6 Ekim 2018

Batman’da bölücü PKK terör saldırısında sekiz Mehmetçiğimiz şehit düştü, bir Mehmetçiğimiz yaralandı. Cenaze törenine Batman ve Siirt Valisi, Milletvekili Ziver Özdemir, Jandarma Genel Komutanı Arif Çetin katıldı. Ankara’dan katılan olmadı. 16 yıldır söylenenlerde de, bölücü terörde de değişen bir şey olmamış, maalesef gerçeğimiz bu. Türk Milleti, bu vahşi ve hain terörün ne zaman biteceğinin cevabını bekliyor. Cevap yoksa sömürgecilerin maşası kanlı terör de var demektir.

Bölücü terörle mücadelenin nasıl yapılaması gerektiğine dair çok şey yazıldı, söylendi, haykırıldı, ama aldıran olmadı. Çünkü onların türküsü başkaydı. Özetle, “T.C.  asimilasyon, ayrımcılık ve baskı yaptı, haklarını alamayacağını anlayanlar teröre başvurmak zorunda kaldı” diyorlardı.

PKK da aynen bu iddiada değil mi?

Bunun için önce;

1) Asırlardır bir ve bütün olan Türk Milleti etnik parçalara ayırıldı. Dünyanın, hayatın ve ilmin gerçeğine aykırı olan bu iddialar uzun yıllar öncesinden beri yazıldı, söylendi.

Sonra;

2) Çözümün anahtarı olarak bireye ait olan demokrasi kavramı bağlamından koparılıp etnik eşitlik anlamında kullanıldı. Uygulama da bu iki esasa göre yapıldı, kaçınılmaz olarak bugünlere gelindi. Aslında PKK’nın iddiası da, BOP’un gereği de böyleydi.

Terör uluslararası proje

Nasıl bir uluslararası projeyle karşı karşıya olduğumuzu anlamak için konuya biraz daha yakından bakalım. Resmi ağızlar dahil bazı yorumlarda sıkça “40 yıldır devam eden terör” ifadesi kullanılıyor. Bu doğru değil, düzeltmeliyiz. Eğer Türk diplomatları Mehmet Baydar ve Bahadır Demir’in ABD’de PKK öncüsü Ermeni ASALA örgütü (Gurgen Yanıkyan) tarafından 27 Ocak 1973 tarihinde şehit edilmesi başlangıç sayılırsa 45 yıl;  bölücü terör görevini ASALA’dan devralan PKK’nın 15 Ağustos 1984’de Eruh ve Şemdinli karakoluna saldırması başlangıç sayılırsa 34 yıl denilmelidir. Hatta bu iki dönem için, PKK’nın ezilmesiyle gündemden düşen terörsüz 5 yıl (1998-2002) çıkarılırsa 40 ve 29 yıl denilmelidir.

Ancak 2002-20015 döneminde “daha çok demokrasi”  ile çözüm arandığı sırada, Oslo ve İmralı mutabakatları gereğince PKK Doğu ve Güneydoğuda “özerk yönetim”  kurmak üzere serbestçe harekete geçti, bölgede ordulara yetecek kadar silah ve cephane yığınağı yaptı. Her şey ayan beyan, gözler önünde yürüyordu. Ama bir şeyin farkına varıldı ki terör örgütüyle, tabiatı icabı anlaşmak ve hedefe girmek mümkün değildir. Bunun üzerine 2015’den itibaren siyasette temel bir değişikliğe gidildi. Gerçekten terörle mücadele başlatıldı. Ancak, bölücülüğü içermeyen, terörizmin sadece güvenlik güçleriyle ve terör ayağıyla mücadele ile sonuç almak mümkün değildi; öylede oldu. Sahada yaşananlara bakınca görülen budur.

Bölücülük hedefte yoksa…

Gerçekten bölücülük hedefte yok mu? Ona da, beyanatlara göre değil icraata göre bakalım, 2023’de bambaşka bir Türkiye için, dönüştürme siyaseti devam etmiyor mu? Diğer ifadesiyle “federasyon”  veya “Eyaletler”  rejiminden vazgeçildi mi? Bunu düzgünce anlamak zorundayız. Anayasa değişikliği ile “tek adama”  devlet teşkilatı ve eyalet kurma yetkisi niçin verildi sormalıyız. Meydanlarda reklamı yapılan, AKP Tüzüğüne konulan Rabia’da ısrarın anlamı nedir? Adı ve dili olmayan millet olur mu? Tek milletten, tek devletten, tek bayraktan ve tek vatandan bahsederken, etnik grupların adları niçin sayılıyor?

