Her şehit kafilesinden sonra operasyon (demek ki; yerlerini biliyorum) yapmak yerine bataklığı kuruturum. Terörü destekleyenlerin savaş açmasını beklerim.

Ordumun önüne çıkacaklara tehditler savuracak yüreğim olduğuna göre, her parmak sallama sonrası istenilenleri yapıyorsam; ya parmağımı sallamam ya da parmağımı sokarım onların gözlerine…

Ben “siz” olsam;

Bu ülkede önüme gelen teröristi kollarından milletime takdim etmek, onunla gözyaşlarımı buluşturmak yerine; askerime meydan okuyanları asla vatanımda krallar gibi karşılamam.

Ben “siz” olsam;

Fakir fukaranın evine iftara gidip onları teşhir etmek yerine; sıcacık sarılmalarla onların yanlarında olur çaylarını içerim. Basın mensuplarına da haber vermem.

Ben “siz” olsam;

Ramazan’da elimde paketle kapı çalmak yerine; zenginlerin fakirlere zekâtını vermesini teşvik edecek hamleler yaparım.

Ben “siz” olsam;

Bu ülkenin kaynaklarından zenginlere vergi muafiyeti getirmek, vergi ertelemek ve yükünü fakir fukaraya çektirmek yerine; onların kazancının vergilerini gününde tahsil ederim. Ödemeyeni ihale kanunu gereği ihalelere almam.

Ben “siz” olsam;

Dere yataklarını değil; 250-500 yıllık yağış ortalamalarını dikkate almadan imar planı onaylatmam. Böyle veriler olmayan yerde tabiatın verilerine göre (doğadaki su seviye izleri, kuru dereler, deltalar, ovalar, arazi eğimleri, zemin yapısı vs.) imar planları yaparım.

Ben “siz” olsam;

İmar planlarını teklif eden, yapan, imzalayan herkese, kamuda yetki kullanan herkese sorumluluklarının karşılığını mahkemeler yoluyla soracağımı ilan eder ve bir milat başlatırım.

Ben “siz” olsam;

Sokakları mafyalardan, zehir tüccarlarından temizlerim. Türkiye de kolluk kuvvetleri ve ruhsatlı silahlar dışında tüm silahları toplarım. Rus, Ukraynalı, Afrikalı kim olursa olsun ülkesine gönderirim.

Ben “siz” olsam;

Mal beyanını ve hesap sormayı kamu çalışanları için vazgeçilmez şart olarak tekrar başlatırım.

Ben “siz” olsam;

RTÜK’ün aile ve çocukları korumak üzere yeniden yapılanmasını sağlarım.

Ben “siz” olsam;

Evli eşler için zinayı ağır cezalarla yargılarım.

Ben “siz” olsam;

İnsan öldürenler için, gerçek delilleri ortada olmak kaydı ile yargısı uzamadan hafifletici hiçbir sebep olmamak üzere idamı geri getiririm. Çünkü insanın yaşama hakkını elinden alan herkes ölümü hak ediyor demektir.

Ben “siz” olsam;

Mademki; İslami düzen istiyor insanlarımız; İslam’da uygulanan bazı cezaları da katarım hukukuma, örneğin; hırsızın elini kesmek gibi.

Ben “siz” olsam;

Bebelerin hatta 2 yaşındaki bebelerin ırzına geçen insan kılıklıları cezalandıran başta ABD olmak üzere, yabancı ülkelerde olduğu gibi; o insan müsveddelerini hapse koymak yerine teşhir ederek idam edecek yasaları koyarım ve uygularım.

Ben “siz” olsam;

Güzel ahlak dinin temelidir, dini ayakta tutan, vicdan ile ahlaktır prensibiyle; ahlaki eğitimi okullarda yoğunlaştırırım.

Ben “siz” olsam;

Ülkemde yaşanan depremde bu kadar İmam’a rağmen yıkanamadan gömülen insanım için sebepleri araştırırım.

Ben “siz” olsam;

Deprem sonrası internet erişimini kapatanlardan hesap sorarım. Bir insan, bir fidan, bir hayat derim.

Ben “siz” olsam;

Hatay’da bu soğuk havada çadırlarda; susuz, helasız, mikroplar ve haşerat ile yaşayanlara çare olurdum. Evet, biliyorum konteynerlerde yaşayanlar da var.

Ben “siz” olsam;

Ay’a sert iniş yapacağım hedefini koymak yerine; yıllarca çalışıp emekli olan bir aile reisi 7.500₺ ile nasıl geçinir diye düşünürüm. Süt, yoğurt, et alabiliyor mu aileler diye düşünürüm.

Ben “siz” olsam;

“Avrupa bizi kıskanıyor” söylemi yerine, “emekli bir vatandaşım yaz tatilinde kayalık bir sahile bile çadır kurabilir mi?” diye düşünürüm.

