14 Şubat 2026’da Zeytinburnu Çırpıcı Tesislerinde, Millî Düşünce Merkezi ve Millî Egemenlik Platformu’nun ortak düzenlediği “Bayrak Aşkıyla Buluşuyoruz” temalı kahvaltı organizasyonunda yaptığım konuşmanın metnini kıymetli okuyucularımızla paylaşıyorum.

Değerli arkadaşlar, kıymetli hazirûn,

Bugün burada, siyasetin giderek daralan nefes borusundan çıkıp, sivil aklın temiz havasını solumak için bir aradayız. Görüyoruz ki Türkiye’de siyaset, ne yazık ki yine en kolayına, en ilkeline; etnisite temelli bir kan davasına hapsedilmek isteniyor. Sabah haberlerinde “Kürt aşağı”, akşam tartışmalarında “Arap yukarı”… Herkesin dilinde bir etnisite, herkesin cebinde bir ayrışma reçetesi var. Türk milliyetçiliği gibi kapsayıcı, yüzlerce yıllık sivil aklın ve vatan kaybedilen o acı yaşanmışlıklardan beslenen anlayışı, sanki başka bir milletin “antisi”, bir düşmanlık ideolojisi gibi pazarlamaya çalışıyorlar.
Oysa Türk milliyetçiliği, bir “anti” hareketi değildir. Bizzat Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuş olan kurucu iradedir. Bu iradenin temellerini dinamitlemeye çalışanlara karşı bugün bir şey söylemek zorundayız.

Bakınız, başımızın üzerindeki o al bayrağa iyi bakın! Biz o kırmızının ne olduğunu biliriz, öyle iman ederiz. Ama bugün birileri elimize laboratuvar tüplerini verip o kanı ayrıştırmamızı istiyor. Eğer biz bu tuzağa düşer, “Bunun kaç mililitresi Türk, kaç mililitresi Laz, kaçı Gürcü, kaçı Boşnak?” diye hesaba girişirsek ne olur biliyor musunuz? Herkes bu bayraktan kendine ait olduğunu düşündüğü o “bir parça kanı” şırıngayla çekip alır. O zaman ne kalır geriye? O al sancak, rengini kaybeder. Kırmızı kumaş beyaza döner. Ve o bembeyaz zeminde, zaten beyaz olan hilal de, yıldız da kaybolur gider. Elimizde kala kala, bir teslim bayrağı kalır.
Bizim etnik kökenlerimiz üzerinden yapacağımız her ayrışma hesabı, aslında bağımsızlığımıza çektiğimiz bir teslim bayrağıdır. Biz bu tuzağı görüyoruz ve reddediyoruz.

Bir diğer tehlike de içeriden geliyor. Türk milliyetçiliğini sürekli “polyannacılığa” davet eden, bizi adeta “Sağ yanağınıza tokat atılırsa, solunuzu dönün. Aman fitne çıkmasın, devletin sahibi sizsiniz” diyerek ölümle sıtma arasında bir arafta tutmak isteyenler var. Genel başkanlık makamlarının “Yağma Hasan’ın böreğine” döndüğü kapış kapış dağıtılıdığı ve bizi temsil ettiğini iddia edenlerin ise bizi siyasetin yüksek ateşli halüsinasyonunda boğmak istediği bu ortamda, Türk milliyetçiliğine yeni bir vizyon kazandıracak politikacılardan yoksun olduğumuzu görüyorum!  Gelin önce parti sonra sivil toplum anlayışını bırakalım önce sivil toplum sonra parti diyelim!
İsmi lazım değil, cismi de lazım değil! Yıllarca “baba ocağı” bildiğimiz ama bizi sürekli öğüten o siyasi yapıdan alnın akıyla sıyrılabilen Türkçülerin Hiçbir yere, hiçbir koltuğa zerre minnet borcu kalmamıştır. Sivil alanda birleşelim! Tek meramım bu. Fakat bu prensipler, partililerin gökten indiğini zannederek Türk milliyetçilerinin kurtuluş manifestosu gibi sunduğu o parti tüzüğü denilen dogma yığınlarıyla asla bir tutulmamalıdır.
Biz, ilhamlarımızı; gökten, gaipten veya genel başkanların şahsi ikbal kokan politik laflarından değil; Atatürk’ün de işaret ettiği gibi, doğrudan doğruya yaşamdan ve hayatın kendisinden almış bulunuyoruz.

O yüzden sizi rahatsız eden ve temsil ettiğini düşünmediğiniz parti yapılarını bırakın! Sizi hor görüp, sürekli nasihat dinlemesi gereken “emzikliler” ve kullanılacak birer “kol-bacak” olarak görenler; seçim vakti direklere tırmanıp kendileri assın o afişleri! Bize bayrağımız yeter! Akıl, ruh ve beden sağlığınız için sizleri sivil toplumda var olmaya çağırıyorum. Geleceğin siyasetini sivil toplum üzerinden kuralım!
Gelin Türk bayrağının o al kırmızısını artık ölümün değil yaşama, yeni bir dünyaya doğduğumuz günün sembolü yapalım. O kan, etnisite foseptiğinde boğulan bir kan değil doğum anında göbek bağımızı keserken akıttığımız, hayata tutunmanın ve yeniden doğuşun kanı olsun.
Hilal ile yıldızın tanımını dini veya şovenist sloganlardan uzak, değişen ve gelişen yeni dünyayı yakalama gayretimizin sembolü olarak yeniden inşa edelim.
Hilal ve yıldız, Türkiye Cumhuriyeti’nde bilimin, sanatın ve medeniyetin göğündeki “Kızılelma”nın tasviri olarak bayrağımızda dalgalansın!
Sivil, hür ve başı dik Türk milliyetçileri olarak dilde, fikirde ve işte, hayatın tam içinde yeniden buluşalım. Ne mutlu Türküm diyene!

