Atatürk’ün Samsun’a çıkışının 107. yıldönümü yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Atatürk’ün izinde: Uygur aydınlarının mücadelesinde ilham kaynağı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı, Mersin Toroslar Kültür ve Sanat Evi İncirgediği’nde kutlanıyor. Atatürk’ün sevdiği türkülerden örnekler sunacak sanatçılarla dolu güne davetlisiniz.

19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramımız kutlu olsun.mdm

19 Mayıs Mersin’de Atatürk’ün sevdiği türkülerle kutlanıyor yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

“Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu kâfidir”

Atatürk’ü anlamak, yaşadıklarını ve fikirlerini bilmekle mümkündür.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün Kurtuluş Savaşı’nı başlattığı, millî mücadelenin ve Cumhuriyetimizin ilk adımlarının atıldığı 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramımız kutlu olsun.

19 MAYIS ATATÜRK’Ü ANMA, GENÇLİK VE SPOR BAYRAMI KUTLU OLSUN yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Bir milletin zor günlerinde en çok ihtiyaç duyduğu şey birlik, bu birlikten doğan kuvvet ve kuvvetin yarattığı moraldir. Tarih sahnesinde mazlum halklar, gaddarca saldırılara direnebilmiş; hatta saldırıyı püskürtebilmişse şüphesiz bu moralin etkisi büyüktür. Bu birliği sağlayamamış, ortak değerler üzerinde birleşememiş yani “millet” olamamış toplulukların, böylesi saldırılar karşısında darmaduman oluşu da tarih sayfalarında yazılıdır. Tabi bir de haklılığın verdiği kuvvet ve zafere inancın doğurduğu dayanma gücü var ki, Seyit Onbaşı ve daha nicesi gibi sıradan askerlerin hayatlarını destana dönüştürebilir mesela.

Çok düşündüm, hâlâ düşünürüm; bugünkü şartlar ne kadar kötü, daha ne kadar kötü olabilir? Kurtuluş Savaşı’nı, yeniden doğuş savaşımızı vermemize yol açan şartlardan daha kötü durumda mıyız? Bugünün penceresinden bakıp bugünlerle o günleri kıyaslamak ne derece doğru bilemiyorum. Ama yine de bir bakalım derim.

O zaman vatanın hemen her köşesi işgal edilmiş, orduları dağıtılmış, ülkeyi yönetenler düşmanla işbirliği yapmış; vatanını savunanlara, işgale karşı çıkanlara cephe açmış, haklarında idam fermanı çıkarmaktan bile geri durmamış. Din bir silah gibi kullanılarak halk, işgale direnenlere karşı kışkırtılmış.

Şimdi işgal açıktan değil farklı yollardan; sezdirmeden, yavaş yavaş gerçekleşiyor, sezip de karşı çıkanlar aynı yollarla suçlanıyor. Savaşlar artık topla tüfekle değil; parayla, fikirlerle, algılarla ve medya gücüyle yapılıyor. Düşman o zamanki gibi görünür ve fiziken silahlı değil. Birçok kılıkta, birçok silahla karşımıza çıkabiliyor.

Açıkça bir savaş içinde değilsek de mücadele etmemiz gereken konular epeyce çetin. Bu yönden benzerlikler var gibi görünüyor. Fakat o zamana göre vatanseverlerin çok önemli bir şansı var. Kurtuluş mücadelesine girilirken bir kurtuluş reçetesi yazılması gerekiyordu. Mustafa Kemal Atatürk teşhisi koydu ve reçeteyi yazdı. “Hasta adamı” ölümden döndüren bu reçeteydi. Koskoca bir milleti ayağa kaldırdı, iyileştirdi, kendine getirdi. Mücadele bu kadar benziyorsa kurtuluş reçetesi hâlâ geçerli demektir diye düşünüyorum.

Yüz yıldır hem emperyalizme hem de cehalete karşı kazanılmış bir zaferin mirasıyla yaşıyoruz. Artık “mirasyedi”liği bırakarak, kurtuluş reçetesine sımsıkı sarılıp, topyekûn bekçilik yapma zamanı değil midir?

