Ermeni terör örgütleri ve şehitlerimiz

XIX. yüzyılda militan aydınlar

Osmanlı Devleti içerisinde XIX. yüzyıl sonunda yaşayan Ermeni aydınları devlete karşı bir militan olarak kaşı çıkmışlardır. Ermeni aydınların fikirleri ışığında XIX. yüzyılda Ermeni milliyetçi ayrılıkçı örgütler kurulmaya başlamıştır. Van’da (1872) “Kurtuluş Birliği” ve (1878) “Kara Haç Derneği”, Erzurum’da (1881) “Anavatan Koruyucuları” Rusya’da yaşayan Ermenilerce oluşturulmuştur. Anaide Ter Minassian’ın da belirttiği gibi bu örgütler şiddetten yararlanmayı ve Ermeni halkının silahlanmasını desteklemişlerdir.[i] Bunlar XIX. yüzyılın sonunda kurulmuş ve XX. yüzyılın ilk yirmi yılına kadar etkin olmuşlar, zamanla Tiflis ve Moskova’da da örgütlenerek Osmanlı Devleti’ne karşı eylemlere başlamışlardır.

XIX. yüzyılda Ermeni siyasi örgütler ve partiler

Aşağıdaki tabloda XIX. yüzyılda kurulmuş Ermeni örgütleri ve partileri sıralanmıştır.[ii]

Şehit diplomatlar

Türk kamuoyu Ermenistan  Büyükelçiliklerinde   sözde “soykırım” sayfası  olduğunu   bilmez.  1793 yılında ilk Türk Elçiliği Londra’da Osmanlı Sultanı III. Selim tarafından açılmıştır. 1924 yılında yurt dışında 39 temsilciliğe sahip olan Türkiye’nin dış temsilciliklerinin sayısı, fahri olanlar hariç 246’dır. Büyükelçiliklerimizin sayfalarında Ermenistan’ın yaptığı gibi bir “soykırım yoktur” sayfası bulunmamaktadır. Bu bir eksikliktir.

Ankara’daki Cebeci Asri Mezarlığı’nda bulunan Dışişleri Şehitliği’nde “Ermenistan’ın Kurtuluşu İçin Ermeni Gizli Ordusu” (ASALA), “Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları” (JCAG), “Ermeni Devrimci Federasyonu” (ARF) tarafından gerçekleştirilen saldırılarda şehit diplomatlarımız, katliamın yapıldığı ülkelerdeki elçiliklerimizin sayfasında neden konulmuyor? Anlamış değilim.

Ermeni terör örgütlerinin talimatları

ARF (Hay Heghapokhakan Dashnaktsutiun) kendisini Ermenistan’da lider devrimci parti olarak kurmakta başarılı olsa da Ermenistan, komşularıyla istikrarlı ilişkiler sürdürememiştir. ARF, birleşik, özgür bir Ermenistan’ın yaratılmasını sağlamak için kurulmuş, ancak Bolşevikler gibi diğer devrimci partilere göre ideolojik alanlarda büyük farklılıklar sergilemiştir. Ermenistan’ın bağımsızlığını sağlamak amacıyla 1890’da kurulmuştur. Gerek Ermenistan Cumhuriyeti’nde gerek diasporadaki Ermeniler arasında aktif bir siyasi partidir ARF‘nin farklı ideolojisi, 1921’de Bolşevikler tarafından Ermenistan’dan sürgün edilmesiyle sonuçlanan dış ilişkilerine zarar vermiştir.

Ermeni terör örgütleri ASALA, JCAG ve ARF’nin Ermeni Komitelerine vermiş olduğu  talimat 13 maddeden oluşur:

1. Her Ermeni silahlanmalı,
2. Osmanlı hükümetinin askerlik çağrısına uymamalı,
3. Osmanlı ordusunda görev yapan her Ermeni, kaçıp Ermeni çetelerine katılmalı,
4. Rus Ordusu sınırdan geçer geçmez çeteler ve kaçaklar onlara katılarak Osmanlı ordusuna saldıracak, erzak ve telgraf hatları tahrip edilerek Osmanlı ordusunun ikmal yolları ve istihbaratı kesilmeli,
5. Cephe hattının ötesinde 2 yaşından büyük tüm sivil Müslümanlar katledilecek, yiyeceklerine, mallarına ve mallarına el konmalı ve yakılmalı,
6. Evler, kiliseler ve hayır kurumları ateşe verilmeli ve saldırılardan Müslümanları sorumlu tutmak için propaganda yapılmalı,
7. Resmi devlet daireleri ateşe verilmeli ve Osmanlı polisi ve jandarması pusuya düşürülmeli ve katledilmeli,
8. Cepheden dönen yaralı Osmanlı askerleri öldürülmeli,
9. Şehirlerde, kasabalarda ve köylerde isyanlar ve kökler kışkırtılmalıdır,
10. Müslüman askerler ve sivil halk, demoralize edilerek göçe zorlanmalı,
11. Bütün Ermeniler, bomba ve silah üretimi ve ithalatı yoluyla silahlandırılmalı
12. Ermenilerin yaptığı katliamların suçu Müslümanlara atılmalı, hem ulusal hem de özellikle uluslararası alanda yayınlanması sağlanmalı,
13. Müttefik hükümetler ve ordular adına casusluk ve rehberlik yapılmalıdır.[iii]

Büyükelçiliklerimiz de bir şeyler yapmalı

Şehit edilen diplomatlarımızın  dünya kamuoyu ile paylaşılmasında   sakınca  olmaması gerekir. Aşağıda Ermenistan büyükelçiliklerinin sözde soykırım sayfası örnek olarak verilmiştir. Türkiye’nin uluslararası hukuk açısından tehcirin bir “soykırım” olmadığını delilleri ile açıklaması gerekir. Bu yapılmadığı sürece parlamentoların “sözde” soykırım tasarılarının önüne geçmek mümkün değildir.

İngiliz tarihçi Prof. Norman Stone‘un 2006 yılında yönetmen Serkan Koç’a verdiği röportaj çok önemlidir.  Yabancı tarihçilerinin sözde soykırımın doğru olmadığına ilişkin açıklamaları neden büyükelçiliklerimizin sayfasına konulmamaktadır? Ermenistan “genocide” başlığında sayfa açmasına rağmen Türkiye’nin sessiz kalması, meydanı Ermenilere bırakmak anlamına gelir.

[i] Anaide Ter Minassian, “Ermeni Devrimci Hareketi’nde Milliyetçilik ve Sosyalizm”, İletişim, İstanbul, 2012, s. 19

[ii] NALBANDİAN Louise, “The Armeian Revolutionary Movement- The Devolepment of Armenian Political Parties through Nineteenth Century”. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. 2018

[iii] TURABIAN, Aram, Les Volontaires arméniens sous les drapeaux français, Marseille : Imprimerie nouvelle, 1917, 17. s.