOP Eşbaşkanının zihniyeti vardır. Bunca kana ve çatışmaya rağmen hâlâ, vatanı ve devleti bölüşmenin adı olan “Barış süreci”nden vazgeçilmeyişin ısrarı vardır. Yetki verilirse, kaldıkları yerden devam edecekleri açıktır.

Kısaca, Milletçe bekamızı oyluyoruz.

SEÇİMLER VE TÜRKİYEMİZ yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.