“First Lady”nin Sağlık Bakanlığı desteğinde “Alternatif Tıp Kongresi”  düzenlediği bir ülkede “First Man”ın doktorlara çekin gidin demesine şaşırdık mı? Hastalandığında önce sülükçü ve hacamatçıya, sonra muskacıya, Azrail kapıya dayandığında ise bari bir de doktora giden önemli sayıda bir kitlenin olduğu bir ülkede “çekin gidin” resti çok mu acayip?

Hem doktor dediğin ne ki, bir bina tutarsın, kapısına “Tıp Fakültesi” levhası asarsın. Bir dekan atayıp, bir de makam arabası ki olmazsa olmaz, ayarlarsın. Gelsin öğrenciler. 6 yıl sonra her türlü tıbbi müdahaleyi yapabilecek, paragöz(!) uzmanların yerini doldurabilecek, asgari ücretin biraz üstündeki maaşa evet diyecek ve de dayak yediğinde tantana yapmayacak doktorlar elinde olur.

Aslında doktor kimdir peki?

Lise 1. Sınıftan itibaren yani 15-16 yaşından sonra hedefin tıp fakültesi ise yaşıtlarının gülüp eğlendiği, gezip tozduğu yıllarda oturup ders çalışır, test çözer bu adam. Çünkü eğer doktor olmak hedef ise üniversite sınavında ilk %5’lik dilime girmelidir. Sınava girer ve “yaşasın” tıp fakültesini kazandı. Sonra 6 yıllık dersler, stajlar, sınavlar ve tabii ki uykusuz geceler gelir.

…Ve tıp fakültesini bitirip doktor olduğunda tüm ailesi onunla gurur duyar. Bitti mi? Biter mi, daha yeni başlıyoruz. Sırada mecburi (zorunlu) hizmet var. Onu devlet okuttu. Borcunu ödeme vakti. Diğer fakülteleri bitirenleri Papua Yeni Gine devleti okuttuğu için onlara mecburi hizmet uygulanmaz. Pratisyen doktorun doktordan sayılmadığı bir ülkede yaşıyor bu doktor. Uzman olması gerek. Bunun için yine gelsin uykusuz geceler, dersler, kurslar.

TUS (tıpta uzmanlık sınavı) da aşılmış ve uzmanlığın ilk adımı asistanlık dönemi başlamıştır. Gelsin yine gün aşırı nöbetler, yerli yersiz hoca fırçaları, vaka takdimleri, her türlü ayak işleri, dersler (halâ bitmedi tabii) ve artık rutin hale gelen uykusuz geceler.

Sonunda uzman olmuş, yaş 30’u çoktan geçmiş olan doktorumuz nihayet kalan hayatını planlayabilir mi? Çok safsınız eğer evet diyorsanız. Sırada yeni mecburi hizmet var. Sağ olsun Papua Yeni Gine devleti diğer branşlardaki yüksek lisans ve doktora giderlerini karşılıyor. Fakat doktoru uzman yapan yine bizim devletimiz.

İkinci mecburi hizmet de bitti. Bu arada askerlik de halledildi. Eğer yetti gari diyorsa bir yere tayin çıkarıp 40’ından sonra uzman hekim olarak çalışır. Eğer daha yüksek hedefleri varsa yeni sınavlar (yan dal sınavı, doçentlik sınavı vs.), dersler ve de tabii ki uykusuz geceler onu bekler.

Bunca emek, yorgunluk ve çabanın sonunda hizmet ettiğin sayın milletimizden alacağın sıfatlar ve serzenişler var.

“Bunlar paraya doymaz”

“Ne yaptın ki, iki tık tık”

“Hastam ölürse sen de yaşayamazsın”

“Şuraya on günlük bir rapor yaz”

“Hekimlik kutsal bir meslektir. Parayla yapılmaz”

“Gidiyorsanız gidin, Yeni mezunları yerinize getiririm. Olmadı doktor ithal ederim.”

