Şanslı Bulut

Gülçin Durman'ın, Dergâh Dergisi'nin 189. sayısında yayımlanan hikâyesini sizlerle buluşturuyoruz.


Kimsecikler görmemiş ve duymamışken daha. Bir, sen bilmişsin O’nu (sav). Dayanamamış, heyecanlanmışsın. Anlasınlar, fark etsinler diye o sıcak günde, öylece kalakalmışsın gördüğün güzellikle.

Yazık!

İnsanlar körmüş, kalpleri de kilitli.

Altın ve gümüş. Bir de ipekten, atlastan kumaşlar. Sonra sürüler, çokça da evlat. Mal, mülk işte. Bütün dünyalarıymış bunlar.  Kibir ile nefret birleşmiş, sarıvermiş etraflarını. Acı bir karanlığa düşmüş, anlayamamışlar olanları.

Sense, ta ötelerden fark etmişsin Mübareği (sav). Bir parça gölge, bir parça arkadaşlık olsun diye; güzel başını beklemişsin saatlerce.

Baba kucağı tanımamış. Annesine doymamış. En sonunda da dedesini uğurlamış. Kimsesiz, yapayalnız kalmış bir çocukmuş (sav).

Sonra bir kapı açılmış. Amca evine karışmış. Diğer küçükler eyleşip oynaşırken; O (sav), çekinerek uzanmış sofraya. Benzemezmiş diğerlerine. Hâli de tavrı da hep bir başkaymış.

Bakmış amca evinde bir sıkıntı, bir yokluk. Düşünmüş, taşınmış. Sonra biraz çobanlık yapmış, biraz da amcasının dükkânında çalışmış.

Amcası, Suriye’ye gidecek kervana katılmaya karar vermiş. Haberi alınca garipsemiş Küçük de (sav). Dokuz yaşındaymış. Hem yetimmiş hem de öksüz. Şimdi de amcası gidiyormuş. Üzüntüsünü görünce amcası da kıyamamış O’na (sav). İtiraz edenler olsa da katıvermiş kervana. Küçücük yaşıyla rızk yoluna düşmüş. Takılmış amcasının peşine.

Dokuz yaşındaymış. Hem yetimmiş hem de öksüz. Yani görülmeyecek, duyulmayacak insancıklardan. Varlığı da yokluğu da birlerden işte.

Ama sen görmüşsün. Hemencecik tanımışsın hayvanların, onca malın, onca eşyanın arasında kıvrılmış O küçük yolcuyu (sav).

Yanındaki hediyeyi de bir sen anlamışsın. Kervan her zamanki ritmiyle ilerlerken çölde; herkes habersizken ve herkes hem kör hem de sağırken; sen küçüğün (sav) başından ayrılmamış, “İşte, bu Son Peygamberdir (sav)!” demişsin. Sadece bir kişi duymuş seni. Diğerleriyse aynı aymazlıkla öylece devam etmişler hayatlarına…

Yazar

Gülçin Durman

Yorum Yap

Kayıt olmadan yorum yapabilirsiniz.