“Türkiye’nin müzminleşen Suriye sorunu” yazısının devamıdır.

Suriye fiilen 4 parçaya bölünmüş durumda. İşin ilginç yanı, ülkenin birliği ve bütünlüğü bakımından,  Esat rejiminin hiçbir çabasının olmaması. İdlib’deki aşırı dinci gruplara yaptıkları operasyon da Türkiye’nin, yeni bir sığınmacı akınını önlemek adına, müdahalesiyle kesildi.

Yeni bir Suriye Anayasa taslağı hazırlama ve soruna siyasi bir temel teşkil etmesi amacıyla, iki yıl önce, BM arabuluculuğuyla, Cenevre’de başlatılan müzakereler kesilmiş durumda. Mevcut Suriye rejimi tarafı müzakereleri bloke etmiş vaziyette. Esat rejimi hâlihazırda kurtarabildiği, elinde tuttuğu ve kısmen homojen Nusayrilerden oluşan bölgede, varlığını sürdürmekten yana. Suriye rejiminin ‘toprak bütünlüğü ve birliği’ söylemi sadece uluslararası algı yaratma çabasından ve siyasi söylemden ibaret.

Kuzeyde SDG diye adlandırılan ve PKK’nın uzantıları olan PYD, YPG; Türkiye’nin kontrol ettiği Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, Barış Pınarı bölgeleri; İdlib’de, Haşdi Şabi ve diğer radikal dinci gruplar; geri kalan yerlerin çoğu da Esat’ın kontrol ettiği alanlar; Orta ve doğu bölgelerinde adacıklar halinde dağılmış DAEŞ bölgeleri. ABD Suriye’nin kuzey doğusu ve doğusundaki petrol alanlarını kontrol ediyor ve bu petrolle hem kendini hem SDG’ yi finanse ediyor. Suriye’de Türkiye, Rusya, İran, ABD güçleri belli alanları kontrol eden dış güçler. Rusya ve İran’ı Esat rejimi davet etti. Türkiye, BM kuralları çerçevesinde kendi iç güvenliğine saldıran teröristlerin ve örgütlerinin izini sürüyor.

Bu günkü durum itibarıyla Suriye’de, Türkiye dışındaki diğer ülkelerin hiç birinin haklı ve gerçekçi sebebi yok; çünkü hiç birinin ülkesi Suriye olayları sebebiyle güvenlik tehdidi altında değil.

Rusya, Suriye’deki üsleriyle Akdeniz’e ve bölgeye iyice yerleşti ve Suriye konusunu, Türkiye’yi sıkıştırma aracı olarak el altında tutuyor. İran, Türkiye’nin güneyinden Akdeniz’e ulaşan bir koridor açma, Lübnan’a karadan ulaşma ve İsrail’i yakından çevreleme; ayrıca Türkiye’yi meşgul etme derdinde.

ABD, her ne kadar Büyük Ortadoğu Projesini (Greater Middle-East Project) yüzüne gözüne bulaştırsa da Türkiye ile Araplar arasında ve İsrail’in ideolojisine uygun, bir uydu Kürt Devleti oluşturma peşinde. Bu uydu devleti de Türkiye’ye karşı bir kırbaç ve baş ağrısı olarak kullanma amacında. İran’ın bölgeye yayılmasını durdurma, Akdeniz’e ulaşmasını engelleme peşinde. DAEŞ’in ortaya çıkması için uygun ortam sağlayan, DAEŞ’in bölgedeki kasırga gibi esen vahşeti sonrasında, güya bunlarla mücadelede ortaklık yaptığını öne sürerek bölge Kürtlerini organize edip her türlü desteği veriyor.  Aslında bu pozisyonlarının gerçekçiliğine kendileri de inanmıyor ama şimdilik başka kılıf bulamıyorlar. Neyse ki bölge ülkelerini, uydu Kürt Devleti kurma adına, yeniden oluşturma amaçları ne geçmişte ne bu gün ne de gelecekte mümkün. Bu konu ayrı bir yazıda işlenebilir.