Çelikten irade

Yarınımızı göremediğim, bataklığa saplandığımızı hissettiğim tüm zamanlarda aklıma hep işgal altında, bir taraftan yoklukla, bir taraftan iç ve dış düşmanlarla canı pahasına çarpışan o çelik iradeli insanlar gelir. Ve kulaklarımda iki söz çınlar. Birincisi:

“Milletin kaderini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.”

İşte kurtuluş reçetesinin ilk cümlesi. Bu cümle düşmana karşı mücadelenin işaret fişeğiydi.

İkincisi ise bağımsızlığımızın sembolü “İstiklal Marşı”mızın ilk iki mısrası:

“Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak!”

Kulaklarımda çınlayan sesler beynimdeki karanlığı bir nebze dağıtır ve içime adeta taze bahar havası dolar. O saatten sonra kendime “Daha ne gördün ki? Onca bedel ödeyenler vazgeçmedi! Senin de vazgeçmeye hakkın yok!” diyerek çeki düzen veririm. Korkum kara bulutların dağılışı gibi dağılır, göğümde sımsıcak bir güneş parlar. Düzlüğe çıkacağımız günlere inanırım yeniden. Belki göremeyiz o günleri ama bu çetin yol, millet yolunda çekilecek cefa biraz daha kolaylaşır.

101 yıl önce, mücadelemizin Tacettin Dergâhı’nda yazılan destanı on kıtalık bir şiirden fazlasıdır şüphesiz. Mehmet Akif Ersoy, o gün bu mısraları yazarken kelimelerden fazlasını dökmüş kâğıda. Türk Ordusuna ithafen yazılan marş, 101 yıl sonra bile okurken tüylerimizi diken diken ediyor, ruhumuzu titretebiliyor. Baştan sona okuduğumuzda mücadelemizin haklılığı ve kurtuluş destanımızın heybeti gözümüzde canlanıyor. Sadece bize değil Türk yurtlarına bile umut ve cesaret veriyor. Bugün başımızı gururla göğe kaldırıp, gökyüzünde nazlı nazlı dalgalanan bayrağımızı özgürce selamlayabiliyorsak bunu, o çelikten iradelere, o günkü azim ve kararlılığa borçluyuz. İstiklâl Marşımız her defasında bunu hatırlatıyor bize.

Bu şafaklarda yüzen al sancağa baktıkça korkmuyorum ve korkmayalım, unutmayalım, vazgeçmeyelim diye son sözü  Akif’ten yazıyorum. O çelik iradelere saygı, sevgi ve minnetle…

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!

Kahraman ırkıma bir gül… Ne bu şiddet bu celâl?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,

Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,

“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;

Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.

Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın…

Kim bilir, belki yarın… belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı;

Verme, dünyâları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?

Şühedâ fışkıracak, toprağı sıksan şühedâ!

Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:

Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!

Bu ezanlar-ki şehâdetleri dînin temeli

Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım;

Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım,

Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden na’şım;

O zaman yükselerek Arş’a değer, belki başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:

Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;

Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!

Kurtuluş reçetesi yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Bu fotoğraf Dr. Selim Erdoğan’ın Sakarya kitabının kapak fotoğrafıdır.

Bandırma Vapuru öncesi ahval…

1.Dünya Savaşı kaybedilmiş, Mondros Mütarekesi imzalanmış, Osmanlı Devleti fiilî olarak parçalanmıştır. 7 Kasım 1918’de de komutanı olduğu Yıldırım Orduları lağvedilmiş, Mustafa Kemal İstanbul’a gelmiştir. Geldiğinde üç yıl önce, geçmesine izin vermediği İşgal Kuvvetleri donanmasının İstanbul’a demirlediğini görmüştür. İşte böyle bir ortam ve ruh hâli içinde, Haydarpaşa açıklarında İşgal Kuvvetlerinin donanmasını görünce de “Geldikleri gibi giderler.” demiştir.