Bir de dışarıdan misal verelim: Afrin, Afrin’lilerindir, Afrinliler kendi yönetimini kurmalıdır, ne demektir? İdlib ve Rakka gibi Suriye topraklarında da aynı siyaseti gütmek, bu ülkenin bölünmesine yol açmayacak mıdır? Irak’ta Erbil yerel yönetimini, Devletin merkezi Bağdat’tan üstün tutmanın anlamı da aynı olmuyor mu?

Bu örnekler, egemenliğin paylaşılma demektir ki, iç savaşı kaçınılmaz kılar.

Sonuç: Terörün hedefi bölücülüktür, bu hedef terörle mücadelenin esası yapılmadıkça, terör bitirilemez.

Akşener’e saldırı

İYİ Parti Genel Başkanı Meral Akşener’in evinin önünde, gece karanlığında toplanan bazı MHP’lilerin kaba kuvvet gösterisiyle tehdide yeltenmesi düşündürücü ve üzücüdür. Bu, Türk Milletinin birliğine, Türk Milliyetçiliği ülküsüne ve çok partili demokratik hayatımıza zarar verir, düşmanları sevindirir.  Bu çirkin olayı kınıyoruz. Akşener ile Bahçeli arasındaki tartışmanın özeti şöyle: Akşener; “Saray yancısından milliyetçi olmaz. Evet, tekeden süt çıkmaz, milliyetçiden de saray paspası olmaz, olamaz… Mafya bozuntularını affedelim diyorlar, Türklüğe hakareti affedelim diyorlar. Bu af hikâyesini getirirlerse FETÖ kodamanlarının salınmasına neden olursanız dünyayı size dar ederiz” diyor.

Bahçeli; “Bu hanımefendiye son ihtarım, bölmek ve yok etmek istediğin MHP’ye karşı sinir ve sınırları ihlal eden vandal tutumuna devam edersen, sonuçlarına katlanmak zorunda kalırsın. Demedi deme, büyük lafı dinle!” şeklinde cevaplıyor.

Akşener: “Türklüğü ayaklar altına alıp, megri megri ile gözyaşı dökenlere paspas olurken hangi “büyüğünüzün” sözünü dinlediniz Sayın Devlet Bahçeli? McKinsey’e göğsünüzü siper ederken hangi büyüğünüzün emrindesiniz? Bahsettiğiniz sonuçları merakla bekliyorum… Demirden korksak trene binmezdik” ”  diyor.

Siyasetimizde bu sözler, ahvali adiyeden. Ama ev basma bir ilk. Kimseye yarar getirmez.

Batman’da 8 Mehmetçik Şehit, biri gazi… yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

16 Ocak 2016

Anayasa tartışmalarında, bilindiği gibi iki temel anlayış var; biri “anayasanın değiştirilmesi”, diğeri ise “yeni bir anayasa yapılması.”

Anayasalar değişir mi? Elbette…

Ancak bunun izahından önce, anayasa nedir, kısa bir tarif yapalım: Anayasalar devletin kimliğini ve yapısını gösteren, insan temel hak ve özgürlüklerini, yurttaşların birbirleriyle, toplumla ve devletle ilişkilerini belirleyen temel kurallara dayalı üst hukuk normudur.

Egemenliğin sahibi ve devletin kurucusu millettir.  Bu bakımdan uzun ömürlü olmak zorundadırlar; öyle her istendiğinde, iktidarı ele geçiren zihniyet gruplarının ihtiyacına göre değiştirilemezler. Şartlara ve ihtiyaçlara göre değiştirilmesi gereken, kanunlar ve ilgili mevzuattır.

Anayasanın, ancak zaruri hallerde değiştirilme özelliği gözden kaçırılarak, kanunlar gibi değiştirilirse, içeride ve dışarıda devlete duyulan güven sarsılır; istikrar bozulur, toplumda huzur, refah ve kalkınma zarar görür; ülke zayıflar. Bir örnek verelim; ABD anayasası 1787 yılında kabul edilmiş ve bu güne kadar 7 defa değişmiştir. Burada yerli yerine oturmuş, kuralları belli bir yapı var demektir.