Rusya ve İran’ın ilgileri farklı olsa da ABD’nin bölgede olmasından rahatsızlıklarını her üst düzey müzakere ortamında ifade ediyorlar. Kasım sonlarına doğru Rusya, Türkiye ve İran’ın BM Daimi Temsilcilerinin ortak imzasıyla, BM üyesi ülkelere dağıtımı yapılmak üzere, BM’ye gönderilen mektupta ABD’nin Suriye’deki varlığı ve faaliyetlerine dikkat çekilmekte; ‘’Gayrimeşru özyönetim teşebbüsleri dâhil olmak üzere, terörle mücadele kisvesi altında sahada yeni gerçeklikler yaratılmasına dair her türlü girişimi reddetmişlerdir.” denilmektedir.

Bütün bunlar ilgili taraflarca bilinen ve değerlendirilen hususlar; stratejik yönüyle gizli saklı bir şey yok. Gizli saklı olan, sadece taktik hususlar. İkide birde, iktidarın ‘Bir gece ansızın geliriz’ söylemleri de aslında siyasi ve diplomatik bir taktik; bölgedeki yabancı unsurların belli bölgeleri boşaltması, çekilmesi ve sıcak çatışmaya girilmemesi için mesajlar. Uluslararası bir kamuoyu oluşturma; olası tepkileri ve diğer ülkelerin tavırlarını öğrenmeye yönelik.

Toplam nüfusun üçte biri Suriye dışında (Türkiye, Ürdün, Lübnan, AB ülkeleri ve diğer ülkelerde) sığınmacı durumunda. Bir o kadarı da Ülke içinde, yerinden yurdundan olmuş vaziyette. 5-10 yılda yaşananların üzeri ne Cenevre müzakereleriyle ne Soçi veya Astana Mutabakatlarıyla kapatılamaz. Taraflar arasındaki şüphe ve güvensizlik kaygıları uzun süre devam eder. Etkileri nesiller boyu sürecek bir durum.

Hamasetten maraz doğabilir

Cumhurbaşkanı eski ‘muhacir – ensar’ sözlerini şimdilerde ‘Mazlumlara yardım etmek insani görevimiz.’ şeklinde tekrar ediyor. Bu, iç kamuoyundaki muhtemel taşkınlıkları önlemeye, Suriyeli geçici koruma altındaki geniş kitleye olası tepkileri konsolide etmeye yönelik olabileceği gibi dış dünyaya ve Esat rejimine verilmiş bir mesaj da olabilir. Esat’a ‘Türkiye’deki Suriyelileri Suriye’ye karşı ve Suriye’nin iç güvenliğinde bir araç olarak kullanmayacağız.’ mesajı da olabilir.

Türk milliyetçilerinin önemli bir kısmı, hamasete temayüllüdür. Şartların uygun olduğu bu sıralarda ‘Misak-ı Milli sınırlarımız tamamlanmalı ve Halep-Kerkük hattının Türkiye’ye entegrasyonu tamamlanmalı.’ görüşlerini dillendiriyorlar.  İktidar da ‘Bir gece ansızın gelebiliriz!’ sloganını geçen Nisan ayından beri tekrar ediyor. Birkaç haftadır da havada ‘Girmek üzereyiz… Giriyoruz… Girdik…’ söylentileri uçuşuyor. Benzeri bir temayülü, Suriye olaylarının başında iktidar da fiiliyata döktü ve ‘stratejik derinlik’, ‘Şam’da Cuma namazı kılmak’ söylem ve eylemlerinin ağırlığını bugün taşıyamıyoruz. Keşke Dünyada öyle bir konjonktür olsa da eski Türk yurdu olan bölgeler, Türkiye ile bütünleşse.

Esat, kuzeydeki Suriye Demokratik Güçleri (SDG) şemsiyesi altındaki (Syrian Democratic Forces – SDF) oluşumunu bile kontrol edemez. Hatta Türkiye’ye karşı bazen onlarla işbirliği içine giriyor.

Türkiye’nin ‘Suriye’nin toprak bütünlüğünü savunması’ aslında kendi toprak bütünlüğümüz ve güvenliğimiz sebebiyledir. ‘Suriye’nin toprak bütünlüğünden bize ne? İsterse parçalansın.’ diyenler, Suriye’nin kuzeyinde bizi uğraştıracak ve iç bütünlüğümüzü bozacak bir uydu ‘Kürt Devleti’ demek olacağını düşünmüyor. ABD, Rusya; İsrail, Arap Birliği ve İran’da, aslında güney sınırımızda, tampon bir uydu varlığı oluşturma çabası içinde olageldiler. Ancak ifade ettiğimiz gibi siyasette her oyunun bir karşılığı vardır ve Türkiye her oyuna karşı kendi oyununu geliştirmek ve uygulamak zorundadır.