Ben “siz” olsam;

Bunca öğrenci yurt bulamıyor diye yeni yurtlar yapmayı düşünürüm. Onlara güzel sıcak yemek yeme imkânı yaratırım ki; Avrupalı bizi hor görmesin.

Ben “siz” olsam;

“Ah kardeşim evet ülkende savaş vardı seni buraya aldık. Güzel imkânlar sunduk. Vatandaşımızdan öncelikli olarak hastanelere aldık. İlaç yüzdesi bile almadık, doktor parası ameliyat parası almadık. Çocuklarına diploma sormadan, sınav yapmadan üniversitede okuttuk. Vatandaşımız işsizken misafirimiz olarak size öncelik tanıdık ve işyerlerinde çalışmanızı teşvik ettik. Cebine maaş koyduk. İş yaptın vergi almadık. Senin varlığın bize kira artış problemi yarattı. Vatandaşımızın fedakârlığı ile kaynaklarımızı sonuna kadar sana aktardık ve enflasyon belası altında eziliyoruz. Artık sağ salim ülkene gönderiyoruz, bizim insanımız da insanca yaşasın. Bak kardeşim savaştaki Ukrayna’da bile bu enflasyon belası bu kadar azmadı.” derim ve gönderirim.

Ben “siz” olsam;

On sekiz adamızı işgal eden Yunan’a uluslararası haklarımın hesabını uluslararası hukuka uygun olarak sorarım. Olmuyorsa; askerimi namusum için seferber ederim. “Bir gece ansızın gelirim” demek yerine; bir gün içinde ansızın askerimle bayrağımı dikerim. Benim olanı korurum. Bedeli ne olursa olsun.

Ben “siz” olabilirim. Ama siz; ben olabilir misiniz?

Çünkü benim hayallerim, vatanım ve milletim için.

Misafirden yorgunum.

Kahpe pusular atan hainlerden yorgunum.

Sınırımdan kuşlardan çok fazla insan geçiyor, yorgunum.

Kıskanılmak istemiyorum; ama kimseyi kıskanmak ya da imrenmek de istemiyorum.

Benim kendi insanım önceliğim.

“Başın sağ olsun, vatan sağ olsun” demekten ve bir dakikalık haber olan şehitlerin ailelerinden utanıyorum. Çünkü buradaki misafir rahat ederken benim kardeşlerim şehit oluyor.

Adalarımız işgal altındayken, burnumuzun dibinde adalarımızda Yunan varken; rahat uyumak neden?

Maaşlara zam beklemiyor insanlar, aslında enflasyon düşsün, fiyat artışları dursun istiyorlar.

Ben “siz” olsam;

Misafiri güzelce vedalaşarak gönderir, bu vatanın vatandaşlarını layık olduğu hayata yeniden kavuştururum.

Ben “siz” olsam yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Sabah sabah Emekli Öğretmen aradı. “Hayırdır?” dedim telefonu açar açmaz. “Yine iç sesim mi aradı? Aradıysa bile bu defa boşuna aramış. Ne bilgisayar başındayım ne de yazma hazırlıkları yapıyorum. Hep beni mi gıcık edecek? Bir de seni gıcık etsin.” diye çemkirdim resmen. “Yoo! Geçen hafta sesi olmayanlara ses olup çığlıkları duyurduğun için teşekkür etmek istedim.” cevabını alınca da yerin dibine geçtim tabii. Kem küm edip “Görevim, ne demek?” gibi kelimeleri sıraladım. Neyse beni daha fazla ezmedi. “Bir e-posta daha gönderdim. Lütfen, ‘çığlıkları duyur’maya devam et!” dedi ve telefonu kapadı. Hemen bilgisayarın başına geçip e-postamı açtım. İşte o çığlıklar… 

*** 

Geçen hafta sana gönderdiğim iletide 5625 TL dul maaşı alan bir öğrencimden ve 13000 TL alan bir meslektaşımdan söz etmiştim. Sen “Bu çığlıkları duyur!” başlığıyla bunlara köşende yer verdin ya, onlar adına çok sevindim ama tüm emekliler adına bir kez daha kahroldum. Sanki içeriği yeni görmüş gibi defalarca okudum. Tam başka bir yazıya geçeceğim. Bu defa da benim iç sesim kafasını uzattı: “Sen kendi hâline de baksana!”  