İşgallerin gün gün Anadolu’ya yayıldığı haberleri yakından takip ediliyor, Ali Fuat Paşa (Cebesoy), İsmet Bey (İnönü), Rauf Bey gibi diğer yakın arkadaşları ile, Mustafa Kemal’in Şişli’deki evinde sık sık bir araya geliniyor ve ülkenin kurtarılması için çareler aranıyordu.

Türklerin Pontusçu Rum çetecilerine yönelik Karadeniz’de gerçekleştirdiği direniş örgütlenmesi, İngilizleri oldukça rahatsız ediyordu. Bu sebeple İşgal Kuvvetleri Komutanı Sadaret makamına başvurarak Samsun dolaylarında, asayişin bozulduğunu ve Rum köylerinin Türklerin saldırısına uğradığı, yerel yönetimin asayişi sağlayamadığı ve buna derhâl çözüm bulunması gerektiği şeklinde şikâyet adı ile emir vermekteydi. Karadeniz Bölgesi’nde halk, kendi inisiyatifi ile kendi direnişini başlatmıştı.

15 Mayıs 1919  günü, İzmir işgal edildi. İtilaf Devletleri, Osmanlı’ya işgali çok kısa süre önceden haber vererek bir tedbir alınmasına fırsat vermek istemediler. Daha haberin duyulmasıyla 14/15 Mayıs gecesinde İzmir’de bazı protestolar oldu.

İzmir’in işgali sırasında Yunan birlikleri, birçok mezalim yaptı. Kemeraltı’nda silahsız sivillerin üzerine ateş açtılar, sonra ateş buradaki kışlayı da hedef aldı. İşgali takiben 15 gün boyunca denizden şehit edilenlerin naaşları çıkarıldı.

İzmir’in işgali o zamana kadarki haksız uygulamaların somut göstergesi oldu. Gazeteci Hasan Tahsin, işgal sırasında taşkınlık yapan Yunan askerine ilk kurşunu sıktı ve oracıkta şehit edildi. İstanbul Sultanahmet Meydanı’nda toplanan büyük bir kalabalık ise haksız uygulamaları protesto etti. İnfial dalga dalga yurda yayıldı.

Anadolu’nun birçok yerinde olduğu gibi, Yunan askerleri İzmir’i işgal ettikten sonra taşkınlıklar ve saldırılar hızla  artmaya başlamıştı. 16 Mayıs 1919’da civar köylerdeki Türklere saldırılar ve katliamlar yapılmış, Batı Anadolu’daki ilk direnişler de bu katliamlardan kaçanlar tarafından gösterilmiştir. Bu katliamlar duyuldukça Anadolu’daki öfke tüm yurda hâkim olmaya başladı.

Bandırma Vapuruna biniş…

30 Nisan 1919’da 9. Ordu Müfettişliği’ne getirilen Mustafa Kemal; “Görev bölgesinde iç huzuru sağlamak, silah ve cephaneleri toplamak, halka silah dağıtılmasını engellemek, dağıtan kuruluşları ortadan kaldırmak” görevi ile Samsun’a gidecektir.

Samsun’a yolculuğu ile ilgili tüm hazırlıkları yapmıştır, fakat Samsun’a gitmek için vize alınması gerekmektedir. Çünkü Karadeniz resmen olmasa da fiîlen İngilizlerin işgali altındadır. 14 Mayıs’ta Samsun’a gideceği heyetin isim listesini Harbiye Nezareti’ne yollayarak İngilizlerden vize alınmasını istemiştir. Listedeki isimler 16 Mayıs’ta İngilizlerden vize aldı. Vizede “ Müttefik Pasaport Kontrol Bürosu, İngiliz Bölümü. Samsun’a gidiş için geçerlidir. İstanbul, 16 Mayıs 1919” yazmaktadır. O izne mühürü, sonradan Atatürk’ün peşine suikastçı takacak olan Yüzbaşı Bennet vuracaktır.

