Bilenler bilir ki Halil Açıkgöz, Türkolojinin emsalsiz bir ismiydi.
Türkiye’nin bir daha zor yetişir değeriydi.
Merakına sınır yoktu.
Yeni edebiyattan dile ve eski edebiyata, oradan sözlükçülüğe girmişti.
Dil konularından, kelime ve anlam bilgisinden en çetrefil edebiyat bahislerine kadar girerdi.
Bilineni tekrarlamak onun işi değildi.
Onun ötesine geçmek ister ve varılmamış manalar, fikirler söylerdi.
Bugünün dil ve edebiyat alanında görünen isimlerinden pek çoğuna hizmeti geçmiştir.
Ünvanlı bir âlim değildi.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nden Türkçe okutmanlığından emekli olmuştu.
Fakat, ünvanlı hocalar ilmine saygı duyardı.
Yüzlerce Yüksek lisans ve doktora öğrencisine tez konusu vermiştir.
Tez yönetmedi ama doktor ettiği, profesör ettiği isim onlarcadır.
Türk Dünyası’nı da en iyi bilenlerdendi.
Ekrem Hakkı Ayverdi’nin dev mimarlık ve sanat tarihi eserlerinin hazırlanmasında yardımcılarından biri odur.
Ayverdilere yakınlık büyük talihidir.
Öğrencilik yıllarında 8 yıl Cemil Meriç’in asistanlığını etmesi büyük talihidir.
Yakın devrin büyükleriyle tanışmış, görüşmüş, faydalanmıştır.
Taşralı bir gençken İstanbullu olmuştur.
Onun vasfında edilecek sözler bunlardan ibaret değildir.
Kaybedilen öyle böyle bir değer değildir.
Ziyaı memleketin bağrına ateş düşürecek yiğitlerdendir.
Bizim aramızda adı Aga’ydı.
Türkçe’nin bu eski kelimesi onun dilinde ayrı bir güzellikte duyulurdu.
Beş gün sonra İstanbul’a gidecektim ve dört gün evinde hasret giderecektik.
Ne çare kanser, şeker, kalp.. bir anda durumunu ağırlaştırdı.
Beyinden ve gönülden ibaret adam, bizim Halil Agamız bitki ömrüne girdi.
Ve bugün gitti.
Tezgâhında bir kaç tane eser vardı.
Ayrıca dosyası hazır onlarcaydı.
Kemoterapi aralarında bile çalışıyordu.
Ne çare ecel onu bizden aldı.
Yarın Merkezefendi’den, o güzeller güzellerinin yanından, ruh tüten o mekândan uğurlanacak.
Ve Çarşamba günü doğduğu Turgutlu’da sırlanacak.
Aga’nın temiz rûhuna binlerle rahmet!