“Yeni anayasa” ne demektir? Hangi hallerde yapılır ve değiştirilir?

Yeni anayasa, devletin ilk defa yaptığı anayasa demektir.

Şu hallerde yapılır:

1. İlk defa yapıldığında. (1876, Osmanlı, Kanunu Esasi gibi)
2. Girdiği savaşı kaybettiği halde, devletin yeniden kurulması durumunda. (I. Dünya Savaşını kaybeden Osmanlı dağıldığında, İstiklal Harbi ile devletin yeniden kurulmasında olduğu gibi)
3. İç kargaşa, darbe, ihtilal sonrasında, devletin yeniden yapılandırıldığında, (1961 ve 1982 darbeleri sonrasında olduğu gibi)
4. Millet egemenliğini ortadan kaldıran ideolojik ihtilaller sonrasında. (SSCB ve Yugoslavya kurulduğunda olduğu gibi)

Dikkat edilirse, egemenliğin paylaşılmasına göre, (çok milliyetli/etnisiteli olarak) kurulan (bu yüzden de kanlı bir şekilde dağılmıştır), 4. Maddedeki SSCB ve Yugoslavya hariç; hangi şartlarda yapılmış olursa olsun diğerleri anayasal özellikleri bakımından birbirinin aynıdır.

Yukarıda anayasa tarifindeki gibi devletin kimliği hiç değişmemiştir. Çünkü, devletin kurucusu ve sahibi olan millet aynıdır. Esasen bir millet yüz defa anayasa yapsa, egemenliğin sahibi olduğuna dair hükümleri anayasaya koyar.

Hatırlanmalı ki; 1876, 1924, 1961 ve 1982 anayasaları, hep sıfırdan, yeni olarak ve devletin kimliği hiç değiştirilmeden yapılmıştır. Çünkü kurucusu ve sahibi, vatandaşların tamamını temsil eden Türk Milletidir.

Anayasalardan örnekler verecek olursak: “Devletin resmi dili Türkçedir”, “Egemenlik kayıtsız şartsız Türk Milletine aittir”, “Türkiye devleti, milleti ve ülkesiyle bölünmez bir bütündür”, “Devletin vatandaşlarına Türk denir”, “Kanun önünde vatandaşlar eşittir”, Türkçe bilmeyen, memur ve milletvekili olamaz.”

Bir daha tekrarlayalım, Osmanlıdan beri var olan, devletin kimliğini belirleyen ilkeler bütün anayasalarımızda aynen yer almaktadır.

Şimdi de bugünün tartışmalarına dönelim. Erdoğan 2009’da mealen şöyle diyordu: “’Kürt açılımını’ (PKK Açılımı olacak, zira yapılmak istenenler vatandaşlarımıza ait değildir.) başlatıyorum; esasen bunu 2002’de AB’ye uyum yasalarıyla başlatmıştık; şimdiki hızlandırılması olacaktır. Bu da, kısa, orta ve uzun vadede tamamlanacaktır. Kısa vadedekiler kolay, ama orta ve uzun dönemdeki zor; çünkü anayasayı değiştirmek ve Türk adını çıkarmak gerekiyor.” Bu yöndeki çalışmalar, TBMM’de yaşanan anayasa “savaşları” hep bu amaç için yapılıyordu.

Son olarak PKK/KCK ile Oslo’da, bebek katili KCK genel başkanı Öcalan ile İmralı’da yapıldığı açıklanan mutabakatta, Türk adının anayasadan çıkarılacağı açıkça yazılıyordu. “Çözüm süreci”nin beklediği esas değişiklik de buydu.

Bu anayasa operasyonu yapılamazsa, fiili durum ne olursa olsun, hukuken devlete ve vatana ortak getirilemez. Çünkü anayasalarımıza göre devlet Türk Milletinindir, ortağı da yoktur.