Devam edecek…

Türkiye’nin müzminleşen Suriye sorunu: Uluslararası siyasi sorun yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Abdülhadi Güzel’i de kaybettik. Irak Türklerinin deyişiyle Hadi Hoca’yı. 1970’lerde Kerkük’ten ve Bağdat’tan bir Hadi Hoca geldi geçti; Tanrı’nın esirgemesi üzerine olsun!

O yıllarda Necmettin Hacıeminoğlu da, Mustafa Kafalı da Bağdat’ta dersler vermiş ve Irak Türklerinin gönüllerinde taht kurmuşlardı. Üniversite hocası değildi ama Hadi Hoca da Irak Türklerinin unutamadıkları arasındaydı. Unutulmayan hariciyecilerimiz de vardı, Müfit Özdeş gibi. Hadi Hoca’yı da Müfit Özdeş’in Not Defteri’nden okumalı. Arslan Bulut arkadaşımız Özdeş’in hatıralarından bir bölümünü yazmış zaten. Çarşamba günkü yazısına da Özdeş’ten alarak çok güzel bir başlık koymuş: Devleti sırtında taşıyan adam.

Hadi Hoca’yı kısa süreli de olsa ben de tanıdım. Daha fazlasını da Kafalı ailesinden öğrendim. Gerçekten Irak Türkleri için devlet, sanki Hadi Hoca’nın sırtına yüklenmişti. 

Gönüllerinden gelerek bu ülke, bu devlet için ömürlerini harcayanlar var ya, devlet ayakta duruyorsa onlar sayesinde ayakta duruyor. Devletin asıl görevli organları ise… Gerisini ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Onlar işlerini layıkıyla yapsalardı ülkemiz bu hâlde olur muydu? 

Kerkük başta olmak üzere Irak Türkleri sahipsiz bırakılmıştır. Katliama maruz kalmışlardır, sahip çıkan olmamıştır; kültürel hakları ellerinden alınmıştır, sahip çıkan olmamıştır. Hadi Hoca ve onun gibi gönüllüler olmasaydı Irak Türklerinden bugün belki de hiç söz edemeyecektik. Rahmetli İhsan Doğramacı da uzanabildiği yere kadar uzanmaya çalışmıştı. Ama birkaç kişinin içten gelen çalışmalarıyla koskoca bir Irak Türklüğünün durumu düzeltilebilir mi? 

Irak’taki Türkler, Oğuzlar henüz Anadolu’ya girmeden oralara yerleşmiş olan Türklerdir. Türk’ün, Oğuz’un kadim varlığıdır onlar. Türkmenlerin, Akkoyunluların, Osmanlıların torunlarıdır onlar. Osmanlı idaresinde yüzyıllarca birlikte yaşadık. Birinci Dünya Savaşı’nda, İstiklal Savaşı’nda omuz omuza çarpıştık. Birlikte şehit düştük, birlikte gazi olduk. Lozan’da kurtaramadığımız kardeşlerimiz, soydaşlarımızdı onlar. Misak-ı millî içindeydiler; İngiliz oyununu oynadı, kurtaramadık. 

Fakat bir devlet, dışarıda kalmış kardeşlerine bu kadar ilgisiz olabilir mi? Önce Saddam’ın, sonra Barzani peşmergelerinin baskısı altında ezilmelerine bu kadar bîgâne kalabilir mi? 

Hele son 20-30 yıl içinde olanlar. Eline silah tutuşturulan bilmem ne aşireti orada devlet kuruyor. O güne kadar devletleri olmayanlar, devlet tecrübesi bulunmayanlar gözlerimizin önünde silahlanıp devlet kuruyorlar. Yollarını, hükümet binalarını da rant peşinde koşan birileri yapıyor. Yöneticilerini de birileri Türkiye’de âlâ-yı vâlâ ile karşılıyor. Irak Türklerinin kaderi de onlara teslim. 

