Bilge Kağan’ın uluğ Türkistan’daki Türklere seslendiği gibi yabancının dilinden, yardım ve bağışından, töre ve geleneklerinden sakın ey Türk!
Karamanoğlu Mehmed Bey’in “Bugünden sonra divanda, dergâhta ve bargâhta, mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil kullanılmayacaktır.” demesi; İsmail Gaspıralı’nın Anadolu’dan tüm Türk Dünyası’na dilde, fikirde, işte bir olmak için seslenişi ve yüce Atatürk’ün, atalarımızın dil ile ilgili söylemlerini, Türk Dil Kurumu’nu kurarak güzel Türkçemizi bilimsel bir alana taşıması, Türk dilinin korunması gerektiğinin önemini bizlere anlatmaktadır.
Kökü tarihin en eski zamanlarına dayanan ve fonetik olarak dünyanın en güzel dillerinden olan Türkçemiz, Türk insanının kendini ifade etme aracı olduğu gibi Türk kültürünün de taşıyıcısıdır.
Bir milletin dilinde bozulmalar varsa, kültürel ve sosyoekonomik alanlarda çözülmeler başlar. Düşünce, sanat ve edebiyat alanlarında çöküntü olur. Dil, asıl işlevini yani insanlar arasında anlaşma aracı olma özelliğini yerine getiremez. Milletin fertleri birbirlerini anlayamaz hâle gelir ve yavaş yavaş kopmalar başlar.
Türk dilini korumanın, millî varlığımızı korumayla eş değer olduğu bir gerçektir. Çünkü dil, birlik ve beraberliğin sağlanmasında asıl görevi üstlenir.
Millet olmanın bir gereği olarak koruduğumuz Türkçemiz sayesinde varlığımızı sürdürebiliyor ve devlette devamlılığımızı sağlayabiliyoruz. Dilini koruyamayan milletlerin tarih sahnesinden silindiği de bir gerçektir.
Türkçenin bugün dünyada en çok kullanılan diller arasında olmasında; Türklerin farklı coğrafyalarda devletler hâlinde yaşamasının ve Türk dilini yaşatmasının rolü büyüktür.
Türk dilini koruyarak bugünlere taşımamızı sağlayan atalarımıza minnetle ve sonsuz sevgi ile Türk Dil Bayramı’mızı kut’luyorum.
Birliğimiz daim olsun!