Daha sonra, “yeni” anayasa sorunu uzun süre uykuya yatırıldı, ta ki 28 Şubat 2015’de Dolmabahçe Sarayında hükümet üyesi iki bakan, AKP ve HDP temsilcilerinin, kameraların önüne geçerek, teröristbaşı Öcalan’ın hazırladığı söylenen 10 maddelik mutabakat metnini görüştüklerine dair açıklamaya kadar. Bu 10 madde, o güne kadar ki bütün anlaşmaları yasal/ resmi çerçeveye alıyordu. Aradan bir ay kadar geçtikten sonra, Erdoğan’ın “kabul edilemez” demesiyle, “çözüm süreci” krize girdi!

Nihayet son seçimlerde ve bu Hükümetin programında sorun tekrar gündeme oturdu. Ancak bu defa, daha da usta bir üslupla deniliyor ki: “Yeni anayasa, milletimizin kültürel ve toplumsal çeşitliliğini tanıyan, herhangi bir etnik veya dini kimliğe referans yapmayan bir vatandaşlık tanımını esas alacaktır.”

Açıkçası, Türk’ün adı anayasan çıkarılacaktır.

Türk milletine “etnik” yaftası vurulduğundan beri oyun bu inkâr üzerine kurulmaktadır.

Anayasada “etnik” dedikleri “Türk’ün” adından başka ad olmadığına göre, anayasadaki “Türk vatandaşı” yerine “vatandaş” kavramı getirilecektir.

Bütün etnikler “eşit” olunca da, bölüşmenin mekanizması kurulmuş demektir.

Şimdi gelelim başlıktaki sorunun cevabına: yukarıdaki açıklamalara göre anayasadan Türk milletinin adı çıkarılırsa; Türk Milletine, Devletine ve tarihimize ihanet edilmiş olmuyor mu?

ANAYASANIN DEĞİŞTİRİLMESİ ZARURET, “YENİ”Sİ İHANET, Mİ? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

24 Ekim 2015

Önceki yazıda terör örgütünün gerçekleri milletimizden gizleyip aldatarak kavramların anlamıyla nasıl oynadığına dair, beş örnek vermiştik.

Terörün vahşet ve ihanetini “haklı” göstermek ve kafaları karıştırmak amacıyla örgütün kavramları nasıl çarpıttığına egemenlik açısından bakmaya devam edeceğiz.

1. Ayrımcılık-İnkârcılık-Asimilasyon

Dünya sözlüklerinde (DS): Milletin ayrılmaz uzuvları olan; inanç, mezhep, aşiret, etnisite, felsefi görüş, cinsiyet, sınıf ve bölge gibi sosyal topluluklara mensup vatandaşlara, devletin kanunları önünde, ayrım yapılması veya bazılarına imtiyaz tanınması halidir. Uluslararası hukukta ise; bu sosyal topluluklara mensup vatandaşlar, Devletin kanunları önünde eşittir. Bu eşitlik ilkesi, 1876 Kanuni Esasi’den 1982 Anayasasına kadar aynen korunmuştur. Kısaca, kanun önünde vatandaşlar eşittir.

Terörizm sözlüğünde (TS): Türkiye Cumhuriyeti kurulurken, ülkedeki etnik topluluklar (26 adettir) dikkate alınmamış, devlet sadece Türklere göre kurulmuştur. Buna, ayrımcılık, inkârcılık ve asimilasyon denir. Türk ırkından gelenlerle, diğer ırklardan gelenler, egemenlik (devlet) karşısında eşit olmalıdırlar. Vatandaşın değil, topluluk kimliklerinin eşitliği esas alınmalıdır. Teröre, bu eşitliği sağlayıp, ırk topluluklarının devlete, vatana ve millete, ortak olması için başvurulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti bu bölüşmeyi kabul ederse, terör olmaz, kan akmaz, barış, kardeşlik, eşitlik, demokratikleşme ve çözüm olur.

2. Milli – Üniter veya Federal Devlet

DS: Devletler iki açıdan ele alınmaktadır.

A) Kurucusu veya sahibi açısından,

B) Yönetim biçimi açısından.

Eğer kurucusu veya sahibi bir millet ise bu tür devletlere Milli veya Ulusal devlet denir. Fransa, Japonya, Danimarka, Yunanistan gibi. Yönetim eğer tek bir merkezden yapılıyorsa buna Üniter veya Merkezi, yahut çok merkez (Federal ve federe devletler) tarafından yönetiliyorsa federal veya federasyon devleti denir. Almanya ve ABD gibi.