14 Şubat Konuşmam yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

İskender Öksüz, fiziko-kimya profesörü, millet ve milliyet teorileri ve fikir sistemlerini Türkiye’de en iyi bilenlerden. Ele aldığı çetrefil konuları ortalama aydının anlayacağı bir dille yazmayı, anlatmayı başarabilen bir kalem. Geniş kültürüyle fikir önderi ve toplum öncüsü. Karar Gazetesi köşe yazarı. Sekseninci yaşının baharını yaşıyor.

Biz dostları, kendisinden habersiz bir saygı günü düşündük. Programı, Hacı Bayram Üniversitesi Türkiyat Araştırma ve Uygulama Merkezi üstlendi. Merkez müdürü Prof. Dr. Habibe Yazıcı Ersoy ve takımıyla Prof. Dr. Konuralp Ercilasun, Hakan Paksoy ve ben, programın oluşturulmasında ve yürütülmesinde beraber çalıştık. Az hasarla -son zamanların moda tabiriyle söylersek- iyi bir iş çıkardığımızı rahatlıkla söyleyebiliriz.

PROGRAM GÜZEL AKTI

Habibe Yazıcı Ersoy’un açış konuşması ve sonraki protokol konuşmaları ölçülü ve değerliydi. Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, çok sevdiği İskender Öksüz‘ün kendisi için ifade ettiği değeri anlattı. Yazılarını çıktı aldırarak okuttuğunu ve arşivlediğini söyledi.

HBV Rektörü Prof. Dr. Naci Bostancı‘nın konuşması ders niteliğindeydi. Entelektüel dikkatleri yüksek bir konuşmaydı. Milliyetçiliğin karakteri üzerinde durdu.  Benim de Karar’da sıkça temas ettiğim bir konuyu özellikle vurguladı: Milliyetçiliğin, eğilimlerine, farklılıklarına rağmen milletin her ferdini kendisinden sayması gerektiğini ifade etti. İskender Öksüz‘ün ve rahmetli Emine Işınsu‘nun bu bütünlük anlayışını benimseyen ve benimseten aydınlar olduğunu söyledi.

Bilge ve Ahmet Bican Ercilasun’la beraber yönettiğimiz ikinci bölümde aile fertlerinden, öğrencilerinden ve dostlarından seçilmiş bir listede yer alanlar konuştu. Siyasetten isimler de vardı. İyi Parti Grup Başkanvekili ve İstanbul Milletvekili Buğra Kavuncu, Yeni Yol Grup Başkanvekili ve Muğla Milletvekili Selçuk Özdağ ve Ak Parti Kayseri Milletvekili Ayşe Böhürler, Hoca ile tanışıklıklarını ve zamanla dostluğa dönüşen ilişkilerini anlattılar. Aileden, kardeşi Namık Kemal Öksüz, program için Amerika’dan gelen oğlu Murathan Öksüz ve torunu Bulut Okçu konuştu. Her birinin vurguladığı hususlar arasında, İskender Öksüz‘ün sıcakkanlılığı, espritüelliği, öğrenme ve öğretmeye düşkünlüğü öne çıktı.

Şu akla hayale gelmez görüntüler çağında konuşma ağırlıklı bir program kolay geçirilmez. Bizimkinde otuza yakın kişi konuştu. Salonda ilgi canlıydı. Uzunca süren konuşmalar sırasında ayrılan tek tük oldu. Gelenler sonuna kadar kaldılar.

Ercilasun ailesi ile Milli Düşünce Merkezi ve Milli Egemenlik Platformu hediyeler sundular. Kısa zamanda hazırladığımız, elliye yakın imzanın ve ısmarladığımız yazılarının yer aldığı İskender Öksüz Kitabı‘nı halen hocalık ettiği Kapadokya Üniversitesi program gününe yetiştirdi. Rektör Prof. Dr. Hasan Ali Karasar‘a ve Prof. Dr. Konuralp Ercilasun başkanlığındaki editörlere teşekkür borcumuzdur. İlk nüsha HBVÜ rektörü dostumuz Prof. Dr. Naci Bostancı tarafından İskender Hoca‘ya hediye edildi.

Güzel ve zengin bir programdı.

YAŞARKEN BİLMEK VE BİLDİRMEK GEREK

Dünyada bu tür programlar değişik sebeplerle ve az çok benzer şekillerde ve özel formatlarda düzenlenir. Merakım dolayısıyle okuduklarım, bildiklerim ve gördüklerim var.  Mesela Sovyet dönemi ve hemen sonrasının uygulama örneklerini çok gördüm. Orada önemli kültür ve sanat olaylarındandır. Jübiley(Jübile) derler. Yuvarlak yıldönümlerinde yapılan bir saygı sevgi faaliyetidir. Önemli isimlerin yeni bir eseri dolayısıyle de düzenlenir. Saatler boyu sürer.

Bizde de ilim ve sanat adamlarına yaşarken günler geceler yapıldığı olur. Kurumlaşmış bir anlayış halinde yerleşmemiştir. Bana kalırsa önemli eksiğimizdir.  Eser verenlere, hayatımıza değer katanlara, öncü isimlere yaşarlarken nasıl görüldüklerini ve nasıl anlaşıldıklarını göstermek önemlidir. Marifetin iltifatını böyle de göstermek, yaratıcılığı layık olduğu o yüksek yere koyar. Şair, yazar, bilim adamı ve diğer sanat ve zanaat erbabının maharetleri takdir ve taltif edilir. Değer ve değer yaratmak, toplumun tamamı tarafından saygıya değer görülür hale gelir.