Bir bayraktar, bir sancaktar yeterdi. Banka müfettişi olarak gönderilecek bir görevli yeterdi. Sahipsiz bıraktınız Türk kardeşlerimizi. Sahipsiz bırakmakla kalmadınız, bir de sakat müdahalelerle karıştırıyorsunuz içlerini. Peşmergeyi de Irak’tan Suriye’ye taşıyorsunuz. Sonra da şikâyetleniyorsunuz.  Bir de bunları milliyetçi zannedenler var. 

Bağışla Hadi Hoca! Namertler her tarafta. İş, senin ve senin gibilerin gayretine bırakılmış. Olsun varsın, Hadi Hocaların gayretleri mübarektir.     

Sahipsiz Irak Türkleri ve Hadi Hoca yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

557. Bilgi Şöleni’nde “Kerkük’te Peşmerge gölgesi” konu başlığıyla, Kerkük ve Türkmenleri konuşacağız. 17 Kasım 2021 Çarşamba günü saat 20.00’de başlayacak programımıza hepiniz davetlisiniz.

Mahmut Esad Kıraç’ın yöneticiliğini üstleneceği programın bu haftaki konuğu:

Dr. Mustafa Ziya

Siz de anlık olarak soru ve görüşlerinizle programımıza katkıda bulunabilirsiniz.

Programı MDM YouTube kanalından izlemek için:

YouTube Kanalı

MDM Facebook sayfasından izlemek için:

Facebook Sayfası

Yayınımızı aşağıdaki adresten izleyebilirsiniz:

Canlı yayın adresi

Kerkük’te Peşmerge gölgesi yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

516’ncı Bilgi Şöleni’mizin konuğu, Dr. Mustafa Ziya ile; “Irak ve Suriye’de Türkmenlere Neler Oluyor?” konu başlığıyla, Türkmenlerin temsilde yaşadıkları zorluklar, dil, kültür ve sosyal alanda karşılaştıkları sorunlar başta olmak üzere, Irak ve Suriye’de yaşanan son gelişmeleri konuşacağız.

Bilgi şölenimiz YouTube kanalı ve Facebook hesaplarımız üzerinden canlı olarak yayımlanacak.

2 Aralık 2020 Çarşamba, saat 20.00’deki, Millî Düşünce Merkezi canlı yayınımıza hepiniz davetlisiniz.

Bilgi şölenimizi YouTube kanalımız üzerinden seyredebilmek için: (https://www.youtube.com/channel/UCD6fS9Db9cGQhP1m9nxuXbQ)

Millî Düşünce Merkezi Genel Merkezi Facebook hesabımız üzerinden seyrebilmek için: (https://www.facebook.com/millidusuncemerkezi)

Millî Düsünce Merkezi İstanbul Şubesi Facebook hesabımız üzerinden seyredebilmek için:  (https://www.facebook.com/istanbulmdm/)

Konuşmacı: Dr. Mustafa Ziya

Yönetici: Hakan Paksoy, MDM Genel Başkan Yardımcısı

516’ncı Bilgi Şöleninde; Irak ve Suriye’deki Türkmenlerin dünü, bugünü ve geleceğini konuşmak ve merak edilen sorulara cevap bulmak üzere hepinizi bekliyoruz.

516’ncı Bilgi Şöleni: Irak ve Suriye’de Türkmenlere neler oluyor? yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

        Irak’taki Kerkük, Tuzhurmatu, Musul ve Telafer’in; Suriye’deki Halep, Rakka ve Lazkiye’nin yüzlerce yıllık Türk yurtları olduğu tartışmasız bir gerçektir. Şu anda da bu bölgelerde Türkler=Türkmenler yaşıyorlar. Biz Türkologlar, Batı Türkçesinin kullanıldığı coğrafi bölgeleri sayarken”Türkmenistan, Kuzey-Doğu İran, Horasan, Kuzey ve Güney Azerbaycan, Türkiye, Balkanlar, Kırım’ın yalı boyu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti” yanında Irak ve Suriye’nin kuzeyini de sayarız.

                Irak ve Suriye’nin kuzeyi önce Selçuklu hâkimiyetinde idi. 14 ve 15. asırda Karakoyunlu ve Akkoyunlu hâkimiyetinde oldu. 16. yüzyılın başlarından itibaren de Osmanlı hâkimiyetinde. Tabii ki bu, çok genel bir görünüştür. Ayrıntıları merak edenler, Memlüklerin, Atabeyliklerin, Dulkadıroğullarının… da söz konusu bölgelere hâkim olduğu devirleri tarih araştırmalarından bulabilirler. İstiklal Savaşı’ndan sonraki antlaşmaları ve onların sonuçlarını ise bugünlerde gazetelerden okuyoruz.

