Bazı ideolojik hareketlerin lügatinde bazı kelimelerin tersi geçerlidir. “Barış” da o kavramlardan. Kendilerini devletlerle eşit konumda görerek savaş ve barıştan bahsetmeleri ayrı bir garabettir. Fakat “barış” diyorlarsa kesinkes “savaş“tan bahsettiklerini düşünebilirsiniz.

PKK Stalinist bir hareket. Ayrılıkçı bir terör örgütü. Şimdi söylenenlere bakıyoruz, Türk-Kürt kardeşliği ve ikisi arasında bir barıştan söz ediliyor. Bunun neresini düzelteceksiniz? Halk arasında kardeşlik var.  Karşıtlık, kavga ve çatışma yok. Hiç olmadı. O hâlde bu kavramlaştırmaya ne diyeceğiz? İftirayı aşan bir kurgu mu? Tıpkı soykırım yalanı gibi Türkiye’nin bugününe ve dününe saldırı mı?

Bu yalanların gün yirmi dört saat dillerde oluşu dehşettir. Çatıştıracak olan bu dildir. Her tür silahtan daha yakıcı ve öldürücüdür. Hayret, memleket seyrediyor. Türkiye’nin belası bu vurdumduymazlıktır.

Ülkede elbette haksızlıklar var. Herkes için var. “Bizim hakkımız verilmiyor” diyenlerin argümanlarının on katı başka kişiler ve gruplar için de geçerli.  Hatta diğerlerinin çektiğini onlar çekmemiş de olabilir. Şimdi yaşanan görülmemiş hukuksuzluklar bunlardandır.

DAĞA MI ÇIKSINLAR?

Her gadre uğradığını düşünen dağa çıkacaksa orada düzenden bahsedemezsiniz. Mesela şimdi başta CHP’nin, Zafer Partisi’nin başına gelenlerin hiçbir haklı gerekçesi olmadığı anlatılıyor. Hukuken netice almaları da zaman alacağa benziyor. Ne yapacaklar, dağa mı çıkacaklar?

Gadre uğramışsanız, yanlış yapıldığını düşünüyorsanız; ses yükseltir, kuralların uygulanmasını sağlamaya çalışır, hakkınızı ararsınız. Devlet düzeninde işler böyle yürür.  Bizde olanı yutkunmadan açık açık konuşmak lazım. Zaten kendileri, devlete iftiralarının hepsini yerleştirdikleri son bildiriyle söylediler.

Yüzyıldan fazla bir zamandır ayrı bir devlet olmaları körükleniyordu. PKK, bizim “ekrad taifesi”ne “kendimizin efendisi olacağız..” dedi. Taban tuttu. Sevr zamanının Batı dayatmalarını kendilerine tutamak edindiler. Dikkatinizi çekerim, uzantıları olan partinin toplantılarında Türk Bayrağı hiç görülmedi.

ÖRGÜTLER EFENDİSİZ YAŞAYAMAZ

“Kendinin efendisi olmak” da barış gibi tersi anlaşılacak bir argüman. Şimdiden bolca efendileri var. Sonra başka vesayetler ve efendiler edinecekleri de görünen bir husus.

Bugün PKK dediğimiz kendisinden ibaret değildir. Her yere dal budak salmıştır ve zararları sadece Türkiye’ye değildir. İnsanlığa zehir saçtığını dünyadan öğreniyoruz. Mesela, uyuşturucu trafiğini idare eden büyük bir ekonomik güçtür. Mafya vâri işleri sıradandır. Tehdit ve şantajla iş görür. Her türlü kötülüğün havale edilmesine müsait ve vekâlet savaşçısı örgütlerdendir.

Bu durumda sorulacak sorular vardır. Ortadoğu tam karıştırılmışken, bu tür örgütlere duyulan ihtiyaç ortadan kalktı denebilir mi?  Sonra, böyle bir yapıyı dağıtmak “feshettim” demekle mümkün mü?

