Kimsecikler görmemiş ve duymamışken daha. Bir, sen bilmişsin O’nu ^(sav). Dayanamamış, heyecanlanmışsın. Anlasınlar, fark etsinler diye o sıcak günde, öylece kalakalmışsın gördüğün güzellikle.

Yazık!

İnsanlar körmüş, kalpleri de kilitli.

Altın ve gümüş. Bir de ipekten, atlastan kumaşlar. Sonra sürüler, çokça da evlat. Mal, mülk işte. Bütün dünyalarıymış bunlar.  Kibir ile nefret birleşmiş, sarıvermiş etraflarını. Acı bir karanlığa düşmüş, anlayamamışlar olanları.

Sense, ta ötelerden fark etmişsin Mübareği ^(sav). Bir parça gölge, bir parça arkadaşlık olsun diye; güzel başını beklemişsin saatlerce.

Baba kucağı tanımamış. Annesine doymamış. En sonunda da dedesini uğurlamış. Kimsesiz, yapayalnız kalmış bir çocukmuş ^(sav).

Sonra bir kapı açılmış. Amca evine karışmış. Diğer küçükler eyleşip oynaşırken; O ^(sav), çekinerek uzanmış sofraya. Benzemezmiş diğerlerine. Hâli de tavrı da hep bir başkaymış.

Bakmış amca evinde bir sıkıntı, bir yokluk. Düşünmüş, taşınmış. Sonra biraz çobanlık yapmış, biraz da amcasının dükkânında çalışmış.

Amcası, Suriye’ye gidecek kervana katılmaya karar vermiş. Haberi alınca garipsemiş Küçük de ^(sav). Dokuz yaşındaymış. Hem yetimmiş hem de öksüz. Şimdi de amcası gidiyormuş. Üzüntüsünü görünce amcası da kıyamamış O’na ^(sav). İtiraz edenler olsa da katıvermiş kervana. Küçücük yaşıyla rızk yoluna düşmüş. Takılmış amcasının peşine.

Dokuz yaşındaymış. Hem yetimmiş hem de öksüz. Yani görülmeyecek, duyulmayacak insancıklardan. Varlığı da yokluğu da birlerden işte.

Ama sen görmüşsün. Hemencecik tanımışsın hayvanların, onca malın, onca eşyanın arasında kıvrılmış O küçük yolcuyu ^(sav).

Yanındaki hediyeyi de bir sen anlamışsın. Kervan her zamanki ritmiyle ilerlerken çölde; herkes habersizken ve herkes hem kör hem de sağırken; sen küçüğün ^(sav) başından ayrılmamış, “İşte, bu Son Peygamberdir ^(sav)!” demişsin. Sadece bir kişi duymuş seni. Diğerleriyse aynı aymazlıkla öylece devam etmişler hayatlarına…

Şanslı Bulut yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Felsefi Antropolojinin Işığında Hz. Muhammed ve Kuran

Felsefi antropolojinin ışığında Hz. Muhammed ve Kuran

Bu kitapta, yazarlar Hasan Aydın ve Mehmet Dağ, Kur’an’a ve Hz. Muhammed’e antropolojinin ve felsefenin gözünden bakmışlardır.

Kitabın ana tezi; Hz. Muhammed’in hayatının, dilinin ve kültürünün bulunduğu tarihi dönemin bu kutlu metne yansıdığı ve Kur’an’ı Kerim’in, oluştuğu dönemden kesinlikle soyutlanamayacağıdır. Kur’an’ın ve Hz Muhammed’in tarihi, sosyolojik, kültürel şartlarına ve bağlarına dair antropoloji tespitleri ile felsefi sorgulamalar içeren kitap boyunca bu tez Kur’an-ı Kerim’den örneklerle işlenmiştir.

İlk olarak Kur’an’ı Kerim’in oluşum süreci ve tarihi bağlamı ele alınmıştır. Daha sonra ise kölelik, cariyelik, cennet ve benzeri konuların Kur’an’ın oluşum sürecindeki şartları gösterilmiştir. Bahsi geçen konuların bu şartlardan ve peygamberin şahsından ayrı düşünülemeyeceğine değinilmiştir. Sonraki bölümlerde Kur’an’ı Kerim’i  çağdaşlaştırmaya yönelik akımlar eleştirilmiştir. Kitap, bir müminin gözünden ya da bir inançsızın gözünden Kur’an ve Hz. Muhammed değerlendirmesi değildir.

Bölümlerin çoğu Hasan Aydın tarafından kaleme alınmış ve kitabın tamamında örnek bilim adamı tavrı sergilenmiştir. Bu bağlamda ne imanî övgüler ne de ateist saldırılar bulunmaktadır.

Her iki hususa da farklı bir açıdan bakmak isteyenlere hitap eden iman ya da ateizm dayatması bulunmayan bir kaynak meydana getirilmiştir.

Felsefi Antropolojinin Işığında Hz. Muhammed ve Kuran yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.