VEFANIN YENİLEYİCİ GÜCÜ

Vefa, yaratıcı, yenileyici, nesilleri birbirine bağlayıcı gücü getirir. Bu tür programlar vefa duygusunun eseridir ve etkisi çok yönlüdür. Kendisi adına program yapılan kimseyle sınırlı kalmaz. Memleket ve insanlık için değer yaratan herkesi kalabalıklardan ayrı ve yüksek yerde konumlandıran bir zihin yapısını çağırır, yerleştirir ve perçinler. Kurumlaşırsa, rol modelliği, öncü ve örnekliği siyasetten ve piyasa tiplerinin tekelinden kurtarır.

Yoksa gücü bir türlü ele geçirenler, -şimdi olduğu gibi- kendisini merkeze alanlar, kural ve değer bırakmaz. Mafyalar oluşur ve mafyavârî işler alır başını gider. Kuralsızlık; ahlâksızlık demektir, anarşiye yol açar. Belirsizliğin ve anarşinin olduğu yerde düzenden bahsedilemez. Biz bunu şimdiki kadar olmasa da bazı yönleriyle asırlardır yaşıyoruz.

Mehmed Ârif’in 93 Harbi sonrasında yazdığı “Başımıza Gelenler” iç kanatan bir eserdir. İskender Öksüz’ün ondan yüz elli yıl sonra yazdığı “Niçin Geri Kaldık?” eseri aynı derdi daha geniş bir perspektiften söyler. “Niçin Geri Kaldık?”ın farkı, zamanın yanında, yeni bakışları ve anlama imkânlarını da değerlendiren, sosyal bilim disiplinleri üzerinden değerlendirmelerde bulunan, yeni zamanın aydın görüşü olmasındadır.

Gördüğümüz, devlet hayatımızda ve sosyal hayatımızda devam eden çözülmedir. Batımızdaki toplumlar sadece orduda, sanayide, ticarette değil hemen her alanda öne geçtiler. Bizim geride kalışımızın sebepleri arasında konulmuş kurallara uymamak var. Örneklerimizi seçememek ve örnek hareketleri değerli hale getirememek de buna dâhildir.

TEŞKİLÂTÇILIĞIN UYANDIRILMASI RUH DİSİPLİNİ İSTER

Çoktandır düşünüyor ve konuşulmasını istiyordum, bu vesileyle ana fikri söyleyeyim:  En çok övündüğümüz teşkilatçılık tarafımızdır ve asıl bozulan da odur. Kof hamaset denen yıkıcı sloganlardan biri bu övünmeye dayanır. Söylenir ama bilinmez. Netice ortada: Ne milliyetçimiz milliyetçi gibi milliyetçi, ne Müslümanımız Müslüman gibi Müslüman, ne sosyalistimiz toplumcu gibi toplumcu. Elbette istisnaları var. Güzel işler çıkaran kurum ve kuruluşlarımız var. Ancak bilelim ki teşkilatçılık (organizasyon) disiplin işidir.  Disiplin için de gözetilecek hususlar, uyulacak kurallar lazımdır.  Bizde kurallar var, uymuyoruz. Dolayısıyle düzen bozuluyor.

Bu cümlelerde saygı programından ve İskender Öksüz’den ayrıldığımı düşünecek varsa söylemek isterim: Tam oradayım. Onun derdi tasası millet ve memlekettir. 80 yıllık ömrü bu uğurda geçmiştir. Türklük ilminin yaşayan en büyük bilgini, bilgesi Ahmet Bican Ercilasun ”İskender’in en önemli eseri Millet Ve Milliyetçilik’tir” demesi de eserin değerinin konusuyla beraber anlaşılmasıdır. Ben de öyle düşünenlerdenim.

Allah ömür versin, İskender Öksüz’ün 90. yaşında yapılacak programda bu uğurda yeni eserlerinden ve hizmetlerinden bahsedileceği kesindir. O zaman memleketin durumu ve insanlık için daha iyi ve güzel şeyler konuşulabilmesi ümidiyle…

İskender Öksüz’e Saygı Programı yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

16 Şubat 2025 tarihinde Millî Egemenlik Platformu ile adına yaraşır bir Millî Egemenlik Kongresi düzenledik.

Kongrenin ilk hazırlıkları başladığında alacağı mahiyeti tahmin etmekle birlikte oldukça heyecanlıydık. Çünkü bizim bir derdimiz var. Yüreğimizde bir sıkıntı var. İçimize sığmayan büyük bir Atatürk sevgimiz var. Cumhuriyetimize derin bir bağlılığımız var. Hukuksuzluklara karşı yoğun bir öfkemiz var. Bunlarla birlikte karşımızda, bütün bu bağlarımıza darbe vurmak isteyen dahili ve harici organize bir kötülük de var.

Kötülük, organize bir hâle geldikçe hukuksuzluk arşa çıktı. Adalet, ortadan kalktı. Zulüm, adeta her köşe başında kol gezmeye başladı. Bizler de bu kötülükler karşısında dikkatli ve tedbirli olmak durumundayız. İşte platformumuz tam olarak bunu hayata geçiriyor. Birliğin, benlikten güçlü olduğunu gür bir sesle ortaya koyuyor. Salonu doldurup taşıran yüreğinde derdi olan gönüldaşlarımız da bunun en somut örneği ortaya koyuyor.