PKK BÜYÜK GÜÇLERİN KONTROLÜNDE

PKK’nın hedefiyle büyük güçlerin hedefi birdir. Hadi Mahir Kaynak diliyle söyleyelim, “birleştirilmiştir”. Ortadoğu’da dinci görünen terör örgütlerinin görevi başka, bu etnikçi terör örgütlerininki başkadır. Bunlarda iş bölümünü, yöneten güçler belirler.

Suriye’de gördüğümüz ve henüz tamamlanmamış yapılaşmalarla Irak’ta olanlar aynı güçlerin işidir. Irak’ta Barzani-Talabani adıyla yapılanlar Suriye’de PKK’nın türevleriyle yapılıyor. PKK’nın silah bırakma oyunu bu büyük plan içindeki bir dizi hareketten biri ise göreceksiniz.

“PKK zaten bitmişti” demek olanı biteni anlatmaz. Evet, terör örgütü olarak değersizleşmiş ve ömrünü tamamlamıştı. Bu hâliyle kullanılamayacak hâle gelmişti. Gücünü ad değiştirerek Suriye’ye kaydırmıştı. İşi biterken Amerika, Batı ve İsrail desteğiyle kendisi için büyük başarı elde ettiğine bakılırsa ad ve elbise değiştirdiği görülür.

Artık Suriye’de bir devletçikleri var. Bildirilerinde dendiği gibi “PKK adıyla..” olan faaliyetleri bitiriyorlar. Hedeflerini de açıkça ilan ettiler.

Hatırlatmak lazımdır: Bildirilerinde Türkiye’nin kuruluşuna saldırdılar. Türkiye’nin bu topyekün hücumu tam anladığını sanmıyorum. CHP’nin anlamaz görünmesi skandal ötesidir. Anlaşılsa kıyamet koparmaları beklenirdi.

Yukarıdakiler ne yaparsa yapsın bu işin karakteri milletin varlık ve egemenlik meselesidir. Halk bunu görür, anlar ve bu işin son kararını –Hak saklasın!- büyük kayıplar pahasına da olsa verir.

O KARİKATÜR ACI GERÇEĞİ Mİ SÖYLÜYOR?

Bir karikatür gördüm: Bir terörist, elindeki pimi çekilmiş el bombasını Türkiye haritası üzerine bırakıyordu. PKK fesih bildirisini en iyi anlatanlardan biri o karikatürist olabilir.

Bu fesih oyununun neresinden baksanız birilerinin yolunu açan bir işaret taşı var. Hükûmet tarafı, ad değiştirmiş olan PKK’nın feshini zafer gibi sunacakları bir imkân yakaladıklarını sandılar. Olanı biteni bildikleri hâlde bunu yapmaları kendileri için siyaseten anlaşılabilir diyenler var. Böyle bir siyaseti devlet yönetenlere nasıl yakıştırırız?

Devlet hayatında işler kılı kırk yararak düşünülür. Böyle bir meselede yaptıklarımız devlet işine benzemiyor.

Şu Fesih Hikâyesi yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Lozan’ın gizli maddeleri, İstanbul Boğazı’nın altında yatan 17 trilyon dolarlık Kontoryum, çıkarmamıza engel oldukları daha nice madenler… Mağduruz biz; mağduruz ama intikamımız acı olacak. Bu yıl dünyanın ilk on ekonomisi arasına gireceğiz; Almanya bizi kıskanıyor!

Son yazımda bu zırvaların psikolojisini merak etmiş ve “Bu bizim kültürümüz mü?” diye sormuştum.