16 Mayıs 1919’da Kız Kulesi açıklarında, İsmail Hakkı Kaptan yönetimindeki Bandırma Vapuru’na yakın arkadaşları; Refet Bele, Kâzım Dirik, İbrahim Tali, Mehmet Arif Bey, Hüsrev Gerede, Refik Saydam ve Cevat Abbas Gürer gibi subay ve astsubaylarla beraber bindi. Vatanın kurtuluşuna, milletin istiklâline inanan bir liderin önderliğinde Samsun’a doğru yol alınmaya başladı.

Kıyıya yakın bir rota izleyerek Karadeniz’de yol alan Bandırma Vapuru 17 Mayıs’ta İnebolu’ya, 18 Mayıs’ta Sinop’a uğrayarak 19 Mayıs’ta Samsun’a vardı. Ve bu güne “19 Mayıs benim doğum günümdür.” dediği rivayet edilecek kadar önem atfetti.

19 Mayıs 2020

16 Mayıs günü Bandırma Vapuru’na binilip Karadeniz’e doğru yol alınırken doğa da, kendi döngüsü içinde Filizkıran Fırtınasını, kapkara bulutların âdeta güneşi esirgediği Anadolu üzerinde estirmeye başlamıştı. Doğanın her türlü ağacı daha gür, daha sağlıklı olsun diye rüzgârla budadığı zaman; Anadolu’daki düşman işgaline son vermek için özenle mi seçildi, tesadüf mü bilinmez. Bilinen tek gerçek; Anadolu, üstündeki “yaban postallar”dan arınacak ve Türk milletinin adıyla, yeniden bir Türk devleti olarak varlığını sürdürecektir.

Samsun’a ayak basan Mustafa Kemal ve kahraman arkadaşları, Anadolu’daki direnişi örgütleyerek, dağınık hâldeki halkı bir araya getirip düzenli orduyu kurar . Elbetteki bu süreç çok kolay olmaz. Amasya, Erzurum, Sivas Kongreleri, uzun uzadıya tartışmalar ve aslâ vazgeçilmeyen, taviz verilmeyen ilkeler… Halkın desteği, birliği, hâkimliği ve hakemliği ile Büyük Millet Meclisi’ni kurmak, sonrasında Türk Milletinin ve Türk ülkesinin bağımsızlığı…

Milletin iradesine ve gücüne başvurunun doğum günü 19 Mayıs’tır. Bu irade Atatürk ve kahraman silah arkadaşlarını yanıltmamış, yarı yolda koymamış, kadını erkeği ile 3 yıl süren bir mücâdelenin ardından 29 Ekim 1923’te, Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuştur.

Binlerce yıllık Türk tarihini yok sayarak Anadolu’dan Türk’ün varlığını ebediyen silmek isteyenlerin karşısına, yeni bir Türk devleti ile çıkmak için atılan ilk adımdı 19 Mayıs.

101. yılında şartlar ve zaman değişse de, Anadolu’dan Türk’ün adını silmek isteyenler, “yaban postal” sevdasından hiç vazgeçmedi.

Bu zor şartlar altında kurulan cumhuriyetin, kurucu lideri “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına, Türk Milleti denir” mührünü vurdu. Bugün çok kimlikli, çok dilli hâle getirmek için en üst perdeden yol almaktadırlar. Anayasada da güvence altında olan Türk kimliği ve dahi Türk ile olan düşmanlıklarını açık açık dile getirmekteler.

Haricilerden çok dâhili bedhahlar için; Türklük ile mücâdele etmekte zaman ve koşullar hiç olmadığı kadar çok imkânı, onlara sunmuş olabilir. Merhametli ve iyi niyetli Türk Milleti, gaflet uykusunda da olabilir. Millî bayramların ruhunu ve coşkusunu ortadan kaldırmak için her türlü yola tevessül etseniz, engelleseniz de her geçen yıl daha da artan coşku size şunu hatırlatsın. Adını anayasadan dahi çıkartmaya kalktığınız Türk milleti, Türklük söz konusu olunca en derin gaflet uykusundan uyanır ve sizi de tarihin tozlu raflarında yer almanız için, çöp tenekesine atar.

