İşçi Mehmet akşam eve geç gelir
Utanarak iki eli boş gelir
Komşulardan belki biraz aş gelir
Kaderine yumruk sıkar, sabreder
*
Anadan, babadan bir mal kalmamış
Vakıftan, dergahtan bir şey gelmemiş
Beytülmalden bir tek kuruş çalmamış
Her harama omuz silker, sabreder
*
Hamdolsun ki iyi kötü işi var
İş arayan milyonlarca kişi var
Mehmet’in de hayali var, düşü var
Karanlığa çıra yakar, sabreder
*
Hakkı yense, hakkımı ver, diyemez
Aylar geçer etli bir aş yiyemez
Yıllar oldu acer giysi giyemez
Beş kişiye yalnız bakar, sabreder
*
Nimet size, külfet bize düşer hep
Adaletin terazisi şaşar hep
İşçi ölür haramiler yaşar hep
Öfkesine sabır katar, sabreder