Bu somutluğun ete kemiğe bürünmüş hâli ise salondaki konuklarımız ile birlikte siyasi partilerimizin kıymetli temsilcileriydi. Zafer Partisi ve Sn. Genel Başkan Vekili Prof. Dr. Ali Şehirlioğlu, beraberinde Genel Sekreteri Sn. Cezmi Polar, Parti Sözcüsü Sn. Azmi Karamahmutoğlu, Genel Başkan Yardımcılarımı ve parti yöneticileri ile salondaki yerlerini aldılar.

İyi Parti Genel Başkanı Sn. Musavat Dervişoğlu da milletvekilleri ve parti yöneticileri ile birlikte salondaki yerini alan bir diğer siyasi partiydi. Onların da yoğun bir katılım göstermesi oldukça kıymetliydi.

ABB Başkanı Sn. Mansur Yavaş da bir diğer katılımcılardan biriydi. Sn. Yavaş’ın ülkemizde yaşadığımız sorunlara karşı en güçlü sesi çıkaran partilerden Zafer Partisi ve İyi Parti ile birlikte aynı karede bulunması, bu sahneyi görenlere güç ve güven verdi.

Öyle zannediyoruz ki özellikle Sn. Yavaş’ın “Devir o hale geldi ki birlikte olmadığımızda yeni nesil bizleri affetmeyecek. Bugünkü iktidara karşı hep bir ve beraber olmak durumundayız. Bunun zaruretini açıkça hissediyoruz. Örnek, Sayın Ümit Özdağ.” sözleri bu güce duyulan ihtiyacı çok net bir şekilde ortaya koydu.

Kongremiz, platform kurucularımızdan E. Aydın Milletvekili Sn. Ali Uzunırmak’ın etkili konuşması ile başladı. Sürekli tekrarladığı Atatürk’ün veciz sözü “Millî egemenlik öyle bir nurdur ki, onun karşısında zincirler erir, taç ve tahtlar yanar, yok olur. Ne mutlu Türk’üm diyene!”  ile konuşmasını tamamladı.

Sonrasında sırasıyla bildiriler sunulmaya başlandı. Şehit Aileleri Federasyonu Genel Başkanı Sn. Hamit Köse, bebek katili ile yürütülen sürece adeta isyan etti. Hakkımızı helal etmiyoruz dedi.

Konya Milletvekili Sn. Fahrettin Yokuş ise oldukça derli toplu ve toparlayıcı bir konuşma yaptı. Sesindeki dinginlik, konuşması sırasında tecrübesinin bir yansıması olarak sirayet ediyordu.

Eski Ülkü Ocakları Genel Başkanı ve E. milletvekili Sn. Atila Kaya’nın konuşması ise tam bir ders niteliğindeydi: Korkusuz, sarsılmaz, kısa ve net. Mesaj yerine ulaşmıştır diye düşünüyoruz.

Zafer Partisi Genel Başkan Vekili Sn. Ali Şehirlioğlu, Zafer Partisi Genel Başkanı Sn. Prof. Dr. Ümit Özdağ’ın tutukluğunun hukukî değil siyasi bir dava olduğunu Türk milletinin gördüğünü ifade etti. Ardından da hukuksuzluklara karşı birlikte ses çıkarma çağrısı yaptı. E. Mısır Cumhurbaşkanı namı-diyar “reis” üzerinden verdiği örnekler ise oldukça anlamlıydı.

Ardından sözü İyi Parti Genel Başkanı Sn. Musavat Dervişoğlu aldı. Konuşmasında birliğe, beraberliğe ve hukuksuzluklar karşısında bir adım geri atmamaya yaptığı vurgular takdire şayandı. Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın tutukluluğu hakkındaki söyledikleri ve gösterdiği dayanışma da çok samimiydi.

ABB Başkanı Sn. Mansur Yavaş, programından dolayı kısa bir konuşma yapsa da yukarıda alıntıladığımız anlatım tekniği ve kullandığı retoriği oldukça güçlüydü.

Bildiriler sonrası kongre sunumları yapıldı.

Sözü ilk olarak Prof. Dr. Hasan Ünal aldı. 20 dakikalık süresinde oldukça kapsamlı bir şekilde Dış Politikadaki gelişmeleri yorumladı ve bu gelişmelerin millî egemenliğimiz üzerindeki etkilerini anlattı.

İkinci konuşmacı olarak Prof. Dr. Meltem Çetin söz aldı. Türk gençlerinin gündemi nedir? Nelerden rahatsızlık duyuyorlar başlıklı bir sunum yaptı. Yaptırdığı çalışmada gençlerin tespit ettikleri konular üzerinden bir değerlendirme yaparak bu konuların çözümü üzerinde durdu.

Üçüncü konuşmacı olarak Gazeteci Sedat Bozkurt söz aldı. Gazeteciliğin tarihini kısaca anlattıktan sonra gerçek gazeteciliğin nasıl yapılması gerektiği üzerine görüşlerini paylaştı. Özellikle son dönemlerde viladalı gazetecilerin! hemen her ekranda yer almasını eleştirdi.

Dördüncü konuşmacı olarak da E. Tuğgeneral Erhan Patır söz aldı. Millî birlik ve beraberlik nasıl yüceltilir? başlıklı bir sunum yaptı.

En son da yaşça en büyüyüğümüz fakat aynı zamanda dinamizmi ile en gencimiz, içinde Tanrı Dağı’nın odu yanan, heyecanı hiç bitmeyen kıymetli Ahmet Bican Ercilasun Hocamız altı maddelik bir bildiri okudu. Bildiri sonrası bütün salon ayağa kalkıp dakikalarca ayakta alkışladı.

Yakın zamanda YouTube hesaplarımızdan bu konuşmalarının tamamını yayınlayacağız.

