Ana dilinde eğitim

DEM partililerin dilinden düşmüyor bu: Ana dilinde eğitim. Pervin Buldan, Tuncer Bakırhan, diğerleri hemen her konuşmalarında bu dil konusunu açarlar. “Terörsüz Türkiye” sürecinde daha çok dile getirir oldular.

İki kavram var: Ana dilinde eğitim, ana dili eğitimi. Birbirinden tamamen farklı iki kavramdır bunlar. Belki de kamuoyu aradaki farkın farkında değildir. Bu farkında olmayış, söz konusu zevatın da işine gelmektedir. “Ana dili doğuştan var olan hakkımızdır.” diyorlar. “Ana dilinde eğitim ülkeyi bölmez, birleştirir.” diyorlar.

Evet, ana dili doğuştan var olan haktır, ana dili eğitimi vatandaşın hakkıdır. Ana dili eğitimi! Ana dilinde eğitim, değil! İsmin -de hâli ekinin kazandırdığı anlamı görüyor musunuz?

Ana dili eğitimi hak, peki bu Türkiye’de tanınmıyor mu? Bir kere devletin TRT kurumu Kürtçe yayınlar yapıyor. Memleketin her yerinde dinleyin, seyredin. Orta Asya Türk devletlerini gezerken Türkiye Türkçesi konuşan soydaşlarımız Türkiye dizilerini seyrederek Anadolu Türkçesini öğrendiklerini söylediler. Demek ki televizyon dil öğrenmede çok iyi bir kaynak. İsteyen ekran üzerinden istediği dili öğrenme imkânına pekâlâ sahip. Bu kaynak Kürt asıllı vatandaşlarımızın istifadesine sunulmuştur.

Fakat bu kadar değil. Ortaokulda seçmeli Yaşayan Diller ve Lehçeler Dersi var. Haftada birkaç saat. Dört devlet üniversitemizde bu dersleri veren öğretmenlerin de yetiştiği Kürt Dili ve Edebiyatı bölümleri var. Hatta Kürtçe’nin Türkiye’de konuşulan dili Kırmançi ile dil bilimcilerin farklı bir dil kabul ettiği ama Türkiye’de Kürtlük potasından eritilen Zazaca birbirinden ayrılmış, ortaokullarda ayrı ayrı öğretilecekmiş artık. Kim hangisini istiyorsa. İki üniversitemizde Zaza Dili ve Edebiyatı bölümleri de var. Ayrıca Kürtçe öğreten özel kurslar da mevcut.

Peki ne isteniyor? DEM partilileri istediği ne? Onların istediği ana dili eğitimi değil, ana dilde yani resmî dilde eğitim! Yani ana dilini öğrenmek, ana dilinde yazabilmek, gerektiğinde ana dilinde anlaşabilmek değil! Ana dilinde şiirler, şarkılar yazmak değil! Hayır, istenen bunlar değil! Matematiği, kimyayı, biyolojiyi, tarihi, coğrafyayı ana dilinde okutmak istiyorlar. Bütün derslerde ana dili… Belki seçmeli yabancı dillerden biri: Türkçe! Sonra? İlkokul böyle, ortaokul böyle, lise böyle… Çocuklar büyüdü. Ana dilinde eğitim ile öğrencileri mezun ettik. Sonra? Sonra ne olacak Pervin Hanım? Üniversite imtihanına nasıl hazırlanacak, nasıl girecek bu gençler? Türkçeleri yeterli olacak mı? Olmayacak! Kürt asıllı gençlerimiz yüksek öğrenimde geri mi kalsınlar? O zaman üniversite giriş imtihanının Kürtçe, Zazaca versiyonunu isteyecekler. Onu da aldılar. Nasıl bir değerlendirmeyle hangi fakültelerde okuyabilirler? Ana dilinde eğitim görmüş olarak ana dilinde hazırlanmış üniversite imtihanını kazanıp Türkiye Cumhuriyeti’nde hukuk, tıp, mühendislik… fakültelerinde nasıl okuyacaklar? Bu defa ana dilinde eğitim veren fakülteler, üniversiteler talep edilecek. Öyle değil mi Pervin Hanım? Meselâ, Dicle Üniversitesi Kürtçe Hukuk Fakütesi. Bingöl Üniversitesi Zazaca matematik…

Sonra buraları bitirenlere göre iş ortamları sağlanacak. Derken…

Bu iş ayrışmaya, bölünmeye gider. “Ana dilinde eğitim” diyerek çok masum bir hak iddiasında bulunduğunu söyleyenlerin aklından geçen de bu sonuçtur.

Belçika’yı, İsviçre’yi filan örnek vermeyin. Bu iş bizim coğrafyamızda ayrışmaya, bölünmeye gider.

Ana dili eğitimi herkesin hakkıdır, bu hak  memleketimizde tanınmaktadır. Ama “ana dilinde eğitim” dendi mi bu iyi niyetli bir talep değildir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin tek resmî dili Türkçe’dir. Ülkede konuşulan başka dillerin öğrenilmesinin önünde engel yoktur. Özel kurslar açmak serbesttir, devletin okullarında müfredatta Kürtçe vardır, devletin televizyonunda Kürtçe kanal vardır, devletin Kürtçe radyo istasyonu vardır, Kürtçe yayın yapan özel televizyon kanalları açmak serbesttir. Kürtçe kitap basmak serbesttir, sadece Kürtçe kitap yayınlayan yayınevleri vardır. Fakat devletimizin resmî dili ve eğitim dili Türkçe’dir. Birleştirici olan budur!