Bu iç sesin müdahalesi çok gıcık bir şeymiş meğerse! Seni o zaman anladım. “Ne varmış hâlimde? Benim eşim de emekli öğretmen, hem çok şükür ben özel sektörde çalıştım, kardeş gibi olduğumuz ortaklarımızla çok güzel işler yaptık. 2011 yılında da baktık memleketin durumu kötüye gidiyor. Emekliye ayrılıp çekildik köşelerimize… O dönemdeki yatırımlarımızın da katkısıyla gül gibi geçinip gidiyoruz çok şükür!” diye bastım fırçayı. “Tabii, tabii!” dedi iç sesim. “Daha geçen gün eşinle konuşuyordun. ‘İlk defa aylık bütçeyi dengelemekte güçlük çekmeye başladık. Dikkat edelim.’ diye. Neyse ben onu söylemiyorum. Söylediğim şu:  

Sayın Cumhurbaşkanı’mız 20 Haziran 2018’de ‘Bu kardeşinize yetkiyi verin!’ demişti ya! İşte o tarihte sen kaç TL emekli maaşı alıyordun; eşin kaç TL emekli maaşı alıyordu? Bir de şimdi aldığınız en son maaşlara bak, ondan sonra konuşalım seninle.” dedi ve gitti. 

Vardır bir bildiği dedim ve araştırmaya başladım. Eşiminkini internet bankacılığından buldum. Uygulamadan benim maaş aldığım banka verilerini üç yıl geriye kadar görebiliyorsunuz. Ben de bankadaki müşteri temsilcimi aradım. Anında cevabı bulup mesaj olarak gönderdi. Ben, SSK emeklisi olarak 1. Derece devlet memuru emeklisi olan eşimden 538 TL 63 kuruş fazla alıyormuşum. “Tabii ya!” dedim kendi kendime. “Emekliliğimizde rahat edelim diye tam on sekiz yıl emekliliğe yönelik sosyal güvenlik primini, asgari ücretlilerin ödediği primin tam yedi katı olarak ödedik. Sağ olsun devletimiz bu fedakârlığımızı görmüş.”  

Bu defa bankacılık uygulamalarından bu temmuzdaki maaşlarımıza baktım. Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Bir yanlışlık var mı diye bir daha baktım. Eşimin maaşı benimkinden tam 1464 TL 32 kuruş fazlaydı. “Nasıl yani?” diye isyan ettim. Sonra “Nasılı falan yok, işte gerçek bu! Verdik yetkiyi, gördük…” diye durumu kabullenmeye çalışıyordum ki iç sesim bir daha konuştu: “O zaman en düşük SSK emekli maaşı ile günümüz SSK emekli maaşlarının senin maaşınla karşılaştırmasını yap bakalım ama sakın günümüz devlet memurlarının en düşüğüyle karşılaştırma, canın çok sıkılır. Söylemedi deme!”  

Hemen yaptım. 2018’de yedi kat fazla prim ödediğim SSK emeklisinin yaklaşık 2,5 katı maaş alıyormuşum. Ya şimdi! İki katı bile değil! Bir kez daha içim yandı. Bu içimin yanması işin ekonomik yönüne değil. Göz göre göre yapılan haksızlığa! Pardon, göz göre göre değil, tam da kapalı kapılar ardında yapılan bir haksızlık! Şeffaflık nostaljik bir kavram oldu artık. Kim bilir kaç milyon SSK emeklisini mağdur etmiş bir gelişme bu.  

Gerçi “2018’de yetkiyi verdikten sonra sadece SSK emeklileri mi mağdur oldu?” derseniz cevabı bulmak çok kolay. Bu dönemden sonra ister döviz isterse herhangi bir emtia, istediğinizi araştırın. Her şey koşmuş gitmiş. Mesela dolar Merkez Bankası kuruyla 30 Temmuz 2018’de sadece 4 TL 89 kuruşken 2023, 31 Temmuz’unda 26 TL 98 kuruş. Yani 27 TL’den iki kuruş eksik. Neredeyse 5,5 katı değer kazanmış.  

Peki, basit bir soruya ne dersiniz: Bu beş yılda hanginizin maaşı ya da geliri beş kat artı? 

Şahlanış 

Sayın Cumhurbaşkanı’mız, 2018’den sonra tam dört defa (2020, 2021, 2022, 2023) “Şahlanış” demiş ama o günden bu yana sadece fiyatlar şahlanmış.  

Şimdi gelelim % 100 katıldığım tespitlere: Beş defa değiştirilen maliye bakanlarının sonuncusu görev değişimi sırasında “Rasyonel(akla uygun) bir zemine dönme dışında seçenek kalmamıştır.” dedi mi dedi. İlk basın toplantısında Merkez Bankası Başkanı Hafize Gaye Erkan’a, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Faiz sebep, enflasyon sonuç” sözü soruldu. “Bu tezi nasıl değerlendiriyorsunuz?” sorusuna yanıt vermek istemeyen Erkan, “Merkez Bankası Başkanı olarak benden hiçbir zaman siyasi yorum duyamayacaksınız.” dedi mi dedi. 

Eee biz daha ne diyelim? Çığlık atmaya devam! 

Çığlık atmaya devam!  yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.