Ülkemizde bitirilmek istenilen sivil toplumun, tepkisiz hâle getirilmek istenen milletimizin, gür bir sesi hâline gelen kongremiz, Yüce Türk milletine hayırlı olsun. Birliğimiz daim olsun. Ne mutlu Türk’üm diyene!

https://x.com/MEplatformu/status/1891550046618800452

Millî Egemenlik Kongresi Türk Milletine Hayırlı Olsun! yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Her Türk’ün Birinci Vazifesi…

*Gazeteci Arslan Bulut’un 4 Kasım 2024 tarihinde Yeniçağ gazetesinde yayımlanan yazısıdır.

Millî Egemenlik Platformu, 2 Kasım 2024 günü Ankara’da Gençlik Parkı içindeki salonda “Türkiye dönüştürülemez” başlıklı bir panel düzenledi

Panel, Millî Düşünce Merkezi Yönetim Kurulu üyesi Mehmet Onur Karadayı’nın sunumuyla başladı.

Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ, parti yöneticileriyle birlikte panele katıldı. Panelde İYİ Parti yöneticileri de bulundu. İYİ Parti Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu, panele çelenk gönderdi.

Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş da salona çelenk gönderdi. Bağımsız Milletvekili Yüksel Arslan ve çeşitli dönemlerde Meclis’te görev yapan çok sayıda eski milletvekili de salondaydı.

Millî Egemenlik Platformu adına açılış konuşmasını yapan eski Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak, ülkenin durumunu özetleyip sorumluluk hisseden herkesin elini taşın altına koyması gerektiğini ifade etti.

Emekli Devlet Güvenlik Mahkemesi Savcısı Talat Şalk da 2. Abdülhamit’in Anayasa’ya bir madde ekleyerek, devlet dilini Türkçe olarak belirlediğini hatırlattı.

***

Panelde ilk sözü alan Prof. Dr. İskender Öksüz, siyasal İslâmcıların, millet tanımını ümmet üzerinden yapma gayretlerine dikkat çekti ve milleti millet yapan en önemli unsurun dil olduğunu belirtti. Öksüz, özetle, “Millet, devleti belirler. Devlet, milleti belirlemez. Milletleri ise dil yapar. Rabia işaretinde dil var mı? Yok. Siyasi ümmetçilerin kafasında millet yok. O yüzden yok. Orada söz ettikleri millet de bizim millet değil. Onlar vatanı da görmüyor. Oysa dünya siyaseti, millet devletleri üzerinden dönüyor. Eğer siz bunu görmezseniz toslarsınız. Sevr’den hiç vazgeçilmedi. Buzluğa kaldırıldı, çıkarılıp servis edilecek. Bunu görmeyenler çok küçük kafalar.” dedi.

İkinci konuşmacı bendim. Özetle “Abdullah Öcalan’ın Meclis’te konuşması girişimi, devletin bütün iddialarından, kuruluş felsefesinden ve temel ilkelerden vaz geçmesi, PKK’nın taleplerini kabul etmesi demektir. Kardeşlik edebiyatıyla da sorunu çözemezsiniz. Sorunun çözümü ancak Bilge Kağan yöntemleriyle mümkündür. Bilge Kağan öncelikle milletin beylerine çağrı yaparak ‘Bir olursanız devletinizi, yurdunuzu korursunuz’ diyor. Bugün ne yapmak lazım? Milletin beyleri bizleriz, sizlersiniz, millî çizgideki sivil toplum kuruluşlarıdır, siyasi partilerdir. Daha cesur olmak durumundayız. Önce beyler birleşecek. Tek çatı olması şart değil. Bu süreci Bilge Kağan’ın kitabesindeki gibi beyler durduracak.” dedim.

Hürriyetçi Eğitim-Sen Genel Başkanı Levent Kuruoğlu, Millî Eğitim’de Anayasa ve yasalara aykırı uygulamalardan örnekler verdi ve tarikat\cemaat kadrolaşması üzerinde durdu.

Millî Düşünce Merkezi Genel Başkanı Hakan Paksoy, Anayasa’nın 6’ncı ve 66’ncı maddeleri üzerinden yapılmak istenen değişikliklere dikkat çekti ve imam hatip liseleri üzerinden Türkiye’nin dönüştürülme çabalarını hatırlattı. Paksoy, “İmam hatipli gençler de bizim gençlerimiz, fakat onlar üzerinden çok ciddi bir ayırımcılık yapılıyor, sığınmacıların çoğunlukta olduğu okullara da daha fazla bütçe veriliyor.” dedi.

Prof. Dr. Ahmet Bican Ercilasun, paneli, “Türkiye Dönüştürülemez demek, Türk milliyetçiliği de dönüştürülemez demektir! Terörist elebaşının çıkması gerektiğini söyleyen, milliyetçilik tarihinde kendisine yer bulamaz. Tarihî bir sorumluk altındayız, vebal bizim omuzlarımızdadır. Herkes, üzerine düşen görevleri yapacaktır” sözleriyle kapattı.

***

Sonuç bildirisini Yusuf Özkan okudu. 6 maddelik bildiride, “Millî egemenliğin tecelli ettiği TBMM’de terör ve terörizme teslim olmak anlamına gelen konuşmalar yapılmıştır. Bu konuşulanlar ve teklifler gerçekleştiği takdirde, emperyalistler yüzlerce yıldır başaramadıkları hedeflerine ulaşmış olacaklardır. Bu kabul edilemez.” denildi ve Yeni Anayasa adı altında Türk Milleti’nin egemenlik haklarından vaz geçilemeyeceği, yargının, üniversitelerin, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin, Polisin, Jandarmanın ve eğitim camiasının, tarikat ve cemaatlerin vesayeti altına alınmasına son verilmesi gerektiği, selefileşme, radikalleşme, tek tipleştirme ve mezhepçiliğe dayalı yapılara izin verilemeyeceği belirtildi.