Buna göre, milli veya ulusal devletlerde, üniter/merkezi ve federal/federasyon olmak üzere yönetim iki çeşit olabilir.

TS: Milli/Ulusal devlet ile üniter/merkezi yönetim şekli, ayrımcı, inkârcı ve asimilasyoncu olduğundan, kendi etnik ve bağımsız devletimizi kuruncaya kadar asla kabul edilemez. Özerk veya özyönetim adı altında devletimizi kurulması sürecinde, hâkimiyet sağlanan bölgelerde, nüfus yoğunluğunu artırmak için, usulüne uygun şekilde Türk veya diğer ırktan olanlara etnik temizlik uygulanmalıdır. Terör, etnik devlet kuruluncaya kadar devam etmelidir. Veya Türkiye Cumhuriyeti bu paylaşımı kabul edinceye kadar.

3. Çok Ortaklı/Milliyetli/Unsurlu Devlet.

DS: Devletin, birden çok etnisite veya milliyetin ortaklığına ait olması haline denir. Sovyetler Birliği, Yugoslavya ve Irak federal devletinde olduğu gibi. Dünyada örneği çok az olduğu için terminolojide bu tür devletlere de “Federasyon” denilmektedir. Ancak bu tanımlama yanlıştır. Zira, federal devletlerde egemenlik, Almanya ve ABD örneğinde olduğu gibi bir millete ait iken, çok ortaklı devlette birden çok milliyet veya unsura aittir. Yönetim şekli ise, federal devletlerde gerçekten çok merkezden yapılmaktadır. Federe devletler, Federal anayasaya aykırı olmamak şartıyla kendi bölgesinin egemenidir. Ama çok ortaklı devletlerde, merkezi devletin katı bir yönetim şekli vardır. Federe devletler görünümünde olan, birimlere daima müdahale yetkisi vardır.

TS: Örgütün, kendisine ait olan “Özyönetim” veya “Özerklik” adını verdiği ordusu (Öz Savunma gücü) olacağı için de bağımsız bir devleti olacaktır. Bir de; ülkenin geri kalan coğrafyasında kurulacak olan “Ortak Vatan” dediği, iki unsurlu devletin ortağı olacaktır. Bunun adına, yumuşatmak için, “federasyon” demektedir. Yönetim şekli olarak da; dünyada benzeri olmayan “eşbaşkanlığı” düşünmektedir. Yani; iki ortağı temsilen, Cumhurbaşkanı, Başbakan, Bakanlar, Genel Müdürler, Valileri Kaymakamlar, gibi devletin bütün karar kademeleri eşbaşkanlıkla yönetilecektir. Böylece ülkeye ortaklığı gerçekleşecektir. (HDP Seçim Bildirgesi)

4. Resmi Dil – Yerel/Etnik Dil

DS: Devletin kuruluşunda, anayasa hangi dili devlet dili veya resmi dil olarak kabul etmişse, devletin her faaliyeti de bu dille olur. Devlet, bütünü temsil ettiği için ortak değerlere göre kurulur. Böylece uyumlu, standartlara dayanan düzen ortaya çıkar. Yerel unsurlar devlet yapısına girerse, devletin özellikleri kaybolur, düzen bozulur. Ama, yerel dil ve kültür unsurları, ülkede serbestçe kullanılabilir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, AİHM kararları da bu esasları öngörmektedir.

Eğer devletin kuruluşunda kabul edilen ve egemenliğin aidiyetini belirleyen dil bir iken, iki olursa, artık o devletten bahsedilemez; yeni bir devlet ortaya çıkmış olur. Buna egemenliğin bölüşülmesi denir ki, tarih boyunca olduğu gibi ülkeyi iç savaşa sürükler.

TS: Etnik dil, resmi dil ve eğitim dili olmalıdır. Çünkü, sosyal grupların siyasi kimliği eşittir. Buna göre, Türk Milletinin neyi varsa etnik grupların da aynen olması gerekir. Terör eylemleri bunun için yapılmaktadır.

Görüldüğü gibi, “tecavüze” uğrayan bütün kavramlar Türkiye’nin paylaşmasına göre çarpıtılmıştır. Bunda dış mihraklardan daha çok, işbirlikçilerin ve yetkililerimizin payı yok mudur?

TERÖRİZM SÖZLÜĞÜ – 2 yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.