Doktor gitmeye karar verir bu ülkeden. Arabasını hazırlar değerli varlıklarını bagaja yerleştirmeye başlar.

Bir köşeye doğru dürüst yaşayamadığı gençlik özlemini yerleştirir. Onun yanına uykusuz gecelerini koyar. Nöbetten nöbete, ameliyattan ameliyata, poliklinikten polikliniğe koşarken ihmal ettiği çocuklarının pişmanlığını sıkıştırır bagajda bir yere. Asgari ücretin biraz üstüne çalışırken, çok para kazanan bazı ünlü doktorlar ki sayıları %3-5’i geçmez, yüzünden “para düşkünü” sıfatını yerleştirir itina ile. Hasta ve hasta yakınlarından işittiği hakaretleri ve fiziki saldırıları da üstte bir yere koyar. Yolu uzundur. Bagaj dağınık kalmasın diye üstünü kapatmak ister. İyileşen hastanın gözündeki minnet bakışı, başarılı bir ameliyatın ardından duyduğu o rahatlama ve huzur hissi, muayene ettiği ve müdahalede bulunduğu yaşlı teyzenin “Allah razı olsun” deyişi aklına gelir. Bagajın üstünü insan, millet ve vatan sevgisi örtüsüyle kapatır.

… Ve başını yukarı kaldırıp bağırır.

“Sayın Cumhurbaşkanı bagajda bunca yük, yürekte, insan, millet ve vatan sevgisi oldukça hiçbir yere gitmiyorum. Sen git…”

Vurun doktora…(!) yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Aziz Türk Milleti!

Ülkemiz, tarihinin en zor dönemlerinden birini yaşamaktadır. Çevremizde belirsizliklerle dolu olaylar yaşanırken içeride millî varlıklarımızın korunmasının ve millî birliğin sağlam tutulmasının önemi büyüktür.

Bir yandan bazı millî varlıklarımız yabancıların eline geçmekte, bir yandan da tarım ve hayvancılığımız alabildiğine gerilemekte / geriletilmektedir.

Bu olumsuzlukların yanında, her yaştan ve eğitimli insanımızın yoğun bir şekilde yurt dışına göç ettiği bir dönemi de yaşamaktayız. Özellikle çok fazla sayıda doktorumuz ve stratejik araştırma alanlarında çalışan birçok genç mühendisimiz ülkeyi terk etmekte, geleceklerini başka ülkelerde aramaktadırlar.

Bu göçün önüne geçmek için tedbirler alınması gerekirken, Cumhurbaşkanının “Varsın gidiyorlarsa gitsinler. Bizler de üniversiteleri yeni bitiren doktorlarımızı buralarda istihdam ederiz, bunlarla beraber bu yola devam ederiz.” sözleri yaralarımızı daha da derinleştirmiştir.

Doktorlarımız ve sağlık çalışanları dünyayı kırıp geçiren salgınla insanüstü bir gayretle mücadele etmektedirler. Salgın, bütün dünyada düzen bozucu etkiye sahiptir ve Türkiye, ekonomisinde kriz yaşandığı dönemde girmiştir. Ekonomik krizle birlikte salgının hızını kaybetmeden devam etmesinin etkileri sağlık sektöründe daha da ağır yaşanmaktadır.

Bütün açıklığıyla bunlar ortadayken ve sağlık ordusunun çalışma şartlarının iyileştirilmesi gerekirken devletin en üst makamından gelen bu sözler neredeyse yıkım etkisi yapacak güçtedir.

Unutulmamalıdır ki, Osmanlı Türk Cihan Devleti Avrupa’dan ilanla doktor aramış, 1876’da Sırplarla savaşırken bu sözleşmeli doktorlar çalışmıştır. 1877-1878’de de Rusya ile doğuda ve batıda girdiğimiz savaşta da (93 Harbi) o yabancı doktorlar vardır.

Birinci Cihan Harbi’yle İstiklâl Harbi ise bir avuç Türk doktoru ve gönüllü yardımcılarıyla verilmiştir. O doktorlar ve sağlık ordusu, sonraki dönemde de memleketi kasıp kavuran hastalıkları yenmiştir.