Türk’ün adı ve kanı ile var ettiği Türk’ün yurdunda, Türk’ün varlığına kastedeni; elsiz, kolsuz, ayaksız başsız, o çok arzuladığınız “yaban postalsız” bırakana kadar budar.

101 yıl önce bunu hiç korkmadan bir avuç Türk yaptı. O zaman da derin bir uykuda ve umutsuzluk içindeydik bugün de…

Sarışın bir kurt o gün, Türk düşmanları için Sur’a üfledi. O ruhla ilelebet Samsun’da, Erzurum’da, Sivas’ta olacağız. Kocatepe’de bir bozkurt gibi savaşmaktan çekinmeyeceğiz. Emperyalist mandacıların özenle yetiştirdiği mankurtların, Türk’süz Anadolu hayali kuranların karşısında dimdik duracağız. Dağ başını duman aldığında da, kapkara bulutlar Türkiye’nin üzerine çökertildiğinde de sarışın bir bozkurtun torunları olarak başımızı göğe kaldıracağız.

Bugün, yarın ve daima! Türk Milleti’ni uykudan uyandıran filistopun sesi bazen kısılsa da, “Ne Mutlu Türk’üm Diyene” yeter yeniden ayağa kalkmak için.

Coşkumuzun bu ruhla her yıl daha da artması boşuna değil. “Türk Milleti, ayağa kalk!” diyerek çalınan ilk filistopun sesine koşan milyonları unutmayın. Biz, bize emanet edilen Türkiye Cumhuriyet’ini korumaya doğuştan yeminliyiz. Bu coşkumuz; yeminimizin mücâdele etmek için, ete kemiğe bürünen hâlidir sadece.

19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’mız kutlu olsun!

Açıklama: Kullanılan fotoğraf Dr. Selim Erdoğan’ın Sakarya kitabının kapak fotoğrafıdır. Kendisine teşekkür ederim.

Bağımsızlığa giden yol: Mustafa Kemal Anadolu’da yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Mustafa Kemal Atatürk 1919 yılı Mayıs’ın 19. Günü Samsun’a çıktım.” dedi. Gücünü, millet sevgisini ortaya koyarak savaştı…

Kurtuluş öncesi genel durum

Osmanlı Devleti’ni yok etmeye ve parçalamaya karar veren İtilaf devletleri,  saldırıya geçmişlerdi. Padişah ve halife hayatını ve rahatını kurtarmaktan başka bir çare düşünmüyordu. İstanbul Hükümeti de aynı durum içindeydi. Padişah ve halifenin, halkın kurtuluşu için mücadele ettiği zannına kapılan ve bir başına kalan ulus, karanlıklar içinde çaresizce beklemekteydi. Yaklaşan işgali fark eden vatanseverler çare aramakta ve önlem almak için çözüm bulabileceği yollara başvurmaktaydı. Ordu, I. Dünya Savaşı’nın üzerlerinde bıraktığı acı ve kederle bitap düşmüş, yürekleri kan ağlamakta, ancak uçurumun kenarındayken zihinleri bir kurtuluş yolu aramakla doluydu. Halk, padişah ve halifenin ihanetinden habersiz, vermiş oldukları mücadelede sarayın yanlarında olduklarını düşündükleri için kurtuluşu  onlardan beklemekte ve sessiz kalıp direnmekteydi. Yüzyıllardır alışılagelmiş dinî ve geleneksel bağlılık duygusuyla, makamın kurtarılması ve korunması için mücadele içindeydi.

İngiltere, Fransa, İtalya gibi büyük devletleri gücendirmemek, Saray’ın ana ilkeleriydi. Bu devletlerden herhangi biriyle başa çıkılamayacağı algısı zihinlerinde yer etmişti. Kurtuluş çaresi ararken, İtilaf devletlerine  karşı dikkat edilirken asıl kurtuluşun halkta olduğunu gören sarışın bir kurt vardı.

