Umut, hayatın içinde kışa, kara ve soğuğa meydan okuyarak ille de açan kardelen çiçeği gibiydi. Hayatın tüm kötülüğüne, tükenmişliğine ve hatta pisliğine meydan okuyarak her defasında yeniden ve yeniden açan bir çiçekti. Her defasında küllerinden yeniden doğan Zümrüdüanka kuşuydu.
Devamını Oku