Tarihin bu sayfaları devlet yönetimine bir ders niteliğindedir.

14 Mart Tıp Bayramı da bir avuç tıbbiyeli öğrencinin işgal altındaki başkentimiz İstanbul’da Tıbbiye binasının kuleleri arasına büyük bir Türk bayrağı asarak işgale karşı mücadele başlattığı gündür.

Bu yüksek ruh, bugün sağlık çalışanlarında ve diğer meslek gruplarında yetişmiş Türk çocuklarında mevcuttur. Bu ruh incitilmemelidir. Aksi takdirde bugün yaşatılan beka probleminden çıkmak daha da zorlaşacaktır.

Bu beka meselesinden kurtulmak Türk milletinin birliğinin ve beraberliğinin en yüksek seviyede sağlanmasıyla aşılır. Milleti, yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır şiarı temel olmalı, Türk milletinin büyük dâhisi Atatürk örnek alınmalıdır.

Bütün ağır şartlara rağmen devleti, milleti ve ülkesi için çalışan fedakâr doktorlarımızı ve sağlık çalışanlarımızın yaklaşan 14 Mart Tıp Bayramını kutluyoruz.

MİLLÎ DÜŞÜNCE MERKEZİ

Millî Düşünce Merkezi’nin duyurusu! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Hürriyetler denir, başkasının hürriyetini ihlâl edene kadardır. Başkasına zarar verme hürriyeti yoktur. Hele topluma karşı suç işleme hürriyetine hiçbir hukuk ve ahlâk sisteminde izin verilemez.

Bir tarafta hürriyet, bir tarafta başkasına, daha kötüsü, topluma zarar vermek! Yapılacak tercih bellidir.

Bir gemide, hiçbir insanın geminin dibinde delik açma hürriyeti olamaz.

Aşı karşıtlığına gelmek istiyorum. İki yıl önce, “her nefs kovidi tadacaktır” diye yazmıştım. Tam da öyle oldu ve oluyor. Ya hasta olarak yahut aşı olarak her nefs kovidi tattıktan sonra kovidin öldürücülüğü eskinin çok altına düştü. Aşı da bir nevi hasta olmaktır. Fakat hastalığın tehlikesini ortadan kaldırarak hasta olmak. Sonuçta aşı denilen uyarı, vücudun koruma kalkanını harekete geçiriyor ve bu kalkan, hastalanmaya engel oluyor veya hastalansanız bile hastalığı hafif geçirmenizi sağlıyor. Tıpkı hastalanmanın yarattığı koruma gibi.

Uyuşturucu hürriyeti!

Şimdi Türkiye’de başta aşıya, sonra da maskeye direnç görülüyor. Hâlbuki ikisinin de yararı, hele aşının, hele mRNA aşılarının üstün başarısı milyonlarca kişiden toplanan veriyle apaçık ortada. Hiçbir kadın, aşı olup da üç kulaklı, beş gözlü, yarı insan, yarı maymun bebek doğurmadı. Aşılanmada belli bir orana çıkabilen ülkeler kısıtlamaları kaldırmaya hazırlanıyor. Makul vadede hatırlatma dozlarını vatandaşlarına vermeyi başaran ülkeler de…

Bu gerçekler apaçık ortadayken, aşılar hakkında atıp tutma, en etkili aşılar yaratılış garibeleri doğuracaktır diye halkı aldatmaya kimsenin hakkı var mı? Ruhsatı var mı? Bunlar gerçeklerle taban tabana zıt, tamamen desteksiz, tamamen uydurma laflar.