Bildirinin sonunda Atatürk’ün, Türk istiklal ve cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmeyi her yaştan Türk gencine birinci vazife olarak verdiği ve Anayasa’nın başlangıç ilkelerinde de Türk egemenliğinin simgesi olan Anayasa’nın, demokrasiye âşık Türk evlatlarının vatan ve millet sevgisine emanet ve tevdi edildiği hatırlatıldı.

Bildiri, “Her Türk, ölene kadar, Türk istiklâlini ve Türk Cumhuriyetini korumakla vazifelidir. Bu görev yüz yıl önce başarılmıştı, bugün de başarılacaktır. Ne mutlu Türk’üm diyene!” diye bitirildi.

Her Türk’ün Birinci Vazifesi… yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

05.11.2024 (bugün) tarihinde Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ ve Genel Merkez yönetimi derneğimizi ve Millî Egemenlik Platformunu müştereken ziyaret etti.

Zafer Partisi heyeti içinde Siyasi İşlerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı Seyit Yücel, Kadın Aile ve Sosyal Politikalardan Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı Esmaül Hüsna Aslan ve Genel Başkan Baş Danışmanı Fatih Eryılmaz vardı.

Ziyaret, Millî Düşünce Merkezi Genel Başkanı Hakan Paksoy’un hoş geldiniz konuşması ile başladı.

Genel Başkan, ülkemizin götürülmek istendiği rotayı anlatarak bizleri zor günlerin beklediğini ifade etti. Bu zor günlerden kurtuluşun da Türk milliyetçilerinin iş birliğiyle mümkün olabileceğini belirtti.

Hakan Paksoy, konuşmasına Osmanlı Devleti’nin kuruluşundaki stratejik tercihini hatırlatarak başladı.

Orhan Gazi döneminde devletin, Çanakkale Boğazı gibi zor bir su yolunun geçilmesini Anadolu’daki soydaş Türk beylikleriyle savaşmaya tercih edildiğinden söz etti. Bu stratejik tercihle Balkanları vatan kıldıklarını anlattı. Türk milletinin bugünkü zor döneminde, Türk milliyetçilerinin içindeki öncü rolü oynayanların böyle bir strateji belirlemeleri gerektiğinden bahsetti. Devamında da ahirete irtihal eden Şeref Genel Başkanımız rahmetli Sadi Somuncuoğlu’yla yaşadığı bir anısını anlattı. “Bizi bırakıp gitmeden önce Sadi Ağabey rahmetliyle sohbet ediyorduk. Biraz da mevcut ortamdan uzaklaştırmak istiyordum. Fakat benim de ona ihtiyacım vardı. Bir konuda yazmak istediğimi söyleyerek fikrini sordum.” Hakan Paksoy’un, Sadi Bey’den aldığı cevap ders gibiydi. Sadi Bey: “Geçmişin ihtilaflarını bugüne taşımamak lazım. Türk milleti zor durumda.” cevabını vermişti.

Bu hatıradan sonra Ümit Özdağ’a ve Zafer Partisi heyetine ziyaretleri için teşekkürlerini belirtti ve sözü Ümit Özdağ’a bıraktı.

Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ, ülkemizin içinden geçtiği mevcut konjonktürün derinlemesine bir tahlilini yaptıktan sonra bu yolun sonunda bizi bekleyen tehlikeleri anlattı ve Zafer Partisi’nin bu dönemde yapacaklarından bahsetti. MHP Genel Başkanının son dönemlerde akıllara ziyan açıklamalarına da değinen Özdağ, 28 Mayıs 2023 tarihinde Bahçeli “Önümüzdeki günlerde çok şey değişecektir, her şey değişecektir. Öyle gözüküyor. İnşallah Türkiye değişmez.” demişti. Şimdi atılan bu adımların izini orada aramak gerek diyerek son dönemdeki gelişmelere de atıfta bulundu.

“Ülke çapındaki yaşanılan her alandaki sorunların önüne geçmek için Zafer Partisi, bütün kadroları ile sahada olmaya devam edecek. Burada milletimizin fikri olgunluğunu sağlamak için Millî Düşünce Merkezi ve Millî Egemenlik Platformu’na da görevler düşüyor. İstenildiği takdirde her türlü davete icabet ederiz. Bugüne kadar ettik bugünden sonra da etme kararlığındayız” diyerek yapılacak çalışmalara destek vereceğini ifade etti.

Son söz olarak Millî Egemenlik Platformu adına E. Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak söz aldı. Geniş çaplı bir iç cephe analizi yaptıktan sonra mevcut yöneticilerin içine düştüğü açmazı göstererek ülkemizi bu açmazdan çıkarmak da bizlerin görevi diyerek yaşananların önemine atıf yaptı.

Ardından derneğimizin Genel Başkanı Hakan Paksoy, Ümit Özdağ’a kendi kitabı Türkiye’nin Rotası’nı ve Prof. Dr. Konuralp Ercilasun ile birlikte editörlüğünü yaptığı Sadi Somuncuoğlu anısına hazırlanan Millî Egemenlik ve Türkiye kitabını imzalayarak verdi. Yine Türk Devrimi ve Atatürk kitabının yazarı Prof. Dr. Konuralp Ercilasun da kitabını imzalayarak Ümit Özdağ’a hediye etti.

Nazik ziyaretleri için Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’a ve Genel Merkez Yönetimine teşekkür ederiz.