                Bir de son yıllarda olanlar var. Irak’ın kuzeyinde bir Kürt yönetimi kurulmaması kırmızı çizgimizdi. Bu o kadar kesindi ki gazeteler, “Kuzey Irak” bile demiyorlar, “Irak’ın kuzeyi” diyorlardı. Bütün efelenmelere rağmen bu kırmızı çizginin nasıl pembeleştiğini ve sonra tamamen ortadan kalktığını hep birlikte gördük. Kırmızı çizgi ortadan kalkmakla kalmamış, kurulan Kürt yönetimi dost ilan edilip Türkiye tarafından imar edilmiş ve bu arada Barzani’nin Kerkük’teki Türkleri azınlığa düşürerek şehri Kürtleştirmesine de göz yumulmuştur.

                Şimdi Suriye’de kırmızı çizgimiz var. Kürt kantonları oluşturulmasına ve bunların birleştirilmesine engel olmak için Cerablus harekâtını başlattık. En son Dâbık’ı da aldık. Oysa Fırat’a kadar kantonlar oluşturulurken Barzani’nin peşmergelerini topraklarımızdan geçirerek bizim himayemizde kantonların yardımına gitmesini dahi sağlamıştık.

                Son olarak Musul harekâtı gündeme geldi. Bağırıp çağırıyoruz.

***

                Bir şeyden korkuyorum. Cerablus harekâtıyla elde ettiğimiz toprakları yarın terk etmek zorunda kalırsak… Korkumun sebebi şu. Şimdiye kadar Orta Doğu’da ilan ettiğimiz kırmızı çizgilerin veya bağırıp çağırarak ileri sürdüğümüz iddiaların hep aksi oldu.”Libya’da NATO’nun ne işi var?” diye bağırdık, sonra Libya’nın işgaline ortak olduk. Karşımızda ABD de olunca, ne kadar bağırırsak bağıralım hep onların dediği oluyor. Evet yarın Cerablus’u, Dâbık’ı da -önceki iddialarımızdan vazgeçtiğimiz gibi- terk etmek zorunda kalırsak ne olur acaba? Ben size olacağı söyleyeyim. Kürt kantonları için bölgeyi kendi elimizle temizlemiş oluruz.

                Öyleyse ne yapmalıyız? Önce bağırıp çağırmaktan vazgeçmeliyiz. (Huylu huyundan vazgeçer mi? E bunun da çaresi bulundu biliyorsunuz. Vazgeçmezse “fiilî durum hukuki hâle” getirilir. Bir parti liderinin ve başbakanın ağzından dökülen bu sözler mevcut durumun hukuk dışı olduğunun açık ilanıdır. Hukuk dışı bir durum yaratanlar hukukun içine sokularak ödüllendirilmezler; ancak kovuşturmaya uğrarlar.)

                Evet, önce bağırıp çağırmaktan vazgeçmeliyiz. Bağırıp çağırmak yerine ciddi bir devletin kalıcı sonuç almak için yapması gerekeni yapmalıyız.

***

                Mademki Irak ve Suriye’nin kuzeyinde Türkmenler=Türkler var, onlar kendi işlerini kendileri görmelidirler. O ülkelerin vatandaşı olan Türkler kendi haklarını kendileri korumalıdırlar. Türkiye de onları, yalnız onları eğitmeli ve bölgede bir güç olmalarını sağlamalıdır. Geç kalınmamalı ve bu iş çoktan beri yapılmalıydı. Geç de kalınmış olsa yine yapılabilir. Bundan uluslararası sorun çıkar mı? Suriye’deki Kürtler kendi işlerini görüyor, başta ABD olmak üzere yabancı ülkelerden silah ve eğitim alıyor. Araplar da kendi işlerini görüyorlar ve başkalarından yardım alıyorlar. Türklere gelince mi sorun olacak? Evet, Türkiye yardım etmeli ve oradaki Türkler kendi işlerini kendileri görmeli.

IRAK-SURİYE-TÜRKMENLER=TÜRKLER yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.