Kurtuluş için arayışlar

Mustafa Kemal, bu düşüncelerin içinde, sarayın teslimiyet içeren kararlarının dayandığı tüm durumları geçersiz kıldı. İçinde bulunduğu Osmanlı Devleti’nin temelleri çökmüştü. Vatan toprakları parçalanmış, geriye bir avuç Türk’ün varlığını koruduğu ata yurdu kalmıştı. Mustafa Kemal bunu görmüştü. O an Mustafa Kemal düşüncelerini şu sözleriyle ifade etmiştir:

“Efendiler bu durum karşısında bir tek karar vardır. O da ulusal egemenliğe dayanan, kayıtsız şartsız bağımsız yeni bir Türk Devleti kurmak!”

Mustafa Kemal, İstanbul’dan çıkmadan önce düşündüğü ve Samsun’a ayak bastığı an, verdiği bu karar olmuştur.

Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun’a çıkışı

Samsun’a çıkış

Verdiği kararın en güçlü yönü;

“Temel ilke, Türk ulusunun onurlu ve şerefli bir ulus olarak yaşamasıdır. Bu ilke ancak tam bağımsızlığa sahip olmakla sağlanabilir. Ne kadar zengin ve bolluk içinde olursa olsun, bağımsızlıktan yoksun bir ulus, uygar insanlık dünyası karşısında uşak olmak konumundan daha yüksek bir muameleye layık olamaz. Yabancı bir devletin koruma ve kollayacağını kabul etmek, insanlıktan yoksunluğu, güçsüzlük ve uyuşukluğu kabul etmekten başka bir şey değildir. Gerçekten bu seviyesizliğe düşmemiş olanların, başlarına isteyerek bir yabancı efendi getirmelerine asla ihtimal verilemez. Oysa, Türk’ ün onuru, gururu ve yeteneği çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir ulus tutsak yaşamaktansa yok olsun daha iyidir!.. O halde, ya bağımsızlık ya ölüm! İşte gerçek kurtuluş isteyenlerin parolası bu olacaktır.”

Atatürk bu sözleriyle bağımsızlığı ile ölümü göze alan bir ulusun,  insanlığın onur ve özverisiyle teselli bulacağını, tutsaklık zincirini kıracağını belirtmiştir. Ulusun vicdanına ve geleceğine yönelerek birliğin oluşturulmasında temeller atmıştır.

19 Mayıs 1919, Ulusal Kurtuluş Savaşı’mızın miladıdır. Milletin uyanış mücadelesi yolunda, tek yürek olduğu gündür. 19 Mayıs bir başlangıçtır. Gazi Mustafa Kemal Atatürk, kahraman silah arkadaşları ve  aziz Türk milletinin, 19 Mayıs 1919’da, Samsun’da başlattığı özgürlük adımı; tüm dünyaya yayılmış, milletimizi bütünleştirerek, tarihe adını büyük bir zaferle yazdıran, adına Türkiye dediğimiz bir devlete dönüşmüştür. Cumhuriyetimizin savunulması ve korunması görevini, ulusun yeniden doğuşunu, Türk devletinin dinamik gücü olarak gördüğü bu vatanın  Türk gençliğine emanet etmiştir.

19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramımız 1981 yılından başlayarak “ Atatürk’ü Anma Günü” olarak da kutlanır. Bu özel gün vesilesi ile başta Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları vatanın kurtuluş mücadelesinde canlarını ortaya koyan şehit ve gazilerimizi şükranla anıyoruz.

Yedimizde de yetmişimizde de kurduğun Türkiye’nin  gençleri olarak  işaret ettiğin gibi,  daima ülkemizi koruyacağız.

Ülkemizin aydınlık geleceği için birlik zamanı.

101 yıl önce olduğu gibi, bugün de, yarın da, ilelebet Ne Mutlu Türküm Diyene!..

Bağımsızlığa giden yol: Mustafa Kemal Bandırma Vapuru’yla Anadolu’da yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

powered by Advanced iFrame

İlk adımın 100. yılında milli kurtuluşun lekelenmesine hayır! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.