Ümit Özdağ ve Zafer Partisi heyeti derneğimizi ziyaret etti yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Çalışmalarına ve toplantılarına hız kesmeden devam eden Millî Egemenlik Platformu’nun şimdiki adresi Millî Mücadele’nin karargahlarından biri olan Sivas.

Gazi Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları 4 Eylül 1919’ta Sivas Kongresi’nde karar vermişti: “Milletin vicdanından doğan direniş hareketleri ‘Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’ adı altında birleştirilmiştir.”

O azim ve irade yolumuza ışık oldu. Millî Egemenlik Platformu olarak bizler de milletin vicdanından doğan ”uyanış hareketlerini” bir araya getirmeye azmettik. Sivas Kongresi’nin 105. yılında, 7 Eylül 2024 tarihinde yeniden Sivas’ta olacağız. ‘Modern Manda ve Himayeye Hayır’ konulu panelimize yurdumuzun her beldesinden Türk Milliyetçilerinin katılımı güç verecektir.

Konuşmacılar:

Prof. Dr. Ahmet Bican Ercilasun

Ahmet Necip Günaydın (Tarihçi Yazar)

Prof. Dr. İbrahim Maraş

İbrahim Kahveci (Ekonomist)

Hakan Paksoy (ME Platformu Kurucusu)

Gülcan Havva Eraslan (Araştırmacı Yazar)

Tarih: 7 Eylül 2024

Saat: 13.00

Yer: Fidan Yazıcığlu Kültür Merkezi Sivas

Millî Egemenlik Platformu Sivas’ta yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

“Milletin Azim ve Kararı” Paneli açılış konuşması yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.

Millî Egemenlik Platformu (MEP), Türk Milleti’nin hakkını savunmak ve korumak için kuruldu. Herhangi bir siyasi talebi veya hedefi de yok. Bir sivil toplum hareketi olarak düşünüldü ve harekete geçildi. Siyasi parti taassubu ve popülizmin dışında kalarak millî meselelerde düşünce, fikir ve tavır geliştirmeyi hedefliyor. 

Türk Milleti’nin hakkını savunmak ve korumak, ne kadar garip bir cümle değil mi? Haklısınız. İlk bakışta böyle görünüyor. Ama kâğıt üstündeyken öyle. Aslında mesele hiç de göründüğü gibi değil. Bu platform bir ihtiyaçtan doğdu. 

Peki, bu ihtiyaç nasıl doğdu? Bunun cevabı için tâ 3 Kasım 2002 seçimlerine ya da daha öncesine gitmeyeceğim. Türk Ordusu’na dolayısıyla Türk Milleti’ne kurulan kumpasları hikâye etmeyeceğim. Ama bugün de etkileri büyüyerek devam eden ve gerçek bir beka sorunu kaynağı hâline gelen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nden (CHS) başlayacağım.

Perşembenin gelişi çarşambadan belliydi

Hani bir kıssa vardır. Yolcunun birisi tarlasında çalışan birisine “Falanca yere kaç saatte gidebilirim?” diye sorar. Adam sesini çıkarmaz. Yolcu duymamıştır düşüncesiyle sorusunu yineler ama yine bir cevap gelmez. Üçüncü defa sorar. Biraz sinirlenmiştir de. Yine bir ses çıkmaz. Söylenerek yoluna koyulur. Birkaç adım sonra arkasından “üç saat” diye seslenildiğini duyar. Döner. Tarlada çalışan adam “Üç saate varırsın” diye tekrar eder. Yolcu kızarak, “O kadar sordum sesin çıkmadı” der. Adamın cevabı “Yürüyüşüne baktım da ondan” cevabını verir.

Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi (CHS) için yürüyüşe de bakmaya gerek yoktu. Gidişatın nereye olduğu daha en başta, YSK’nin referandumdaki tavrıyla belli olmuştu. Yasanın açık hükmünün tam tersine aldığı kararla kendini gösterdi. Bu “kirli içtihat” Türk hukuk tarihinin yüz karası olacak niteliktedir. 

Daha sonra seçimler öne alındı. Hem bir an önce yetki kullanma sabırsızlığı hem de bürokrasideki değişim beklentisinin çalışmaya etkisi baskı yapıyordu. 

Hepsinden de önemlisi bütün bu yola 15 Temmuz ihaneti mazeret gösterilerek girildi. Karşı çıkışlar “15 Temmuz ihaneti…”  diye başlayan cümlelerle susturuldu. Sihirli ve anahtar kelimelerdi. Hoş, şimdi de “Fetöcü ve fetöcülük” kelimeleri koruma kalkanı olarak kullanılıyor. Artık kavramlar ve kelimeler sıradanlaşmış vaziyette. Ama bu sıradanlaşma daha büyük bir tehlike doğuruyor. Ancak toplum üzerindeki ekonomik ya da siyasi baskılar bunun fark edilmesini de önlüyor.

15 Temmuz ihanetinden sonra gerek TSK’nin yapısında gerekse devletin diğer organlarında değişiklik yapıldı. Artık karar ve yetki tek bir makamda, cumhurbaşkanlığında, toplandı.

Fakirden alıp zengine vermek 

Bunun etkisi faiz tartışmalarında net ortaya çıktı. Tek kişinin kararı yüzünden kur korumalı mevduat ucubesi yaratıldı. Bu ucubenin Türk Milleti’ne yüklediği zarar da 820,7 milyar liraya ulaştı. Daha da ne kadar olacağı da belli değil. Basında, Merkez Bankası’nın 2023 yılında zarar ettiği ve bunun da tarihinde bir ilk olduğu haberleri var.