Yönetim biliminde, halinizin analizini İngilizce kısaltması SWOT olan bir usulle yaparsınız. Bu kısaltmanın açılımı, Güçlü Yönler, Zayıf Yönler, Fırsatlar ve Tehditler’dir. Epey bilinen bir metot. SWOT’un şu andaki konumuzla ne ilgisi va? Şu ilgisi var: SWOT’un dikkat edilmeyen bir tarafı, hâlinizi çözümlerken izlenen sıradır. Önce içinize bakıyorsunuz ve önce içinizdeki gücü tartıyorsunuz: Güçlü Yönler. Bundan sonra yine içinize bakarak Zayıf Yönleri’nizi inceliyorsunuz. Tehditler, yani “dış güçler” bunlardan sonra geliyor. Gayet tabii dış güçler var. Bunlardan bir kısmı gayet tabii kendi çıkarları için size tehdit oluşturacak. Fakat önce kendinize bakın. Çünkü kendinizi düzeltmeniz, “dış güçleri” vazgeçirmenizden daha kolaydır. Yine de devleti yönetenlerin yapması gereken tehditleri en aza, fırsatları en çoğa çıkarmak; dostları çoğaltmak, düşmanları azaltmaktır; milli çıkarlardan taviz vermeden. Fakat en evvel ve her şeyden evvel iç gücü çoğaltmaktır.

Osmanlı neyi doğru yapmış?

On yıllar önce eski dostum  -hâlâ dostum- İlhan Kesici, Bernard Lewis’in bir tespitine dikkatimi çekmişti. Lewis, Osmanlı’nın yönetim biliminin öngördüğü gibi davrandığını söylüyor. Buyurun:

“Bir toplumda bir şeyler ters gidiyor ve kötü gidiş artık inkâr edilemez ve gizlenemez bir şekil almış ve şiddeti artmışsa, sorulabilecek çeşitli sorular vardır. Dün kıta Avrupası’nda bugün de Orta Doğu’da sorulan soru şudur: “Bunu bize kim yaptı?”. Böyle kurgulanan bir sorunun cevabı genellikle kabahati yerli veya yabancı günah keçilerine yükler- yabancılara veya dâhildeki azınlıklara. Tarihlerinde büyük krizle karşılaştıklarında Osmanlılar, farklı bir soru sordular: “Neyi yanlış yaptık?” Türkiye’de bu soru üzerinde tartışma Karlofça Anlaşması imza edilir edilmez başladı ve Küçük Kaynarca’dan sonra daha kökten bir âciliyet duygusuyla devam etti. Bir bakıma hâlâ sürüyor.” (Bernard Lewis, What Went Wrong? Western Impact and Middle Eastern Response, Oxford University Press, 2002, sayfa. 22-23. Türkçesi: Hata Neredeydi? Doğu’nun 300 Yıldır Cevabını Aradığı Soru, Kronik Kitap, 2021.)

Avrupa bir zamanlar “dış güçler” dermiş. Sonra kendini düzeltmiş. Bizim dışımızdaki Orta Doğu da yanlış soruyu sormuş ve daha vahimi, hâlâ sormaya devam ediyormuş. Bir tek Osmanlı, doğru soruyu soruyor. Bazı tarihçiler, Osmanlı’nın aslında 17. asırda bittiğini, fakat dinamik reformlarıyla devletin âdeta yeni baştan kurulduğu kanaatindedirler. Altı asır yaşamak kolay değil. Bunu başka yapan hanedan da tarihte mevcut değil.

Osmanlı neyi yanlış yapmış?

Altın soru: “Neyi yanlış yaptık?”. Sormak bile yetiyor. Cevabınız yanlış bile olsa. Lewis devam ediyor:

“Neyin yanlış yapıldığı tartışmaları yeni değildir. Osmanlı devletinin ve toplumunun çeşitli iç problemlerini tartışan, sebepler öngören, tedaviler teklif eden, çoğu resmî bürokrasi üyesi uzun bir tezkireciler geleneği vardır. Muhteşem Süleyman’ın sadrazamı Lütfi Paşa, görevden alındıktan sonra, 1541’de böyle bir kitapçık yazmıştı. Kitapta Osmanlı yapısındaki aksamalara âcil tanılar koyuyor ve uygulanması gereken tedaviler teklif ediyordu. Bir başka yazar, Balkan menşeli bir memur olan Koçu Bey, 1630’da devletin hem sivil hem askeri hizmetlerindeki zayıflıklara dikkat çekmiş ve bunlarla başa çıkacak reformlar teklif etmişti. Bu tezkirelerin çoğuna göre, temeldeki hata, İslam’ın ve Osmanlı’nın eski güzel usullerinden sapma; temel çözüm de eski usullere dönme idi. Bu teşhis ve reçete Orta Doğu’da hâlâ geniş kabul görür. “

Doğru cevaplar da verildi

Doğru soruya yanlış cevap verilmiş. Tıpkı atalarımızın yaptığı gibi yapmak. Atalarımızın yaptığı atalarımızın zamanında doğruydu. 17. asrın doğruları farklıydı. Bugünün doğruları da 13. asrın doğrularından da 17. asrın doğrularından da farklıdır.

Felsefe terimiyle söyleyeyim, Osmanlı’nın sorusu doğru, fakat verdiği cevap “tümelde” yanlıştı ama “Neyi yanlış yaptık?” sorusu tek tek kurumlar için sorulduğunda “tikelde” doğru cevaplar da bulunmaya başlandı. Bürokraside reformlar, askeriyede reformlar, mühendishaneler, okullar… Ve devleti bunlar yaşattı. Yedi milyon kilometre kareden bugünkü 777 bin kilometrekareye inerek de olsa, Rumeli’de anayurdunun önemli parçasını kaybederek de olsa Türk devleti devam etti.

“Neyi yanlış yaptık?” sorusuyla değil de “Bize bunu kim yaptı?” sorusuyla başlasaydık, Asya’nın ve Afrika’nın çoğu ülkeleri gibi sömürge olurduk.

“Bunu bize kim yaptı?”ya karşı “Neyi yanlış yaptık?” yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

521’inci Bilgi Şöleni’mizin konuğu, Siyaset Bilimi Uzmanı-Yazar Arif Keskin ile; “İran ABD ilişkileri çerçevesinde Orta Doğu” konu başlığında, Orta Doğu’yu ve ABD’yi konuşacağız.

Bilgi şölenimiz YouTube kanalımız ve Facebook hesaplarımız üzerinden canlı olarak yayınlanacak.

6 Ocak 2021 Çarşamba, saat 20.00’deki, Millî Düşünce Merkezi canlı yayınımıza hepiniz davetlisiniz.

Bilgi şölenimizi YouTube kanalımız üzerinden seyredebilmek için: (https://www.youtube.com/channel/UCD6fS9Db9cGQhP1m9nxuXbQ)

Millî Düşünce Merkezi Genel Merkezi Facebook hesabımız üzerinden seyrebilmek için: (https://www.facebook.com/millidusuncemerkezi)

Millî Düşünce Merkezi İstanbul Şubesi Facebook hesabımız üzerinden seyredebilmek için:  (https://www.facebook.com/istanbulmdm/)

Yönetici: Hakan Paksoy – MDM Genel Başkan Yardımcısı

Programımızın konuğu;

Arif Keskin- Siyaset Bilimi Uzmanı-Yazar

521’inci Bilgi Şöleninde; İran ve ABD çekişmesi Orta Doğu’yu nasıl etkiliyor? İran ve ABD geriliminin nedeni nedir, bu gerilim ülkemizi nasıl etkiliyor? İran’ın bölgedeki hedefi nedir gibi, merak ettiğiniz tüm başlıkları; enine boyuna konuşacağımız programımızda, merak ettiğiniz sorulara cevap bulmak üzere hepinizi bekliyoruz.

521’inci Bilgi Şöleni: İran ABD ilişkileri çerçevesinde Orta Doğu yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.