Katil hürriyetler

Hürriyet var. İsteyen olur, istemeyen olmaz. Kabul. Fakat iş burada bitmiyor ki. Hürriyet içinde aşı olmayıp ortada dolaşan, sadece kendi hayatını riske atsa mesele yok. Hatta bunların azalması, toplum için uzun vadede yararlı da olabilir. Fakat kazın ayağı öyle değil. Bunlar, başkalarına yönelik iki ciddî tehdit oluşturuyor:

1. Kendi virüsü kaptığında, hastane aşamasına gelene kadar etrafına bulaştırıyor. Aşı olan, virüsü kapsa da virüs vücudunda pek çoğalamadığı için virüs yükü daha az. Aşısızda öyle değil. Vücudu virüs için ideal bir Petri tabağı gibi. Hani şu laboratuvarlarda mikrop üretmekte kullanılan, içi mikrop besini dolu tabaklar… Hastanelik olursa ehveni şer, olmazsa daha kötü. O zaman daha fazla insana bulaştıracak ve daha fazla insanın ölümüne sebep olacak. Önceki yazılarımda, bir kişinin, beş bin kişiye; 150 kişinin, yüzbinlere bulaştırdığı vakaları yazmıştım. Virüsün yeni mutasyonlarıyla bu rakamlar daha da yüksek olurdu. Allahtan çoğunluk üç göz beş kulak saçmalıklarını dinlemiyor.
2. Yalan ve uydurma hükümler, insanları aşı konusunda tereddüde sevk ediyor. Hele siyasî hinterlandı olan biri tarafından söylenirse kandırılanların sayısı tehlikeli boyutlara ulaşıyor. Aşılanma tempomuzda düşüş yaşıyoruz. Hele bazı illerimizde… Sağlık Bakanlığımızın haritasına bakınız. Hızlı başlamamıza rağmen, aşılanma oranında bizden sonra davrananlardan geride kalmaya başladık. Buna izin verilebilir mi? Topluma karşı bu suçu işleme hürriyetinden bahsedilebilir mi? Neye benziyor? “Eroin pek yararlıdır.“ diye yazıp çizme hürriyeti var mıdır? Çıplaklığı sansürlerken, sigarayı ekranda buzlarken… “Aşı olmayın!” propagandası bunlardan daha mı az zararlı?

“Hürriyetlerin sınırı, başkalarının hürriyetine tecavüz edene kadardır.” eksik bir hüküm. “Başkalarına zarar verene kadardır.” diye ilave yapmamız lazım. Hele hele, “Topluma zarar verene kadardır!”, çok daha kuvvetli bir gerekçe ve huduttur.

Din adına dine zarar

Başkasına zarar verene kadar hürsünüz. Aşı olmamakta da hürsünüz. Ama bir şartla: Evinizde tek başınıza yaşayacaksınız ve sokağa çıkmayacaksınız. Kabul mü?

Nihayet daha da büyük bir zarardan söz edeyim: Bu aşı karşıtlığı, hatta “Virüs yoktur; aşı, Bill Gates’ın bizi çiplemek için kurduğu bir tezgâhtır, komplodur!” iddialarının, maalesef, daha ziyade dindar çevrelerden gelmesi bir başka vahim gerçektir. Düşünsenize, açık açık gerçeğe aykırı bir tutumu, dindar tanınan kişiler savunuyor. Hatta zaman zaman, bu saçmalıkları din gereği gibi sunuyor. Bu dine de imana da zararlıdır. Akla neyi getirir biliyor musunuz? Kadızadelilerin “Gökleri gözlemek bela getirir” saçmalığıyla, İstanbul rasathanesini topa tutturmasına benziyor. Asırlar boyu, matbaada Türkçe baskıyı yasaklamamıza benziyor.

İslam’a en büyük tehdit, yalnız DAEŞ ve benzerleri gibi din adına Müslümanları katleden Müslümanlardan gelmiyor. Sadece hırsızlık, yolsuzluk yapan, emaneti ehline değil eşine dostuna veren Müslümanlardan gelmiyor. Saçmalayan Müslümanlar da listeye dâhil. Bunlar olup biterken tenkit etmemek, ses çıkarmamak da suça ortak olmaktır. Susarken de sorumlusunuz. (https://millidusunce.com/susarken-de-sorumlusunuz/ )

Aşıyı reddetme hürriyeti olmalı mı? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.