Kamuoyundan gelen yapmayın etmeyin feryatlarına kulak tıkandı. “Nas” denerek girilen bu yolda hem “nas” kavramı zarar gördü hem de halkın bir kesimi. Halkın orta direk denen kesimi fakirleşti, fakirler daha da yoksullaştı. Enflasyon dizginlenemedi. Pahalılık aldı başını gitti. Sofraya ateş düştü.

KKM, sadece parası olanlara yaradı. Yani 820,7 milyar lira zenginlerin servetini daha da katladı. KKM aynı zamanda bir servet transferi aracı da oldu. Artık Türkiye’de gelir dağılımı çok fakir, fakir, zengin, çok zengin tanımlanabilir dense çok da yanlış olmayacaktır.

Bu durum öngörülemediyse büyük bir yönetim zaafı, tercih edildiyse büyük bir operasyon. Her iki hâlde de bunun sorumluları adalete hesap vermelidirler. Bu konu zaman aşımından vareste tutulmalıdır.

En önemlisi de, Türkiye’ye ve Türk Milleti’ne, bu ağır hayat şartları altında “Yeni anayasa” tartışmaları dayatılıyor. Unutturmak için mi diyecekler çıkabilecektir ama pek de öyle görünmüyor. Bir hedefe ya da daha doğru isimlendirmeyle “Menzil”e yürüyüş devam ediyor.

“Yeni kimlik yeni millî mutabakat”

AKP Genel Başkanı Erdoğan CHS’ye geçiş referandumunu değerlendirirken, “Bugün Türkiye 200 yıllık kadim bir tartışma konusu olan yönetim sistemi konusunda tarihî bir karar vermiştir. Bu karar sıradan bir olay değildir (16 Nisan 2017)” demişti. Benzeri sözleri 16 Nisan 2024’te, kabine toplantısı sonrasında da tekrar etti. Bu ifadeler Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna itirazla ilgili. Dolayısıyla bir açıdan “Menzil”i de işaret ediyor.

Bu fikirleri, “Gelin, Türkiye yüzyılını yeni bir millî mutabakat zemini hâline dönüştürelim … Gelin, Türkiye yüzyılında demokrasimizi, katılımcı demokratik bir cumhuriyet kimliğiyle taçlandıralım.”  ifadeleriyle birlikte değerlendirelmelidir.

Bu cümleler Cumhur İttifakı’nın seçim beyannamesi olan “Türkiye Yüzyılı” belgesinden. Bu belge AKP Genel Başkanı Erdoğan tarafından okundu (28 Ekim 2022). Bu ifadeler Türk Milleti açısından belgenin kalbi sayılacak cümleler.

Bu ifadelere göre, bir demokratik cumhuriyet kimliğiyle yeni bir kimlik oluşturulacağı ve bu yeni kimlik üzerinden de yeni bir millî mutabakat kurulacağı anlaşılıyor.

Öncelikle bizim kimliğimiz var ve adımız Türk. Bunun değiştirilmek istendiği söyleniyor. Demokratik cumhuriyet kavramıyla da etnik kimliklerin tanınacağı bir yapı kastediliyor. Türkiye Cumhuriyeti’nin tek milletli yapıdan çok etnisiteli bir yapıya geçmesi hedefleniyor. Demokratik cumhuriyet kavramını ilk kullanan bölücübaşı Öcalan. Demokratik konfederalizm demişti. Demokratik cumhuriyetle, millî ve üniter yapıda olan Türkiye, egemenliğin paylaşılacağı bir yapıya geçirilmek isteniyor.

Türkiye Cumhuriyeti’nde egemenliğin sahibi Türk Milleti’dir. “Millî mutabakatı” vardır ve tamdır. Yeni bir mutabakat arayışı da egemenliğin paylaşılması anlamına gelmektedir. İhtimali dahi uykuları kaçıracak korkunçluktadır.

Bütün bunlarla birlikte, yirmi iki yıldır süre gelen iktidar, bugün de bildiğini okuyor. Özellikle, 15 Temmuz ihanetinden bu yana önemli bir desteğe sahip. Bu destek, devleti kuran ve Türk Milleti’nin haklarını savunma konusunda fedakârlığı tescilli olan, Türk milliyetçilerinin bir kısmından geliyor. Bu desteği verenler, bugün yaşananların sorumlusunu da “biricik kurtarıcı” ilan ettiler. Ve “bırakma bizi” çağrısı yaptılar.

“Üstte mavi gök çökmedikçe…”

Türk Milleti bu şartlar içinde bunalırken, “Bizler; tarihe ve geleceğe Türk Milleti’nin penceresinden bakan, Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türk milliyetçiliği fikrine inanmış kişileriz” diyen bir avuç kişi, Millî Egemenlik Platformu adı altında bir araya geldi.

“Atatürk’ün yolundan giderek … Türk kimliğinin ve millî egemenliğimizin tartışmaya açıldığı bir dönemde kimliğimizin ve egemenliğimizin dokunulamaz olduğunu hatırlatıyoruz” dediler.

Bu mücadeleyi de,  “Bütün mücadelemiz; demokrasiyi, meşruiyeti, hukukun üstünlüğünü esas alarak, insan haklarına saygı çerçevesinde, içte ve dışta barış ilkesi kaynaklı olacaktır.”  diyerek anlayışlarını ortaya koydular.

Kimlerin haklı olduğuna tarih karar verecek elbette. Ama bu yöntem ve tercih farklılığı üzerinden kavga çıkarmak, sadece, Türk Milleti’nin düşmanlarına yarayacaktır. Türk Milleti’nin her bir ferdi de içinde bulunduğumuz kaostan çıkışın yollarını aramakla sorumlu ve görevlidir. 

Millî Egemenlik Platformu yazısı ilk önce Milli Düşünce Merkezi üzerinde ortaya çıktı.